All Chapters of ถังต้าเหล่ยพ่อค้าข้ามภพ: Chapter 161 - Chapter 170

ยามเซิน 4 เค่อ (16.00 น.)สายลมพัดผ่านม่านหน้าต่าง ทว่าบรรยากาศกลับไม่รื่นรมย์เหมือนเก่า ความเงียบสงัดที่เคยชวนให้พักผ่อน บัดนี้กลับแฝงไปด้วยความระแวดระวัง ต้าเหล่ยยืนอยู่เบื้องหน้าเหล่าคนงานที่ถูกเรียกมารวมตัวกันอยู่ลานเรือนพัก"ฟังข้าให้ดี! เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนที่ผ่านมา ข้าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก ครอบครัวของข้าและพวกเจ้าทุกคนที่อยู่ที่นี่ คือสิ่งที่ข้าจะปกป้องด้วยชีวิต มันจะสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อพวกเราช่วยกัน"เขาขยับกายเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยถามเสียงเข้ม "คนงานชั่วคราว มีใครบ้างที่อยากเปลี่ยนมาเป็นแรงงานประจำ? ข้ามีที่พักให้ มีข้าวปลาอาหารให้อิ่มหนำ แต่พวกเจ้าต้องรับผิดชอบหน้าที่ที่ข้ามอบให้อย่างเคร่งครัด ใครสนใจก้าวออกมา!"สิ้นคำของเขา มีชายฉกรรจ์หลายสิบคนก้าวออกมาอย่างพร้อมเพรียง ความหิวโหยสอนให้พวกเขารู้ว่า โอกาสที่จะได้อยู่อย่างมั่นคงในจวนสกุลถังมีค่ายิ่งกว่าทองคำ"ดี! ในเมื่อพวกเจ้าพร้อม ข้าก็จะวางกฎ อย่างแรกเราจะสร้างระบบเฝ้ายาม ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ข้าจะแบ่งเวรยามกลางคืน ไม่ใช่เฝ้าคนเดียว แต่ให้เฝ้า 3 คนต่อหนึ่งจุด เปลี่ยนเวรทุกชั่วยามเพื่อให้ตื่นตัวตลอดเวลา"เขาชี้ไปยังจุ

บรรยากาศภายในวิลล่าหรูที่ซูโจวตลอด 7 วันเต็มไปด้วยความเงียบสงบและการปรับตัวเข้ากับโลกใหม่ ต้าเหล่ยใช้ช่วงเวลาที่เฝ้าดูแลอาการบาดเจ็บของภรรยาและลูกสาว ค่อย ๆ สอนให้ทั้งคู่คุ้นเคยกับวิถีชีวิตในยุคนี้ เพื่อใช้เทคโนโลยีและสิ่งของแปลกใหม่ เยียวยาบาดแผลทั้งทางกายและทางใจจากเหตุการณ์สะเทือนขวัญที่ผ่านมาบนเตียงนอนหนานุ่ม หมิงจูเริ่มขยับกายลุกขึ้นนั่งได้แล้ว บาดแผลที่หลังเริ่มตกสะเก็ดและจางลงไปมาก เช่นเดียวกับความหวาดกลัวในใจที่ค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยความปลอดภัย ต้าเหล่ยใช้ช่วงเวลานี้ดูแลนางด้วยความใส่ใจ ของบำรุงร่างกายล้วนเป็นเขากับลูกสาวที่ลงมือทำเองกับมือนอกจากดูแลเรื่องอาหารการกินและคอยสอนเรื่องราวในโลกใหม่ ต้าเหล่ยยังคงมุ่งมั่นกับการเตรียมตัวสอบเซี่ยงซื่อ ที่จะมาถึงในอีก 3 เดือนข้างหน้า เขาใช้เวลาช่วงกลางคืนที่ลูกเมียหลับใหล คัดอักษรและทบทวนสี่คัมภีร์ห้าจดหมายเหตุ ทั้งมหาศึกษาและคัมภีร์อี้จิงจนจำได้ขึ้นใจทว่าสายตาของเขากลับมองไกลไปกว่าเป้าหมายของบัณฑิตทั่วไป ต้าเหล่ยแบ่งเวลาที่เหลืออ่านหนังสือเกี่ยวกับการเกษตรสมัยใหม่ และระบบชลประทานที่หาซื้อมาจากร้านหนังสือในซูโจวอย่างละเอียดเขาคิดว่าลำ

แสงตะวันสาดส่องผ่านผ้าม่านผืนบางในเช้าวันใหม่ หลังจากอาการบาดเจ็บของหมิงจูทุเลาลง ต้าเหล่ยจึงตัดสินใจพานางกับลูกสาวออกไปเปิดหูเปิดตาภายนอกตามที่สัญญาไว้ชายหนุ่มพาทั้งคู่ไปที่ห้องแต่งตัวพลางเลื่อนบานประตูตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่ให้เปิดออก แม้ว่าตลอด 7 วันที่ผ่านมา ทั้งหมิงจูและโต้วโต้วจะคุ้นเคยกับตู้เสื้อผ้าในยามอาบน้ำผลัดเปลี่ยนชุดทว่าการต้องเลือกสรรอาภรณ์เพื่อก้าวออกไปเผชิญโลกภายนอกในวันนี้ กลับทำให้พวกนางเกิดความรู้สึกตื่นเต้นและประหม่าขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ต้าเหล่ยจึงเอื้อมมือไปหยิบชุดกระโปรงยาวสีฟ้าอ่อนพิมพ์ลายดอกไม้เล็ก ๆ ส่งให้ภรรยา"ชุดนี้เหมาะกับเจ้ายิ่งนัก หมิงจู"หมิงจูยื่นมือออกไปรับมาถือไว้อย่างระมัดระวัง แม้จะเคยลูบไล้เนื้อผ้าที่นุ่มลื่นมาบ้างแล้ว ทว่ากลับต้องชะงักงันเมื่อเห็นสิ่งของแปลกตาชิ้นสำคัญที่สามียื่นส่งตามมาให้เพิ่ม"สิ่งนี้... คืออะไรหรือเจ้าคะ""เรียกว่าชุดชั้นใน ใส่ข้างในแทนเอี๊ยมของเจ้า ส่วนเจ้าตัวจิ๋วนี่... ใส่ข้างล่างนั่น"ใบหน้าหวานแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อขึ้นมาทันตาเห็น หมิงจูรีบคว้าของตรงหน้าก่อนจะหมุนตัววิ่งหนีเข้าห้องน้ำไปในทันที ทำเอาต้าเหล่ยหลุดหัวเรา

