All Chapters of หนูดื้อนะเฮียรักไหวเหรอ: Chapter 71 - Chapter 80

82 Chapters

บทที่ 36 (1)

ไพลินยืนเลือกเครื่องสำอางระหว่างรออังค์กูณฑ์อยู่ในเคาท์เตอร์แบรนด์หนึ่ง ลิปสติกหลายเฉดสีทำเอาหญิงสาวลังเลเลือกไม่ถูกสักทีสีนั้นก็ดี สีนี้ก็สวย ถึงจะใกล้เคียงอันที่มีอยู่แล้ว แต่ความอยากได้ดันชนะอยู่ดี“โดนทิ้งแล้วสินะ ถึงได้มาเลือกซื้อของคนเดียว ว่าแต่มีปัญญาซื้อเหรอ แท่งนั้นน่ะแพงนะ”กลุ่มคู่อริสมัยเรียนมัธยมผ่านมาเห็นเข้าจึงแวะมาทักทายตามประสาคนไม่ชอบหน้า แค่เธอยืนอยู่คนเดียวก็คิดว่าเธอเลิกกับแฟนแล้วใช้อะไรคิด?ไพลินได้แต่ทำหน้าเซ็งเมื่อเจอคนพวกนี้ เห็นเธอได้ดิบได้ดีหน่อยมันคงคันไม้คันมืออยากจะตบเธอเต็มประดา“ยังไม่พากันไปผุดไปเกิดอีกเหรอ เดี๋ยวทำบุญไปให้”“อีนี่! กล้าพูดแบบนี้กับพวกกูเหรอ!”หนึ่งในนั้นตะคอกกลับมาด้วยความไม่พอใจ จนผู้คนรอบข้างต่างพากันมอง ไพลินถอนหายใจก่อนจะเดินหนีตัดรำคาญ ลิปสติกที่หมายตาไว้ก็เปลี่ยนใจไม่เอาแล้วแต่แทนที่พวกนั้นจะรามือ กลับพยายามเดิมตามมาหาเรื่องเธอต่อ ด้วยความที่ฝั่งพวกนางมีคนเยอะกว่า โชคยังดีที่อังค์กูณฑ์เดินออกมาจากเคาน์เตอร์ธนาคารพอดี ไพลินจึงรีบวิ่งเข้าไปเกาะแ
last updateLast Updated : 2026-08-11
Read more

บทที่ 36 (2)

“เอนจอยนาน้องลิน เฮียพาหนูมาผ่อนคลายนะ”“เฮีย...อื้อ!” อังค์กูณฑ์จูบปิดปากที่กำลังประท้วงการกระทำของเขา ก่อนจะถลกกระโปรงชุดเดรสของเธอขึ้นมากองเหนือสะโพกอย่างรวดเร็วเนื่องจากทั้งคู่ไม่ได้อยู่ในสภาพที่จะบรรเลงบทรักได้อย่างเต็มร้อย อังค์กูณฑ์จึงใช้วิธีลัดในการกระตุ้นอารมณ์ของแฟนสาวร่างสูงคุกเข่าลงกับพื้นเพื่อลิ้มชิมรสหวานฉ่ำจากดอกไม้บานสะพรั่งที่ถูกแย้มกลีบออก ทุุกสัมผัสของเขาทำให้ความเสียวแล่นพล่านไปทั่วร่างจนขาสั่นแทบยืนไม่อยู่ปึก!“อ๊ะส์! เฮีย...” ไพลินร้องครางเสียงหลงเมื่อเขาเร่งจังหวะเร็วขึ้นแล้วหยุดกะทันหัน เพียงไม่กี่วินาทีต่อมาความแข็งขืนก็ทะลวงเข้ามาในกายเธอสองมือเหนี่ยวรั้งม่านสีสวยช่วยพยุงตัว บั้นท้ายงอนรับแรงกระแทกระลอกใหญ่ ราวกับคลื่นที่สาดกระทบฝั่งในวันพายุโหมกระหน่ำอังค์กูณฑ์จับขาเรียวยกขึ้นข้างหนึ่งพาดไว้กับแขนพับของเขา เพื่อให้ความเป็นชายสัมผัสเธอได้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น แต่จังหวะที่จะดึงเดรสด้านบนลงมาหวังจะฝากรอยรักกลับโดนแฟนสาวตีมือให้จนได้“อย่ากัดนะเฮีย เดี๋ยวเป็นรอย” ไพลินเอ่ยเสียงสั่นพร่า ชุดเ
last updateLast Updated : 2026-08-12
Read more

