ทะลุมิติมาเป็นพระชายาตัวร้ายของท่านอ๋องใบ้

ทะลุมิติมาเป็นพระชายาตัวร้ายของท่านอ๋องใบ้

last updateLast Updated : 2026-07-27
By:  วริษาOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
55Chapters
652views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ใบ้แล้วอย่างไร สติแล้วอย่างไร หล่อเหลาถึงเพียงนี้ แถมยังเป็นพระชายาท่านอ๋องอีกด้วย ชีวิตมีแต่ความสุขสบาย มาทำภารกิจให้เสร็จแล้วกลับโลกปัจจุบันของตัวเองดีกว่า บทนำ เสี่ยวลี่ สาวยุคปัจจุบันเสียชีวิตแล้วทะลุมิติเข้ามาอยู่ในนิยายที่เคยอ่าน ร่างที่เข้ามาอยู่คือ “พระชายาอ๋องเจ็ด” สตรีร้ายกาจที่ทุกคนรังเกียจ สามีของนางคือ “ท่านอ๋องใบ้” ผู้เสียสติหลังถูกวางยาพิษในวัยเด็ก แต่ด้วยความหล่อระดับเทพ นางจึงไม่คิดหย่ากลับพยายามจีบสามีทุกวัน สิ่งที่นางไม่รู้คือท่านอ๋องไม่ได้ใบ้ ไม่ได้บ้า และกำลังวางแผนโค่นบัลลังก์อยู่เงียบ ๆ และนางเองก็มีระบบมิติติดตัวมาด้วยหลังจากทะลุมิติ ระบบได้บอกแก่นางว่า “โฮสต์ โปรดระวังสามีของท่านมีค่าความอันตราย 99%” ระบบที่ติดตัวมีภารกิจให้นางทำหากจบภารกิจจะส่งตัวนางกลับโลกเดิม คือ ต้องเปลี่ยนชะตาตายของเจ้าของร่างเดิม สืบหาความลับในวัง เพิ่มค่าความโปรดปรานของพระเอก อย่างนี้เสี่ยวลี่ในร่างของไป๋หลินเหย่จะทำได้หรือไม่ และต้องพบเจออันตรายและเรื่องราวมากมายเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน และความลับที่อ๋องเซียวหนานซ่อนเอาไว้ ดึงให้นางตกอยู่ในอันตราย ชีวิตของนางจะได้กลับไปยังโลกปัจจุบันหรือไม่?

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ทะลุมิติ

       แนะนำตัวละคร 

ไป๋หลินเหย่ นางเอก มีระบบอ่านค่าความโปรดปราน 

นิสัย ปากเก่ง กล้าชน ชอบคนหล่อ คิดว่าพระเอกเป็นลูกหมาถูกทอดทิ้ง

อ๋องเซียวหนาน ภายนอก เป็นใบ้ สติไม่ดี ถูกฮ่องเต้รังเกียจ ความจริง พุดได้ ฉลาดระดับอัจฉริยะ คุมสายลับทั่วแผ่นดิน กำลังสืบกาคนที่ฆ่ามารดาตนเอง 

นิสัย เย็นชา โหด เจ้าแผนการแต่แพ้ทางเมีย 

ตอนที่ 1 ทะลุมิติ

    กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกเหมยฮวา คละคลุ้งไปทั่วจวน กลางจวนมีศาลารับลมบริเวณอ้อมล้อมไปด้วยดอกไม้นานาพรรณเขียวขจี ดวงหน้าของนางหวานล้ำดั่งเทพธิดา ทว่าแววตากลับเย็นชาดั่งคมดาบที่ไร้ปรานี รอยยิ้มมุมปากที่ยกขึ้นอย่างแผ่วเบาเคลือบไปด้วยยาพิษที่งดงามที่สุด เป็นความงามที่สมบูรณ์แบบ ทว่าชวนให้สะพรึงกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้ สาวรับใช้มากมายหลายล้อมคอยรับใช้ นางหนึ่งคอยพัดลม อีกนางนวดบ่าไหล่ อีกนางต้องเล่นดนตรีให้นางได้รับฟัง อีกนางก็ต้องคอยรินชาเรื่อย ๆ ไม่ให้ขาด หากเป็นเช่นนั้นมีหวังต้องถูกนางสั่งโบยทันที

