สก็อตต์ก็แค่อยู่ร่วมงานปาร์ตี้แค่ไม่กี่ชั่วโมง เรื่องกล้วย ๆ ผมก็แค่วางตัวให้อยู่ห่างจากเอลิอานาเข้าไว้ แล้วทุกอย่างก็จะผ่านไปด้วยดี ผมหยิบเนกไทขึ้นมาทาบ ผูกปมพลางจ้องมองตัวเองในกระจก ก่อนจะตัดสินใจถอดมันทิ้งเพราะคิดว่าไม่จำเป็นต้องเนี๊ยบขนาดนั้นผมต้องการพื้นที่ส่วนตัว—อยากอยู่คนเดียวและสูดอากาศบริสุทธิ์เงียบ ๆ คืนนี้ผมเลยเลือกที่จะขับรถมางานด้วยตัวเอง ไม่มีคนขับรถ ไม่มีผู้ติดตามหรือพนักงานรักษาความปลอดภัยทั้งสิ้นทว่าพอเท้าก้าวเข้าสู่ห้องโถงจัดงานเลี้ยงได้ไม่ทันไร คนรู้จักเก่า—เพื่อนหญิงคนสนิทอย่างเฟลิเชียก็รีบถลาเข้ามาหาผมทันที “สก็อตต์! ยินดีที่ได้เจอคุณอีกครั้งนะคะ” หล่อนไม่รอช้าเอื้อมลำขวาขึ้นมาโอบกอดรอบตัวผมไว้ในอ้อมกอดอันแสนอึดอัด “ช่วงนี้คุณเป็นยังไงบ้างคะ?” หล่อนเอ่ยถามพลางเบียดเสียดเรือนร่างเข้ามาแนบชิดจนเกินงามสิ่งสุดท้ายที่ผมต้องการในเวลานี้คือความสนใจจากเพศตรงข้าม “มาสิ เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปแนะนำให้รู้จักกับ—”“ฉันไม่ใช่พวกชอบเข้าสังคมหรอกค่ะ” หล่อนเอ่ยปากขัดคำพูดข้ามเส้น พลางยื่นมือมาเกาะแกะแขนผมไม่ปล่อยผมพยายามขยับตัวผละออกห่างจากหล่อน เดินเลี่ยงไปหยิบแก้วเครื่องดื่
더 보기