บทที่ 37 (1)

หลายสัปดาห์ต่อมา...ไพลินมาสังเกตการเรียนการสอนที่โรงเรียนมัธยมใกล้บ้าน โชคดีที่เธอเข้ากับนักเรียนได้ง่ายมากด้วยวัยที่ใกล้กันและคุยสนุก ความสวยสะดุดตาของไพลิน ใครเห็นเป็นต้องหันกันทั้งนั้น โดยเฉพาะเด็กหนุ่มมัธยมชอบเธอกันเยอะมากเวลา 12:20 น.อังค์กูณฑ์ : ส่งรูปภาพอังค์กูณฑ์ : ฮอตจังเลยนะแฟนเฮียอังค์กูณฑ์ : หนุ่ม ๆ แอดเฟรนมากันเพียบไพลิน : เข้ามาเช็คเฟซลินอีกแล้วนะเฮียอังค์กูณฑ์ : ก็เฮียอยากรู้ว่าใครมาขายขนมจีบให้แฟนเฮียบ้าง จะได้จัดการทีเดียวไพลิน : มีแต่เด็กนักเรียนทั้งนั้นไพลิน : แฟนลินหล่อขนาดนี้ ใครก็มาแทนที่ไม่ได้อังค์กูณฑ์ : ปากหวาน มาให้เฮียจุ๊บหนึ่งทีอังค์กูณฑ์ : [สติ๊กเกอร์จุ๊บปาก]ไพลิน : เฮียขา... ลินมีเรื่องจะถามอังค์กูณฑ์ : ครับ?ไพลิน : วันนั้นเฮียไปพูดอะไรกับพ่อเลี้ยงลินไพลิน : แม่บอกว่าเขากลับไปอยู่ที่บ้านต่างจังหวัดไพลิน : แล้วก็ไม่เคยกลับมาหาแม่อีกเลยอังค์กูณฑ์ : เฮียแค่ยื่นข้อเสนอให้นิดหน่อยน่ะ
last updateLast Updated : 2026-08-13
Read more

บทที่ 37 (2)

ไพลินยืนมองเหตุการณ์ตรงหน้าพลางกำบัดแน่น เธอโกรธจนดวงตาแดงก่ำ เนื่องจากมีมือดีตามขุดคลิปเก่าของเธอมาลงในโซเชียลและแชร์กันจนเป็นไวรัล ชื่อคลิป ‘เด็กแรดในตำนาน’ ความยาวคลิปเกือบห้านาที เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อราว ๆ หกถึงเจ็ดปีที่แล้ว ถูกค้นหาในโซเซียลจนขึ้นเทรนยอดฮิต “น้องลิน!” อังค์กูณฑ์นั่งดูคลิปไวรัลที่ถูกแชร์กันในโซเชียลก็ตกใจเป็นอย่างมาก เขาไม่คาดคิดว่าเด็กสาวที่โดนเขาด่าทอด้วยถ้อยคำในวันนั้น จะเป็นคนเดียวกับไพลินแฟนสาวของเขาในวันนี้ “นายครับ!” กันต์รีบนำคลิปที่กำลังเป็นไวรัลมาให้เจ้านายดู แต่เขาก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อในมือของเจ้านายกำลังเปิดดูคลิปนั้นอยู่ “กูเห็นแล้ว มึงสั่งให้คนเตรียมรถ กูจะไปหาน้องลิน” อังค์กูณฑ์โกรธตัวเองที่เคยทำเรื่องแย่ ๆ แบบนั้นกับไพลิน เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยทำเรื่องแบบนี้ลงไป เพราะที่ผ่านมาเขาไม่เคยจดจำการกระทำของตัวเองเลย “ฮือ ๆ” ไพลินเครียดจนร้องไห้ ทั้งโพสต์แซะจากเราคนที่ไม่ชอบหน้าเธออยู่แล้ว ทั้งคอมเมนต์ด่าทอเธอตามช่องทางต่าง ๆ บางคนทำคลิปใหม่ขึ้นมาล้อเลียนเธออย่าง
last updateLast Updated : 2026-08-14
Read more