สาวใช้นางหนึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหานางใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลใจ“พระชายาเพคะ พระชายาหม่อมฉันมีเรื่องจะมาแจ้งเพคะ” ร่างบางค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเจี้ยวจ้าวดังเข้ามาใกล้ ๆ

“เสียงดังอะไรนักหนาไม่เห็นหรือไงว่าคนหลับอยู่” นางตวาดเสียงดังทว่าเมื่อลืมตากวาดมองไปรอบ ๆ ก็ต้องเบิกตาโพลงโต

หญิงสาวหลายคนแต่งตัวด้วยชุดโบราณอีกทั้งสถานที่อยู่ตรงนี้ก็ดูเหมือนไม่ใช่ยุคปัจจุบันสักนิด

‘เอ๊ะ ! ที่นี่มันที่ไหนกัน ฉันจำได้ว่าฉันอ่านนิยายอยู่ไม่ใช่หรือไง ? อื้ม...จำได้แล้วจู่ ๆ ระหว่างที่อ่านเกิดพายุฝนทำให้ฉันถูกฟ้าผ่าตายอย่างนั้นเหรอ? ให้ตายสิฉันยังไม่ได้ใช้ชีวิตเลย แต่เดี๋ยวนะเมื่อกี้ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเรียกฉันว่าอะไร’ ร่างเล็กคิดในใจก่อนจะเอ่ยถามคนตรงหน้าด้วยความสงสัย

“เมื่อครู่ว่าอะไรนะ !!” สาวใช้แปลกใจแต่ก็รีบแจ้งเรื่องที่ตนเองรับรู้มา

“พระชายาเพคะ ดูเหมือนว่าท่านอ๋องต้องการหย่ากับพระชายา เป็นการดีเลยนะเพคะหากพระชายาได้หย่าจะได้เงินชดเชยและนำไปตั้งตัวแถมยังจะได้พบเจอกับสามีที่ดี ดีกว่าอยู่กับท่านอ๋องที่ใบ้และสติไม่ดีอย่างนี้” สาวใช้ยิ้มร่าเอ่ยออกมาราวกับว่ามันเป็นเรื่องยินดี

“ท่านอ๋องหรือ ?” ยิ่งได้ยิน ร่างเล็กยิ่งไม่เข้าใจก่อนที่เสียงหนึ่งจะดังก้องออกมา

“สวัสดีฉันคือระบบ หากโฮสต์ต้องการใช้งานระบบจงเปิดระบบนี้เพื่อรับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นและระบบนี้สามารถช่วยให้ท่านใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้ง่าย ๆ และจะทำให้ท่านสามารถกลับโลกเดิมได้เมื่อทำภารกิจสำเร็จ” เสี่ยวลี่เหลียวมองซ้ายมองขวาพบว่ายามนี้ทุกคนนิ่งไปกันหมดราวกับทุกอย่างหยุดไปชั่วขณะและไม่มีใครได้ยินเสียงนี้

“กลับโลกเดิมอย่างนั้นหรือ? แล้วตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน”

“ตอนนี้ท่านอยู่ในนิยายที่อ่านก่อนจะชีวิตจะหมดลมหายใจ เป็นพระชายาของอ๋องเจ็ด จางเซียวหนาน” เสี่ยวลี่ตกใจมากกว่าเดิม เรื่องความตายยังพอเข้าใจได้แต่นี่มันเรื่องอะไรกัน ระบบมิติ ทะลุมิติมาอยู่ในนิยาย หัวของเสี่ยวลี่แทบระเบิดออกมา แต่หากไม่ยอมรับภารกิจเธอก็จะไม่ได้กลับโลกปัจจุบัน

“ได้ฉันรับภารกิจ”

วูบ ...

