รักร้ายใต้เสื้อกราวน์ のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

บทที่ 26: คำสารภาพจากใจคำขอร้องแกมหยอกล้อจากคนป่วยทำเอาเพียงฝันหน้าแดงระเรื่อ เธอตีเบาๆ ลงบนท่อนแขนข้างที่ไม่มีสายน้ำเกลือเจาะอยู่ เป็นการทำโทษคนฉวยโอกาส แม้ในใจจะพองโตด้วยความสุขที่เห็นเขากลับมามีสติและยังคงความดื้อดึงในแบบฉบับของคาร์ลอสเหมือนเดิมการพักฟื้นที่โรงพยาบาลดำเนินไปเพียงหนึ่งสัปดาห์ มาเฟียหนุ่มผู้เกลียดกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อและการถูกตีกรอบก็ออกคำสั่งเด็ดขาดให้ลูคัสจัดการทำเรื่องย้ายตัวเขากลับไปรักษาต่อที่เพนต์เฮาส์ส่วนตัว โดยจัดเตรียมอุปกรณ์ทางการแพทย์และจ้างทีมพยาบาลพิเศษมาสแตนด์บายตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงห้องนอนกว้างขวางบนชั้นสูงสุดของโรงแรมกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง แสงแดดอ่อนๆ ยามสายสาดส่องผ่านผ้าม่านเข้ามาตกกระทบพื้นพรม คาร์ลอสกึ่งนั่งกึ่งนอนพิงหมอนใบโตอยู่บนเตียงขนาดคิงไซส์ แผ่นหลังกว้างมีร่องรอยผ้าพันแผลสีขาวคาดทับบริเวณสีข้างด้านซ้ายเพียงฝันเดินถืออ่างน้ำอุ่นขนาดเล็กและผ้าขนหนูเนื้อนุ่มเข้ามาในห้อง เธอจัดการวางอุปกรณ์ลงบนโต๊ะข้างเตียง ก่อนจะหันมาสบตากับร่างสูงที่กำลังจ้องมองเธอไม่วางตา"ถึงเวลาเช็ดตัวแล้วค่ะคุณพยาบาลส่วนตัว" คาร์ลอสเอ่ยแซวเสียงเรียบ มุมปากหยักกระตุกยิ้ม

บทที่ 28: อิสระที่ถูกส่งคืนเปลวไฟในเตาผิงมอดดับลงพร้อมกับเศษซากของสัญญาหนี้สินที่เป็นต้นเหตุแห่งความขัดแย้งทั้งหมด ทว่าบรรยากาศภายในห้องทำงานกลับทวีความกดดันขึ้นมาอย่างประหลาด เพียงฝันยืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะกระจก นัยน์ตากลมโตสั่นไหวขณะจ้องมองผู้ชายที่เพิ่งปลดปล่อยเธอให้เป็นอิสระคำว่า 'อิสระ' ควรจะสร้างความโล่งใจ แต่มันกลับกรีดลึกลงไปในอกข้างซ้ายจนปวดหนึบคาร์ลอสเดินอ้อมโต๊ะกลับมาหา เขาล้วงมือเข้ากระเป๋ากางเกงสแล็ก ท่าทางของเขาดูเยือกเย็นและรักษาระยะห่างมากกว่าปกติ นัยน์ตาสีเข้มจัดที่เคยทอประกายความรักใคร่ บัดนี้กลับถูกฉาบทับด้วยความราบเรียบจนอ่านไม่ออก"กระเป๋าเสื้อผ้าของเธอ ลูคัสจัดการเก็บให้เรียบร้อยแล้ว" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ "พรุ่งนี้เช้า รถจะไปส่งเธอที่คอนโดมิเนียม... บัตรประชาชน พาสปอร์ต และเอกสารส่วนตัวทั้งหมดอยู่ในซองนั้น"เขาพยักพเยิดหน้าไปยังซองเอกสารสีน้ำตาลที่วางอยู่บนโต๊ะ เพียงฝันมองตามสายตาเขา ก้อนสะอื้นเริ่มตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ ความสับสนและความโกรธแล่นพล่านไปทั่วสรรพางค์กาย"นี่พี่คาร์ล... กำลังไล่ฝันเหรอคะ" เธอเค้นเสียงถามผ่านลำคอที่แห้งผาก พยายามกล

