Semua Bab From Maid to Billionaire's Wife: Bab 341 - Bab 350

“Ms. Bea,” panimula ng aming legal counsel, si Atty. Santos. Ang kaniyang boses ay malamig, kalkulado, at may nakatagong awtoridad na gumuhit sa katahimikan ng bulwagan. “Sinabi ninyo kanina sa direktang pagtatanong ng inyong abogado na wala kayong intensiyong saktan si Amalia. Tama?”Bahagyang inangat ni Bea ang kaniyang mukha mula sa namumula at basang panyo. “Opo.”“At sinabi ninyo na ang nangyari ay isang 'simpleng biro' lamang?”“Opo.”“Ang insidenteng pinag-uusapan natin ay nangyari noong alumni gathering sa Tagaytay?”“Opo.”“Sa isang pampublikong ballroom hall ng hotel?”Mahalaga ang lugar. Ang venue ang sisira sa kaniyang depensa.Malaking ballroom iyon. May mga matatayog na aranya, maraming alumni na nakasuot ng pormal, mga bisitang nagtatawanan, at mga staff ng hotel na tuloy-tuloy ang pagpasok at paglabas dala ang mga tray ng pagkain at inumin. At higit sa lahat—may mga taong pumapalibot sa amin. May mga taong nakakita. May mga taong nakarinig.“Gaano karaming tao ang ti

Tahimik ang buong bulwagan ng Regional Trial Court sa Tagaytay nang tawagin si Earl Reyes sa witness stand.Dahan-dahan siyang tumayo mula sa kinauupuan niya sa tabi ng kaniyang abogado. Walang bakas ng kaba sa kaniyang mukha. Sa halip, mayabang at pormal pa rin ang kaniyang tindig—nakataas nang bahagya ang baba, tuwid ang lapad ng mga balikat, at tila ba hindi siya ang taong nakaharap sa napakaraming mabibigat na paratang na may kinalaman sa panggigipit, pananakot, at pangaabuso.Parang siya pa ang may hawak ng kontrol sa buong silid.Napakuyom ang aking mga kamay sa aking kandungan hanggang sa mamuti ang aking mga buko ng kuko. Hindi ko alam kung anong mga kasinungalingan ang nakahanda niyang sabihin. Pero sa paraan ng kaniyang pagsubok na magtagpo ang mga mata namin bago siya tuluyang umupo sa witness stand, alam kong may binabalak siyang masama.Umayos ng tayo ang kaniyang legal counsel. “Your Honor, the defense calls Earl Reyes to the witness stand.”Tumango ang hukom. “Proceed.”

Napayuko ako sa matinding sama ng loob. Ito ang kaniyang buong balangkas. Gusto nilang gawin akong isang baluktot at naghihiganting babae. Gusto nilang palabasin na ako ang may matinding obsession kay Earl, na ako ang pumasok sa kanilang grupo sa Tagaytay, na ako ang lumapit, at na ako ang nagsimula ng gulo. Gusto nilang paniwalain ang hukom na ang mga pasa at trauma ko ay resulta lamang ng sarili kong agresyon at galit nang tanggihan niya ako.At higit sa lahat—gusto nilang sirain ang aking kredibilidad bago pa man pakinggan ng korte ang buong katotohanan ukol sa totoong nangyari.Ngunit hindi pa doon nagtapos ang kaniyang abogado. Inilabas nito ang isang opisyal na laboratory report mula sa NATIONAL POLICE.“Mr. Reyes, may toxicology at medical examination bang isinagawa sa inyo ng nobya mo at sa complainant matapos kayong dalhin sa himpilan ng pulisya pagkatapos ng insidente?”“Yes, Attorney.”“At may nakita bang anumang traces ng illegal substance sa dugo mo o sa kahit sino mang

Makikita kung paano hinatak nina Arcel at Jones ang aking katawan patungo sa direksyon ng fire exit. Hindi ako kusang naglakad kasama nila; binibitbit nila ako habang ang aking mga paa ay halos nakakaladkad na sa sahig. Ang aking ulo ay nakayuko sa dibdib, at ang buong katawan ko ay tuluyang bumagsak ang bigat sa kanila.Habang hinihila nila ako palayo sa pangunahing bulwagan, narinig ang boses ng ilang saksi na natakot sa kanilang nakita.Ngunit binalewala nila ang mga sigaw na iyon. Nagpatuloy sina Arcel at Jones sa pagkaladkad sa akin. At sa kanilang likuran—nakatayo si Earl. Nakatingin siya sa akin habang nakapamulsa, may malamig na ngiti sa kaniyang mga labi. Hindi niya ako tinulungan. Hindi niya pinigilan ang kaniyang mga kasamahan. Sa halip, kuha sa video ang pag-iling niya at pagtawa bago tuluyang tumalikod para sumunod sa kanila.Dahan-dahan akong nag-angat ng tingin mula sa aking lap at itinuon ang aking mga mata sa witness stand.Namumutla na si Earl. Ang kaniyang panga ay

“Napakasipag at napakasunurin niyang bata. She was very quiet. Hindi siya palaaway o naghahanap ng gulo. Mahilig siyang magdrawing at gumawa ng mga malikhaing bagay gamit ang kaniyang sariling mga kamay.”“May maliwanag at natatanging talento po ba siya sa sining o art?”“Opo. Malaki ang talento niya.”“At hanggang saan po umabot ang talentong iyon sa kasalukuyan?”“Ngayon po... isa na siyang ganap at matagumpay na interior designer,” sagot ni Mommy.Sa pagkakataong iyon, tumingin siya nang diretso sa akin. At sa kauna-unahang pagkakataon sa loob ng napakahabang taon, nakita ko ang isang bagay sa kaniyang mga mata na matagal kong ipinagkait sa aking sarili na muling hingiin—ang tapat at walang halong pagmamalaki ng isang ina.“Pero noon,” patuloy niya habang dahan-dahang napapailing, “hindi ko iyon pinahalagahan. Hindi ko binigyan ng importansya ang kaniyang mga pangarap.”“Bakit po?”“Dahil gusto ko pong sundan niya ang landas na ako mismo ang pumili. Gusto kong maging modelo siya. G