ระบบเอาตัวรอดของพระชายาตัวร้ายเปิดการใช้งาน ภารกิจเพิ่มความโปรดปรานของพระเอก เปลี่ยนชะตาชีวิตของเจ้าของร่างเดิม สืบหาความลับในวัง โดยจะมีระบบคอยช่วยเหลือ

        เสียงของระบบดังขึ้นก่อนจะเงียบไป ทุกคนกลับมาขยับกายได้  เสี่ยวลี่ในร่างของพระชายาหลินเหย่หรือไป๋หลินเหย่ กวาดสายตามอง สาวใช้ที่นำข่าวมาบอกคือสาวใช้ที่ติดตามนางมาตั้งแต่ยังไม่ได้แต่งเข้าจวนอ๋อง คือจูเก่อหลิง ส่วนอีกนางที่นวดบ่าให้นางอยู่คือเสิ่นอันหนิง ทั้งสองเป็นสาวใช้มือขวา มือซ้ายที่คอยเป็นมือเป็นเท้าทำเรื่องชั่วร้ายที่พระชายาสั่งการ นางยอมแต่งงานกับอ๋องใบ้เพราะถูกฮ่องเต้บีบบังคับคล้ายกับว่าต้องการข่มอำนาจของท่านพ่อ เพราะท่านพ่อของนางเป็นขุนนางเก่าที่จงรักภักดีต่อฮ่องเต้องค์ก่อน 

“จูเก่อหลิงเจ้าได้ยินเรื่องนี้มาจากที่ใด”

“ข้าได้ยินคนสนิทของท่านอ๋องพูดคุยกันเพคะ”

“ข้าจะไปหาท่านอ๋องเดี๋ยวนี้” เสี่ยวลี่ลุกขึ้นพรวด เธอจะไม่ยอมหย่าเด็ดขาดไม่อย่างนั้นจะไม่มีทางได้กลับไปยังโลกเดิม ไม่ว่าจะทำด้วยวิธีใดต้องทำทุกทางเพื่อเอาใจอ๋องใบ้ผู้นี้

‘อ๋องใบ้ สติไม่ดี ก็เหมือนคนบ้า ฮ่า ฮ่า จะยากอะไรหากจะเอาใจเขา เหมือนการเลี้ยงเด็กน้อย คล้ายกับเลี้ยงสุนัขที่ถูกทอดทิ้งไม่ยากเลยสักนิด’ เสี่ยวลี่คิดในใจเผยรอยยิ้มออกมาเพราะเธอยังอ่านนิยายไม่จบเรื่องจึงไม่รู้ว่าแท้ที่จริงแล้ว ท่านอ๋องสามีของนางนั้นไม่ธรรมดา

