ตอนที่ [4] เสียตัวแลกข้อมูล

 

"พี่สาวคนสวย"

ร่างอรชรในชุดเดรสสีดำตัวสั้น แนบไปกับเรือนร่างจนโชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งเตะตาเลิกคิ้ว เบนสายมองสบกับสายตาคู่คมของหนุ่มหล่อ หน้าลูกครึ่งตรงหน้า

"ว่าไง สุดหล่อ"

สาวเจ้าว่าเสียงหวาน ย่างกรายเข้าไปใกล้ชิดกับกันต์ จนริมฝีปากหนายกยิ้ม

"พอจะมีเวลาสักสิบนาทีไหม ผมอยากรู้จัก"

เสียงมีเสน่ห์ผู้ชายติดกวนๆ ของกันต์ เล่นเอาสาวสวยถึงกับขำเบาๆ ในลำคอด้วยความพอใจไม่ต่างกัน

นิ้วเรียวสวยเชยคางหนาขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเคลื่อนริมฝีปากสีแดงสดเข้าไปใกล้ จนลมร้อนผ่านสัมผัสลงบนริมฝีปากหยักของกันต์

"พี่มีเวลาทั้งคืน อยู่ที่ว่าเธออยากรู้จักพี่ขนาดไหน"

เสียงกระซิบหวานและสายตายั่วยวนของเธอ ไม่ต่างจากแม่เสือสาวแสนเอ็กซ์ ที่พร้อมจะออกล่าเต็มทน ซึ่งมันเข้าทางเขาเต็มๆ

 

อีกฝั่งหนึ่ง ร่างเล็กของเพื่อนสาวทั้งสองคน กำลังนั่งขำขัน กินขนมดูซีรี่ย์กันบนโซฟาอย่างสนุกสนาน

"ประธานชานี่หล่อโคตร อิจฉาสนมเอกเลยว่ะ"

เบลล์ว่าอย่างเสียดาย ยัดป๊อบคอร์นเข้าปากไปคำโต

"นั่นดิ เห้อ อยากเป็นชินซอรีว่ะ"

พริกไทยเสริมด้วยรอยยิ้ม ยกโค้กขึ้นดูด พลางขยับแว่นเล็กน้อย

"มึงก็มีพี่เคนแล้วค่ะ แหมมม ทำเป็นพูด"

เบลล์หันมามองอย่างนึกหมั่นไส้ จนพริกไทยขำเบาๆ ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจนัก นึกไปถึงใบหน้าได้รูป ผิวขาวสะอาด หล่อตี๋ของเคน แฟนหนุ่มสุดหล่อ

แต่ภาพของใครบางคนที่ชวนให้หงุดหงิดงุ่นง่านใจ กลับแว๊บเข้ามาในหัวแทน 'กันต์'

"จะว่าไปแล้ว วันนี้มันหายหัวไปไหน สอบเสร็จปกติมันต้องโผล่หัวมาแล้ว"

คำถามของพริกไทย ทำเอาคิ้วได้รูปของเบลล์ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

"ไอ้กันต์อะนะ"

เมื่อคิดได้ว่าที่กันต์หายต๋อมไปแบบนี้ อาจจะเป็นเพราะเรื่องที่บอกว่าจะไปสืบเรื่องเคน เพราะฉะนั้นหากเธอหลุดปากไป พริกไทยคงได้ไปลากคอเพื่อนชายมาจัดการแทน

"ไม่รู้ดิ"

ท่าทีเหรอหราผิดแปลกของคนโกหกไม่เก่ง ทำเอาพริกไทยหรี่ตาลงด้วยความสงสัย

หรือว่ากันต์จะยังโกรธเธอเรื่องเมื่อเช้าอยู่ นิสัยเด็กชะมัด.....

มือเล็กคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าไปในแชท ก่อนจะมองกล่องข้อความที่ว่างเปล่า ซึ่งปกติมันไม่เคยว่างสักครั้ง

'ไอ้บ้านี้โกรธเรื่องโง่ๆ จะจัดการกับมึงยังไงดีวะ กันต์'

ริมฝีปากสวยเม้มเข้าหากันเบาๆ ชั่งใจอยู่สักพัก แต่สุดท้ายก็กดพิมพ์ยุกยิก และกดส่งข้อความไปหาเพื่อนสนิทหนุ่ม ที่ปกติคงอ่านเร็วยิ่งกว่าเดอะแฟลช แต่ตอนนี้ แม้จะผ่านไปสามนาที ข้อความก็ยังคงไม่ได้ถูกอ่านเหมือนอย่างเคย คงไม่มีเหตผลอื่นนากจาก....

