جميع فصول : الفصل -الفصل 40

55 فصول

1980s ย้อนเวลามาแก้ไขชะตาชีวิต

ย้อนกลับมาครั้งนี้ฉันจะแก้แค้นสามีเก่าด้วยความสำเร็จและจะตอกหน้าด้วยการฟ้องร้องสิทธิ์ในการดูแลลูก แม่สามีกับหญิงชู้เองก็ต้องได้รับกรรมที่กระทำไว้กับฉันอย่างสาสมบทนำ หวังซูเหย่ทำงานจนโดนรถชนตาย แต่ก่อนตายได้รับรู้ว่าสามีนอกใจหลอกลวงให้เธอหาเงินให้ใช้ เป็นคนรับใช้ทำงานบ้านทุกอย่าง มีครั้งหนึ่งที่เธอจับได้ว่าสามีแอบมีความสัมพันธ์กับหัวหน้าของเขา แต่เขาก็ต่อว่าหาว่าเธอคิดมากไปเอง ด้วยความที่เห็นแก่ลูกสาว อีกทั้งเธอไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับเขา เธอเติบโตมาจากบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้า หากจะพาลูกออกไป ตามกฎหมายจะต้องมีที่อยู่และงานที่มั่นคงมากพอที่จะเลี้ยงลูกสาวได้ จึงยอมทนอยู่ ใครจะคิดว่าวันที่เธอโดนรถชนวันนั้นเธอได้เห็นอะไรที่กระจ่าง สามีของเธอกำลังจู้จี้กับผู้หญิงชู้ไม่ได้มองทางว่าตอนนั้นสัญญาณจราจรให้คนข้ามถนน เธอถูกชนเข้าเต็มแรงร่างกระเด็นกระแทกถนนความเจ็บปวดแทบไม่ทันได้รู้สึก ก่อนสติจะเลือนลางเธอเห็นสามีเปิดประตูออกมาดูกับผู้หญิงคนนั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดผวาตื่นกลัวไม่แม้จะยื่นมือช่วยเธอสักนิดรีบพากันขึ้นรถและขับหนีไป โชคชะตากันเข้าข้างเมื่อเธอลืมตามาอีกครั้ง เธอกลับมาช่ว
last updateآخر تحديث : 2026-07-11
اقرأ المزيد

ตอนที่ 2  เห็นแก่ตัว

ตอนที่ 2 เห็นแก่ตัวเมื่อกินเสร็จซูเหย่เข้าไปในห้องนอนเตรียมเก็บเสื้อผ้าในส่วนที่เธอจะนำออกไปด้วย‘ฉันจะไม่ยอมอยู่ที่นี่เด็ดขาด อย่างไรก็ต้องหาหนทางออกไปเพื่อตั้งตัว วันนั้นฉันจะเอาชนะเซียวเหยี่ยนด้วยหน้าที่การงานเมื่อนั้นฉันจะเอาทวงเอาลูกสาวของฉันคืน’ เธอคิดในใจไม่นานนักเสียงพูดคุยได้ดังขึ้นเสียงฝีเท้าวิ่งเข้ามาหาเธออย่างเร่งรีบ“คุณแม่ ทำไมวันนี้คุณแม่กลับมาเร็วจังเลยคะ ดีเลยหนูมีอะไรจะให้คุณแม่ดูด้วย วันนี้มีคุณป้าใจดีท้อตุ๊กตาให้หนุด้วยดูสิสวยมั้ยคะ” เด็กน้อยชูตุ๊กตาในอ้อมกอดให้คนเป็นแม่ดูดวงตาเต็มไปปกด้วยความไร้เดียงสา ไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าคนที่ซื้อให้จะเข้ามาเป็นแม่ใหม่ของเธอในอีกไม่ช้า ซูเหย่คลี่ยิ้มลูบมือลงที่ศีรษะลูกสาวเบา ๆ เพราะเธอเองก็ไม่มีเงินมากพอที่จะซื้อตุ๊กตาอย่างนี้ให้ลูกสาวยิ่งคิดยิ่งเสียใจ เธอคอยเอาแต่ดูแลสามีซื้อของใช้ให้สามีเข้าสังคมมากกว่าให้ลูกสาวตัวเองเสียอีก“ว้าว ตุ๊กตาน่ารักจังเลย เสี่ยวผิงชอบมากใช่มั้ยเอาไว้เมื่อไหร่ที่แม่มีเงินจะซื้อให้เป็นของขวัญสักตัวดีมั้ย”“เฮอะ ! จะเอาเงินที่ไหนมาซื้อ แล้วนี่อะไรกันทำไมกลับมาบ้านในเวลานี้ได้ อย่าบอกนะว่าเธอขี้เกียจอย่
last updateآخر تحديث : 2026-07-11
اقرأ المزيد