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
55 Chapters
ตอนที่ 1 ทะลุมิติ
แนะนำตัวละคร ไป๋หลินเหย่ นางเอก มีระบบอ่านค่าความโปรดปราน นิสัย ปากเก่ง กล้าชน ชอบคนหล่อ คิดว่าพระเอกเป็นลูกหมาถูกทอดทิ้งอ๋องเซียวหนาน ภายนอก เป็นใบ้ สติไม่ดี ถูกฮ่องเต้รังเกียจ ความจริง พุดได้ ฉลาดระดับอัจฉริยะ คุมสายลับทั่วแผ่นดิน กำลังสืบกาคนที่ฆ่ามารดาตนเอง นิสัย เย็นชา โหด เจ้าแผนการแต่แพ้ทางเมีย ตอนที่ 1 ทะลุมิติ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกเหมยฮวา คละคลุ้งไปทั่วจวน กลางจวนมีศาลารับลมบริเวณอ้อมล้อมไปด้วยดอกไม้นานาพรรณเขียวขจี ดวงหน้าของนางหวานล้ำดั่งเทพธิดา ทว่าแววตากลับเย็นชาดั่งคมดาบที่ไร้ปรานี รอยยิ้มมุมปากที่ยกขึ้นอย่างแผ่วเบาเคลือบไปด้วยยาพิษที่งดงามที่สุด เป็นความงามที่สมบูรณ์แบบ ทว่าชวนให้สะพรึงกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้ สาวรับใช้มากมายหลายล้อมคอยรับใช้ นางหนึ่งคอยพัดลม อีกนางนวดบ่าไหล่ อีกนางต้องเล่นดนตรีให้นางได้รับฟัง อีกนางก็ต้องคอยรินชาเรื่อย ๆ ไม่ให้ขาด หากเป็นเช่นนั้นมีหวังต้องถูกนางสั่งโบยทันทีสาวใช้นางหนึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหานางใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลใจ“พระชายาเพคะ พระชายาหม่อมฉันมีเรื่องจะมาแจ้งเพคะ” ร่างบางค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงเจี้ยวจ้าวดั
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more
ตอนที่ 2 พระชายาร้ายกาจ
ตอนที่ 2 พระชายาร้ายกาจ เสี่ยวลี่เดินไปตามทางก่อนจะคิดได้ว่าตัวเองจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าห้องของท่านอ๋องอยู่จตรงไหน หน้าตาเป็นเช่นไร แม้ว่าจะอ่านนิยายมาก็มีเพียงการบรรยายว่าเขาเป็นบุรุษรูปงามเท่านั้น“น่ารังเกียจจริง ๆ เหตุใดข้าต้องมาคอยดูแลอ๋องสติไม่ดีอย่างนี้ด้วย เฮ้อดูสิกินข้าวก็ยังพ่นทิ้งเลอะเทอะเต็มเสื้อผ้า หากไม่ได้ค่าตอบแทนที่ดีข้าคงไม่มาเป็นสาวใช้ในจวนนี่แน่นอน นี่รีบอ้าปากเสียสิ แล้วเคี้ยวมันเข้าไป” สาวใช้นางหนึ่งใช้มือจับปลายคางของท่านอ๋องให้เงยหน้าขึ้นงัดช้อนเข้าไปในปากอย่างไม่ใส่ใจและกระทำรุนแรงทำราวกับเขาไม่ใช่ท่านอ๋อง“เจ้าอย่าได้เอ่ยดังไปสิ เดี๋ยวผู้อื่นจะได้ยินระวังหัวของเจ้าจะไม่ได้อยู่บ่าอีกต่อไป” สาวใช้อีกนางรีบกระซิบบอก“จะกลัวไปทำไมเล่าไม่มีผู้ใดสนใจหรอกน่า อีกอย่างท่านอ๋องก็เป็นใบ้พูดไม่ได้ สติไม่สมประดีเช่นนี้อีก ฮ่า ฮ่า” นางกล่าวออกมาอย่างไร้ความหวาดกลัว ครั้นนั้นเองที่เสี่ยวลี่เดินเข้ามาได้ยินและเห็นสาวใช้ทั้งสองทำกับนายราวกับสุนัขตัวหนึ่งมีหรือที่นางจะยอม“ข้านี่ไงที่สนใจ พวกเจ้าบังอาจไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงกล้าดีอย่างไรทำกับท่านอ๋องเช่นนี้ จูเก่อหลิงจับนางปา
