Ang Maalindog na Maid ni Señorito Lorenzo의 모든 챕터: 챕터 221 - 챕터 230

I sighed loudly while thinking about who might be the sender of that damn bouquet. Even on the card, it was just my name written on it. Sobrang sakit na ng ulo ko kakaisip kung sino ang nag padala sa akin no’n. “Hey! You’re still thinking about the sender? Stop it!” ungot ni Vela sa akin. Bahagya akong umirap sa kanya. Nasa salon kami ngayon. We decided to pamper ourselves first. I decided to have my hair trimmed and have nail extensions too. I hate not making my nails beautiful. “It’s just too suspicious for me, Vela. Baka kilala mo sino ang nagpadala?” “No, I don’t know eh! If it;s kuya Levi sana, he could have give it to you in person you know,” sagot niya sa akin. Nag isip ako nang bahagya sa sinabi niya. Fuck it. Why am I even stressing myself over a damn flowers and cake? “Just let it go girl, baka it’s just one of your admirers,” “Yeah, I think so,” tipid na sagot ko sa kanya. Hindi lang ako sanay na nakaka tanggap ng bulaklak anonymously. Palaging may pangalan kung k

Umagang umaga ay nasa bahay ako nila daddy, palagi niya akong kinukulit sa kumpanya niya. Hindi rin nakakatulong na pati sila tito Kino ay kinukulit na rin ako. Kaya naman ngayon ko na sasabihin ang desisyon ko. It’s not bad to try first, especially since I know I am born for this business. Kung hindi lang talaga inggitera ang kapatid ko. “What are you doing here, Miori?” “I am here for dad, mom,” tamad na sagot ko rito. Pinagmasdan ko siyang lagpasan ako. Mukhang kakagising niya lang dahil naka nightgown pa siya na mahaba, palagi niyang suot ang ganon. Kaya kung makikita mo siya sa bahay nang gabing gabi na ay pwede na siyang mapag kamalang multo. “Why?” “I just need to talk to him,” I shifted my weight, she did too. And now, she’s looking all curious at me right now. As if she’s trying to decipher what I am thinking. “For what?” she looks critical now. Nakita ko ring bumaba na si Vanessa, nag tatakha itong tumingin sa akin. I smiled smugly at her. She looks peaceful now, goo

Pagod na pagod akong umuwi sa bahay nila daddy. I’ve been staying here for a quite while now. Naging maayos naman ang relasyon naming dalawa ni daddy. Maybe tito Kino did some knocking into him huh? For him to warm up to me. At hindi lang si Vanessa ang nakikita niya. Pagod kong hinilata ang katawan ko sa sofa, kinuha ko ang cellphone ko na nag riring. “What?” galit na asik ko sa caller. Ni hindi ko na tinignan pa kung sino ang tumatawag, “Have you eaten your dinner?” boses ni Levi ang narinig ko sa kabilang linya. Umirap ako sa hangin. “Not yet,” “Good, can we have dinner together?” “Levi I am freaking tired, just bug another woman,” “What? I don’t have any women, Miori,” halos ngumiwi ako sa sinabi niya. Pakielam ko naman kung wala? Manliligaw ko nga pala siya. “Let’s just do it next time, Levi, I am really tired,” “I promise it’s just dinner, we’ll just eat dinner outside then go home, we won’t go to any hotel or even have it in my car,” natatawang sagot nito sa akin. Na

Abala ako sa mga papeles na nasa lamesa ko dahil sa mga iniwang trabaho ni daddy. “Bakit ang dami?!” naka ngiwing tanong ko sa sekretarya kong si Clara. Nag iingat na ang angat ng tingin sa akin si Clara dahil sa sinabi ko. “Ayan po ang iniwan ng dad niyo..” Marahan akong bumuntong hininga at tumango nalang. Wala naman akong magagawa pa kung mag rereklamo lang ako. Naiwan akong tulala dahil nag paalam na si Clara sa akin. Inumpisahan ko nang basahin ang mga reports na nasa lamesa ko. Habang abala ako ay hindi ko namalayan ang oras, hanggang sa maagaw ng marahang katok sa pintuan ng opisina ko ang aking atensyon. Nakita kong sumungaw ang ulo ni Clara sa may pintuan. “What is it, Clara?” “You have a visitor po,” “Who is it?” “Si sir Levi po..” Umirap ako sa kawalan at binagsak nalang ang mata ko sa mga papel na hawak ko. “You won’t even look at me?” agad na sumapaw ang boses ni Leviticus. “I am not even glad that you’re here, Levi,” naiinis na sagot ko sa kanya. Agad siyan

“Good morning, Miori,” “What are you doing here, Dion?” nag tatakhang tanong ko rito nang makitang nauna pa siya sa akin sa opisina ko. Wala akong maalalang may usapan kami ni daddy na dadalawin ako ni Dion. Wala rin kaming usapang dalawa na dadalawin niya ako rito. Ngumisi lang ito ng tipid sa akin. “Maybe you forgot what I said yesterday,” “What? I? Don’t understand,” lito pa ring sagot ko sa kanya. “I will be working here from now on,” sagot niya sa akin na siyang nagpa laglag ng panga ako. Did I heard him right? Dito na siya mag ta-trabaho? Wala ba silang kumpanya?“You don’t have to do this, Dion,” naiiling na sagot ko sa kanya. Tipid lang siyang ngumiti sa akin at bahagyang umiling. “It’s fine, I like it here, Miori,” Wala na akong nagawa pa nang umupo siya sa katabing lamesa ko. Dito nilagay ang lamesa niya kaya ang hula ko ay dito rin siya mag oopisina kasama ko. Not that I care, malaki naman ang opisina ko. Iniisip ko lang kapag nalaman ni Levi na may kasama ako rit