جميع فصول : الفصل -الفصل 50

บทที่ 6: พันธนาการทางกายสายลมเย็นยะเยือกที่พัดผ่านระเบียงกว้างไม่อาจลดทอนอุณหภูมิความร้อนรุ่มที่กำลังปะทุขึ้นระหว่างคนสองคนได้ นัยน์ตาสีเข้มจัดของคาร์ลอสที่ทอดมองมาไม่ได้มีความเห็นใจหรือสงสารหลงเหลืออยู่อีกต่อไป มันถูกแทนที่ด้วยความหิวกระหายและสัญชาตญาณดิบเถื่อนของผู้ล่าที่พร้อมจะตะครุบเหยื่อตรงหน้าเพียงฝันเผลอกลั้นหายใจเมื่อฝ่ามือใหญ่ที่เคยโอบเอวเธอไว้ เลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอย บังคับให้ใบหน้าของเธอแหงนขึ้นรับสัมผัสที่กำลังจะคืบคลานเข้ามา เธอไม่ได้เบือนหน้าหนี ไม่ได้ผลักไส ร่างกายของเธอตอบสนองต่อแรงดึงดูดของเขาอย่างควบคุมไม่ได้ ความอ่อนแอและบอบช้ำในจิตใจเรียกร้องหาการเติมเต็มที่จะช่วยลบเลือนความเจ็บปวดให้หายไป แม้เพียงชั่วคราวก็ยังดีคาร์ลอสโน้มหน้าลงมาทาบทับริมฝีปากหยักลึกลงบนกลีบปากอิ่มสีระเรื่อ จังหวะแรกไม่ได้มีความนุ่มนวลหรืออ่อนโยน มันเป็นการจู่โจมที่หนักหน่วง รุนแรง และเรียกร้องสิทธิ์ขาดอย่างเต็มที่ เขาบดคลึงริมฝีปากของเธอซ้ำๆ บังคับให้เผยอออกเพื่อรับการรุกล้ำ ปลายลิ้นร้อนชื้นสอดแทรกเข้าไปตักตวงความหวานภายใน กวาดต้อนและพัวพันกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเอาแต่ใจรสชาติของวิสกี้ที่ติด

บทที่ 8: อาณาเขตของมาเฟียช่วงบ่ายของวัน เพียงฝันจัดการอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดใหม่ที่แม่บ้านนำมาเตรียมไว้ให้ เสื้อเบลาส์สีขาวกับกระโปรงทรงสอบสีเข้มพอดีตัวช่วยเสริมบุคลิกให้เธอดูทะมัดทะแมงและเป็นทางการ หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกหน้ากระจกบานใหญ่ พยายามสลัดความรู้สึกสับสนทิ้งไป เธอต้องกลับไปโฟกัสที่การทำงานเพื่อชดใช้หนี้สินให้จบโดยเร็วที่สุดเมื่อก้าวออกจากลิฟต์ส่วนตัวลงมาถึงชั้นกาสิโนวีไอพี เพียงฝันเดินตรงไปยังโถงทางเดินด้านหลังที่คุ้นเคย เธอตั้งใจจะกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงานตัวเดิมหน้าห้องของคาร์ลอส เพื่อสะสางข้อมูลลูกค้าที่ค้างไว้ตั้งแต่เมื่อวานทว่า เมื่อเดินผ่านประตูกระจกฝ้าเข้ามา พื้นที่มุมห้องที่เคยเป็นโต๊ะทำงานของเธอกลับว่างเปล่า แล็ปท็อป แฟ้มเอกสาร และอุปกรณ์เครื่องเขียนทุกอย่างหายไปอย่างไร้ร่องรอยเพียงฝันขมวดคิ้วมุ่น เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ โถงรับรอง ก่อนที่ลูคัสจะก้าวออกมาจากด้านในพร้อมกับแฟ้มรายงานในมือ"โต๊ะทำงานของฉันหายไปไหนคะคุณลูคัส" เธอเอ่ยถามทันที"บอสสั่งให้ย้ายโต๊ะทำงานของคุณฝันเข้าไปไว้ด้านในแล้วครับ" ลูคัสตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพและให้เกียรติมากกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด "เชิญทางนี