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more
ตอนที่ 3 เรื่องชวนปวดหัว
ตอนที่ 3 เรื่องชวนปวดหัว หลังจากที่แยกจากกัน เสิ่นอันหนิงพาพระชายากลับมาที่ห้องไม่นานนักจูเก่อหลิงก็ตามเข้ามา“ทูลพระชายายามนี้สาวใช้นางนั้นถูกโยนออกไปจากจวนแล้วเพคะ มือของนางถูกตัดตามคำสั่ง หลังของนางถูกโบยไปสิบไม้เพียงเท่านี้ก็ไม่มีผู้ใดในจวนกล้าลงมือทำร้ายท่านอ๋องอีกแล้วเพคะ”“ดี หากผู้ใดกล้าก็หมายความว่าไม่เกรงกลัวอำนาจของข้า พวกเจ้าไปพักกันเถอะข้าอยากนอนกลางวันสักงีบ”“เพคะ” เสิ่นอันหนิงจุดกำยานเพื่อเพิ่มความผ่อนคลาย จูเก่อหลิงเดินไปปิดหน้าต่างให้ในห้องนอนมืดสลัว ก่อนจะพากันเดินออกไปรออยู่ที่หน้าห้องทว่าหลินเหย่ไม่ได้นอนอย่างที่บอก นางหยิบพู่กันกับกระดาษมาจดสิ่งที่ต้องทำต่อจากนี้ เป็นการวางแผนใช้ชีวิตต่อจากนี้“เรื่องความโปรดปรานยังพอเข้าใจ และเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตให้พ้นจากความตาย หรือว่าร่างนี้โหดเหี้ยมจนทำให้ตนเองตายนะ หรือว่ารังเกียจสามีตนเองจนปลิดชีพเขา จนถูกจับได้ โอ๊ย !! ฉันน่าจะอ่านนิยายเรื่องนี้ให้จบก่อน ฝนไม่น่าตกฉันไม่น่าจะถูกฟ้าผ่าก่อนเลย ทำให้ไม่รู้เนื้อเรื่องต่อไปแล้วอย่างนี้จะทำยังไงดีนะ มีอีกอย่างที่ต้องคิดหนัก สืบเรื่องในวังหลวง? สืบอะไรกันนะ”ติ่ง..การส
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more
ตอนที่ 4  เริ่มภารกิจ  
ตอนที่ 4 เริ่มภารกิจ รุ่งเช้าวันต่อมาหลินเหย่นอนหลับสบายเสียงของสาวใช้ได้ดังขึ้นเก็บผ้าห่มเปิดผ้าม่านในห้องบรรทม เปิดหน้าต่างเพิ่มแสงสว่างจ้า มีสาวใช้อีกสองสามนางยกน้ำมาให้นางล้างหน้าและอาภรณ์ชุดใหม่ให้พลัดเปลี่ยน“พระชายาเพคะถึงเวลาตื่นจากบรรทมแล้วเพคะ” เสิ่นอันหนิงค่อย ๆ ประคองร่างกายของนางให้ลุกขึ้น“อื้อ.. ยังเช้าอยู่เลยทำไมถึงได้รีบร้อนตื่นแต่เช้าขนาดนี้กัน”“พระชายาเองมิใช่หรือเพคะ ที่เป็นคนออกคำสั่งให้พวกเราปลุกพระชายาตั้งแต่เช้าตรู่ก่อนดวงอาทิตย์จะส่องแสงเพราะต้องการให้ใบหน้าได้รับน้ำค้าง ใบหน้าจะได้ชุ่มชื่น” หลินเหย่ปรือตาขึ้นมากรอกตามองบน ยุคนี้คงต้องใช้วิธีธรรมชาติเช่นนี้เพราะยังไม่มีครีมบำรุงใบหน้าสินะ !“อย่างนั้นก็รีบทำเถอะ” หลินเหย่ลุกขึ้นพรวดทำตามที่สาวใช้บอกระหว่างสวมใส่อาภรณ์อยู่นั้นนางก็คิดขึ้นมาได้ว่าท่านอ๋องจะมีคนดูแลใส่อาภรณ์และล้างหน้าให้เช่นนี้หรือไม่ ขนาดมื้อวานนี้ยังดูแลป้อนข้าวเขาไม่ดีสักนิด หากอยากได้ค่าความโปรดปรานเพิ่มขึ้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปหลินเหย่จะต้องเข้าหาเขาเพื่อพิชิตใจของเขาให้ได้‘สิ่งที่ต้องทำต่อจากนี้คือการเข้าหาท่านอ๋องเซียวหนาน คนสติไ
