Semua Bab From Maid to Billionaire's Wife: Bab 311 - Bab 320

"Darling, please..." mas lumambot ang kaniyang boses nang makitang hindi ako nagsasalita. Pinalitan niya ito ng pilit na paglalambing. "Listen to your mother. Bea is still young. She’s only twenty just like you. You know what will happen to her future if this case continues? Makukulong siya nang matagal. Masisira ang buhay niya, ang karera niya, ang pangarap niya. Have some mercy, Amalia."Napapikit ako habang patuloy na umagos ang mainit na luha sa aking mga pisngi.Napakasakit marinig mula sa sarili mong ina na ipinaglalaban niya ang hinaharap ng taong sumira sa 'yo, habang kailanman ay hindi niya itinanong kung may hinaharap pa ba ako matapos ang gabing iyon.Kahit isang beses man lang… hindi niya sinabi sa akin: 'What about your future, Amalia? What about your trauma? Are you okay, my child?'Wala. Walang ganoong salita. Puro si Bea. Puro si Olivia. Puro kung ano ang sasabihin ng ibang tao."Mommy..." mahina at paos kong sabi habang dahan-dahang iminumulat ang aking mga mata. "Pa

Noong high school ako, hindi ako ang tipong napapansin agad ng mga tao. Simple lang ako, madalas nakatago sa malalaking jacket, at hindi iyong babaeng kapag pumasok sa silid ay lilingunin ng lahat. Pero pagdating ko ng kolehiyo, unti-unting nagbago ang aking pisikal na anyo.Nagkaroon ako ng kumpiyansa. Tumangkad ako, nagkaroon ng magandang hubog ang aking katawan, at natuto akong maging maayos sa sarili kong paraan. Habang tumatagal, mas naging komportable ako sa sarili kong balat nang hindi sumusunod sa pamantayan ni Mommy.Maraming tao ang nagsimulang magsasabi na gumanda ako. Nagsimulang magsidatingan ang mga lalaking gustong manligaw. May mga taong biglang nagbago ang pakikitungo sa akin—mula sa pagiging walang-pakialam patungo sa pagiging sobrang bait.Pero sa halip na matuwa ako, dinala lamang niyon ang mas matinding kapaitan sa aking puso.'Ganito lang pala ang halaga ng isang babae sa paningin ng mundong ito? 'naisip ko noon. 'Kapag maganda ka at sexy, may halaga ka? Kapag mu

Pumasok siya sa loob na para bang walang anumang lamat o tensyon sa aming dalawa. Para bang hindi niya ako pinagsasalitaan ng masama noong nakaraang linggo. Agad niyang inilibot ang kaniyang mga mata sa buong interior ng aking unit—mula sa minimalist na sala, sa malalaking glass windows na nakatapat sa skyline, hanggang sa maayos na pagkakalagay ng aking mga painting at halaman."Wow..." napangiti siya at dahan-dahang tinanggal ang kaniyang sunglasses. "Ang ganda ng condo mo, Amalia! You've really made this place beautiful and cozy.""Salamat," maikli at walang emosyon kong sagot habang isinasara ang pinto.Samantala, dire-diretso naman si Daddy sa open kitchen counter upang ilapag ang mga dala niyang paper bag. "May dala akong mga paborito mong dalandan, imported grapes, at 'yung paborito mong croissants mula sa bakery sa Alabang."Tumingin ako sa counter. "Salamat, Dad.""Akala ko kasi baka nakakalimutan mo nang kumain nang maayos dahil sa trabaho mo," napangiti si Daddy habang ini

Ilang sandali pa akong nanatili sa kitchen island, nakatalikod sa kanila habang marahang hinahalo ng maliit na kutsara ang kape sa loob ng tatlong ceramic mug.Ang tunog ng bakal na sumasayad sa ceramic cup ay parang time bomb na nagbibilang ng segundo sa loob ng tahimik at napakatensyong silid.Mula nang dumating siya, ilang beses na niyang pinuri ang condo ko, ang balat ko, at ang ayos ng buhok ko. Mga papuring kailanman ay hindi ko narinig mula sa kaniya noong bata ako.Ibinaba ko ang kutsara sa counter nang may kaunting lakas. Hindi ko alam kung bakit, pero imbes na matuwa ako sa simpleng papuring iyon na ginugol ko ang buong pagkabata ko para lamang marinig, lalo lamang kumukulo ang dugo ko. Lalo lamang sumisikip ang dibdib ko sa galit.Marahil dahil alam kong may malalim at maduming dahilan ang lahat ng mga bulaklak na salitang ito. O marahil dahil pakiramdam ko ay ginagamit niya ang maliliit na bagay na ito para pasunurin ako, palambutin ang puso ko, at linlangin ang isip ko

"Dahil ba nakaligtas ako at nakatayo sa harap mo ngayon, ibig sabihin okay na ang lahat?! Ibig sabihin ay puwede mo na akong pakisuyuan na patawarin ang taong nagpahamak sa akin?!""Anak, hindi iyon ang—""Then what is it, Mommy?!" humarap ako sa kaniya. "Bakit parang mas mahalaga pa sa 'yo ang reputasyon ni Bea at ng pamilya niya kaysa sa buhay at katinuan ng sarili mong anak?!"Nagbago ang expression sa mukha ni Mommy. Ang kaniyang mga mata ay naningkit sa galit at ang kaniyang panga ay tumigas. "That's not fair, Amalia! That is completely unfair to me!""Hindi fair?!" Napatawa ako nang mapait, pinupunasan ang luha sa aking pisngi gamit ang likod ng aking kamay. "Ang hindi fair, Mommy, ay ako ang muntik mamatay at mapahamak, ako ang dumanas ng trauma, pero ako pa ang kailangang umintindi! Ako pa ang kailangang magparaya para sa kagustuhan mo!""Wala kang naiintindihan sa mas malaking sitwasyon!" malamig at matigas na ganti ni Mommy."THEN EXPLAIN IT TO ME!" sigaw ko. "Ipaliwanag mo