All Chapters of From Maid to Billionaire's Wife: Chapter 351 - Chapter 360

“Nitong mga nakaraang linggo, paulit-ulit at walang patid akong kinakausap ni Olivia Dominguez,” panimula ni Mommy habang nakahawak nang mahigpit sa bar ng witness stand. “Pilit niyang ipinagmumukha sa akin na may malaki akong utang na loob sa kaniya. Nais niyang gumawa kami ng paraan upang baliktarin ang sitwasyon sa korte—ang palabasin na may malubhang karamdaman sa pag-iisip at kasaysayan ng instability ang aking anak na si Amalia.”Napaatras ang abogado ng depensa sa kaniyang kinaroroonan.“Noong una,” patuloy ni Mommy habang nanginginig ang kaniyang boses sa halong takot at pagsisisi, “dahil wala ako sa Pilipinas at nasa Europe ako para sa aking mga obligasyon, at dahil na rin sa panggigipit at manipulasyon ni Olivia... pumayag ako sa kasunduang iyon. Ayoko sana... subalit napakalalim ng tanikala ng utang na loob na paulit-ulit niyang ipinaaalala sa akin. Bukod pa roon, ang kaniyang kabiyak na si Arthur Dominguez ay isang nakatataas at makapangyarihang senador ng bansa. Natakot

“Kayo po ba at si Arthur Dominguez ay may pormal na relasyon noong panahong iyon?” tanong ng abogado.“Opo. Kami po ay magkasintahan.”“Gaano na po katagal ang inyong relasyon bago pumasok si Olivia sa eksena?”“Mag-aapat na taon na po kami noon.”“Gaano ninyo siya kamahal noong mga panahong iyon?”Ipinikit ni Mommy ang kaniyang mga mata habang umaagos ang luha sa kaniyang pisngi. “Minahal ko siya nang buong-buo... Siya ang aking kauna-unahang pag-ibig. Sa katunayan... may pormal na silang balak ng kaniyang pamilya na magpropose at magpakasal kami.”“Objection, Your Honor!” mabilis na tumayo ang abogado ng depensa. “The personal, romantic history between the witness and Senator Dominguez happened decades ago and is completely irrelevant to the criminal charges of assault and drugging facing the defendants today!”Mabilis na humarap si Atty. Santos sa hukom. “Your Honor, this historical relationship is directly relevant to establish the pattern of coercion, emotional blackmail, and und

Matagal na nanatili ang nakabibinging katahimikan sa loob ng courtroom matapos ang naging testimonya ni Mommy.Hindi na siya muling tinawag ng prosecution. Sa halip, nang muling bumalik ang session matapos ang maikling recess, tumayo ang aming abogado na si Atty. Santos. Dala niya ang isang makapal na folder at isang maliit na hard drive. Tumayo rin ang court staff sa harap upang ihanda ang mga gagamiting kagamitan sa pagpapalabas ng ebidensya.“Your Honor,” mahinahong panimula ni Atty. Santos, “the prosecution will no longer call Mrs. Regalado for further questioning. Instead, we respectfully move for the presentation and identification of the video and audio recordings previously submitted to the court.”Awtomatikong napatingin ako sa malaking screen sa harap ng court room. Biglang bumilis ang tibok ng aking puso, na para bang may nagbabadyang matinding panganib.Alam kong may mga ebidensyang recording na inihanda ang aming kampo, ngunit hindi ko alam kung ano ang eksaktong laman n

Matagal na nanatili ang nakabibinging katahimikan sa loob ng court room matapos umalingawngaw ang huling audio recording. Ilang segundo ring walang sinumang nangahas na magsalita o gumalaw. Tanging ang mahina, mabigat, at halos kapos na paghinga ng mga taong nasa gallery ang naririnig. Ang dating matatag na pader ng kapangyarihan at impluwensya ng pamilya Reyes at Dominguez ay tuluyan nang nabasag sa harap ng hukuman.Dahan-dahang isinara ni Atty. Santos ang folder na hawak niya sa ibabaw ng podium.“Your Honor,” mahinahon ngunit mariing panimula niya, “malinaw na ngayon sa hukumang ito kung bakit naging matapang si Earl Reyes at ang kaniyang grupo. Hindi lamang sila umaasa sa sarili nilang kawalan ng pakiramdam o sa pondo ng kanilang pamilya. Umaasa sila sa kapangyarihan, posisyon, at walang limitasyong proteksyon ng mga taong nasa likod nila.”Bumaling ang kaniyang tingin sa gilid ng courtroom, kung saan nakatayo pa rin ang nangangatog at namumutlang senador.“Lalo na sa ama ni Bea

Ilang araw ang lumipas na tila ba nakalutang ang buong mundo sa hangin bago dumating ang araw na pinakahihintay naming lahat—ang araw ng promulgation ng hatol.Pagpasok ko sa courtroom, agad na bumalot sa akin ang isang napakabigat na katahimikan. Wala na ang dating ingay, ang kaluskos ng mga papel, at ang usap-usapan ng mga tao mula sa mga naunang hearing. Wala na rin ang dating yabang, taas-noo, at matapang na titig sa mga mukha ng mga taong pilit kong hinarap sa loob ng ilang buwan—mga taong nakita kong walang anumang takot nang sirain nila ang aking buhay.Sa harap namin ay nakaupo nang magkakatabi ang mga akusado: sina Earl, Bea, Aleli, Cat, Dana, Jones, at Arcel.Lahat sila ay walang kibo. Lahat ay pilit na nakatitig sa sahig habang naghihintay sa salitang magpapasya ng kanilang kinabukasan.Naramdaman ko ang panginginig ng aking mga kamay kaya mahigpit kong hinawakan ang kamay ng aking kaibigang si Jamilla.“Okay ka lang, Amalia?” mahina at nag-aalalang tanong niya sa akin.Tum