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more
ตอนที่ 5 จัดการ
ตอนที่ 5 จัดการติ่ง…ค่าความโปรดปราน +1เสียงระบบดังขึ้นอีกครั้ง หลินเหย่ยิ้มกว้างอย่างดีใจ เพียงแค่นี้ก็ได้คะแนนเพิ่มหากอยู่กับเขาทั้งวันคะแนนค่าความโปรดปรานต้องเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ แน่ ๆ‘คิดไม่ผิดเลยที่มาหาเขาในเช้าวันนี้ เอาล่ะต่อจากนี้คือการกินอาหาร หลังจากกินอาหารคงต้องพาเดินออกไปเที่ยวเล่นที่ตลาดเสียหน่อย หากได้กินของอร่อย ๆ ได้ออกไปเจอโลกภายนอกเขาคงมีความสุข’ หลินเหย่คิดในใจพลางใส่เสื้อผ้าให้เขา นางมองซ้ายมองขวาดูเหมือนว่าใส่เสร็จแล้วจึงจับมือของเซียวหนานให้เดินออกไปพร้อม ๆ กัน“ตอนนี้ถึงเวลาอาหารแล้ว รีบเดินตามมาเถอะไปกินข้าวเช้าด้วยกัน” นางหันมายิ้มให้เขาครู่หนึ่งและหันกลับไป ร่างสูงจ้องมองนางที่ตัวต่ำเทียบหน้าอกของเขา หน้าของเขาร้อนผ่านขึ้นมาเพียงมือเล็ก ๆ ที่จับมือของเขาอยู่ยามนี้หรือว่าจะเป็นรอยยิ้มของนางที่เขาแทบไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นางกลับยิ้มออกมาอย่างง่ายดาย ยิ่งได้ยินว่านางต้องการกินอาหารพร้อมกับเขา เขายิ่งแปลกใจเพราะเมื่อก่อนยามที่แต่งเข้าจวนเขาแสร้งทำเป็นกินอาหารมูมมามจนนางกินอาหารไม่ลง ตั้งแต่นั้นมานางก็ไม่เคยร่วมกินอาหารกับเขาอีกเลย สาวใช้ทั้งสองเดินตามหลังมาติด
last updateLast Updated : 2026-06-24
Read more
ตอนที่ 6 เดินเล่น
ตอนที่ 6 เดินเล่น หลินเหย่เดินจับมือของเขาโดยไม่สนสายตาคู่อื่นที่จ้องมองมาที่นางกับเซียวหนานแม้แต่น้อย การกระทำของนางเมื่อครู่ก็ทำให้คนในตลาดไม่กล้านินทา เดินผ่านทางใดก็รีบหลบหน้าอย่างเห็นได้ชัดฉับ ฉับ เสียงฝีเท้าการเคลื่อนไหวของกลุ่มมือสังหารที่เซียวหนานจดจำได้และมีสัมผัสได้เป็นอย่างดี การที่เขาไม่ค่อยมาข้างนอกมิใช่ว่าต้องแสร้งเป็นท่านอ๋องสติไม่ดีบ้าใบ้เพียงอย่างเดียวทว่า มีนักฆ่าคอยลอบสังหารเขาอยู่ เมื่อเห็นเขาเริ่มเคลื่อนไหว“ท่านอ๋อง ท่านดูนี่สิเพคะมันน่าอร่อยมากเลย เห็นหรือยังว่าเอาแต่อยู่ในจวนจะพลาดของอร่อย ๆ และเรื่องราวน่าตื่นเต้น จูเก่อหลิงเจ้าไปซื้อขนมร้านนั้นให้ข้าที ส่วนเจ้าเสิ่นอันหนิงข้าอยากกินมันเผาด้านนู้น นี่ ๆ เงินรีบ ๆ ไปซื้อมา” หลินเหย่รีบล้วงเอาถุงเงินให้ทั้งสองเพื่อไปซื้อของตามที่นางอยากกิน เพราะนางไม่ต้องการไปยืนต่อแถวรอซื้อและไม่อยากให้ท่านอ๋องเซียวหนานรู้สึกอึดอัดแม้ว่าจะมีอำนาจทว่ายามนี้ใบหน้าของเขาแสดงอาการออกมาให้เห็นได้ชัดเจน“เพคะ หม่อมฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้ พระชายาอย่าไปทางใดนะเพคะ”“ไม่ต้องห่วง ข้ามีถังหลินอยู่และยังมีอำนาจจะมีผู้ใดกล้าทำร้ายผู้เราได
