พลิกชะตาคุณหนูตัวร้าย のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

น้ำฟ้ามองลูกธนูที่พุ่งเข้ามาที่ร่างของนางอย่างหวาดกลัวสุดขีด ความทรงจำของร่างนี้บอกเธอว่า ร่างนี้คือหยางเฟินเยว่คุณหนูตัวร้ายผู้เอาแต่ใจ เหตุที่ต้องมายืนเป็นเป้าให้พวกเขายิงธนูเล่น เป็นเพราะนางไปแกล้งจางอวี้หลัน คุณหนูตระกูลจางผู้งดงามราวกับนางฟ้านางสวรรค์ สตรีที่บุรุษต่างหมายปองอยากได้นางมาครองคู่หยางเฟินเยว่กลั่นแกล้งจางอวี้หลันเพราะอิจฉาที่นางมีแต่คนห้อมล้อมและให้ความสนใจ ต่างกับนางที่ถึงแม้จะงดงามแต่ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้นางสักคน วันนี้เป็นวิชาเรียนขี่ม้า หยางเฟินเยว่จึงตั้งใจทำให้ม้าของจางอวี้หลันตกใจ เมื่อม้าตกใจก็กระโจนยกขาขึ้นบนฟ้าและสะบัดร่างของจางอวี้หลันตกลงมาทันทีจางอวี้หลันได้รับบาดเจ็บข้อเท้าพลิกและแขนหัก อาจารย์ที่สอนวิชาขี่ม้ารีบให้คนไปตามหมอทันที ข่าวคุณหนูจางตกจากหลังม้า ได้ยินไปถึงเหล่าบุรุษที่กำลังขี่ม้ากันอยู่อีกสนามหนึ่ง พวกเขาต่างรีบมาดูจางอวี้หลันด้วยความเป็นห่วงพอสอบถามเรื่องราวจึงรู้ว่า เป็นหยางเฟินเยว่ที่ตั้งใจทำให้ม้าตกใจ เพื่อกลั่นแกล้งจางอวี้หลันให้ตกจากหลังม้า บรรดาบุรุษที่เป็นทั้งบุตรขุนนางและองค์ชาย ต่างไม่พอใจหยางเฟินเยว่เป็นอย่างมากเพราะคุณหนูจางคื

"คุณหนูตื่นแล้วหรือเจ้าคะ ยามาแล้วเจ้าค่ะ” ซูมี่บุตรสาวของแม่นมตู้เดินถือถาดยาเข้ามาวาง ก่อนจะยืนมองร่างของหยางเฟินเยว่ ที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงนอน ด้วยสีหน้าเย้ยหยันและสะใจ นางสมควรได้รับบทเรียนแบบนี้เสียทีแม่นมตู้ที่เป็นมารดาของนาง เลี้ยงดูนางและคุณหนูมาพร้อมกัน แต่ดูเหมือนมารดาของนาง จะให้ความรักความใส่ใจกับคุณหนูมากกว่านางที่เป็นบุตรสาวด้วยซ้ำ นางเข้าใจว่าเป็นเพียงบ่าวที่ถูกจ้างมาแต่...นางรู้สึกว่ามารดาของนางให้ความใส่ใจกับหยางเฟินเยว่มากเกินไป ทั้ง ๆ ที่นางก็ร้ายกาจและเอาแต่ใจ แต่มารดาของนางก็อดทนไม่ปริปากบ่นเลยสักคำ นางแอบน้อยใจกับการกระทำของมารดา ที่รักบุตรสาวของนายจ้างมากกว่าบุตรสาวของตนวิญญาณหยางเฟินเยว่ มองบ่าวรับใช้ของนางอย่างตกตะลึง นางไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า ซูมี่จะมีปฏิกิริยาลับหลังนางเช่นนี้ สายตาของนางบ่งบอกทุกสิ่งทุกอย่างว่าไม่ชอบหยางเฟินเยว่เอามาก ๆ“ข้าเพิ่งรู้ว่าบ่าวรับใช้ของข้า ใช้สายตาและสีหน้าแบบนี้มองข้า นางคงเกลียดข้ามาก” วิญญาณคุณหนูตัวร้ายเอ่ยขึ้นอย่างรู้สึกผิดหวังหยางเฟินเยว่ได้ยินวิญญาณของร่างนี้พูด ก็ค่อย ๆ แอบมองพฤติกรรมของซูมี่โดยที่ไม่ให้นางรู้ตัว ก

แต่แล้วจู่ ๆ ร่างของนางก็ถูกกระชากอย่างแรง จากบุรุษนามว่าฉินอ๋อง จากนั้นเขาก็ยกมือแกร่งของเขาขึ้นมาบีบที่ลำคอของนาง แรงบีบหนักหน่วงรุนแรงราวกับคีมเหล็ก สร้างความเจ็บปวดให้กับหยางเฟินเยว่เป็นอย่างมากอึก! นางเริ่มดิ้นรนอย่างทุรนทุรายเพราะเริ่มหายใจไม่ออก สวรรค์ข้าไม่ได้ทำผิด! เหตุใดข้าต้องได้รับผลเช่นนี้ ข้าไม่ยอม! ข้าไม่ยอม! หยางเฟินเยว่ร้องก้องอยู่ภายในใจด้วยความโกรธส่วนวิญญาณของหยางเฟินเยว่ที่เห็นฉินอ๋องบีบคอร่างของนางก็โกรธขึ้นมาสุดขีด นางกรีดร้องออกมาสุดเสียง ไม่นะ!! หยุดเดี๋ยวนี้!จู่ ๆ ลมพายุก็พัดขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ข้าวของเริ่มปลิวกระจุยกระจาย ผู้คนต่างตกใจรีบพากันวิ่งหนีอย่างจ้าละหวั่น ในขณะที่ฉินอ๋องที่ใช้มือบีบลำคอของหยางเฟินเยว่อยู่นั้น เขาก็เริ่มสัมผัสได้ถึงความร้อนบนตัวของนางและดูเหมือนจะร้อนขึ้นเรื่อย ๆ จนเขาเริ่มทนไม่ไหว ต้องรีบผลักนางออกไปทันที หยางเฟินเยว่รีบยกมือมาจับที่ลำคอ ก่อนจะไอออกมา แค๊ก ๆ จากนั้นนางก็รีบวิ่งหนีออกไปจากตรงนั้นทันทีเมื่อนางจากไปแล้วลมพายุก็เริ่มสงบลง ฉินอ๋องเดินกลับไปที่กลุ่มของพวกเขาที่นั่งมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างตกตะลึง จู่ ๆ ลมพ