"คั่วสาวอยู่สินะ"

พริกไทยว่สเสียงเบาราวกระซิบ ไม่รู้ทำไมในใจถึงได้รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมานิดหน่อย ที่ความสำคัญถูกลดทอนลงเพราะเรื่องเดิมๆ

"มึงจะดูป้ะเนี่ย เค้าบอกรักกันละเนี่ย"

เบลล์หันมาถาม มองเพื่อนที่คืนนี้ดูเหม่อไปแปลกๆ 

"เออ ดู"

 

ไฟสลัวสาดส่องเข้ามาเล็กน้อยในมุมอับสายตาข้างผับใหญ่ ร่างสองร่างกอดก่ายกันอย่างออกรสออกชาติ จนร่างกายบดเบียดกันร้อนผ่าวไปทั่ว

"อยากรู้หรอ ว่าเคนมาหาพี่ทำไม"

เสียงหวานถามกระเส่า มือก็ลูบไล้แผงอกหนาผ่านเสื้อยืดอย่างยั่วยวน

"เธอมีอะไรมาแลกล่ะ"

กันต์ยกยิ้ม นิ้วเรียวยาวกอดเกี่ยวปอยผมของคนตัวเล็กไปมาเบาๆ

"ขึ้นอยู่กับว่าพี่อยากได้อะไร"

สาวเจ้าหัวเราะในลำคอด้วยความพอใจ ก่อนริมฝีปากจะเคลื่อนตัวลงไปใกล้ใบหูของเขา พลางกระซิบเสียงแผ่ว

"ตัวเธอ คืนนี้พี่ขอได้ไหม"

"หึ"

กันต์ยกยิ้ม ไม่นคกไม่ฝันว่าการมาสืบเรื่องเคน จะทำให้เสือหนุ่มอย่างเขา ต้องมาเสียตัวให้แม่เสือสาวอย่างคนตรงหน้า

"แน่ใจนะ ว่าเรื่องที่พี่จะบอก แลกกับตัวผมทั้งคืนแล้ว ผมจะไม่ขาดทุน"

กันต์หยั่งเชิง เลิกคิ้วขึ้นพลางมองสบนัยน์ตาคู่สวยเฉี่ยวของเธอ

"พี่รู้มากกว่าที่เธออยากจะรู้อีก อยู่ที่ว่าเธอ..."

มือเล็กเคลื่อนตัวลงไปช้าๆ จนสัมผัสเข้ากับบางสิ่ง ที่ค่อยๆ แข็งตัวขึ้นภายใต้กางเกงยีนส์ตัวหรู

ริมฝีปากคู่อวบสวยเคลื่อนตัวเข้าไปชิดริมฝีปากหนาจนมันแตะลงเบาๆ

"จะง้างปากพี่ให้พูดได้มากแค่ไหน"

มือหนาของกันต์คว้าเข้าที่บั้นท้ายกลมสวยผ่สนเดรสตัวสั้น ก่อนจะบีบเค้นมันอย่างเอาแต่ใจ จนหญิงสาวกัดปากตัวเองแน่น

"อาจจะเจ็บหน่อยนะ เพราะอุปกรณ์ผมมันใหญ่"

 

 

- 00.00 น.

"กูพร้อมนอนละ"

พรึ่บ!