last updateLast Updated : 2026-06-28
Read more
ตอนที่ 7 องค์ชายใหญ่
ตอนที่ 7 องค์ชายใหญ่ กลิ่นหอมของกลีบดอกไม้ส่งกลิ่นอบอวลในอ่างน้ำ เซียวหนานนอนแช่ตัวอยู่ในน้ำหลับตาเพื่อครุ่นคิด ยามนั้นเองเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ดังเข้ามาด้านใน เขาไม่ลืมตาขึ้นมามองด้วยซ้ำเพราะจำเสียงฝีเท้าได้ดี “เป็นคนของฝ่ายใด” “กระหม่อมตามสืบแล้ว น่าจะเป็นนักฆ่าที่รับจ้างไร้สังกัด ทว่านี่พ่ะย่ะค่ะ หลักฐานที่บ่งบอกตัวผู้สั่งการ” หลางอี้มือขวาของเซียวหนาน องครักษ์เงาที่คอยสืบหาข่าวให้แก่เขายื่นของสิ่งหนึ่งมาให้แก่ท่านอ๋อง เขาลืมตาลุกขึ้นจากอ่างน้ำ ถังหลินหยิบผ้ามาคุมกายให้ก่อนที่เขาจะก้าวออกมาจากอ่างน้ำ จับสิ่งของที่หลางอี้ได้มา กระตุกยิ้มที่มุมปากเพราะของสิ่งนี้คือยี่เพ่ย หยกแกะสลักผูกรวมกับด้าย แต่ที่น่าสนใจคือรูปหยกแกะสลักนั้นเพียงมองก็รู้ว่าผู้ใดคือเจ้าของ “เป็นเขาอีกแล้วสินะ …นี่ก็คงเป็นความไม่มีไหวพริบและความระมัดระวังตัวจนทำให้นักฆ่ารับจ้างพวกนี้ขโมยยี่เพ่ยมาได้ ไม่ต้องดำเนินการอันใดอยู่เงียบ ๆ ปล่อยให้ฝั่งนั้นร้อนอกร้อนใจ ทั้ง ๆ ที่ข้าแสร้งเป็นใบ้และสติไม่ดีเช่นนี้ยังส่งคนมาจัดการ คงคิดว่าข้าจะไปทวงบัลลังก์และแย่งชิงอำนาจที่มีอยู่ยามนี้สินะ องค์ชายใหญ่หวังหยางเจี้ยน” เข
last updateLast Updated : 2026-06-28
Read more
ตอนที่ 8 เปิดร้านอาหาร
ตอนที่ 8 เปิดร้านอาหาร ทั้งสามเดินออกมาที่ตลาดอีกครา เดินหาพื้นที่ที่นางจะเปิดร้านอาหารโชคดีที่ใกล้ ๆ ร้านน้ำชาอวี้เฉินมีร้านค้าเก่าที่ปิดตัวไปนานเพราะเถ้าแก่ป่วยไม่สามารถเปิดร้านได้อีกต่อไป หลินเหย่ไม่รอช้ารีบเข้าไปเจรจาขอเช่า“เถ้าแก่ เดิมทีข้าต้องการเช่าร้านอาหารของท่าน ทว่าดูเหมือนท่านยามนี้แก่ชราอีกทั้งยังเจ็บป่วยสู้เอาขายร้าน ขายที่ดินตรงนี้ให้ข้าไม่ดีหรือ ? ลูกหลานสืบกุลก็ไม่มี ข้าได้ยินมาว่าท่านกับภรรยารักร้านอาหารนี้มากเพียงใด ข้าเองก็มีจิตใจอยากเปิดร้านอาหาร และข้าสัญญาจะดูแลมันให้ดี ให้ข้าสานต่อความฝันของท่านเถอะนะ” หลินเหย่พูดจาต่อรองกับหญิงชราและสามีของนางที่นอนป่วยติดเตียง แววตาของทั้งสองเหมือนจะร่ำไห้เพราะไม่อยากขายร้าน ทว่าก็เป็นอย่างที่หลินเหย่กล่าว จะให้ไปเปิดร้านขายอาหารเช่นเดิมก็ไม่ได้ เพราะร่างกายและความแก่ชรา ทั้งสองมองหน้ากันครู่หนึ่งก่อนจะจัดสินใจ“หากพระชายาตั้งใจจะทำอย่างที่กล่าวมา หม่อมฉันกับสามีก็ไม่ขัด แต่ว่าหม่อมฉันรักร้านอาหารร้านนี้มาก หากพระชายาไม่ได้ตั้งใจจะทำมันจริง ๆ หรือมีใจรักในการทำอาหารก็อย่าซื้อไปเลยเพคะ”“ท่านทั้งสองไม่ต้องเป็นกังวลข้าน
last updateLast Updated : 2026-06-29
Read more