บทที่ 38 (1)

วันต่อมา...ไพลินยังคงมาสังเกตการเรียนการสอนตามปกติ ดวงตาของเธอบวมช้ำซึ่งเกิดจากการนอนร้องไห้มาทั้งคืน ทำให้ใบหน้าของเธอค่อนข้างโทรม ไม่ค่อยสดใสเหมือนทุกวัน แม้จะพยายามแต่งหน้าปกปิดไปแล้ว ก็ไม่ช่วยทำให้ความเศร้าหมองบนใบหน้าเธอดีขึ้นเลยเด็ก ๆ ทั้งหญิงและชายในโรงเรียนต่างมองเธอเปลี่ยนไปจากเดิม ไพลินไม่แปลกใจเลย เธอรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้บ้าง เพราะเธอเคยผ่านมันมาแล้วทว่าก็ยังมีเด็กนักเรียนจำนวนไม่น้อยที่เข้าใจและค่อยส่งกำลังใจให้เธอ พวกเขามองว่าสิ่งที่ไพลินทำไม่ได้ผิดอะไรเลยเวลานี้คนในโซเชียลต่างพูดกันถ้วนทั่วว่าใบหน้าของไพลินมาไกลจากแต่ก่อนมาก ทำเอาคนที่ตามเสพกระแสนี้อยู่ต่างพากันหาวาร์ปและค้นหาคำว่า 'น้องแรดปัจจุบัน' กันใหญ่เจอวาร์ปน้องแรดล่าสุด นางสวยว่ะแกยอมใจนางจริง ๆ มาไกลมากไม่รู้ว่าน้องเขาทุบหน้าหมดไปกี่แสน แต่ทำออกมาสวยดีนะแม้ไพลินจะพยายามหลีกเลี่ยงไม่เสพข่าวของตัวเองแค่ไหน แต่ก็อดเห็นโพสต์เหล่านี้ขึ้นฟีดไม่ได้ เธอทั้งเจ็บทั้งเสียใจจนแทบไม่เหลือน้ำตาให้ไหลแล้วหลังโรงเรียนเลิก อังค์
last updateLast Updated : 2026-08-15
Read more

บทที่ 38 (2)