ร่างของเบลล์ที่ล้มลงนอนบนเตียงขนาบข้างพริกไทย ทำให้มือเล็กปิดโทรศัพท์ทันควันด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

ข้อความที่เธอส่งไปยังไม่ถูกอ่าน แม้จะผ่สนมาตั้งสองชั่วโมง ทั้งๆ ที่กันต์ควรจะเสร็จกิจแล้วตอบข้อความเหมือนอย่างเคย แต่นี่ไม่ กันต์หายหัวไปเลยจริงๆ

"หรือว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับไอ้บ้านั่นวะ"

"มึงเป็นอะไรทั้งคืนเลยวะพริกไทย"

เบลล์หันมาถามคิ้วขมวด เพราะคืนนี้เพื่อนเธอเหม่อ แถมมุบมิบอยู่คนเดียวทั้งคืน ผิดวิสัยคนที่พึ่งสอบเสร็จในวันศุกร์อย่างแรง

"ไอ้กันต์ไม่ตอบแชทกู กูไม่รู้ว่ามันเป็นอะไรรึเปล่า"

เบลล์ชะงัก น้ำเสียงของพริกไทยดูหงึดหงิดก็จริง แต่มันแฝงความเป็นห่วงและกระวนกระวายใจอย่างปิดไม่มิด

"มันไม่เป็นไรหรอก อาจจะไปหาสาว ไม่ก็ไปเที่ยวแก้เครียดหลังสอบเสร็จก็ได้ วันนี้มันเจอมาหนัก ปล่อยมันไปสักวันเถอะมึง"

เบลล์บอกปัด อย่างน้อยเพื่อนสาวจะได้ไม่สงสัยอะไรมากนัก

"อืม ฝันดีมึง"

"ฝันดีมึง"

ไฟถูกปิดลงพร้อมกับความเงียบที่คืบคลานเข้ามาภายในห้อง 

ใบหน้าคมเข้มลูกครึ่งติดกวน ยังคงฉายชัดเข้ามาในหัว จนเธอไม่สามารถหลับลงได้ ได้แต่นอนนิ่ง มองเพดานที่มืดมิดด้วยความเงียบในใจ

ติ้ง! ติ้ง! ติ้ง! ติ้ง!

เสียงข้อความที่เด้งเข้ามารัวๆ ทำเอาเธอต้องชะโงกหน้าขึ้นมองหน้าจอโทรศัพท์ของเบลล์ ที่แจ้งเตือนเข้ามาหลายครั้ง

"มึง โทรศัพท์"

มีแต่ความเงียบเป็นคำตอบ 

พริกไทยถอนหายใจ ขยับตัวลุกขึ้นเอื้อมคว้าโทรศัพท์เบลล์ หวังจะกดปิดการแจ้งเตือน แต่ทันทีที่เลื่อนแถบโทรศัพท์ลง ร่างเล็กกลับนิ่งค้าง นัยน์ตาคู่สวยไหววูบลงทันที

กันต์ : ได้เรื่องละ กูกำลังกลับห้อง

กันต์ : กว่าจะรู้เรื่อง กูเสียไปตั้งหลายน้ำ

กันต์ : พรุ่งนี้กูโทรหา

กันต์ : เรื่องบัดซบเยอะเกินคาด

ติ้ง! ติ้ง!

ใบหน้าสวยหันมองโทรศัพท์อีกเครื่อง ไเธอคว้ามันขึ้นมาเปิดอ่าน ข้อความที่ส่งไปถึงสองชั่วโมง

พริกไทย : อยู่ไหน

กันต์ : กำลังจะนอน

กันต์ : ใช้สมองมาทั้งวัน หลับฝันดีนะ

"ไอ้บ้านี่กล้าโกหกงั้นหรอ"

มือเล็กกำโทรศัพท์ในมือแน่น 

มีบางเรื่องที่กันต์ไม่ได้บอกเธอ แต่กลับคุยกับเบลล์อย่างเปิดเผย ทั้งที่ปกติไม่ว่าเรื่องอะไร เธอจะเป็นคนแรกที่รับรู้เสมอ แถมกันต์ยังเลือกจะโกหกและตัดบทเธอไปเฉยๆ อีก

"แทนที่จะมาดูหนังกันหลังสอบเหมือนปกติ แต่ไปเอากับผู้หญิงเนี่ยนะ ปากกับสันดานสวนทางกันอยู่วันยังค่ำ"

โทรศัพท์ทั้งสองเครื่องถูกปิดหน้าจอลง พร้อมกับร่างบางที่ล้มตัวลงบนเตียงใหญ่ ปิดเปลือกตาที่หนักอึ้งลงช้าๆ

"ไอ้เพื่อนเฮงซวย"