เพื่อนสนิทติด(เอา) Nc18+

"ตรงนี้ถูกไหมวะ"

คำถามพร้อมกับหนังสือถูกยื่นมาตรงหน้า สายตาคู่สวยกวาดมองช้าๆ ก่อนจะพยักหน้ารับ

"ถูกละ ใส่เล่มแล้วส่งอาจารย์ได้เลย"

"ขอบใจมากมึง เจอกันพรุ่งนี้นะ"

เพื่อนสาวคนสนิทรีบเก็บของ ก่อนจะสาวเท้าเดินออกไปทันควัน พาให้คนที่นั่งมองตามหลังได้แต่ถอนหายใจ

ใกล้สอบไฟนอลเทอมแรกแล้ว อาจารย์ส่วนใหญ่ก็ปล่อยให้อ่านหนังสือแล้วก็ส่งงาน ทำให้เซคเธอไม่ค่อยมีใครมามอนัก จะมีก็แต่พวกค้างงานแบบเบลล์ เพื่อนเธอที่พึ่งเดินออกไปตะกี้

"พริก"

เสียงคุ้นหูพาให้ต้องหันหน้าไปมองพลางเลิกคิ้ว ก่อนจะต้องถอนหายใจเบาๆ กับคนที่เดินแอ็ค ยิ้มร่าเดินตรงมาหาเธอแต่ไกล

"ไอ้กันต์"

"เรียกให้เพราะๆ หน่อยครับเพื่อน"

คนติดกวนว่าพลางตีคิ้วยึกยัก หย่อนตัวลงนั่งข้างๆ อย่างสนิทสนมิ(แบบที่ทึกทักเอาเองมาตั้งแต่มอสี่)

กันต์เป็นเด็กวิศวะโยธา ครอบครัวของเธอและกันต์รู้จักกัน เพราะบ้านเธอย้ายเข้าไปติดกับบ้านเขาเมื่อห้าปีก่อน จากนั้นทั้งสองบ้านก็สนิทสนมกันขึ้น เธอกับกันต์ที่อายุเท่ากัน เลยกลายเป็นเพื่อนเล่นกันไปโดยปริยาย รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นสนิทกันจนโตเข้าไปแล้ว

"ทำไม วิศวะมันว่างนักหรือไงถึงได้โผล่หัวมานี่ได้ตลอด"

คำถามของเธอไม่ได้ทำให้กันต์หุบยิ้มบนใบหน้า มิหนำซ้ำยังใช้สายตาหวานปานน้ำเชื่อมมองเธอหยดย้อยอีก

"ถึงไม่ว่างก็ต้องมาเติมกำลังใจ ไม่งั้นคงไม่มีพลังใช้ชีวิตแย่"

คนหน้าม่อพูดขึ้นหยอดๆ แต่พริกไทยไม่ได้แสดงอาการอะไรมาก เธอทำเเค่ถอนหายใจเหมือนทุกครั้งที่ต้องเจอคำพูดกับสายตาเจ้าชู้ไก่แจ้ของเพื่อนสนิท

"เอาเวลาไปอ่านหนังสือแทนม่อสาวดีกว่าไหม เกรดออกเดี๋ยวแม่มึงก็ด่าอีก"

"บ่นจนจะเป็นแม่กูอีกคนละนะพริกไทย"

"เป็นได้ก็ดี กูจะได้หวดให้หายม่อ"

"เป็นเมียก็หวดได้นะ เผื่อสนใจ"

ไม่ว่าเปล่า ใบหน้าหล่อติดกวนขยับเข้าไปใกล้จนพริกไทยต้องถอยหนี ก่อนจะยกมือจิ้มหน้าผากดันหน้าของคนตรงหน้าออก

"โอ้ย!"

กันต์ร้องขึ้นพลางยกมือแปะหน้าผากตัวเอง มองพรอกไทยคิ้วขมวด

"มือหนักขนาดนี้ เกิดโดนเส้นสมองกูตายขึ้นมาทำไงเนี่ย"

"อย่าสำออย ว่าแต่วันนี้ไม่ไปกับเด็กมึงรึไง"

เพราะโดยปกติ เวลาเลิกเรียนแบบนี้กันต์ต้องควงสาวสวยหุ่นเซี้ย ขึ้นซ้อนบิ๊กไบค์คันเก่งว่อนออกมอไปแล้ว

"ไม่อะ วันนี้เบื่อๆ อยู่กับมึงสบายใจกว่าเยอะ"

พริกไทยปรายตามองคนตรงหน้าเล็กน้อย เพราะครั้งนี้กันต์ตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ สื่อได้ว่าจริงจังไม่เหมือนปกติ

"หัดหาความสบายใจจากตัวเองบ้าง ชีวิตจะได้สงบ"

คนฟังถอนหายใจทันควัน

"เอาอีกละ ไม่ด่าก็บ่น ไม่บ่นก็สอน"

"ไม่พอใจก็ไปไกลๆ"

"ก็แค่พูดเฉยๆ ไม่เห็นต้องดุ"

กันต์ว่าเสียงน้อยใจ แต่บทสนทนาอันออกรสออกชาติของพวกเขาก็มีอันต้องหยุดชะงักลง เพราะเสียงใครบางคนที่ดังมาแต่ไกล

"พี่กันต์!"