ตอนที่ 3 เห็นแก่ตัว

ตอนที่ 3 เห็นแก่ตัว หลังจากที่เสี่ยวผิงนอนหลับซูเหย่ค่อย ๆ ขยับตัวลงมาจากเตียงนอนของลูกสาวปิดไฟและออกมาจากห้องเสียงเบาที่สุด ตอนนั้นเองแม่สามีของเธอกลับยืนรอเธออยู่หน้าประตูใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจประหนึ่งว่าเธอไปทำเรื่องอะไรเอาไว้ ก่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นหม้อตุ๋นเนื้อที่เธอยังไม่ได้ล้าง‘จมูกดีจริง ๆ นะ ได้กลิ่นจนมายืนคอยปกติไม่เคยสนใจด้วยซ้ำว่าในครัวมีอะไร กินข้าวนอกบ้านมาแล้วไม่ใช่หรือไงกัน’“คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าคะที่ก็มืดแล้วยังไม่ไปอาบน้ำพักผ่อนเหรอคะ หรือว่าหิวข้าว”“อย่ามาทำเป็นเล่นลิ้น นี่มันอะไรกันเธอทำกินคนเดียวได้ยังไง เห็นแก่ตัว”“อ้อ ...ฉันคิดว่าอะไรที่แท้ก็หม้อซุปเนื้อที่เหลือเพียงแค่น้ำทิ้งไว้ ทำไมกันคะ ในเมื่อคุณแม่ออกไปกินข้าวข้างนอกมาแล้วจะกลับมากินข้าวที่บ้านอีกหรือไง ทั้ง ๆ ที่อาหารที่กินข้าวนอกวันนี้มีมูลค่ามากกว่าซุปเนื้อหม้อนี้เสียอีก อีกอย่างทุกครั้งที่กินข้าวกันเนื้อจะหมดก่อนฉันทุกครั้ง คนอื่นมักจะกินก่อนเสมอโดยไม่เคยถามฉันเลยว่าได้กินหรือยัง แต่กลับใช้งานให้ฉันไปทำอย่างอื่น กินกันจนหมดเหลือเพียงน้ำซุปไว้ให้มาโดยตลอด ทั้ง ๆ คนที่สมควรได้กินมากกว่าคนอ
last updateآخر تحديث : 2026-07-15
اقرأ المزيد

