جميع فصول : الفصل -الفصل 40

บทที่ 31: บทพิสูจน์ความจริงใจรถยุโรปสีดำคันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่สไตล์โมเดิร์นไชนีสย่านชานเมือง นลินนั่งกำมือแน่นอยู่บนเบาะฝั่งผู้โดยสาร ฝ่ามือเล็กชื้นไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามควบคุมจังหวะการเต้นของก้อนเนื้อในอกซ้ายไม่ให้กระหน่ำรุนแรงจนเกินไปวันนี้คือวันที่เขตแดนพาเธอมากราบพ่อกับแม่ของเขาอย่างเป็นทางการ หลังจากที่จดทะเบียนสมรสกันเงียบๆ ไปเมื่อสัปดาห์ก่อนท่อนแขนแข็งแรงเอื้อมข้ามคอนโซลกลางมาจับมือเล็กที่ประสานกันอยู่บนตัก เขตแดนสอดประสานนิ้วเข้ากับนิ้วของเธอ บีบกระชับแน่นเพื่อถ่ายทอดความอบอุ่นและความมั่นใจ"ทำหน้าเหมือนกำลังจะถูกพาไปเข้าห้องเชือด" เสียงทุ้มเอ่ยแซว นัยน์ตาสีรัตติกาลหลุบมองใบหน้าหวานที่ซีดเผือดลงเล็กน้อย "ม้าพี่ไม่ได้กินหัวคนหรอกนะ นลิน""พี่เขตก็พูดได้สิคะ นี่ครอบครัวพี่เขตนะ" นลินบ่นอุบอิบ หันไปสบตากับคนขับ "ลินไม่มีอะไรเลย ฐานะก็ไม่คู่ควร แถมยัง... ข้ามขั้นไปจดทะเบียนสมรสก่อนอีก ม้าพี่เขตต้องเกลียดลินแน่ๆ""ใครกล้าเกลียดเมียพี่ พี่จะพาเธอกลับไปอยู่คอนโดเดี๋ยวนี้แหละ ไม่ต้องสนหน้าใครทั้งนั้น" เขตแดนตอบหน้าตาย ทำท่าจะเลื่อ

บทที่ 33 (ตอนพิเศษ 1): อาการงอแงของคนคลั่งรักแสงแดดจ้าในช่วงสายของวันพฤหัสบดีสาดส่องกระทบกระจกบานใหญ่ของโรงพยาบาลเอกชน เขตแดนก้าวเดินออกจากห้องผ่าตัดด้วยความเหนื่อยล้า ชายหนุ่มเพิ่งเสร็จสิ้นจากการผ่าตัดบายพาสหัวใจที่กินเวลายาวนานกว่าสิบชั่วโมงติดต่อกัน สวมชุดสครับสีเขียวเข้มที่ชื้นไปด้วยเหงื่อบริเวณแผ่นหลัง นัยน์ตาสีรัตติกาลหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อสู้กับแสงสว่างมือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอ สิ่งแรกที่เขาคาดหวังจะเห็นคือข้อความหรือสายที่ไม่ได้รับจากคนที่นอนอยู่ร่วมเตียงทุกคืนหน้าจอปรากฏข้อความเพียงหนึ่งข้อความที่ถูกส่งมาเมื่อสามชั่วโมงก่อน[วันนี้ที่ร้านมีออเดอร์จัดเบรกสัมมนาสามร้อยชุด ลินอาจจะยุ่งอยู่หลังร้านทั้งวัน พี่เขตลงเวรแล้วรีบกลับไปนอนพักที่คอนโดเลยนะคะ อาหารเช้าลินทำใส่กล่องแช่ตู้เย็นไว้ให้แล้ว รักพี่เขตค่ะ]เขตแดนหยุดเดิน สันกรามคมกริบขบเข้าหากันจนนูนเป็นสัน ชายหนุ่มอ่านข้อความนั้นซ้ำสองรอบ ความหงุดหงิดเริ่มก่อตัวขึ้นมาตียวนในอก เขาไม่ได้เจอหน้านลินมาตั้งแต่เมื่อวานตอนบ่ายเพราะต้องเข้าเวรยาว ส่วนเมียตัวเล็กของเขาก็ดันมีออเดอร์ขนมลอตใหญ่เ

