All Chapters of From Maid to Billionaire's Wife: Chapter 141 - Chapter 150

Pagkababa na pagkababa ko sa Changi Airport sa Singapore, ramdam ko ang matinding pangangatog ng aking mga kamay sa matinding galit. Wala man lang akong bitbit na pagod mula sa biyahe dahil ang buong sistema ko ay nilalamon ng nag-aalab na panggigigil. Diretso kong kinuha ang aking telepono at tinawagan ang assistant ni Celestine na si Julia upang makuha ang eksaktong kinaroroonan ng babaeng iyon sa Universal Studios.Subalit sa halip na tumunog ang linya, isang awtomatikong boses ng operator ang sumalubong sa akin.The number you are trying to reach is currently unavailable...Inulit ko ang pagtawag. Isa. Dalawa. Tatlong beses. Subalit paulit-ulit lang ang malamig na boses ng operator. Doon ko napagtanto ang katotohanan: inilagay na ako sa kaniyang blocklist. Dinamay at ibinlock na rin ako ng kawawang assistant sa utos ng kaniyang amo!"F*ck! F*cking b*tch!" mura ko nang malakas sa gitna ng arrival hall, walang pakialam kung pinagmamasdan man ako ng mga foreign tourists at airport se

Alas otso na nang gabi nang makarating ako sa bahay. Mugto at pagal ang aking mga mata mula sa biyahe, ngunit agad na nag-init ang aking ulo nang makita ang isang pamilyar na sasakyan sa driveway. Ang itim na sedan na iyon!'Ibig sabihin... narito na naman ang buwisit na Marco Ledesmang 'yon!'Inis na inis akong bumaba ng sasakyan, ibinagsak ang pinto, at naglakad papasok sa kabahayan. Mula sa malawak na salas, naririnig ko na ang masayang kwentuhan at ang boses ni Mommy, pati na ang pamilyar na boses ng lalaking pilit na sumisiksik sa buhay ng babae ko."Are you really sure you can't go?" tanong ni Marco. Ang tinig niya ay may halong pagtataka at pilit na pambobola. "It’s just a simple dinner, Jam.""Hindi ako maaaring makipag-date, Marco..." nahihiya, naiilang, at halos pabulong na sagot ni Jamilla."Iiwan ko muna kayo rito," narinig kong wika ni Mommy sa isang maunawaing tono. Nakita ko siyang dumaan patungo sa kusina nang hindi man lang ako napapansin."Why not?" muling tanong ni

Namumugto at mahapdi pa rin ang mga mata ko habang nakatunganga sa tapat ng dining table. Nakatitig laang ako sa pinggan ko, nilalaro ang pagkain gamit ang tinidor nang walang kaganang-ganang sumubo kahit kaunti. Ang matinding bigat sa dibdib ko at ang pait ng mga salitang ibinato sa akin ni Angelo kagabi ay patuloy na sumasaksak sa puso ko.Malandi.Hanggang ngayon, umaalingawngaw pa rin sa tainga ko ang malamig at puno ng panghahamak niyang boses. Hindi ko pa rin maalis ang matinding sakit at kahihiyang nadama ko nang pagbintangan niya ako sa harap mismo ni Marco. Wala naman akong ginagawang masama! Wala akong ibang gustong gawin kundi ang tulungan ang kaniyang ina at maging maayos ang buhay ko, pero para sa kaniya, isa lang akong mababang uri ng babae na kayang-kaya niyang tapak-tapakan ang dignidad."Hija..." malambing at puno ng pag-aalalang boses ni Tita Selena ang umabala sa pag-iisip ko. Inabot niya ang kamay ko sa ibabaw ng mesa at marahan itong pinisil. "Kumain ka kahit ka

At bigla, parang isang malamig na hampas ng hangin, naalala ko ang mga salitang sinambit sa akin ni Angelo noong unang araw ng kasunduan naming ito—noong panahong sobrang lamig at bangis pa ng tingin niya sa akin. Noong pumayag siya na magpakasal sa akin."Magpapakasal tayo, Jamilla. Pero sisiguraduhin kong pagsisisihan mo ang araw na pumayag ka sa kasunduang ito."Nanlamig ang buong katawan ko.Doon nagpantay ang lahat sa isip ko. Kaya pala ayaw niyang ipa-cancel ang kasal! Hindi dahil sa gusto niya ako o dahil may pagpapahalaga siya sa akin bilang tao. Kaya ayaw niyang ipatigil ang kasal ay dahil gusto niya akong mahawakan sa ilalim ng kaniyang mga kamay para tuluyan akong pahirapan at parusahan! Gusto niyang ipamukha sa akin na hawak niya ang buhay ko, na wala akong escape route mula sa kaniyang kapangyarihan!Napahinga ako nang napakalalim—isang mabigat at halos kapos na paghinga.Naisip ko bigla: 'Anong uri ng buhay ang magkakaroon ako sa piling ng isang Angelo Graham?'Araw-araw

Pinanindigan ko ang buhay na walang phone, walang TV, at walang kahit anong access sa social media.Literal na nag-relax ako at nagpakasaya sa buhay. Yung tipong walang abala, walang hustle at puro enjoyment lang.Araw-araw ay wala akong ibang ginawa kundi ang magpakasasa sa lahat ng luxury na kayang bilhin ng pera ko. Nag-shopping ako sa pinakamamamahaling boutiques sa Honolulu, bumili ng mga bagong designer bags, mamahaling alahas, at mga signature clothes na hindi man lang tinitingnan ang presyo. Kasama ko sa bawat lakad ang dalawa kong bayarang modelo—sina Ethan at Lucas—na tila mga personal bodyguard at tagabitbit ng lahat ng aking mga pinamili.Tuwing gabi naman, ang buhay ko ay umiikot sa pinakasikat at pinaka-exclusive na mga bar at nightclub sa dalampasigan ng Hawaii.Doon, habang dumadaloy ang pinakamamamahaling champagne at tequila, nakikipagwalwal at nakikipagsayawan ako sa dalawang kasama ko. Wala akong pakialam sa mundo. Wala akong pakialam sa anumang balitang naiwan ko