ตอนที่ 4 หาที่อยู่

ตอนที่ 4 หาที่อยู่ หลังจากแยกออกมาจากบ้านของเสี่ยวลี่ ซูเหย่มองนาฬิกาข้อมือดูเหมือนยังพอมีเวลา เธอจึงสั่งรถประจำทางไปอีกอำเภอ หาที่อยู่ ที่เธอจะออกมาอาศัยหลังจากหนีออกมาจากบ้านอู๋ เดินหาอยู่หลายที่จนเจอบ้านที่แยกให้เช่า เธอเลือกอยู่ห้องใต้หลังคา ขนาดเล็กเท่ารูหนูแต่เมื่อเทียบกับเงินตอนนี้สิ่งไหนประหยัดได้ก็ต้องประหยัด ภายในห้องไร้ที่นอน ไร้สิ่งอำนวยความสะดวกทุกอย่าง แม้แต่เครื่องทำความอุ่นภายในห้องก็ไม่มี แต่อย่างไรเธอก็ไร้ทางเลือก ตอนนี้นับว่ายังอยู่ในฤดูร้อน อีกทั้งยังต้องออกหางาน ห้องจึงเป็นที่อาศัยช่วงกลางคืนเท่านั้น เอาไว้ถ้ามีเงินมากขึ้นเธอค่อยหาสิ่งอำนวยสะดวกมาทำให้ห้องอบอุ่นเมื่อถึงฤดูหนาว“เธอมั่นใจใช่มั้ยว่าอยู่ที่นี่ได้” เจ้าของห้องเช่าถามเธออีกครั้งเพื่อความแน่ใจ พลางสำรวจมองตั้งตังหัวจรดเท้า เสื้อผ้าขาดวิ่นมอซอ มือหนาและหยาบกร้าน คงทนอยู่ที่นี่ได้อย่างไม่อยากลำบากแน่นอน“ฉันอยู่ได้ค่ะ ขอบคุณคุณอาที่ลดราคาให้ฉันได้เช่าในราคาถูกแบบนี้ อีกสองวันฉันจะย้ายเข้ามานะคะ” ซูเหย่ก้มโค้งลงขอบคุณเจ้าของห้องเช่า เขายื่นกุญแจให้เธอก่อนตะออกไป ปล่อยให้เธอได้สำรวจห้องพักเพียงลำพั
last updateآخر تحديث : 2026-07-15
اقرأ المزيد

ตอนที่ 5 น่าสมเพชตัวเอง

ตอนที่ 5 น่าสมเพชตัวเอง ซูเหย่เหลือบไปเห็นผลปาโต๊วแห้งอยู่บนถาดสมุนไพร รอยยิ้มบนใบหน้าปรากฏขึ้น เธอนำเปลือกมันออก นำเนื้อมาบดละเอียด ผสมกับผัดผักที่เธอใส่พริกเป็นส่วนผสม ปาโต๊วรสชาติเผ็ดจึงไม่เป็นที่สังเกตและน่าสงสัยหากทั้งสามได้กินเข้าไป ก่อนที่เธอจะนำไปตักใส่ชามอีกครั้งและนำออกไปให้ทั้งสามข้างนอก “กลิ่นหอมมากเลยค่ะ ฉันทำตัวน่าเกลียดแล้วที่มานั่งคุยไม่ช่วยงานคุณซูเหย่เลย”“จะให้แขกทำได้อย่างไรคะ อาหารมื้อนี้ฉันทำอย่างเต็มที่ คุณโม่ชิงเหมยเอ็นดูและช่วยเหลือเซียวเหยี่ยนของฉันมาอย่างดีโดยตลอดอาจจะดีกว่าฉันที่เป็นภรรยาเสียอีก และยังให้อะไรที่ฉันให้เขาไม่ได้คุณเปรียบเสมือนผู้มีพระคุณ อะไรที่ตอบแทนได้ฉันก็ทำมันอย่างเต็มใจค่ะ” ซูเหย่วางของลงบนโต๊ะและตอบกลับโม่ชิงเหมย“ใช่แล้ว ๆ หนูโม่ชิงไม่ต้องเกรงใจ กินได้เลยตามสบายนะจ๊ะ”หยุนเฟยยิ้มกว้างรีบยื่นชามให้โม่ชิงเหมยได้กินอาหารอย่างตื่นเต้น “แล้วเธอละไม่นั่งกินด้วยกันรึไง เสี่ยวผิงไปไหนเสียแล้วล่ะ”เซียวเหยี่ยนเหลียวมองหาลูกสาวตัวน้อย“เก้าอี้ในบ้านของเรามีเพียงสี่ตัว พวกคุณกินกันเถอะค่ะ ฉันกับลูกจะนั่งกินในครัว คุณโม่ชิงเหมยไม่ต้องเกรงใจนะ
last updateآخر تحديث : 2026-07-15
اقرأ المزيد

