เชียนอี้มองนิ้วชี้ของนางที่ตอนนี้มีรอยฟันเห็นจางๆ พอมองสบสายตาฉีหมิงก็ต้องรีบเบนหลบโดยพลันเมื่อครู่เหตุใดนางรู้สึกว่าตนเองกำลังถูกเกี้ยวพาทางสายตาได้ สายตาที่นางเห็นเมื่อครู่เหมือนไม่ใช่ต้าไท่ฝูจอมอหังการแต่เป็นคุณชายเสเพลชอบเข้าหอคณิกาเป็นประจำเสียมากกว่า“เจ้าป้อนช้าเกินไปข้าหิวก็เท่านั้น”หิวแล้วมากินนิ้วของนางหรืออย่างไรกัน! เหตุผลนี้เชียนอี้มิอาจยอมได้จริงๆหึ หากต้าไท่ฝูหิวเดี๋ยวนางจะตั้งใจป้อนให้เขาอิ่มจนท้องแตกเอง...ช่วงเวลาที่นางถูกกลั่นแกล้งจากโจวฉีหมิงสิ้นสุดลงแล้ว นางภาวนาให้ตอนที่ตนลุกจากการนั่งทับขาของเขาแล้ว อย่างน้อยก็ให้ขาเขาชาหรือใช้การไม่ได้ชั่วคราวเสียเถอะ ทว่าพอนางลุงขึ้นแล้วโจวฉีหมิงก็ลุกขึ้นตามทันที อีกทั้งท่าทางการเดินของเขาก็ปกติไร้ความเจ็บปวดใด จนเชียนอี้เผยสีหน้าประหลาดใจชัดเจน“หรือว่าคุณหนูใหญ่เหลียงติดใจตักอุ่นๆของข้าแล้วกัน เสียใจด้วยนะที่หมดเวลาลงเสียแล้ว”คำพูดนี้อย่าว่าแต่เชียนอี้รับไม่ได้เลย ลูกสมุนสนิทอย่างเหยาเลอก็อ้าปากค้างอย่างลืมรักษาท่าทีเคร่งขรึมเช่นกันเมื่อครู่เจ้านายเอ่ยอันใดมาหูเขาไร้ความสามารถไปเสียแล้ว!มิรู้ว่าเจ้านายแสนจะเยือกเย็นคนเ
Last Updated : 2026-10-17 Read more