ทั้งสองหันไปมองคนที่เดินเข้ามาด้วยใบหน้าถมึงทึง สาวสวยหุ่นเซี้ยในชุดนักศึกษาตัวรัด แถมยังสั้นโชว์เรียวขาสวย

"เชี่ย"

คนมีชนักติดหลังสบถด้วยสีหน้าเบื่อหน่ายทันควัน จะเดินหนีก็คงไม่ทันแล้ว เพราะตอนนี้สาวเจ้ายืนหัวโด่อยู่ตรงหน้าอย่างเอาเรื่อง

"พี่กันต์ทำไมไม่ตอบข้อความยูเอะคะ นี่มันอาทิตย์นึงแล้วนะ!"

เสียงตวาดดังลั่นไปทั่ว จนหลายคนหันมามองเป็นตาเดียว

'ยูเอะ' เด็กสาวปีหนึ่งคณะมนุษย์ ที่เขาพึ่งควงเมื่ออาทิตย์ก่อน ก่อนจะเบื่อแล้วก็เมินๆ ข้อความเธอไป

"พี่ไม่ว่าง อ่านหนังสือ"

คำตอบเรียบๆ กับหน้าซังกะตายเล่นเอาเพื่อนสนิทอย่างพริกไทยที่คบกันมาหลายปีถอนหายใจเบาๆ โกหกได้น่าตายแถมน่าประเคนตบให้สักฉาด

"โกหก วันก่อนเพื่อนยูเอะเห็นพี่กับผู้หญิงคนอื่นที่ห้าง นี่คิดจะเขี่ยยูเอะทิ้งหรอคะ"

สาวเจ้าว่าอย่างน้อยใจ แต่มันดังจนคนที่นั่งข้างๆ ตัวปัญหาชักเริ่มไม่สบอารมณ์ขึ้นมา เพราะเธอไม่ได้เกี่ยวข้องกับสมการความรักคาวๆ นี่เลย แต่กลับต้องมานั่งทนเสียงแหลมๆ ของเธอ

"ช่วยลดเสียงลงหน่อย คนอื่นเค้ามองกันหมดแล้ว มีแต่น้องจะเสียหาย"

พริกไทยปรามเสียงเรียบ แต่ดูเหม่อนความหวังดีจะส่งไปไม่ถึง

ยูเอะหันมาถลึงตามองเธอหัวจรดเท้า เหม่อนกำลังพิจารณาว่าเธอเป็นใคร ถึงได้กล้าสอดเข้ามาในเรื่องคนสองคน

"แล้วพี่เป็นใคร อ้อ!"

ยูเอะแค่นหัวเราะ มองเธอสลับกับกันต์ด้วยสายตาเหยียดหยามจนพริกไทยคิ้วขมวด

"หรือเป็นหนึ่งในคนที่พี่กันต์เก็บไว้เอาแก้เหงา เลยคิดอยากจะมีบทขึ้นมา จะบอกให้นะ พี่กับหนูมันคนละชั้น คงไม่ต้องให้บอก ว่าใครสวยกว่า ใครดีกว่า เพราะสารรูปพี่กับหนู มันคนละระด...กรี้ด!!!"

ยังไม่ทันที่ประโยคดูถูกแสนเสียดแทงใจดำจะพ่นออกมาจากปากเด็กสาวจบ น้ำหวานเย็นๆ ก็ถูกสาดเข้าไปเต็มแรงบนหน้าสวยๆ จนไหลเปรอะเปื้อนไปทั่วตัวของยูเอะ

"ทีหลังเคลียร์ก่อนค่อยมาหากู เพราะครั้งหน้ามึงจะโดนด้วย"

นัยน์ตาคู่สวยฉายแววกร้าวและหงุดหงิด หันไปมองสบนัยน์ตาคู่คมที่เคยติดกวน แต่ตอนนี้เรียบนิ่งซะยิ่งกว่าอะไร ได้แต่มองร่างบางที่เก็บข้าวของยัดกระเป๋า และเดินสาวเท้าออกไป

"พี่กันต์! พี่กันต์ต้องจัดการมันให้ยูเอะนะคะ! ไม่งั้นยูเอะไม่ยอมจริงๆ ด้วย"

