Mag-log inสถานะ ‘เพื่อนสนิท’ ที่ผันเปลี่ยนมาเป็นคู่นอนบนเตียง เธอต้องการแค่ความสนุก แต่ไม่คิดจะเอาใจลงไปเล่นกับเพลย์บอยอย่างเขา ส่วนความปรารถนาเดียวของเขา คือการได้ครอบครองทั้ง ‘กาย’ และ ‘ใจ’ ของเธอ
view more"เหี้ย! มึงเป็นไรวะพริกไทย!"กันต์มองคนตัวเล็ก ที่ยกมือขึ้นปาดน้ำตาบนใบหน้าสวย ที่ไหลรินเป็นทางอย่างน่าสงสาร"มึง อย่าร้อง"นัยน์ตาคู่คมสั่นไหว รีบประคองไหล่เล็กของคนข้างกายเอาไว้ด้วยความเป็นกังวล อย่างที่ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี"ฮืออ ทำไมวะ"คนตัวเล็กสะอื้นตัวโยนทั้งน้ำตา กำปั้นเล็กทุบลงบนอกหนาของกันต์ไปสามสี่ทีอย่างไร้เรี่ยวแรง แต่สำหรับกันต์ มันกลับเจ็บไปยันก้นลึกของหัวใจ"ทำไมไอ้เหี้ยพี่เคนแม่ง เป็นคนเหี้ยแบบนี้วะะะ ฮึก!"แล้วก็เป็นอย่างที่กันต์คิดเอาไว้ เรื่องที่ทำให้คนในอ้อมแขนร้องไห้ เป็นเรื่องของแฟนเก่าเหี้ยๆ อย่างเคน"กูแม่ง รักแม่งไปหมดหัวจะ.."พรึ่บ!ยังไม่ทันที่คนเมาจะได้พูดจบประโยค วงแขนหนาก็คว้าร่างเล็กเข้าไปกอดเอาไว้แน่น ใบหน้าคมซุกลงกับไหล่ที่สั่นสะท้านของพริกไทยแน่น พร้อมกับอ้อมกอดที่แนบแน่นจนคนตัวเล็กผงะ"ไอ้กันต์ มึงจะฆ่ากูให้ตายใช่ไหมห้ะ!"เสียงยานครางถามทั้งน้ำตา ยกมือขึ้นทุบแผ่นหลังหนาระรัวด้วยแรงทั้งหมดที่มี แต่กันต์กลับไม่สะท้านสักนิด"ขืนมึงพูดอีกคำ มึงได้ตายคาเตียงจริงแน่"เสียงทุ้มต่ำปรามขึ้นข้างใบหู จนพริกไทยค่อยๆ สงบลง ไม่รู้ว่าเพราะฤทธิเหล้า หรือเพราะคนตั
ครืด...ครืด..."อือ...."มือเล็กควานหาโืรศัพท์ที่สั่นมาหลายวินาที ด้วยความงัวเงียและนัยน์ตาที่ปิดแน่นอย่างขัดใจ ก่อนจะปัดมั่วซั่วเพื่อรับสาย"ฮัลโหล"เสียงงัวเงียและติดแหบนิดๆ บอกปลายสายได้เป็นอย่างดี ว่ากำลังรบกวนเวลาพักผ่อนของเธอมากแค่ไหน'หิว กินข้าวกัน'น้ำเสียงคุ้นหูพาให้คิ้วเล็กขมวดเข้าหากันแน่น แทบอยากจะลืมตากดวางสายด้วยซ้ำไป"มึงก็ไปหาแดกดิวะไอ้กันต์ กูเอาตะกร้อครอบปากมึงไว้รึไงวะ แม่ง"พริกไทยสบถ มุดหน้าไปกับหมอน'เดี๋ยวกูให้คนยกไปกินนู่นนะ แค่นี้แหละ'ติ้ด!มือเล็กโยนโทรศัพท์ไปส่งๆ ก่อนจะนอนแผ่หลาต่อ ด้วยลมหายใจที่สม่ำเสมอ ราวกับว่าเมื่อกี้ไม่ได้มีใครโทรมาก๊อก!