ตอนที่ 6 ฤทธิ์ยา

ตอนที่ 6 ฤทธิ์ยาเซียวเหยี่ยนเดินมาส่งโม่ชิงเหมยไม่ทันถึงป้ายรถประจำทาง เขาจับมือเธอเดินเข้ามาในซอกมืดไร้ผู้คนผ่าน ก่อนจะกอดรัดแนบแน่น จูบกันอย่างดูดดื่มความหื่นกระหายไม่เลือกที่เริ่มต้นขึ้น โม่ชิงเหมยไม่ได้ต่อว่าหรืออับอายกลับทำให้เธอตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก เมื่อทำอะไรในที่ลับสายตาคน มือเรียวโอบกอดคอของเขาแน่น จูบตอบอย่างเร้าร้อน มือหนาค่อย ๆ เลื่อนขึ้นมาบีบเคล้นคลึงอกอวบอิ่มที่อยู่ในผ้า ร่างกายร้อนผ่าว เซียวเหยี่ยนเลื่อนมือลงต่ำล้วงเข้าไปใต้กระโปรงลูบไล้เนื้อนูนที่ร้อนรุ่มกำลังเปียกชุ่ม ความเสียวซ่านก่อตัวขึ้น ทว่ายามนั้นเองจู่ ๆ อาการปวดท้องอย่างเฉียบพลันก็ได้ปะทุขึ้น ปู๊ด! ปู๊ด! เสียงผายลมดังสนั่นมิอาจจะกลั้นเอาไว้ได้ มือของเซียวเหยี่ยนรับรู้ถึงลมหายที่ออกมาจากบั้นท้ายของโม่ชิงเหมย ใบหน้าของเธอซีดเซียว ผละออกจากเขาอย่างเขินอาย"ขอโทษด้วยนะ จู่ ๆ ฉันก็เกิดเจ็บท้องขึ้นมากระทันหัน โอ๊ย!" เธอตัวงอใช้มือกุมหน้าท้องและเหมือนว่าตอนนี้เธอไม่อาจจะกลั้นมันเอาไว้ได้อีกแล้ว"เซียวเหยี่ยนฉันไม่ไหวแล้ว ฉันต้องการเข้าห้องน้ำตอนนี้""ห้องน้ำ ตรงนี้จะมีห้องน้ำได้ยังไง ไม่มีหรอกอดทนไว้หน่อยไม่ได
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد

ตอนที่ 7 จัดการ

ตอนที่ 7 จัดการ“อะแฮ่ม !!” เสียงกระแอมของซูเหยาดังขึ้นทำให้ทั้งสองรีบผละออกจากกัน ดวงตาของเซียวเหยี่ยนเบิกโพลงด้วยความตกใจ“ซูเหย่มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ พึ่งกลับมาจากทำงานเหรอ”“คนที่สมควรถามต้องเป็นฉันสิ มาทำอะไรกันอยู่ในที่ลับตาคนแบบนี้กัน!!! หรือหาอะไรกันอยู่ให้ฉันช่วยมั้ย แต่ไม่เห็นมีอะไรเลยนอกจากคนกำลังเล่นชู้กัน” ใบหน้าของโม่ชิงเหมยซีดขาว “ซูเหย่เธอพูดบ้าอะไรของเธอ คุณโม่ชิงเหมยแค่มาถามอาการของฉันด้วยความเป็นห่วง รีบขอโทษเดี๋ยวนี้”“มาถามเพราะความเป็นห่วงหรือเพราะความอยากล่ะ เมื่อวานทำกันไม่เสร็จไม่ใช่หรือไง ทำกันต่อสิไม่ต้องปิดบังและเล่นละครต่อไปแล้ว คิดว่าฉันโง่หรือไง เด็กอนุบาลยังมองออกว่าสองคนนี้เป็นชู้กัน”“ไม่ใช่นะคะคุณซูเหย่ฟังก่อน”“อะไรอีกเนี้ยะ อ่อนแอจริง ๆ คนที่ต้องร้องไห้อับอายสมควรเป็นฉัน บีบน้ำตาเรียกร้องความเห็นใจหรือไง ฉันสิสมควรร้อง แต่ไม่ดีกว่าน้ำตาของฉันมีค่ามากกว่าความอัปรีย์ของทั้งสอง”“นังซูเหย่แกจะมากเกินไปแล้วนะ รีบก้มหัวขอโทษคุณโม่ชิงเหมยเดี๋ยวนี้”เซียวเหยี่ยนโมโหตวาดขึ้นเสียงใส่ซูเหย่เผยธาตุแท้ให้โม่ชิงเหมยได้เห็น แต่มีหรือที่ซูเหย่จะกลัว เธอยกยิ้มมุมปา
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد

