Lahat ng Kabanata ng พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย: Kabanata 41 - Kabanata 47

ครึ่งชั่วยามผ่านไป (1ชั่วโมง) สถานการณ์ก็กลับมาอยู่ในความสงบอีกครั้ง แต่ว่ามีราว20คนที่ช่วยเหลือไม่ทันเสียชีวิตเสียก่อน สร้างความเจ็บปวดใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะหยางเฟินเยว่ ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน หนิงลี่และฮุ่ยเฟิน เพราะพวกนางเห็นพวกเขาหมดลมหายใจต่อหน้าต่อตาพวกนางมารวมกลุ่มกับหยางเฟินเยว่ที่หน้าวังหลวง และรวมยืนไว้อาลัยให้กับคนที่เสียชีวิตอย่างเศร้าหมอง หยางเฟินเยว่ดวงตาแดงก่ำด้วยความเสียใจ ฮ่องเต้กอดนางเอาไว้อย่างปลอบโยนใจของเขาเจ็บปวดมากกว่านางหลายเท่านัก เพราะนี่คือราษฎรของเขา แต่เขาผู้เป็นฮ่องเต้กลับไม่สามารถช่วยราษฎรของตนเองให้ปลอดภัยได้ ใจของเขาราวกับถูกกรีดด้วยมีดนับพันเล่ม เขายืนกอดร่างของนางเอาไว้โดยไม่มีคำพูดเอ่ยออกมาส่วนหยางเฟินเยว่ยิ่งเสียใจมากเท่าไหร่ ความโกรธก็ยิ่งทวีคูณมากขึ้นเรื่อย ๆ เจ้าพวกคนชั่ว...แก้แค้นโดยไม่สนชีวิตของผู้บริสุทธิ์ นางจะไม่มีวันให้อภัยอย่างเด็ดขาด ตอนนี้นางโกรธจนถึงขีดสุดแล้ว ก็มาดูกันว่าข้าจะลากคอเจ้ามารับผิดได้หรือไม่“เข้มแข็งนะเพคะ มันไม่ใช่ความผิดฝ่าบาทและมันก็อยู่เหนือความคาดหมาย หม่อมฉันสัญญาว่าจะไม่ปล่อยให้พวกมันลอยนวลอย่างแน่นอน”“

หยางเฟินเยว่เมื่อกลับมาถึงวังหลวงก็รีบตรงไปที่ห้องทรงอักษร เมื่อมาถึงก็เห็นทุกคนยังคงนั่งรวมกันอยู่ที่นี่ยังไม่ได้ไปไหน พวกเขาที่เห็นพวกนางกลับมาก็หันมามองอย่างแปลกใจ รู้สึกอุ่นใจและโล่งใจที่พวกนางกลับมา เพราะยามนี้เสียงอีกาส่งเสียงร้องดังทั่วผืนฟ้าอย่างน่าขนลุก“เหตุใดเจ้ากลับมา?” ฮ่องเต้รีบลุกขึ้นมาแล้วเดินมาหาหยางเฟินเยว่ด้วยความแปลกใจ แต่ก็ดีใจในเวลาเดียวกัน“คนของหม่อมฉันไปบอกว่า พบเจอวิญญาณที่เคยทำร้ายท่านอ๋องอยู่ที่นี่เพคะ”“อะไรนะ!” ท่านอ๋องเมื่อได้ยินก็ลุกพรวดจากเก้าอี้ทันที แล้วเข้ามาจับแขนของหยางเฟินเยว่ด้วยความหวาดกลัว ฮ่องเต้จึงรีบดึงมือของพวกเขาออกจากแขนของนางอย่างไม่พอใจ“ไม่รู้ว่าพวกเขากำลังวางแผนอะไร แต่ว่าเราจะรอตั้งรับอย่างเดียวไม่ได้แล้วเพคะ ไป๋เยว่ชิง ลู่หลิน เกาหนิงลี่่ ฮุ่ยเฟิน พวกเรามารวมพลังตั้งค่ายแปดทิศพวกเราต้องรีบหาพวกเขาให้เจอ”แต่แล้วเสียงหัวเราะของฮองเฮาก็ดังขึ้นที่หน้าประตู นางยืนเด่นอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าเย็นชา สายตาของนางที่มองมาที่ฮ่องเต้และหยางเฟินเยว่ เต็มไปด้วยไอสังหาร ไอมารและพลังความชั่วร้ายกระจายอยู่รอบ ๆ ตัวของนางอย่างเข้มข้นจี้หยกห้าสีเริ่

แคว้นเว่ยและแคว้นเป่ยเหลียงเมื่อได้รับสาส์นจากแคว้นซ่งก็ตกใจเป็นอย่างมาก ไม่คาดคิดว่าคนของตนจะทำเรื่องน่าขายหน้าได้ถึงเพียงนี้ ฮ่องเต้แคว้นเป่ยเหลียงและแคว้นเว่ยจึงรีบส่งทูตมาเจรจาอย่างเร่งด่วน เพราะสถานการณ์แถบชายแดนสร้างความหวาดหวั่นให้พวกเขาเป็นอย่างมากเพราะยามนี้ทหารแคว้นซ่งได้ตรึงกำลังพร้อมรบอย่างฮึกเหิม หยางเฟินเยว่ยังจัดเตรียมการแสดงข่มขวัญไว้ต้อนรับราชทูตที่มาเจรจาอีกด้วย พวกเขาจะได้กลับไปบอกแคว้นของตนเองว่า แคว้นซ่งมีความสามารถมากเพียงใด ต่อไปจะได้ไม่มีใครคิดอยากจะทำสงครามอีกนางไม่ได้อยากเบ่งอำนาจแต่หากไม่ทำเช่นนี้ก็จะไม่มีใครเกรงกลัว การสู้รบเพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจแต่สร้างความเดือดร้อนต่อเพื่อนมนุษย์ ไม่สมควรเกิดขึ้นอีกต่อไป นางไม่ได้คิดจะเอาเปรียบแคว้นอื่นแต่อย่างใด เพราะหากสามแคว้นจับมือกันได้ การค้าระหว่างแคว้นย่อมเกิดขึ้น และนั่นจะนำมาซึ่งความรุ่งเรือง ไม่ใช่แค่แคว้นซ่ง แต่อีกสองแคว้นก็จะเจริญรุ่งเรืองด้วยเช่นกันหยางเฟินเยว่เขียนสัญญาขึ้นมาว่า พวกเขาจะได้ประโยชน์อะไรบ้างจากการลงนามเป็นพันธมิตร และจะมีผลเสียอย่างไรหากผิดข้อตกลง พวกเขาจะได้เปรียบเทียบและตัดสินใจได้อย่างไ