“หม่อมฉันรู้ว่ามันเชื่อได้ยาก เพราะเมื่อก่อนหม่อมฉันก็เอ่อ…ทำร้ายนางจริง ๆ แต่ว่า…หลังจากถูกโบยอย่างหนัก หม่อมฉันก็ไม่คิดจะทำอะไรนางอีก แต่ว่าวันนี้นางเดินมาขวาง แล้วจับมือหม่อมฉันไปตบหน้านางจริง ๆ เพคะ” หยางเฟินเยว่พยายามทำหน้าให้ดูน่าสงสารที่สุด“มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ เจ้านี่ช่างปั้นน้ำเป็นตัวเก่งเสียจริง เจ้าคิดว่าข้าโง่รึ” รุ่ยอ๋องเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเหี้ยม“ก็โง่อุ๊บ! หม่อมฉันหมายถึง ท่านอ๋องไม่โง่เลยสักนิด เพียงแต่…อาจเข้าใจผิดไปเพคะ เอาเช่นนี้เพื่อความบริสุทธิ์ใจของหม่อมฉัน หม่อมฉันจะติดตามพระองค์ไปทุกที่ ท่านอ๋องจะได้เฝ้าดูพฤติกรรมของหม่อมฉันอย่างไม่ให้คลาดสายตาเลยเพคะ”“มีอยู่สี่อ๋องเจ้าจะติดตามใคร?”หยางเฟินเยว่ทำท่าครุ่นคิด ก่อนจะรีบตอบอย่างรวดเร็ว “ติดตามรุ่ยอ๋องเพคะ”“เหตุใดถึงเป็นข้า?”“ก็พระองค์หล่อเหลาสง่าที่สุด และน่าจะใจดีกับหม่อมฉันที่สุดเพคะ” เอ่ยจบนางก็ยิ้มหวานให้เขาอย่างประจบประแจงคำตอบของหยางเฟินเยว่ทำเอาเขาแอบพอใจอยู่ลึก ๆ เพื่อความอยู่รอดนางก็กะล่อนไหลลื่นไปเรื่อย เขามองใบหน้างามที่ยามนี้ยิ้มให้เขาอย่างพิจารณา จะว่าไปนางก็งดงามมากทีเดียว แต่นิสัยของนางกลับ

นางคิดว่าน้ำดื่มและยารักษาโรค ไปถึงที่นั่นแล้วค่อยเข้าไปซื้อจะดีกว่า เพราะหากขนไปจากที่นี่จะหนักเปล่า ๆ“เจ้าเก่งมากเลย สามารถนำของออกมาได้ด้วย” วิญญาณคุณหนูตัวร้ายเอ่ยขึ้น เพราะนางยืนมองหยางเฟินเยว่หยิบของออกมาด้วยสีหน้าตื่นเต้น“ข้าต้องใช้เงินซื้อไม่ได้หยิบออกมาเฉย ๆ นะ”“ต้องใช้เงินซื้อด้วยหรือ! มิติของเจ้าช่างขี้งกเสียจริง”หยางเฟินเยว่ได้ยินก็ถอนใจออกมา “แล้วเจ้าคิดว่าที่ไหนมีของฟรีบ้าง”“ก็ไม่มี…แต่ข้ามีเงินเยอะ เจ้าหยิบไปซื้อของได้ตามสบายเลยนะข้าอนุญาต”หยางเฟินเยว่หันมาทำตาเขียวใส่วิญญาณคุณหนูตัวร้ายทันที “ถึงเจ้าไม่อนุญาตข้าก็จะหยิบมาใช้ ในเมื่อร่างกายของเจ้าเป็นของข้าแล้ว”“คุณหนูได้ไข่ไก่มาจากที่ใดกันหรือเจ้าคะ?” ซูมี่เมื่อก่อเตาเสร็จก็เดินกลับมาเห็น ไข่ไก่มากมายอยู่ในตะกร้า“นอกจากข้าจะเป็นคุณหนูตัวร้ายแล้ว ข้ายังเป็นคุณหนูผู้มีพลังวิเศษ เสกของขึ้นมาได้เจ้าเชื่อหรือไม่” หยางเฟินเยว่ไม่อยากปิดบัง เพราะต่อไปนางคงจะต้องเอาของออกมาอีกมากมาย“จริงหรือเจ้าคะ!” ซูมี่ได้ฟังก็ตาโต ไม่อยากเชื่อเลยว่ามันจะเป็นความจริง แต่หลักฐานก็อยู่ตรงหน้า คุณหนูใช่คุณหนูคนเดิมหรือไม่นะ“เจ้าก็เห็น