All Chapters of My Crazy Life as the CEO's Wife: Chapter 11 - Chapter 20

Caroline’s POVCaroline’s POV“Caroline,” mabilis na sita sa akin ni Dad, halos magkasalubong ang mga kilay.“He said that?” tanong sa akin ni Toby, natitigilan. “Oo. Nung pumunta sila rito kasama 'yung ate mo, kung magsalita sila, parang napakababa naming uri ng tao. Pati parents ko hindi nila pinalampas sa pang-iinsulto,” deretsahang sagot ko.Hindi ko rin maintindihan kung bakit ako nagkakaganito. Pero 'yung lahat ng inis na naipon ko sa pamilya niya nitong mga nakaraang araw, biglang umakyat sa ulo ko.“Ehem!” pagtikhim ni Dad para makuha ang atensyon namin. “Kain na tayo. Nagpaluto ako ng pininyahang manok, balita ko paborito mo raw ito.”Pilit talaga nilang iniiba ang usapan para hindi maging awkward ang hapunan.“Oo nga, heto oh, ipaghahain kita,” nakangiting dagdag ni Mommy.Muli akong napairap nang kunin ni Mama ang bowl ng ulam para sandukan si Toby. Pero bago pa man siya makapaglagay sa plato, tumayo si Toby at maingat na kinuha ang bowl mula sa kaniya.“Mrs. Monte Carlo, a

Caroline’s POV Halos hindi ako nakatulog magdamag. Hindi ako mapakali, kanina pa ako naiihi pero baka maalis ang pagkakayakap niya sa akin kapag bumangon ako. Hindi na ako huminga huwag lang maiba ang pwesto naming dalawa. Pero hindi ko na talaga kaya, mataas na ang sikat ng araw at parang sasabog na ang pantog ko. I decided to get up at para akong naglalakad na turnilyo habang papunta sa banyo. Nang matapos ako ay saka ako naghilamos at nagtoothbrush. Okay na sana ang lahat. Pero paglabas ko ng banyo, ay kaagad na nanliit ang mga mata ko. Tulog pa rin siya habang nakatihaya. Lumapit ako sa kanya at saka tinitigan ang bumubukol sa pagitan ng mga hita niya. Alam ko naman na pagkalalake niya ang nasa ilalim non, pero bakit ganon? “Sh*t!” Napabalikwas siya ng bangon at saka kumuha ng unan para itakip doon. “Good morning,” kumakaway ko pang bati sa kanya. “G-Good morning," bati niya rin ang hindi makatingin sa akin. “Bakit nakatayo?” tanong ko habang nakaturo sa unan, “Masa

Caroline’s POV “Huwag ka nang magulo! Sumama ka na lang sa amin!” Marahas niya akong hinila. Pero dahil pumapalag ako ay bumaba na din iyong isa pa niyang kasama at sabay nila akong pinagtulungan. “Please, huwag niyo akong kunin! Iyong iba na lang! Walang pang ransom ang magulang ko!” “Hindi namin kailangan ng ransom! Ikaw ang kailangan namin!” “Tulungan niyo ‘ko! Tulong!” Tuluyan na akong binuhat ng dalawang lalakeng parehong naliligo sa pawis, “Hoy! Napakarami niyong nanonood video lang kayo ng video! Tulungan niyo ako!” Pero walang tumulong sa akin ni isa. Doon ko napatunayan na mas importante ang reels kaysa sa buhay ko. Isasara na sana nung lalakeng kulay tae ng baby yung buhok ang pintuan ng van pero isang kamay ang humarang doon. “Pababain niyo siya.” Kaswal lang ang pagkakasabi niya non. Ni walang halong takot o pagkabahala sa ekspresyon niya. “Sir pero—” “Pababain niyo siya!!!” Parang may naglalagablab na apoy sa mga mata niya. “Oh pababain niyo na daw! Ma’am baba k

Caroline’s POV Gaya ng napag-usapan namin ay dumiretso kami sa apartment ko para kumuha ng mga gamit. Mabilisan ang lahat dahil nagsisimula na sa pagdilim ang langit. Hindi pa rin nagsisink in sa akin ang lahat. Paano ko mapaprocess na ngayon magka live in na kami ng amo ko? Never in my wildest dreams, ni minsan hindi ko naisip na pwede mangyari ito. Pagbalik namin sa bahay niya ay tinulungan niya akong mag-ayos ng mga gamit. Kasalukuyan akong nakaupo sa dulo ng kama habang tinitignan ko ang paligid. Ang color brown at green na kama, ang napakalambot na kutson, at ang mga kakaibang mga palamuti sa paligid. Nilapitan ko ang isang flower vase. Mukha iyong pusa na nakatayo at may hawak na mga bulaklak pero ang totoo ay gawa iyon sa ceramic. I can’t help but smile dahil napaka whimsical non para sa akin. “Do you like that?” Lumabas siya ng walang suot na damit at tanging at twalyang nakapulupot lang sa bewang niya ang nagsisilbi niyang saplot. Tumutulo pa ang butil butil na tubig mul

Caroline’s POV “This project has been delayed for two weeks. Tapos ganyan lang ang ipopropose niyo sa akin?!” Lahat kami tahimik lang na nakikinig. Nasa loob kami ngayon ng meeting room kasama ang head ng bawat departments. “Raegan!” Nakayuko lang ako sa upuan habang nakikinig. “Sir.” Puno ng confidence ang boses niya. Mukhang naghanda ang isang ito. “Tell me, how do you plan on acquiring this land? Ikaw ang nag propose nito hindi ba?” “Yes Sir.” “Then give me a solution.” “Sir, there are a lot of businesses located in this area. Magandang ma acquire po ng company natin ito dahil magiging malaki ang pakinabang natin sa lupa.” Bakit iyon ang sinasabi niya? Lagot ang isang ito. “Pwede tayong mag acquire ng buildings at tayo na mismo ang magpaupa ng mga iyon sa vendors. We can raise rents anytime dahil malakas ang kita ng mga vendors doon. If this project succeeds, we can acquire at least three buildings.” Lalong natahimik ang lahat nang tumayo si Tobias at dumu