ตอนที่ 8 หางานใหม่

ตอนที่ 8 หางานใหม่ แต่ทว่าคำนั้นกลับทำให้ซูเหย่ตัดสินใจได้ง่ายขึ้นกว่าเดิม น้ำตาของความคับแค้นใจหลั่งไหลออกมาอย่างพลั่งพรู ความผูกพันกับครอบครัวนี้ ความรู้สึกและความสัมพันธ์ที่เธอมีต่อตระกูลอู๋มีเพียงเธอที่มอบให้เต็มร้อย ทว่าครอบครัวนี้กลับมองเธอเป็นเพียงคนใช้จนวินาทีสุดท้าย“เฮอะ ! ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นอย่างนี้สินะ คุณแม่ไม่เคยคิดว่าฉันเป็นคนในครอบครัวไม่คิดว่าฉันเป็นลูกสะใภ้เลย แต่เป็นคนงานของบ้านหลังนี้ต่างหาก ฉันคิดว่าจะมีสักส่วนที่คุณแม่จะนึกสงสารฉันในฐานะผู้หญิงด้วยกัน แต่เปล่าเลยคุณแม่กลัวความลำบากกลัวการรับผิดชอบงานในบ้าน ช่างเป็นครอบครัวที่เห็นแก่ตัวที่สุด ตั้งแต่วันนี้ฉันขอตัดขาดแล้ววันหนึ่งจะกลับมารับเสี่ยวผิง หวังว่าคุณแม่จะรักเธอจากใจจริงนะคะ” ซูเหย่สะบัดมือเดินกึ่งวิ่งออกจากบ้านตระกูลอู๋อย่างรวดเร็ว น้ำตาไหลออกมาเป็นสายน้ำ ความอดทนที่มีมาเนินนานวันนี้ถึงเวลาแล้วที่เธอจะไม่อดทนอีกต่อไปหยุนเฟยยืนอ้าปากค้างตกผลึกคำพูดของซูเหย่ไม่กล้าแม้แต่จะเดินไปคว้าแขนของเธอเอาไว้อีก ก่อนจะสลัดความคิดทิ้ง“ไปได้ก็ดี งานบ้านใช่ว่าฉันไม่เคยทำสักหน่อยถ้ามีหนูโม่ชิงเหมยมาเป็นลูกสะใภ้ก
last updateآخر تحديث : 2026-07-16
اقرأ المزيد

