جميع فصول : الفصل -الفصل 180

KIARRA DE VERA'S POVPaglabas ko ng conference room, ramdam ko pa rin ang kirot sa dibdib at yung parang konting static sa hangin. Ilang hakbang pa lang ako nang marinig ko ang boses ni Larkin sa likod ko.“Kiarra.”Hindi ako agad lumingon. Sinadya ko pang huminga ng malalim bago sumagot.“Hmm?”“Wait.”Huminto ako. Napabuntong-hininga ako bago siya nilingon.“Akala ko ba tapos na tayo?”Lumabas siya ng conference room, jacket sa balikat at parang mas relax na kaysa kanina.“Business meeting, yes.”“And?”Ngumiti siya, may kaunting kapilyuhan.“Apparently, may unfinished business pa.”Tinaasan ko ng kilay, “Anong unfinished business?”Lumapit siya, hindi na ako nilalampasan sa distansya.“You.”Napatigil ako, hindi ko agad alam kung anong isasagot. Pero bago pa ako makabawi ng lakas ng loob, ngumiti na siya ulit.“Your car’s still downstairs, right?”“Yes.”“I’ll walk you.”“I can walk by myself.”“I know.”“Then?”“I want to.”Simple lang, pero hindi na ganoon kasimple sa akin ang pa

KIARRA DE VERA'S POVHindi pa rin mawala sa isip ko ang nangyari kagabi. Wala namang drama, wala ring big confession, pero ngayon, bawat galaw ko parang may ibang meaning. Nasa opisina ako, pilit na binabasa ang financial reports pero paulit-ulit kong binabalikan ang parehong paragraph. Alam kong dapat mag-focus, pero kahit pilitin kong balikan ang spreadsheet, palaging bumabalik ang isip ko sa dinner, sa kamay niyang nakahawak sa akin, sa halik na iyon—at sa paraang hindi ko na kayang itanggi sa sarili ko na gusto ko pa ng mas marami.Tumunog ang phone ko. Message ni Larkin.“Still planning to pretend this is just dinner?”Napangiti ako. Nagtype agad:“You talk too much.”Halos kasabay ng reply niya:“And you still agreed.”Napalakas ang tawa ko nang bahagya. Nag-type ulit ako.“Pick me up at eight.”Nagdalawang-isip bago magdagdag.“And behave.”Sumagot siya kaagad.“No promises.”Napailing ako, pero hindi ko mapipigilan ang kilig.Pag-uwi ko, agad akong sinalubong ni Letty.“Mommy?

KIARRA DE VERA'S POVHindi pa ako nakakabawi sa huling salita ni Celine—“There's something you should know before this goes any further”—nang madala niya ako palayo mula sa ballroom, papunta sa isang tahimik na bahagi ng venue. Ramdam ko ang bigat ng susunod niyang sasabihin, pero mas nangingibabaw pa rin ang kaba: Paano kung hindi ko pala lubos na kilala si Larkin?Sumandal siya sa isang pader, lumingon sa paligid, tapos tumingin sa akin.“Elena wasn’t just someone Larkin dated,” panimula ni Celine, maingat ang boses.Nakapikit akong tumango, “She was the first person who actually tried to build a life with him.”“I know he left,” sabi ko, halos bulong.Umiling si Celine, “That’s not the whole story.”Tumingin ako, “Then tell me.”Kinuwento ni Celine na si Elena raw ang unang babaeng sinubukan ni Larkin na piliin. Hindi pa marriage agad, pero gusto lang ni Elena na mas seryosohin, huwag gawing temporary. Gusto niya ng choice—at nangako si Larkin na susubukan niya. At, sa simula, gina

KIARRA DE VERA'S POVTahimik pa ang living room; medyo madilim pa ang paligid, at nakakapanibago ang feeling na may katahimikan pagkatapos ng lahat ng nangyari. Nakahilig pa rin ako sa balikat ni Larkin, kalahating gising, kalahating tulog. Pagdilat ko ng mata, saglit akong nalito—hanggang maalala kong hindi ako nag-iisa.Nandoon pa rin siya. Nakarelax ang braso niya sa akin, parang sanay na sanay na siyang nandoon.Tumingin ako, “You didn’t leave.”Ngumiti siya ng mahina, “You asked me to stay.”Umangat ako ng kaunti, “I thought you’d regret it.”Lumambot ang ekspresyon niya, “I don’t.”Nagtaas ako ng kilay, “Not even a little?”Nagpakipot siya, “Kiarra…”Umiling siya, “No.”Sandaling katahimikan.“I think this is the first time in a long time that I did exactly what I wanted to do.”Ngumiti ako, “Stay?”“Stay.”Bago pa lumalim ang usapan, mula sa hallway biglang may maliit na boses.“Mommy?”Nagtinginan kami. Nasa may pinto si Letty, hawak ang bunny niya. Tiningnan niya kami, tapos

KIARRA DE VERA'S POVHindi pa tuluyang natatapos ang party ng biglang mag-walk away si Marcus, iniwan akong tulala at namumula pa sa hiya.“I cannot believe he said that.”Katabi ko si Larkin, halatang aliw na aliw.“Why?”Tumingin ako sa kanya, “Because you didn’t even look surprised!”Ngumiti siya, “I was surprised.”“You were smiling.”“I found it funny.”“It wasn’t funny.”Lumapit siya ng kaunti, pabulong, “Your reaction was.”Tinapunan ko siya ng masamang tingin, “You enjoyed that.”“Very much.”Pero hindi pa tapos ang gulo. Lumapit si Dad kasama si Eleanor, may ngiting may alam.“What’s this about an engagement?”Napalingon ako, “Dad.”Inosente ang ngiti ni Eduardo, “I was merely asking.”Pilit na pinipigilan ni Larkin ang tawa.Tumingin si Eleanor kay Larkin, “You know, your face doesn’t exactly say you’re against the idea.”Lumingon ako kay Larkin. Nagkibit-balikat siya, “I didn’t say anything.”Tumawa si Dad, “That’s the problem.”Napahawak ako sa mukha ko, “Can everyone plea