บทที่ 10: รอยแผลที่ซ่อนไว้ความวุ่นวายจากการทุจริตภายในฝ่ายบัญชีจบลงด้วยการสอบสวนที่กินเวลายาวนานตลอดช่วงบ่าย คาร์ลอสต้องลงไปจัดการปัญหาด้วยตัวเองเพื่อเชือดไก่ให้ลิงดู และวางระบบป้องกันชุดใหม่ทั้งหมด กว่าเขาจะกลับขึ้นมาถึงเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด ท้องฟ้าด้านนอกก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท มีเพียงแสงไฟจากตึกระฟ้าที่ส่องสว่างผ่านบานกระจกเข้ามาเพียงฝันนั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟาบุหนังตัวยาวกลางห้องรับแขก เธอเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงประตูลิฟต์ส่วนตัวเปิดออก ร่างสูงใหญ่ของคาร์ลอสเดินเข้ามาด้วยท่วงท่าที่ดูเหนื่อยล้ากว่าปกติ เสื้อสูทถูกถอดพาดไว้บนท่อนแขน กระดุมเสื้อเชิ้ตสีเข้มถูกปลดออกสามเม็ด เผยให้เห็นแผงอกแกร่ง เนกไทถูกดึงให้คลายตัวออกอย่างไม่ใส่ใจนักเขาไม่ได้พูดอะไร เดินผ่านโซฟาตรงไปยังบาร์เครื่องดื่มที่มุมห้อง มือหนาหยิบแก้วคริสตัลขึ้นมา รินวิสกี้สีอำพันลงไปค่อนแก้วโดยไม่ผสมน้ำแข็ง แล้วยกขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด ก่อนจะรินแก้วที่สองตามลงไปติดๆหญิงสาวปิดหนังสือลง วางมันไว้บนโต๊ะกระจก เธอทอดสายตามองแผ่นหลังกว้างของคนที่กำลังรินเหล้าแก้วที่สาม บรรยากาศรอบตัวเขามีความหม่นหมองและอ้างว้างอย่างเห็นได้ชัด คว

บทที่ 12: สัญญาณอันตรายความเงียบสงัดภายในห้องนอนถูกทำลายลงด้วยบรรยากาศที่หนักอึ้งขึ้นมากะทันหัน คาร์ลอสยังคงถือโทรศัพท์แนบหู นัยน์ตาสีเข้มจัดของเขาประสานกับดวงตากลมโตของเพียงฝันที่เพิ่งเงยหน้าขึ้นมาจากแผงอกแกร่ง หญิงสาวสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในแววตาของเขาได้อย่างชัดเจน จากความอ่อนโยนลึกซึ้งเมื่อครู่ แปรเปลี่ยนเป็นความเยือกเย็นและดุดันของมาเฟียผู้ทรงอำนาจภายในเสี้ยววินาทีชายหนุ่มขยับตัวลุกขึ้นนั่ง ดึงผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของคนตัวเล็กไว้อย่างมิดชิด ก่อนจะหมุนตัวก้าวลงจากเตียง สวมกางเกงสแล็กอย่างรวดเร็วโดยไม่ได้สนใจจะหยิบเสื้อมาสวมใส่"ส่งพิกัดมาให้ฉัน เดี๋ยวฉันจัดการเอง" คาร์ลอสกรอกเสียงลงไปในสาย น้ำเสียงของเขาต่ำและเด็ดขาด "เตรียมคนของเราให้พร้อม อย่าเพิ่งให้ใครขยับจนกว่าฉันจะสั่ง"เขากดตัดสาย โยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะข้างเตียงเสียงดัง เพียงฝันขยับตัวลุกขึ้นนั่งตาม รวบผ้าห่มขึ้นปิดบังหน้าอกด้วยความรู้สึกสับสน ก้อนเนื้อในอกซ้ายเริ่มเต้นผิดจังหวะด้วยความกังวล"มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ พี่คาร์ล" เธอเอ่ยถามเสียงแผ่ว พยายามมองสบตาเขาเพื่อค้นหาความจริงคาร์ลอสหันกลับมามองเธอ สันก

บทที่ 14: จุดอ่อนของมาเฟียความบ้าบิ่นที่นำไปสู่การเสี่ยงอันตรายในโกดังร้างจบลงด้วยบทลงโทษจากมาเฟียหนุ่ม คาร์ลอสสั่งกักบริเวณเพียงฝันเป็นเวลาสามวันเต็ม ห้ามก้าวเท้าออกจากเพนต์เฮาส์แม้แต่ก้าวเดียว การเจรจาต่อรองใดๆ ถูกปัดตกด้วยสายตาดุดันและคำสั่งเฉียบขาดที่ไม่มีใครกล้าขัดแย้งวันที่สองของการถูกกักบริเวณ บรรยากาศภายในห้องพักสุดหรูเงียบสงบ เพียงฝันตื่นขึ้นมาในช่วงสายของวัน หลังจากจัดการอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดลำลองสบายๆ เสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงขาสั้น เธอเดินสำรวจความเรียบร้อยรอบห้องก่อนจะหยุดอยู่ที่โซนครัวบิวท์อินขนาดใหญ่การนั่งเฉยๆ ทำให้ความคิดฟุ้งซ่าน เธอจึงตัดสินใจเปิดตู้เย็นเพื่อหาวัตถุดิบมาทำอาหารมื้อกลางวัน แม้คาร์ลอสจะสั่งให้ลูคัสคอยจัดเตรียมอาหารจากห้องอาหารของโรงแรมมาให้ทุกมื้อ แต่การได้ลงมือทำอะไรด้วยตัวเองช่วยฆ่าเวลาและลดความอึดอัดลงได้บ้างวัตถุดิบในตู้เย็นมีเพียงเนื้อหมูติดมัน ไข่ไก่ และผักสดไม่กี่ชนิด เพียงฝันตัดสินใจทำเมนูง่ายๆ อย่างข้าวผัดหมูใส่ไข่ กลิ่นกระเทียมเจียวหอมฉุยลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณ ตามด้วยเสียงเนื้อหมูและข้าวสวยกระทบกระทะร้อนๆ หญิงสาวขยับตะหลิวผัดส่วนผสมให้เข