คนที่เปียกปอนจนเครื่องสำอางค์เปื้อตไปทั่ว โวยวายอย่างไม่เหลือเค้าความสวยในตอนแรก

"ฟังนะ"

เสียงเรียบดังขึ้น พร้อมกับร่างหนาที่ฟยัดตัวลุก เดินเข้าไปประชิดตัวเด็กสาวตรงหน้า จนเธอเผลอไผลยกยิ้ม หลงนึกว่าคงซื้อใจเขากลับมาได้ แต่ทันทีที่ริมฝีปากหนานั่นอ้าขึ้น รอยยิ้มก็ค่อยๆ หายไปทันควัน

"กูกับมึงแค่เอากัน ไม่ได้มีสถานะ ถ้ามึงยังล้ำเส้นมายุ่งกับผู้หญิงของกูอีก ครั้งหน้ากูจะไม่ใจดีแบบนี้แล้ว"

คำกระซิบข้างหู ทำให้ร่างทั้งร่างเกร็งไปชั่วขณะด้วยความหวาดกลัว นัยน์ตาสั่นระริกจนหายใจไม่ถนัด รู้ตัวอีกที ร่างหนาของผู้ชายแสนน่ากลัวคนนั้น ก็เดินออกห่างไปไกล....

"ไม่น่าหวังดีเลย เวรเอ้ย"

ก้าวเดินไปก็บ่นเบาๆ ไปด้วยความหงุดหงิด เธอไม่น่าไปวุ่นวายกับพวกนั้นเลย แต่จะพูดให้ถูกคือ ไม่น่าไปคบค้ากับผู้ชายห่วยๆ แบบกันต์ให้ต้องแปดเปื้อนไปด้วย

สันดานเสีย ม่อ ได้ แล้วก็ทิ้งแบบไม่ใยดีนี่ สักวันกรรมจะตามทันแน่ๆ รอวันนั้นเธอจะนั่งสะใจกับผลกรรมที่มันต้องรับให้ดู

"พริกไทย รอด้วย"

เสียงไล่หลังมาไกลๆ ยิ่งพาให้เธอหงุดหงิด รีบสาวเท้าเดินเร็วๆ แต่ก็ไม่ยักจะทันคนสูงเป็นเปรตอย่างกันต์

"รีบไปไหน รอด้วยดิ"

คนไม่สะทกสะท้านว่าเสียงร่า ขึ้นมาเดินขนาบข้างเธอแทน

"ขืนอยู่ใกล้มึงต่อ บรรดาเมียมึงคงได้ตบปากกูเข้าสักวัน"

พริกไทยว่าเสียงเยาะปนประชด

"ใครกล้าวางมือลงบนหน้าสวยๆ ของมึง กูไม่มีทางปล่อยไปง่ายๆ แน่ เชื่อใจผัวสิจ้ะเมียจ๋า"

น้ำเสียงอ้อร้อส่งมาเหมือนเคย แต่ยังไม่ทันที่พริกไทยจะสวนกลับ ร่างของใครบางคนที่ยืนรออยู่ข้างรถสปอร์ตคันหรูเตะตา ก็พาให้เธอหยุดชะงัก

"ดูหน้ากูหน่อย โอเคยัง"

พริกไทยหันมาถามเพื่อนสนิทตาโตอย่างตื่นตัว มื้อไม้ก็จัดเสื้อผ้าหน้าผม จนครั้งนี้สีหน้าของกันต์ซังกะตายแทน

"อืม"

เขาตอบสั้นๆ อย่างไม่สบอารมณ์ เบือนสายตาจากใบหน้าสวย หันไปมองร่างสูงของคนที่ยืนแอ็คอยู่ไม่ไกล

'ไม่ถูกชะตาไอ้เวรนี่ชะมัด'

ลิ้นร้อนดันโพรงแก้มด้วยความหงุดหงิด แต่เหม่อนคนตัวเล็กด้านข้างจะไม่ได้สนใจอะไร เพราะสายตาเอาแต่มองผู้ชายอีกคนด้วยรอยยิ้มหวาน อย่างที่เขาไม่เคยได้รับ

"พี่เคนมาละ ไว้เจอกัน"

สายตาคู่คมมองภาพสนิทสนมของเพื่อนสนิทอย่างพริกไทย และแฟนหนุ่มรุ่นพี่คณะบริหารอย่าง 'เคน' ที่คบกันมาตั้งแต่เมื่อห้าเดือนก่อน

"ทั้งๆ ที่กูมาก่อนแท้ๆ แม่ง"

เขาบ่นเสียงไม่สบอารมณ์ หันหลังสาวเท้ากลับไปยังบิ๊กไบค์สีเหลืองคันเท่ห์แทน