08:20 น. ที่ร้านขายของชำบ้านหลี่เช้าวันใหม่ของเมืองซูโจวยังคงคึกคัก ผู้คนเดินผ่านไปมาไม่ขาดสาย รถยนต์แล่นผ่านหน้าร้านด้วยความเร็วที่ทำให้หมิงจูเผลอกำมือแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ส่วนโต้วโต้วก็ซ่อนตัวอยู่ด้านหลังขาของผู้เป็นพ่อ ดวงตากลมโตแอบมองทุกสิ่งรอบตัวอย่างระแวดระวังปนตื่นเต้นต้าเหล่ยหันกลับไปมองสองแม่ลูก ก่อนจะส่งยิ้มอ่อนโยนให้ราวกับกำลังปลอบว่าไม่ต้องกลัว เขาจับมือหมิงจูไว้หลวม ๆ แล้วพูดเสียงเบา"ไม่เป็นไรครับ ที่นี่ปลอดภัย"หมิงจูพยักหน้าเบา ๆ แม้ยังไม่คุ้นชินกับโลกประหลาดแห่งนี้ แต่มืออุ่นของสามีก็ช่วยให้นางใจเย็นลงได้มากลุงหลี่ที่กำลังเรียงของอยู่หลังเคาน์เตอร์เงยหน้าขึ้นมา พอเห็นต้าเหล่ยก็หัวเราะทันที"โอ้ เสี่ยวเหล่ยมาแล้ว "แต่ประโยคถัดมาของชายชรากลับหยุดชะงัก เมื่อเห็นหญิงสาวในชุดสีฟ้าอ่อนกับเด็กน้อยในชุดสีเหลืองยืนอยู่ข้างหลังต้าเหล่ยป้าหลี่ที่กำลังห่อเกี๊ยวอยู่ด้านในเองก็ชะโงกหน้าออกมาดู ดวงตาพลันอ่อนลงทันที"โอ้ว...นี่ภรรยากับลูกสาวของหลานเหรอ?"ต้าเหล่ยยิ้มพลางพยักหน้า"ครับ นี่หมิงจู ส่วนนี่โต้วโต้ว ผู้อาวุโสทั้งสองท่านนี้คือป้าหลี่กับลุงหลี่ ผู้มีพระคุณที่คอยช่วยเหลื

เด็กน้อยอ้าปากค้าง โลกใบนี้ทุบทำลายความรู้เดิมของนางจนหมดสิ้น หมิงจูมองสามีและบุตรสาวหยอกล้อกันพลางอมยิ้มบางเบา แม้โลกใหม่จะน่ากลัวและแปลกประหลาดเกินคาดเดา แต่ตราบใดที่ได้เดินเคียงข้างบุรุษผู้นี้ นางก็ไม่มีสิ่งใดต้องหวาดกลัวหลังจากเจออี้เทียน ใช้เวลาเพียง 30 นาทีต้าเหล่ยก็ได้รับเอกสารยืนยันตัวตน เมื่อเห็นว่ายังพอมีเวลา ต้าเหล่ยจึงพาหมิงจูไปซื้อโทรศัพท์มือถือ 2 เครื่อง สำหรับให้หมิงจูพกติดตัว และอีกเครื่องให้โต้วโต้วใช้งานต้าเหล่ยถือโอกาสให้ที่ร้านดาวน์โหลดคลิปวิดีโอสอนศิลปะการต่อสู้ การทำบัญชี ตัดเย็บเสื้อผ้า ปักผ้า ทำอาหาร และการเกษตรสมัยใหม่เก็บไว้มากมาย เพื่อเตรียมไว้ให้พี่ชายกับพี่สะใภ้ทางฝั่งแคว้นต้าเยี่ยได้ศึกษาหลังจากทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็พาสองแม่ลูกเดินเล่นรอเวลาอยู่สักพัก กระทั่งถึงเวลาที่ห้างสรรพสินค้าเปิดทำการ ทั้งสามจึงพากันก้าวเดินเข้าสู่ด้านในแสงไฟจากโคมระย้าส่องสะท้อนพื้นหินอ่อนหรูหรา หมิงจูโอบกอดลูกสาวแน่นขณะเดินตามหลังสามี ดวงตาคู่งามยังคงระแวดระวังกับความล้ำสมัยที่ไม่คุ้นชิน ส่วนโต้วโต้วน้อยเกาะขาบิดาแน่น ไม่นาน ทั้งสามก็มาหยุดหน้าร้านขนมหวาน ตู้กระจกใสเรียงราย