ๆ"อือ"เสียงหวานครางฮือเบาๆ เมื่อเสียงเคาะประตูรบกวนแว่วๆ เข้าโสตประสาทก๊อก!ๆๆๆ"โอ้ย! ไอ้คนเหี้ย!"ร่างเล็กหยัดตัวขึ้นนั่ง สบถด่าคนที่กล้ามากวนเธอนอนเสียงดังลั่นบ้าน มือเล็กคว้าเสื้อตัวโคร่งมาสวมลวกๆ ลุกเดินไปเปิดประตูทันควัน"แดกข้าว"นอกจากคนตัวสูงตรงหน้าจะไม่กลัวอะไรแล้ว ยังมีหน้ามาชวนเธอด้วยรอยยิ้มหน้าตายอีกต่างหาก"เดี๋ยวมึงจะได้แดกตีนกูแทน"พรึ่บ!ไม่ว่าเปล่า หมอนใบใหญ่ในมือฟาดเข้าเต็มๆ อกหนาของกันต์ จนต้องเล
"เสร็จสักที"พริกไทยปัดมือตัวเองเปาะแปะ มองข้าวของที่จัดเรียงไว้ในบ้านอย่างเข้าที่เข้าทาง โดยมีกันต์ที่ช่วยทุกขั้นตอน มิหนำซ้ำเหมือนจะมากกว่าเจ้าของข้าวของอย่่างเธอซะอีก"กินน้ำไหม เดี๋ยวกูไปหยิบให้"กันต์เช็ดเหงื่อตัวเองเล็กน้อย พลันหันไปถามคนตัวเล็ก"นี่บ้านกู"พริกไทยย้ำชัด เดินไปหยิบน้ำเย็นๆ มาให้กับเพื่อนสนิทแทน"หายเหนื่อยละตามเข้ามาในครัวนะ เดี๋ยวกูเข้าไปเตรียมของรอ"มือเล็กหยิบของหลายอน่างออกมาจากตู้เย็น ก่อนจะเริ่มจัดการล้างผักและเนื้อสัตว์ให้สะอาด หั่นเป็นชิ้นพอดีคำ"มาละ มีไรให้ทำบ้าง"กันต์ที่พึ่งเดินเข้ามาถามด้วยความสนใจ พยายามกวาดสายตามองส่วนประกอบ ที่ไม่ว่าจะเดายังไงก็เดาไม่ออก ว่าคนตัวเล็กต้องการจะทำเมนูอะไรกันแน่"กูเตรียมของให้ มึงทำ"พริกไทยจัดแจง ผายมือให้คนตัวโตเข้าครัวไปจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง เพราะเธอทำอาหารแล้วไม่ค่อยเวิร์คเท่าไหร่"รับทราบครับเมียยย"กันต์ตอบเสียงยานคาง ก่อนจะประจำที่ แม้ที่บ้านจะมีคนคอยประคบประหงม แต่เวลาอยู่หอเขาชอบทำอาหารมาก และชอบทำให้คนตัวเล็กข้างๆ กินเป็นที่สุด"ไอ้กันต์ หยุดเรียกกูด้วยสรรพนามนั้นสักทีจะได้ไหม ถ้ามีใครได้ยินเข้าจะทำยังไ
- 23.00 น"ไอ้เคน ไหงหน้าดูซังกะตายงั้นวะ"เพื่อนในวงเหล้าหันมามองคนที่กระดกเหล้าเข้าคอรางกับน้ำเปล่า อย่างสนใจ"นั่นดิ หรือยังคิดถึงเรื่องเด็กที่มึงเสียพนันอยู่วะ ชื่ออะไรนะ""พริกไทย คณะบัญชีป้ะ"มือหนาชะงักลงเล็กน้อย ก่อนจะกระเหฃ้าลงคอไปอีกอึก ไม่ได้ตอบคำถามของเหล่าเพื่อนแม่แต่คำเดียว"ไอ้เหี้ย ใครจะรู้วะว่าติ๋มๆ งั้นจะไปรอดไอ้เคนไปได้""กูว่าแม่งน่าจะเอาเรื่องนะ กับแฟนแบบไอ้เคนยังไม่ให้ เสือกไปอ้าขาให้คนอื่นเอา"เสียงหัวเราะฮาครืน