ตลอดสามสัปดาห์ที่ผ่านมา ไพลินเก็บตัวอยู่แต่ในบ้านแทบจะไม่ได้ออกไปไหนนอกจากโรงเรียน จนกระทั่งสังเกตการสอนเสร็จสิ้น ซึ่งเป็นช่วงวันหยุดยาวพอดี เธอจึงไม่ออกไปไหนและนอนอยู่แต่ในบ้านทั้งวันทั้งคืน หลายครั้งที่เธอคิดถึงอังค์กูณฑ์จนร้องไห้ออกมาทั้งคิดถึงทั้งรู้สึกเกลียดเขาไปพร้อมกัน เกลียดที่เขาทำให้เธอกลายเป็นจำเลยของสังคม ทั้งที่เธอไม่ได้ทำอะไรผิดสักนิดหากเขาไม่พูดคำเหล่านั้นออกมา ก็คงไม่มีใครถ่ายคลิปของเธอเอามาลงในโซเชี่ยล แล้วก็คงไม่มีใครมาดูถูกเหยียดหยาม หรือบูลลี่เธอขนาดนี้ก็ได้ยิ่งคิดไพลินก็ยิ่งเศร้าหนักขึ้นไปอีก มันวนเวียนแบบนี้ทุกวันจนเธอแทบจะเป็นบ้า ทำยังไงก็ห้ามความคิดในหัวไม่ได้สักที ขณะที่กำลังคิดฟุ้งซ่านข้อความของเพื่อนสนิทก็เด้งขึ้นมาเวลา 13:35 น.ครีม’ ม : อยู่บ้านไหม จะแวะไปหาไพลิน : ไม่ต้องมาหรอก ขอบใจนะที่เป็นห่วงครีม’ ม : ห่วงที่ไหน นั่นทางผ่านต่างหากไพลินอ่านข้อความเพื่อนแล้วก็ได้แต่นอนขำ แม้ว่ารอยยิ้มนั้นจะส่งไปไม่ถึงดวงตาของเธอก็เถอะ เธอรู้ดีว่าอีกฝ่ายเป็นห่วงแต่ก็พูดไปแบบนั้นเอง
last updateLast Updated : 2026-08-16
Read more

บทที่ 39 (1)

ทันทีที่รถจอดสนิทและประตูรถตู้ถูกเปิดออก ไพลินก็กระโดดลงมาพร้อมสับขาวิ่งหนีอังค์กูณฑ์ไปอย่างไม่คิดชีวิต“จะไปไหนน้องลิน!” อังค์กูณฑ์ตะโกนตามคนที่วิ่งหนีเขาไปจนแทบไม่มองทาง ถ้าวิ่งชนต้นไม้นะเขาจะเขกหัวซ้ำ“ให้พวกผมไปตามเธอไหมครับนาย” กันต์เอ่ยถาม ดูท่าวันนี้เขาและบรรดาลูกน้องด้วยกันคงได้วิ่งไล่จับเด็กทั้งวันแน่“ไม่ต้องตาม ขาสั้น ๆ แบบนั้นวิ่งไปไหนไม่ได้ไกลหรอก”อังค์กูณฑ์เดินเข้าบ้าน ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งจิบไวน์สบายใจเฉิบ พื้นที่ตรงนี้เป็นของตระกูลเขา นอกตัวบ้านโอบล้อมด้วยป่าเต็มไปหมด เธอหนีไปไหนไม่รอดหรอก ปล่อยให้เธอวิ่งจนเหนื่อยก่อน แล้วค่อยอุ้มเธอกลับมาทีเดียวเพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมา...“ฮือ ๆ” ไพลินร้องห่มร้องไห้พลางหอบหายใจด้วยความเหนื่อย เนื่องจากวิ่งหนีได้ไม่ทันไรก็สะดุดล้มจนขาเป็นตะคริว อังค์กูณฑ์จึงต้องตามไปอุ้มเธอกลับมาดูแล“เฮียบอกแล้วว่าน้องลินหนีไปไหนไม่รอดหรอก”“ไม่ต้องมาพูด!” เธอไม่อยากฟังอะไรจากเขาทั้งนั้น เพราะเขาไม่ใช่หรือไงที่ทำให้เธอต้องวิ่งหนีจนขาเป็นตะคริวแบบนี้ เห็นหน้าเขาแล้วก็หมั่นไส้ มือ
last updateLast Updated : 2026-08-17
Read more

บทที่ 39 (2)

