บททั้งหมดของ เมื่อสายลับกลายเป็นแม่เลี้ยงสุดแซ่บ 80s: บทที่ 71 - บทที่ 78

“อ้อ หลิงฮูหยินเดี๋ยวพวกเราขอตัวไปทางนู้นก่อนนะ”แน่นอนว่าพวกเราที่ว่ารวมถึงเชียนอี้ที่กำลังคุยกับ หลิงฮูหยินอย่างออกรสไปด้วย นางรู้ว่าตนถูกตัดโอกาสนั่นแหละ แต่ก็มิได้ใส่ใจอันใดเพราะตามจริงเชียนอี้ก็หาทางปลีกตัวจากการชวนคุยของอีกฝ่ายพอดี“อยู่ข้างหลังข้าไว้เล่า เดี๋ยวจะไปสร้างเรื่องร้ายให้จวนได้อย่าได้อวดดีว่าตนฉลาดไป”คำพูดของซื่ออิงจงใจบอกเชียนอี้แต่คนรับไม่รับซะอย่างก็ไม่เกิดผลอันใด เชียนอี้สอดสายตามองสังเกตุโดยรอบเห็นว่าบริเวณนี้เริ่มใกล้จุดสระน้ำชมดอกบัวกลางจวนแล้ว นางก็ตัดสินใจหยุดฝีเท้าทันที“นี่ จะหยุดเดินก็บอกก่อนสิ พี่หญิงใหญ่มิได้เดินมาคนเดียวนะ”คนที่เดินตามเชียนอี้มาก็คือเชียนเอ้อ และข้างหลังเป็นเชียนซื่อ ไม่แปลกอันใดที่คนเกือบชนจะเอ่ยปากเตือน แต่นางไม่สนอันใดแล้ว เชียนอี้หันไปเอ่ยปากกล่าวกับเฉินฮูหยินแทน“พวกท่านเดินไปกันก่อนเลยนะ ข้ารู้สึกอยากไปพักทางด้านนู้นมากกว่า รู้สึกว่าทางนี้คนเยอะหายใจไม่สะดวกเท่าไร”เชียนอี้ไม่สนสายตาไม่พอใจของใคร นางรีบเดินแยกไปฝั่งตรงข้าม ไม่สนว่าคนส่วนใหญ่จะมุ่งหน้าไปทางสระบัวอันเป็นจุดชมวิวที่เจ้าของจวนแนะนำแต่อย่างใดเชียนอี้ไม่อยากมีชะตาก

“โอ นี่ข้ามาสายไปหรือนี่”เสียงเข้มติดเล่นเล็กน้อยเอ่ยขึ้นพร้อมกับลมที่สงบลงพอดี เมื่อฝุ่นดินหยุดคละคลุ้งก็ทำให้ทุกคนลืมตามองสิ่งที่เกิดขึ้นได้แล้วเชียนอี้มองรอบข้างล้วนเห็นผู้คนกำลังจัดแจงเสื้อผ้าตนให้เข้าที่และมองหาที่มาของเรื่องวุ่นวายเมื่อครู่เชียนอี้มองเห็นแผ่นหลังของบุรุษผู้หนึ่งในชุดสีขาวเลื่อมมุกปักลายมังกรหรูหรา มองแล้วให้ความรู้สึกต้องหมอบกราบและหวาดหวั่นในใจ พอไล่มองจนเห็นสีของเส้นผมตรงยาวปล่อยลู่ลงตามแผ่นหลัง ในใจของเชียนอี้ก็เริ่มสั่นไหวรุนแรงขึ้นแล้วในระหว่างที่เชียนอี้กำลังมองสังเกตแผ่นหลังของผู้มาใหม่อยู่นั้นก็เป็นเวลาเดียวกันที่เจ้าของแผ่นหลังหมุนกายกลับมาหันหน้าทางนางพอดี!ทะ ที่แท้บุรุษผู้เปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่นี้ก็คือ...“ไม่สายไปเลยเพคะ เชิญท่านต้าไท่ฝูประทับที่หม่อมฉันเตรียมไว้ให้เลยเพคะ”องค์หญิงลี่ย่าฉีกยิ้มกว้างที่สุดเท่าที่จะเกิดขึ้นในชีวิตแล้ว การที่นางส่งเทียบเชิญไปให้โจวฉีหมิงแล้วเขาไม่ตอบกลับมาแต่พอวันงานกลับเห็นเขาเสียอย่างนั้น นอกจากจะดีใจที่ตนได้เห็นบุรุษที่ตนเคารพแล้ว องค์หญิงลี่ย่าผู้เป็นเพียงคนนอกราชวงศ์ยังได้หน้าและชื่อเสียงในฐานะที่ต้าไท่ฝูให้ควา