บทที่ 30: ตราประทับของมาเฟียบรรยากาศภายในห้องนอนกว้างขวางถูกปกคลุมไปด้วยความเร่าร้อนและความรักที่อัดแน่นจนแทบล้นทะลัก คาร์ลอสวางร่างบอบบางลงบนฟูกนอนหนานุ่มอย่างทะนุถนอมที่สุด สายตาคมกริบของเขาทอดมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความหลงใหลและหวงแหนอย่างลึกซึ้ง แหวนเพชรเม็ดงามบนนิ้วนางข้างซ้ายของเธอสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ ยืนยันสถานะที่ถูกผูกมัดไว้ด้วยหัวใจอย่างสมบูรณ์เขาโน้มตัวลงมาทาบทับ สองมือแกร่งค้ำยันลงบนเตียงเพื่อไม่ให้น้ำหนักตัวกดทับร่างของเธอมากเกินไป ริมฝีปากร้อนผ่าวประทับจูบลงบนหน้าผากมน ไล่เรื่อยลงมาที่เปลือกตา พวงแก้มใส และหยุดลงที่กลีบปากอิ่มสีระเรื่อ จูบของเขาเริ่มต้นอย่างเนิบนาบ อ้อยอิ่ง ชิมความหวานอย่างละเมียดละไมราวกับกำลังลิ้มรสไวน์ชั้นเลิศ ไม่มีการบีบบังคับหรือเรียกร้องอย่างดุดันเหมือนที่ผ่านมาเพียงฝันหลับตาลง เผยอริมฝีปากรับการรุกล้ำอย่างเต็มใจ ปลายลิ้นชื้นสอดแทรกเข้ามาพัวพันและเกี่ยวกระหวัดกับเรียวลิ้นของเธอ ถ่ายทอดความปรารถนาและความรักทั้งหมดที่มีให้แก่กัน สองมือเล็กสอดเข้าใต้เสื้อเชิ้ตสีเข้มของเขา ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังกว้างและมัดกล้ามเนื้อที่ตึงเครียดคาร์ลอสถอนริมฝีปากออกช้าๆ

บทที่ 32: พันธนาการแห่งรักแสงแดดยามสายลอดผ่านผ้าม่านโปร่งเข้ามาในห้องนอนใหญ่ สะท้อนกับเงาของร่างสองร่างที่ยังคงแนบชิดกันอยู่บนเตียงหนานุ่ม คาร์ลอสลืมตาขึ้นมองใบหน้าของภรรยาสาวที่กำลังหลับใหลอย่างสงบ แสงไฟในห้องทำงานดูจืดจางไปเลยเมื่อเทียบกับความงดงามที่เขาได้ครอบครองไว้ข้างกายในยามนี้มาเฟียหนุ่มขยับตัวลุกขึ้นอย่างแผ่วเบาเพื่อไม่ให้รบกวนคนตัวเล็ก เขารู้ดีว่าช่วงนี้เพียงฝันเหนื่อยง่ายและต้องการการพักผ่อนมากเพียงใด เขาเดินไปที่ระเบียงมองดูทิวทัศน์เมืองหลวงที่ดูวุ่นวายอยู่เบื้องล่าง แต่ทว่าในใจของเขากลับรู้สึกสงบอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนชีวิตที่เคยแขวนอยู่บนเส้นด้ายของธุรกิจสีเทาและการแก้แค้น บัดนี้เขากลับพบว่ามันเป็นเพียงอดีตที่ผ่านพ้นไปแล้ว สิ่งเดียวที่เขาสนใจในขณะนี้คือการประคองครอบครัวนี้ให้เติบโตไปอย่างมั่นคงที่สุดเสียงขยับตัวจากทางด้านหลังทำให้เขาหันกลับไปเพียงฝันเริ่มตื่นขึ้น ดวงตากลมโตปรือมองหาเขาก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาทันทีที่เห็นแผ่นหลังกว้าง"ตื่นแล้วเหรอครับ..." คาร์ลอสเดินกลับไปหาเธอ โน้มตัวลงไปจูบที่หน้าผาก "หิวไหม พี่ให้แม่บ้านเตรียมอาหารบำรุงไว้ให้แล้ว"เพียงฝันพยักหน้ารับ

ตอนพิเศษ 2: ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์การเดินทางข้ามทวีปยาวนานสิ้นสุดลงเมื่อเครื่องบินส่วนตัวร่อนลงจอด ณ สนามบินในประเทศสเปน คาร์ลอสพาเพียงฝันเดินทางต่อมายังบ้านพักตากอากาศสุดหรูของครอบครัวที่ตั้งตระหง่านอยู่บนหน้าผาสูง มองเห็นทัศนียภาพของทะเลสีครามกว้างไกลสุดลูกหูลูกตาและไร่องุ่นที่ทอดยาวเป็นแนวเขียวขจีลมทะเลพัดนำความสดชื่นและกลิ่นอายของเกลืออ่อนๆ มาปะทะใบหน้า เพียงฝันยืนสูดลมหายใจเข้าลึกอยู่ที่ระเบียงกระจกใสบานกว้างของห้องนอนมาสเตอร์ นัยน์ตากลมโตเป็นประกายตื่นเต้นกับความงดงามของสถานที่ที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน ชุดเดรสสายเดี่ยวเนื้อผ้าพลิ้วไหวสีเข้มแนบลู่ไปกับสัดส่วนโค้งเว้าตามแรงลมคาร์ลอสก้าวเดินออกมาจากด้านในห้องพร้อมกับแก้วก้านยาวบรรจุไวน์แดงชั้นเลิศสองใบ ร่างสูงใหญ่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมสบายๆ และกางเกงสแล็กสีเข้ม ท่วงท่าของเขาดูผ่อนคลายและมีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างเหลือร้ายเขาเดินเข้ามาหยุดยืนซ้อนอยู่ด้านหลัง ยื่นแก้วไวน์ส่งให้หญิงสาวตรงหน้า ก่อนจะสอดแขนข้างที่ว่างโอบรัดรอบเอวบาง ดึงร่างของเธอให้เอนมาพิงแผ่นหลังกับแผงอกแกร่งของเขา"ชอบไหม" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามชิดริมหู ลมหายใจอุ่นเป่