ตอนที่ 9 การเริ่มต้นใหม่

ตอนที่ 9 การเริ่มต้นใหม่ซูเหย่ตกใจไม่ต่างกัน ทำตัวไม่ถูก ใบหน้าเลิ่กลั่ก เธอคิดไม่ถึงว่าจะมีผู้จัดการร้านเข้ามาที่ร้านในตอนนี้ แถมยังเสนอหน้าขายเสื้อผ้าให้ลูกค้าทั้งสองคนอีก อย่างนี้เธอจะถูกต่อว่ามั้ยนะ 'เรื่องใหญ่แล้ว ยุ่งไม่เข้าเรื่องจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่เดินออกไปแล้วแท้ ๆ ' เธอจ้องมองซูเหย่อย่างพินิจอีกครั้ง ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมา"เธอชื่ออะไร ? สนใจทำงานที่นี่มั้ย ? คนมีความรู้ความสามารถแบบนี้ฉันไม่อยากจะปล่อยให้หลุดมือไป" "จริงเหรอคะ คุณจะรับฉันเข้าทำงานที่นี่ใช่มั้ยคะ""ใช่นะสิ เอาใจใส่ลูกค้า เข้าอกเข้าใจไม่ใช่สนใจแต่ยอดขายจนละเลยความรู้สึกลูกค้าแบบนี้แหละคนที่ฉันต้องการ พรุ่งนี้เข้ามาที่นี่พร้อมเอกสารประจำตัว มาเขียนใบสมัคร และเริ่มงานในทันที ถึงเสื้อผ้าจะดูเก่าแต่ใช่ว่าจะสกปรก อีกอย่างทางร้านมีชุดฟอร์มของทางร้าน ระหว่างทำงานก็ใส่สวมทับไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาคัดคนงาน ความสามารถต่างหากที่ต้องคัดกัน" ผู้จัดการพูดพลางตำหนิพนักงานเก่า ใบหน้าของเธอสลดลงเล็กน้อยก้มหน้าก้มตา ไม่กล้าเงยหน้าพูดอะไรต่อด้วยซ้ำ วันนี้เป็นวันที่ดีของการเริ่มต้นใหม่สำหรับซูเหย่ งานร้านเสื้อผ้าเริ่มงานบ่าย
last updateآخر تحديث : 2026-07-19
اقرأ المزيد

ตอนที่ 10 ลูกสะใภ้คนใหม่

ตอนที่ 10 ลูกสะใภ้คนใหม่ รุ่งเช้าวันต่อมาซูเหย่ตื่นแต่เช้าอย่างทุกวัน กินอาหารง่าย ๆ เพียงหมั่นโถวและน้ำเต้าหู้เพียงไม่กี่เจียวเท่านั้น ก่อนจะไปทำงานที่ร้านอาหาร เมื่อเสร็จจากร้านอาหารวันนี้เธอก็ไปที่ร้านขายเสื้อผ้าทำเอกสารสมัครงาน ซูเหย่ดวงตาเบิกโพลงเมื่อเห็นเงินเดือนที่ระบุในหนังสือสัญญา แม้ว่าจะเคยได้เห็นยอดเงินนี้แล้วทว่ากว่าจะได้เงินมากขนาดนี้เธอต้องทำงานมากกว่าสามที่ แต่นี่ทำงานเพียงที่เดียวก็สามารถได้เงินเดือนมากขนาดนี้ ซูเหย่ราวกับเห็นแสงสว่าง“จะจ้องอีกนานมั้ย หรือไม่พอใจอะไรในสัญญา” ผู้หญิงที่ไม่ต้อนรับเธอเมื่อวานพูดขึ้นเมื่อเห็นซูเหย่อ่านสัญญาอยู่นานไม่ยอมลงชื่อในกระดาษเสียที“ไม่ค่ะ ไม่มีอะไรที่ฉันไม่พอใจ” เธอยิ้มกว้างก่อนจะลงชื่อของตัวเอง หญิงสาวที่ทำงานคนนี้ชื่อว่าเหยาเหยา ก่อนจะเริ่มงานเธออธิบายบอกว่าหน้าที่ของซูเหย่ทำอะไรบ้าง แต่ไม่ได้บอกอย่างละเอียดเพราะเหมือนไม่ถูกชะตากับซูเหย่ หลังจากนั้นซูเหย่ได้เข้ามาทำงานที่นี่ได้ 1 อาทิตย์ ในระหว่างที่ขายเสื้อผ้าอยู่นั้นมีลูกค้าเรื่องมาก โวยวายใช้อารมณ์จู้จี้จุกจิกตินั่นตินี่เพื่อต้องการหาข้อบกพร่องของเนื้อผ้า เพื่อที่จะได้ขอ
last updateآخر تحديث : 2026-07-19
اقرأ المزيد
السابق
123456
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status