และอ้างอิงถึงเด็กสาวแสนเชยเฉิ่มอย่างพริกไทย ที่เป็นเรื่องส่วนตัว กลับกลายเป็นเรื่องส่วนรวมที่ทำเอาคนในกลุ่มหัวเราะครืนอย่างสนุกสนานเงินที่พนันกันไว้ ก็เป็นเคนที่เป็นฝ่ายเสียอีกต่างหาก"ไอ้เคน ว่างๆ มึงก็พามาให้พวกกูเล่นบ้างสิวะ ยังไงยัยเด็กนั่นก็ดูง่ายดีอยู่แล้ว"เพล้ง!พลันเสียงหัวเราะภายในโต๊ะก็เงียบลงสงัด เมื่อขวดเหล้าถูกฟาดลงบนหัวของเพื่อนคนหนึ่ง ที่พึ่งพูดประโยคที่แสนดูถูกดูแคลนคนคัวเล็กออกมา"หุบปากพล่อยๆ ของพวกมึง ก่อนที่กูจะเอาตีนปิดมันแทน"เคนที่เป็นคนฟาดขวดปรามเสียงต่ำ มือหนากำเข้าหากันแน่นด้วยใบหน้าที่เกรี้ยวกราด สายตาคู่คมฉายแววแข็งกร้าวอย่า
ร่างเล็กในชุดกางเกงยีนส์ขายาว และเสื้อยืดสีพื้นเดินสาวเท้าเข้ามาภายในผับใหญ่ ด้วยผมที่เกล้าลวกๆ และแว่นหนาๆ ทำให้มีสายตาหลายคู่จับจ้องเป็นตาเดียว "พริกไทยใช่ไหม ทางนี้" ชายหนุ่มคนหนึ่งที่เธอคาดว่าน่าจะเป็นคนที่คุยสายด้วยยกมือเรียก พริกไทยไม่รอช้า รีบเดินตรงเข้าไปทันที "กันต์ล่ะ" ทั้งสามคนที่ดูก
- เช้าวันจันทร์ร่างบางของพริกไทยหย่อนตัวลงนั่งโต๊ะหินอ่อนข้างตึก เหมือนทุกเช้าที่มาถึงมหาลัยหนังสือเรียนเล่มหนาถูกวางลง และเธอก็เปิดอ่านมันช้าๆ ไม่ได้สนใจคนที่หย่อนตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามสักนิด"ไม่คิดจะทักทายกูหน่อยจริงดิ"เบลล์ถามด้วยความผิดหวังนิดๆ ก่อนสายตาของพริกไทยจะเบนขึ้นมามองเธอนิ่ง"รู้รึย
"กูไปนะมึง มีนัดกับป๊าม๊าว่ะ"ลูกครึ่งไทยจีนอย่างเบลล์สะพายกระเป๋าหันมาลาเพื่อนสนิทในช่วงเช้าวันเสาร์ ที่ต้องกลับบ้านตามคำสั่งครอบครัวใหญ่"อืม เอาไว้เจอกันมึง"นัยน์ตาคู่สวยทอดมองแผ่นหลังเพื่อนสนิทที่เดินออกจากห้อง พร้อมกับประตูที่ปิดลงด้วยความเรียบนิ่งในขณะเดียวกัน คนที่เดินสาวเท้าออกมาจสกหอพักก
"พี่สาวคนสวย"ร่างอรชรในชุดเดรสสีดำตัวสั้น แนบไปกับเรือนร่างจนโชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งเตะตาเลิกคิ้ว เบนสายมองสบกับสายตาคู่คมของหนุ่มหล่อ หน้าลูกครึ่งตรงหน้า"ว่าไง สุดหล่อ"สาวเจ้าว่าเสียงหวาน ย่างกรายเข้าไปใกล้ชิดกับกันต์ จนริมฝีปากหนายกยิ้ม"พอจะมีเวลาสักสิบนาทีไหม ผมอยากรู้จัก"เสียงมีเสน่ห์ผู้ชายติ