สำหรับหรงป๋อหยวนแล้ว แม้จะถือกำเนิดในชาติตระกูลที่สูงส่งเป็นถึงนายน้อยจวนแม่ทัพ ทว่าการแฝงตัวเข้ามาในคุกหลวงอันโสโครกแห่งนี้ กลับมิใช่เรื่องที่มันต้องปรับตัวเลยแม้แต่น้อย สถานที่อับแสงที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและเสียงกรีดร้องช่างเข้ากันได้ดีกับเนื้อในอันบิดเบี้ยวของมันระหว่างที่ย่างก้าวสืบหาความจริงไปตามทางเดิน มือหนาของจอมเสเพลยังคงสะบัดไม้ตวัดกระบองฟาดลงบนแผ่นหลังของเหล่านักโทษดวงซวยนับสิบชีวิตเยี่ยงทาส เสียงเนื้อแตกและเสียงกระดูกร้าวเคล้าไปกับเสียงหัวเราะหยาบโลนอันเป็นสันดานดิบที่หลุดออกมาจากลำคอของมันอย่างรื่นเริงใจทว่าบุรุษร่างยักษ์อย่างอาหู่ กลับทำได้เพียงก้าวเดินตามหลังพลางหลับตาลงแน่น ร่างกายกำยำสั่นระริกด้วยความขวัญอ่อนและหวาดกลัวต่อความอำมหิตของพี่ใหญ่จำเป็นผู้นี้"อี... อีกไม่นาน พวกเราก็จะมาถึงส่วนลึกที่สุดแล้วขอรับ" อาหู่เค้นเสียงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าสิ้นคำของมือปราบขวัญอ่อน กระแสลมหนาวยะเยียบที่หอบเอาไอคาวเลือดข้นคลั่กและกลิ่นสมุนไพรแปลกประหลาดก็พวยพุ่งเข้าปะทะหน้า พร้อมกับเสียงร้องครวญครางแหบแห้งประดุจสัตว์ป่าถูกเชือดที่ดังระงมซ้อนทับกันจนฟังไม่ได้ศัพท์ทันที
Dernière mise à jour : 2026-06-27 Read More