ตอนที่ 9  เป็นที่รู้จัก
ตอนที่ 9 เป็นที่รู้จัก หลินเหย่คิดตามพลางตบโต๊ะเสียงดัง เรื่องแค่นี้ทำไมตัวเองคิดไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่เป็นคนยุคสมัยใหม่แท้ ๆ ทว่าการตบโต๊ะของนางทำให้โจวหานคิดว่านางไม่พอใจในสิ่งที่เขากล่าวออกมา ทุกคนในร้านอาหารต่างพากันเงียบกริบ ไม่แม้แต่จะกล้าเงยหน้าขึ้นมาด้วยซ้ำ“ต้องขอบคุณคำชี้แนะของเถ้าแก่โจวหานแล้ว ใช่แล้วหากไม่ได้ชิมจะรู้ได้อย่างไรว่าอาหารร้านข้ามีรสชาติเช่นไร กูเจ่อหลางเจ้ารีบยกอาหารมาให้แก่เถ้าแก่โจวหานได้ชิม นำสุรามาให้ด้วยเป็นการตอบแทนคำชี้แนะ ส่วนเจ้าเสิ่นอันหนิง จัดการไปป่าวประกาศหน้าร้านให้ชาวบ้านที่เดินผ่านได้เข้ามาลิ้มลองรสชาติ วันนี้ไม่ต้องคิดเงิน”‘อย่างไรของส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ซื้อมา ใช้ของในระบบทำอย่างนี้คงไม่เสียหายหรือขาดทุนอะไร การตลาดหากเป็นสิ่งของต้องทำมาให้ทดลองก่อน แต่นี่เป็นอาหารก็ต้องให้ชินก่อนเหมือนในห้างสรรพสินค้าใหญ่ ๆ เพื่อดึงดูดรับฟังและนำไปปรับปรุง’ หลินเหย่คิดในใจบนใบหน้าปรากฏด้วยรอยยิ้ม ไม่นานอาหารถูกวางบนโต๊ะของโจวหาน เขาจ้องมองอาหารบางอย่างก็เคยเห็นแต่หลายอย่างที่สะดุดตา เขาแทบไม่รู้จักด้วยซ้ำว่าอาหารเหล่านี้คือสิ่งใด รีบคีบตะเกียบขึ้นมากล่าวสอ
last updateLast Updated : 2026-06-29
Read more
ตอนที่ 10 หรือจะเป็นโรคร้าย
ตอนที่ 10 หรือจะเป็นโรคร้าย หลินเหย่ให้จูเก่อหลิงเฝ้าร้านอาหาร ส่วนนางกับเสิ่นอันหนิงกลับจวนนำอาหารที่ร้านไปให้เซียวหนานได้ลิ้มลอง“จูเก่อหลิงเจ้าเฝ้าร้านอยู่ที่นี่หากมีเรื่องอะไรรีบให้คนที่ร้านไปแจ้งข้าทันที แต่หากร้านสงบเมื่อถึงเวลาเจ้าค่อยกลับข้าจะให้บ่าวที่จวนออกมารับ”“พระชายามีเรื่องด่วนอันใดหรือ ? หรือว่าต้องการออกไปเลือกซื้อวัตถุดิบหรือเพคะ”“ข้าจะกลับจวนก่อน ตั้งแต่เปิดร้านมาข้าแทบไม่ค่อยได้ใส่ใจท่านอ๋องเท่าไหร่นัก และวันนี้ข้าจะนำอาหารที่ร้านไปให้เขาได้ชิม”“เป็นเช่นนี้นี่เอง เช่นนั้นหม่อมฉันจะไปจัดการให้นะเพคะ” จูเก่อหลิงน้อมรับคำสั่งกำลังจะเดินไปที่โรงครัว ครั้นนั้นเองหลินเหย่ได้เรียกนางเอาไว้ก่อน ในเมื่อต้องการสืบเรื่องราวนางจะทำเพียงลำพังมิได้ คิดไตร่ตรองหลายคราแล้วว่าเรื่องที่นางจะทำต้องบอกกับสาวใช้ทั้งสอง“จูเก่อหลิง เสิ่นอันหนิงข้ามีเรื่องสำคัญจะบอกกับพวกเจ้าทั้งสอง ไปปิดประตูให้แน่นหนา ปิดหน้าต่างอย่าให้แม้แต่อากาศด้านนอกเข้ามาได้” ทั้งสองมองหน้ากันอย่างงวยงงแต่ก็รีบทำตามคำสั่งเมื่อเห็นสีหน้าของพระชายาที่จริงจังและเข้มขรึม “เอาล่ะเข้ามาใกล้ ๆ ข้าจะบอกพวกเจ้าเ
last updateLast Updated : 2026-06-30
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status