ไพลินยืนเลือกเครื่องสำอางระหว่างรออังค์กูณฑ์อยู่ในเคาท์เตอร์แบรนด์หนึ่ง ลิปสติกหลายเฉดสีทำเอาหญิงสาวลังเลเลือกไม่ถูกสักทีสีนั้นก็ดี สีนี้ก็สวย ถึงจะใกล้เคียงอันที่มีอยู่แล้ว แต่ความอยากได้ดันชนะอยู่ดี“โดนทิ้งแล้วสินะ ถึงได้มาเลือกซื้อของคนเดียว ว่าแต่มีปัญญาซื้อเหรอ แท่งนั้นน่ะแพงนะ”กลุ่มคู่อริสมัยเรียนมัธยมผ่านมาเห็นเข้าจึงแวะมาทักทายตามประสาคนไม่ชอบหน้า แค่เธอยืนอยู่คนเดียวก็คิดว่าเธอเลิกกับแฟนแล้วใช้อะไรคิด?ไพลินได้แต่ทำหน้าเซ็งเมื่อเจอคนพวกนี้ เห็นเธอได้ดิบได้ดีหน่อยมันคงคันไม้คันมืออยากจะตบเธอเต็มประดา“ยังไม่พากันไปผุดไปเกิดอีกเหรอ เดี๋ยวทำบุญไปให้”“อีนี่! กล้าพูดแบบนี้กับพวกกูเหรอ!”หนึ่งในนั้นตะคอกกลับมาด้วยความไม่พอใจ จนผู้คนรอบข้างต่างพากันมอง ไพลินถอนหายใจก่อนจะเดินหนีตัดรำคาญ ลิปสติกที่หมายตาไว้ก็เปลี่ยนใจไม่เอาแล้วแต่แทนที่พวกนั้นจะรามือ กลับพยายามเดิมตามมาหาเรื่องเธอต่อ ด้วยความที่ฝั่งพวกนางมีคนเยอะกว่า โชคยังดีที่อังค์กูณฑ์เดินออกมาจากเคาน์เตอร์ธนาคารพอดี ไพลินจึงรีบวิ่งเข้าไปเกาะแ
Last Updated : 2026-08-11 Read more