บทที่ 35 (ตอนพิเศษ 3): การเตรียมตัวของว่าที่คุณพ่อหนังสือคู่มือการตั้งครรภ์และการดูแลทารกแรกเกิดกองพะเนินอยู่บนโต๊ะกระจกกลางห้องนั่งเล่น เขตแดนในชุดเสื้อยืดสีดำสบายๆ สวมแว่นสายตากรอบดำ นั่งขมวดคิ้วจดจ่ออยู่กับตัวหนังสือบนหน้ากระดาษอย่างเอาเป็นเอาตาย ศัลยแพทย์ทรวงอกผู้เชี่ยวชาญการผ่าตัดเคสยากระดับประเทศ บัดนี้กำลังเคร่งเครียดกับการจดจำวิธีอาบน้ำเด็กทารกและโภชนาการสำหรับสตรีมีครรภ์นลินเดินอุ้ยอ้ายออกมาจากห้องน้ำ หญิงสาวในชุดคลุมท้องเนื้อนิ่มสีฟ้าอ่อนมีหน้าท้องนูนป่องชัดเจน อายุครรภ์ก้าวเข้าสู่เดือนที่หกแล้ว น้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นทำให้การเคลื่อนไหวของเธอช้าลงกว่าปกติทันทีที่ปลายเท้าเปลือยเปล่าแตะลงบนพื้นห้อง นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยมองแต่หน้าหนังสือก็ตวัดขึ้นมามองทันที เขตแดนปิดหนังสือดังฉับ ผุดลุกขึ้นยืนแล้วก้าวอาดๆ ตรงเข้ามาหาภรรยา"พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเดินเท้าเปล่า พื้นมันลื่น เดี๋ยวก็ล้มหรอก นลิน"น้ำเสียงดุๆ มาพร้อมกับร่างสูงใหญ่ที่ย่อตัวลงตรงหน้า เขตแดนหยิบรองเท้าสลิปเปอร์ขนนุ่มที่วางอยู่ไม่ไกลมาสวมเข้าที่ปลายเท้าของเธอให้อย่างเบามือนลินก้มมองกระหม่อมบางของคนเป็นสามี ริมฝีป

บทที่ 1: หนี้ยี่สิบล้านตัวเลขสีแดงบนหน้าจอลิฟต์ขยับเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตามความสูงของตึกระฟ้าใจกลางเมืองหลวง บรรยากาศภายในห้องโดยสารสี่เหลี่ยมกรุด้วยกระจกและโลหะสีเงินเย็นเยียบ ไม่ต่างจากชายชุดดำรูปร่างสูงใหญ่ที่ยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลังเพียงฝันสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามบังคับมือที่ประสานกันอยู่ด้านหน้าไม่ให้สั่น เธอสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแล็กเข้ารูปที่ใส่ออกไปคุยงานกับลูกค้าเมื่อช่วงเช้า แต่ยังไม่ทันได้กลับถึงคอนโดมิเนียม ชายคนนี้ก็มาดักรอหน้าตึก พร้อมกับคำเชิญกึ่งบังคับที่เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธไม่มีการฉุดกระชาก ไม่มีการใช้กำลัง มีเพียงคำพูดราบเรียบแต่เด็ดขาดว่าเจ้านายของเขาต้องการพบ เพื่อพูดคุยเรื่องหนี้สินของพี่ชายเธอติ๊งเสียงสัญญาณเตือนเมื่อลิฟต์ทะยานมาถึงชั้นสูงสุด ประตูเหล็กเปิดออกกว้าง เผยให้เห็นโถงทางเดินที่ปูด้วยพรมสีเข้ม ชายชุดดำผายมือเป็นเชิงสั่งให้เธอก้าวออกไป"เชิญครับคุณฝัน บอสรออยู่ด้านใน" ลูคัสเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพ ทว่าแววตาไม่ได้เปิดโอกาสให้เธอหันหลังกลับเพียงฝันก้าวเท้าออกจากลิฟต์ รองเท้าส้นสูงกระทบพื้นพรมไร้สุ้มเสียง เธอเดินตามแผ่นหลังกว้างของลูคัสผ่านประตูไม้บ

บทที่ 3: เส้นขนานที่ขยับเข้าใกล้แสงอาทิตย์ยามสายสาดส่องผ่านกระจกบานกว้างเข้ามาตกกระทบพรมสีเข้มภายในห้องนอนแขก เพียงฝันยืนมองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในอก ชุดที่เธอสวมใส่ไม่ใช่เสื้อเชิ้ตตัวเดิมของเมื่อวาน แต่เป็นชุดทำงานที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้อย่างครบครันในตู้เสื้อผ้า เสื้อเบลาส์เนื้อดีสีเบจจับคู่กับกระโปรงทรงสอบสีดำความยาวคลุมเข่า พอดีตัวทุกสัดส่วนจนน่าตกใจว่าคนจัดเตรียมรู้ไซส์ของเธอได้อย่างไรเสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นสองครั้ง ก่อนที่น้ำเสียงราบเรียบแต่สุภาพของลูคัสจะดังตามมา"คุณฝันครับ บอสให้มาเชิญลงไปด้านล่างครับ"เพียงฝันสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความมั่นใจ เธอจัดระเบียบปกเสื้อให้เรียบร้อยแล้วเดินไปเปิดประตู ลูคัสยืนรออยู่ด้านนอกในชุดสูทสีดำสนิท ท่าทางของเขายังคงรักษาระยะห่างและให้เกียรติเธออย่างสม่ำเสมอ"ด้านล่างที่คุณว่า หมายถึงกาสิโนใช่ไหม" เธอถามเสียงเรียบ"ครับ บอสรออยู่ที่ห้องทำงานส่วนตัวด้านหลังโซนวีไอพี เชิญทางนี้ครับ" ลูคัสผายมือไปทางลิฟต์ตลอดทางเดินไปยังลิฟต์ไม่มีบทสนทนาใดๆ เกิดขึ้นอีก เพียงฝันมองตัวเลขดิจิทัลที่ลดระดับลงเรื่อยๆ จนกระ