“ถึงแล้ว เราจะกลับตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วแหละ ท่านเงียบปากและหลบข้างหลังข้าก่อนเถอะ”หากเชียนอี้นำเรื่องที่น้องชายติดพนันไปบอกบิดาแล้วมันจะต่างอันใดกับชาติที่แล้วที่จงชินถูกบิดาหมางเมินกันเล่า อย่างไรเชียนอี้ก็มีแต้มต่อว่าตนรู้สิ่งที่เกิดขึ้นในชาติที่แล้วมานางก็ขอลองใช้มันให้เป็นประโยชน์เถอะชาติที่แล้วจงชินติดเงินกับเจ้าของบ่อนจนไม่มีเงินไปจ่าย เขาถูกไล่กลับไปให้หาเงินไปคืนให้ได้ ด้วยความที่จงชินไม่อยากให้บิดารู้ก็ไปขอเงินกับฮูหยินรอง แม่เลี้ยงของตนแต่ก็ถูกไล่ออกมาพร้อมบอกว่าจะหาเงินไปให้ แต่ผ่านมาวันแล้ววันเล่าก็ไม่ได้เงินสักทีจนในที่สุดเจ้าของบ่อนส่งคนมาทำร้ายจงชินเรื่องราวเลยเถิดจนกายเป็นข่าวลือว่า บุตรชายคนเดียวของแม่ทัพใหญ่เหลียงติดพนัน ทำให้บิดาเสียชื่อเสียง เสียหน้าต่อคนทั้งเมืองมาชาตินี้เชียนอี้รู้ว่านางเอ่ยห้ามน้องชายไปก็ยากที่คนที่มีอคติกับพี่สาวแท้ๆจะเชื่อฟัง เชียนอี้จึงคิดใช้เหตุการณ์นี้สั่งสอนน้องชายและเปิดเผยใบหน้าที่แท้จริงของซื่ออิงให้จงชินเข้าใจเสียเลยนางรับรู้เรื่องราวแล้วว่าน้องชายกำลังหาเงินไปใช้คืนบ่อนพนัน ระหว่างจงชินหาเงินเชียนอี้ก็เดินทางมาที่บ่อนด้วยตนเองไปเลยห

“เจ้าไม่เข้าใจหรอกอย่าได้พูดเลย มิเช่นนั้นเจ้าจะคอยแย่งทุกอย่างจากข้าไปหรือ ล่าสุดเจ้าก็แย่งความสนใจท่านพ่อไปหมดจนได้ดีเช่นนี้มิใช่หรือ!”“ข้าคือพี่สาวของเจ้ามีสายเลือดเดียวกันเหตุใดถึงได้มีความคิดว่าข้าแย่งทุกอย่างไปจากเจ้ากัน อาชินเจ้าคิดว่าคุณหนูใหญ่ที่วันๆตกเป็นคุณหนูเยี่ยงบ่าวเช่นข้า แย่งทุกอย่างจากเจ้าไปแล้วหรือ ไยเจ้าไม่คิดว่า เชียนเอ้อที่วันๆเอาแต่แต่งตัวงดงามมีเครื่องประดับเต็มกายได้ร่ำเรียนทุกอย่างที่สตรีคนหนึ่งควรได้เรียน แย่งทุกอย่างที่เจ้าควรได้ไปบ้างเล่า!!เจ้าคิดเช่นนี้เพราะใครบางคนตั้งใจพูดกรอกหูเจ้าทุกวันต่างหากเล่า น้องพี่ใช้ความคิดหน่อยเถอะ...ว่าข้าแย่งอันใดเจ้าไปบ้างเหตุใดถึงมีชีวิตไม่ต่างจากบ่าวเช่นนั้น!”จงชินมีสีหน้าตะลึงอย่างคนคิดได้ทว่าอีกไม่ถึงชั่วก้านธูปเขาก็เปิดปากพ่นคำแก่ต่างที่มาจากจิตสำนึกที่ฝังรากลึกแล้วเช่นกัน“นะนั่น พี่รองก็ต้องได้รับอยู่แล้วก็นางเป็นบุตรสาวของท่านแม่รองนี่นา...”“แล้วข้าและเจ้าที่เป็นบุตรของฮูหยินเอกมิควรได้รับเช่นนั้นหรือ?”คราวนี้จงชินเดี๋ยวอ้าเดี๋ยวหุบปากไม่รู้จะพูดอันใดโต้แย้งมาอีกแล้ว เชียนอี้ที่ตั้งใจจะแสดงเป็นพี่สาวแสนดีบัดนี