All Chapters of From Maid to Billionaire's Wife: Chapter 161 - Chapter 170

"Si-Sir... Saglit laang ho! Ano ga– ano ho ba ang ginagawa ninyo?" nauutal at nanginginig kong tanong kay Angelo, habang itutulak ko siya patungo sa pinto. Mabilis kong napihit iyon saka binuksan matapos matanggal ang lock."Bakit? Hindi mo ba papapasukin ang asawa mo sa silid mo?"Amoy na amoy ko ang tapang ng alak sa kaniyang hininga. Iyong mga ininom niya kanina sa reception, at marahil ay uminom pa siya ngayon. Ang kaniyang mga mata ay may kakaibang lamig at dilim."Pe-pero hindi naman tayo ano... Hindi tayo totoong mag-asawa!" awat ko sa kaniya, kasabay ng dahan-dahan kong paghakbang paatras habang nanlalamig ang aking mga binti."What? Who told you that?" Bahagya pa siyang natawa—isang nakalolokong tawa na nagpataas ng lahat ng balahibo ko sa leeg. Hinaawi niya ako, at muling isinarado ang pinto. "We are legally married. I'm your husband, and you are my wife. So... you need to do your obligations. Make your husband happy."Dahan dahan akong napaatras. Hindi ko man lang nais

Dahan-dahan kong idinilat ang aking mga mata nang maramdaman ko ang mainit na sikat ng araw na tumatama sa aking mukha mula sa malaking glass window ng silid. May malalaking kurtina iyon, subalit sumisingit sa siwang ang matinding sikat ng araw.Nagparamdam agad sa akin ang matinding hapdi at pananakit ng buo kong katawan, lalo na sa aking hita at puson. Subalit bago pa man ako makadaing sa sakit, naramdaman ko ang isang mabigat ngunit napakainit na braso na nakalupot sa aking baywang.Nakaipit ang ulo ko sa kaniyang malapad na dibdib. Nakasubsob ako sa kaniyang leeg kung saan amoy na amoy ko pa rin ang kaniyang amoy—isang amoy na nakakalasing at nakakagulo sa pag-iisip.Napalunok ako nang malalim.'Diyos ko Lord... kinikilig ako!'Gusto kong sapakin ang sarili ko sa isip ko, pero hindi ko maipagkakaila sa sarili ko ngayong umaga na halos mawalan ako ng bait sa matinding kilig na pumupuno sa puso ko. Ikaw ba naman na katabi ang lalaking minamahal mo? saan ka pa!Ano pa bang magagawang

POV: JamillaSa sobrang galit at hiya na lumalamon sa akin sa sandaling ito, hindi ko na napigilan ang sarili ko. Isang malaking kabulastugan at pambabastos ang ginagawa ng lalaking ito sa akin! Mabilis kong inalis ang kaniyang binti na nakapatong sa akin at pilit akong bumangon paupo sa ibabaw ng kama."Aba'y napakawalanghiya mo talagang lalaki ka!" sigaw ko sa kaniya, nanginginig ang buo kong katawan sa matinding inis. "Mandaraya! Bwisit! Demonyo ka talaga! Akala mo ga'y matutuwa ako sa mga pambubwisit mo, ha?! Anong sinasabi mong ninanamnam ko 'yang yakap mo?! Napakakapal din naman ng mukha mo! Feeling mo naman talaga! Hindi ka naman masarap! Wala kang silbi sa kama! wala!!!"Tuloy-tuloy ang paglabas ng mura at kung ano-anong panlalait sa bibig ko. Wala akong pakialam kung marinig man ako ng mga ibon o ng mga puno sa labas ng bundok na ito. Gigil na gigil kong ibinuhos ang lahat ng inis na naipon sa dibdib ko mula kagabi."Kala mo ga'y matatakot mo 'ko sa mga ganiyang pananalita mo

"Are you sure? Gusto mo talagang ibaba kita?" tanong niya, nakataas ang isang kilay habang may nakalolokong kislap at panunukso sa kaniyang mga mata."Oo nga! Ibaba mo 'ko! Paulit-ulit ka—"BAAAAM!"Ayyyy! Diyos ko Lord!"Hindi pa man ako nakakatapos sa pagsasalita, binitawan talaga ako ng hinayupak! Ganoon na laang niya ako pinalaya mula sa kaniyang mga bisig nang walang anumang babala, kaya tuluyan akong napasalampak at pabalibag na napaupo sa may carpeted na sahig!"Angelo!!" galit na galit kong sigaw habang nakahawak ang dalawa kong kamay sa nanamlay kong balakang. "Aba'y gago ka talaga! Sinabi ko lang na ibaba mo 'ko, binitawan mo naman ako nang ganoon-ganoon na laang?! Hindi mo man lang ako inilapag ng maayos?!"Nakatayo lang ang bwisit sa harap ko. Nakapamulsa ang dalawang kamay sa kaniyang kulay abong jogging pants habang halos mapatid ang hininga sa pagpipigil ng malakas na halakhak. Ang kaniyang malapad na dibdib ay yumayanig pa sa sobrang saya sa pambubwisit sa akin."You t

"I see. That's why I think it's better if you two take more time off," nakangiting sabi ni Mommy Selena habang inaayos ang kaniyang bag. "Sinabihan ko na si Justine at ang shop. Next week na kayo pumasok pareho sa trabaho—maging ikaw sa shop, Jamilla, at si Angelo sa kumpanya. I want both of you to stay here in the pad and enjoy your time as newlyweds first. Huwag niyo munang isipin ang trabaho.""Thank you, Mommy. That's a great idea," pormal na sagot ni Angelo.Tumango lang ako muli kay Mommy Selena, sapagkat kapag ibinuka ko pa ang bibig ko ay natatakot akong ungol ang lumabas doon at hindi salita."Well then, maiwan ko muna kayo rito sa pad para makapagpahinga si Jamilla," paalam ni Mommy Selena habang tumatayo.Inalayan siya ni Angelo patungo sa pintuan at nagpaalam nang maayos. Nang tuluyang masarado ang pinto at makalayo ang kotse ng kaniyang ina, mabilis na nawala ang pagiging pormal sa loob ng silid.Inis at nanginginig akong tumayo mula sa upuan, pilit na inaayos ang aking d