"ตรงนี้ถูกไหมวะ"คำถามพร้อมกับหนังสือถูกยื่นมาตรงหน้า สายตาคู่สวยกวาดมองช้าๆ ก่อนจะพยักหน้ารับ"ถูกละ ใส่เล่มแล้วส่งอาจารย์ได้เลย""ขอบใจมากมึง เจอกันพรุ่งนี้นะ"เพื่อนสาวคนสนิทรีบเก็บของ ก่อนจะสาวเท้าเดินออกไปทันควัน พาให้คนที่นั่งมองตามหลังได้แต่ถอนหายใจใกล้สอบไฟนอลเทอมแรกแล้ว อาจารย์ส่วนใหญ่ก็ปล่อยให้อ่านหนังสือแล้วก็ส่งงาน ทำให้เซคเธอไม่ค่อยมีใครมามอนัก จะมีก็แต่พวกค้างงานแบบเบลล์ เพื่อนเธอที่พึ่งเดินออกไปตะกี้"พริก"เสียงคุ้นหูพาให้ต้องหันหน้าไปมองพลางเลิกคิ้ว ก่อนจะต้องถอนหายใจเบาๆ กับคนที่เดินแอ็ค ยิ้มร่าเดินตรงมาหาเธอแต่ไกล"ไอ้กันต์""เรียกให้เพราะๆ หน่อยครับเพื่อน"คนติดกวนว่าพลางตีคิ้วยึกยัก หย่อนตัวลงนั่งข้างๆ อย่างสนิทสนมิ(แบบที่ทึกทักเอาเองมาตั้งแต่มอสี่)กันต์เป็นเด็กวิศวะโยธา ครอบครัวของเธอและกันต์รู้จักกัน เพราะบ้านเธอย้ายเข้าไปติดกับบ้านเขาเมื่อห้าปีก่อน จากนั้นทั้งสองบ้านก็สนิทสนมกันขึ้น เธอกับกันต์ที่อายุเท่ากัน เลยกลายเป็นเพื่อนเล่นกันไปโดยปริยาย รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นสนิทกันจนโตเข้าไปแล้ว"ทำไม วิศวะมันว่างนักหรือไงถึงได้โผล่หัวมานี่ได้ตลอด"คำถามของเธอไม่ได้ทำใ
더 보기