جميع فصول : الفصل -الفصل 160

Dahil sa matinding pagod sa magdamag na biyahe mula sa Hawaii at sa pagod sa dalawang linggong walang-humpay na pagwawalwal, tuluyan akong nakatulog nang mahimbing sa loob ng First Class cabin. Ni hindi ko na nakuha pang buksan ang aking telepono habang nasa himpapawid.Nang dahan-dahang lumapag ang eroplano sa Ninoy Aquino International Airport pagkalipas ng ilang oras, idinilat ko ang aking mga mata at marahang inayos ang aking sarili. Isang makahulugang ngisi ang muling gumuhit sa aking mga labi habang nakatitig sa bintana ng eroplano."I'm back, Manila."Umapaw na naman sa aking dibdib ang matinding pakiramdam ng tagumpay at kapangyarihan. Wala akong balak makipagkita agad kay Angelo ngayong araw. Ang plano ko, didiretso ako agad sa aming mansiyon sa Zambales upang magpahinga at magpaganda lalo. Hahayaan ko munang magkandarapa ang kaniyang mga tauhan sa pag-aabang sa akin sa airport o sa paghahanap sa aking lokasyon. Gusto kong magmakaawa muna siya bago ko siya ihaharap sa aking m

Umakyat ang matinding panlalamig mula sa aking likod patungo sa aking batok. Para akong hihimatayin sa matinding pagsisisi, matinding pangamba, at nakalulunod na sindak.Nanginginig ang buo kong katawan habang nakalugmok sa malamig na semento ng aming salas. Nakatitig ako sa mga nabasag na kristal sa aking paligid, ngunit wala roon ang isip ko. Ang imahe ni Angelo Graham—ang kaniyang mga matang walang kaemo emosyon, ang kaniyang malamig na ngiti, at ang kaniyang walang-awang kapangyarihan—ang tuluyang naghahari sa aking utak.Magaling ako sa negosyo. Matalino ako, maganda, at talagang kinakaya ko ang lahat noong una. Wala akong nagiging problema, lalo na nitong mga nakaraang buwan na ipinaparada ako ni Angelo sa mga media outlets at laman ng kung ano-anong luxury magazine ang aming mga mukha. Akala ko hawak ko na ang mundo. Akala ko ako ang nagmamaniobra sa kanya.Subalit... hindi ko kailanman akalaing aabot sa ganitong uri ng pagkawasak ang galit at paghihiganti ng lalaking iyon!Sin

Inayos ni Tita Selena ang pagkakasabit ng veil sa aking buhok. Habang nakatitig ako sa sarili kong repleksyon sa salamin, biglang may humapdos sa kaibuturan ng puso ko.Sa gitna ng lahat ng karangyaan, ng mamahaling gown, at ng naglalakihang pangalan ng mga Graham, bigla kong naalala ang aking mga magulang.Nanay... Tatay...Naramdaman ko ang mabilis na pag-init ng aking mga mata. Narine ako sa Zambales, nakabihis-pangkasal, at ilang minuto na lang ay magiging misis na ng isang bilyonaryong Lucifer. Pero ang mga magulang ko sa Batangas? Wala man lang silang kaalam-alam sa mga nangyayari sa buhay ko.Napakasakit at napakabigat sa loob. Nasanay kasi akong simple lang ang buhay namin doon. Hinanap ko ang pangalan nila sa messenger subalit hindi ko makita. Iba ang ginagamit kong pangalan, dahil ayaw kong matunton ako nina Tita Mandy saka nung sinaksak kong congressman.At ang mas masaklap pa... hindi ko man lang kabisado ang numero ng Tatay ko o ng barangay hall sa amin na puwede sanang

Napakahaba ng naging seremonya ng pari. Mula sa mahabang homily hanggang sa pagpapalitan ng mga basbas, pakiramdam ko ay tila mga oras ang bawat minutong lumilipas. Naiinip na ako kakahintay habang nakatayo sa tabi ng aking asawa. Ang buong atensyon ko ay nakatutok lang sa babaeng katabi ko—sa kaniyang bawat paghinga, sa mabangong amoy ng kaniyang pabango, at sa panginginig ng kaniyang maliit na kamay na hawak-hawak ko pa rin.At sa wakas, nang matapos ang mga huling dasal, binigkas ng pari ang mga salitang pinakahihintay ko ngayong araw."By the power vested in me, I now pronounce you husband and wife. You may now kiss the bride." Anunsiyo ng pari, na parang nagpatama sa akin sa lotto.Sinalubong ng mahinang palakpakan ng kaunting bisita at ni Mommy ang pahayag na iyon. Humarap ako kay Jamilla, habang ang lahat ay nakatitig sa akin, naghihintay na itaas ko ang kaniyang belo.Dahan-dahan kong inangat ang manipis na tela ng kaniyang veil at inilagay iyon sa likod ng kaniyang tiara. L

Nagsimula nang magpaalam ang mga bisita isa-isa. Bawat isa sa kanila ay nakikipagkamay kay Angelo at bumabati sa akin bago tuluyang lumabas ng reception hall. Ang mga regalo namin ngayong gabi—na hindi naman mabibigat dahil puro mamahaling alahas, tsekeng milyones, at mga folder ng titulo at ticket—ay mabilis at maingat na inilagay ni Justine sa sasakyan.Si Justine ang matagal nang assistant at driver ni Angelo. Napakabilis kumilos at tila kabisado na ang bawat galaw ng kaniyang amo.Nang kami na lamang nina Tita Selena ang natira sa hall, marahang hinawakan ni Tita Selena ang aking mga daliri."Hija, doon muna kayo sa mansiyon sa Zambales uuwi ngayong gabi," nakangiting pahayag ni Tita Selena habang nakatitig sa akin. "Ipinahanda ko na ang master suite para sa inyong dalawa para makapagpahinga kayo nang maayos pagkatapos ng mahabang araw na ito.""No, Mom," mabilis at pormal na singit ni Angelo sa tabi ko. Inilagay niya ang kaniyang kamay sa aking baywang at inilapit ako nang kaunti