บทที่ 25: ความจริงที่ถูกปลดล็อกแสงแดดอ่อนยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาตกกระทบเตียงนอนกว้างขวาง น้ำขิงขยับตัวตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกที่แตกต่างไปจากทุกวัน ความหนักอึ้งในใจที่แบกรับมาตลอดสี่ปีปลิวหายไปจนหมดสิ้น หญิงสาวยกมือซ้ายของตัวเองขึ้นมาดูประกายระยิบระยับของแหวนเพชรน้ำงามที่สวมอยู่บนนิ้วนาง รอยยิ้มบางเบาจุดขึ้นบนมุมปากโดยไม่รู้ตัวสัมผัสอบอุ่นทาบทับลงบนเอวคอด ก่อนที่ร่างหนาของคนข้างกายจะขยับเข้ามาซ้อนแผ่นหลัง ดึงรั้งร่างบางให้เข้าไปซุกอยู่ในอ้อมกอด“ตื่นเช้าจังเลย... นอนต่ออีกนิดไหม” เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบชิดใบหู ปลายจมูกโด่งสันคลอเคลียอยู่กับลาดไหล่เนียน“เช้าแล้วค่ะ พี่ครามลุกไปอาบน้ำเถอะ วันนี้เรามีเรื่องสำคัญต้องจัดการนะ” น้ำขิงหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้า สบตากับดวงตาคมกริบที่กำลังทอดมองเธอด้วยความรักครามระบายยิ้มอ่อนโยน เขากดจูบลงบนหน้าผากมนเนิ่นนาน ก่อนจะยอมผละออกไปจัดการตัวเองตามคำขอครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองคนก็เดินลงบันไดมายังชั้นล่างของตัวบ้าน ชายหนุ่มสอดประสานนิ้วมือเข้ากับฝ่ามือเล็ก จับจูงภรรยาเดินตรงไปยังห้องนั่งเล่นที่มารดาของเขากำลังนั่งจิบชาและดูรายการโทรทัศน์ยามเช้า
最後更新 : 2026-06-25