เปรี๊ยง!อยู่ ๆ เสียงฟ้าผ่าก็โหมกระหน่ำลงมาอย่างหนัก ไพลินที่กำลังเคลิ้มหลับสะดุ้งตื่นขึ้นด้วยความตกใจและหวาดกลัวจนตัวสั่น อังค์กูณฑ์เห็นอย่างนั้นก็รีบวิ่งไปหาเธออีกห้องทันทีก็อก! ก็อก! ก็อก!“น้องลินเปิดประตูให้เฮียหน่อย”“เฮีย...” ไพลินที่กำลังหวาดกลัว ได้ยินเสียงเรียกจากข้างนอกจึงรีบวิ่งไปเปิดประตู จังหวะนั้นฟ้าก็ผ่าลงมาอีกรอบจนเธอตกใจพุ่งตัวเข้าไปกอดอังค์กูณฑ์ไว้ด้วยอาการสั่นเทาอย่างหนัก“ไม่ต้องกลัวนะ เฮียอยู่นี่แล้ว” เขาปลอบโยนเธอก่อนจะช้อนร่างเล็กอุ้มไปนอนที่เตียง “วันนี้ให้เฮียนอนเฝ้าน้องลินได้ไหมหืม”ไพลินรีบพยักหน้า เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาเล่นตัว เธอกลัวจนไม่กล้าอยู่คนเดียวมากกว่า“เฮียอย่าไปไหนนะ อยู่กับลินก่อน อึก!” เธอกอดแขนเขาเอาไว้แน่น กลัวว่าเขาจะหายไปอังค์กูณฑ์ก้มจูบหน้าผากมนอย่างปลอบโยน ก่อนจะนั่งเฝ้าจนเธอหลับไปอีกครั้ง น่าเสียดายที่ไม่ได้ทำอะไรนอกเหนือจากการนั่งดูเธอหลับเมื่อเขาเริ่มง่วงจึงทิ้งตัวลงนอนพร้อมกอดเธอไว้อย่างหวงแหน ทว่ายังไม่ทันจะได้หลับสนิทความคิดบางอย่างก็ปะทุขึ้นมาใ
last updateLast Updated : 2026-08-18
Read more

บทที่ 40 (1)

หนึ่งปีต่อมา...ไพลินลืมตาตื่นขึ้นมาท่ามกลางความมืด มือเรียวคว้าโทรศัพท์มาเปิดดูเวลา ยี่สิบสองนาฬิกาสี่สิบห้านาที เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว เจ้าของร่างน้อยค่อย ๆ ขยับตัวลุกออกจากเตียงระหว่างที่เปลี่ยนชุด แต่งหน้า ทำผม ตาคู่สวยก็มองคนที่นอนหลับสนิทด้วยความระแวดระวัง เธอพยายามขยับร่ายกายให้เงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้มือเรียวคว้ากระเป๋าใบสวยและถือรองเท้าส้นสูงคู่โปรดย่องไปทางประตูห้องนอน ทว่ายังไปไม่ถึงที่หมาย ไฟก็สว่างจ้าขึ้นมาพร้อมกับแฟนหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างสวิตซ์ไฟ“จะไปไหน!” เสียงห้าวร้องถามด้วยใบหน้าบึ้งตึง เขากอดอกยืนอยู่อย่างนั้น รอฟังคำตอบจากแฟนสาวตัวดี“ปะ...เปล่าซะหน่อย ลินก็แค่ทดสอบดูว่าเฮียหลับสนิทจริงหรือเปล่าต่างหาก” ไพลินรู้ดีว่าเหตุผลของเธอมันคือการแก้ตัวแบบข้าง ๆ คู ๆ ในเมื่อคิดอะไรไม่ทันเธอก็พูดออกไปก่อน รอดไม่รอดค่อยว่ากันอีกที“มานี่!” อังค์กูณฑ์หรี่ตามองแฟนสาวอย่างจับผิด ก่อนจะเรียกให้เธอเดินเข้ามาหาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“เฮียมีอะไรคะ” ไพลินทำใจดีสู้เสือ เธอไม่มีพิรุธซะอย่าง เขาจะทำอะไรเธอได้ดวงตาคม
last updateLast Updated : 2026-08-19
Read more

บทที่ 40 (2)

กรี๊ดดดดด!อังค์กูณฑ์ยังคงเป็นหนุ่มฮอตที่สาว ๆ เห็นแล้วกรี๊ดกราดอยู่เหมือนเคยเวลาปรากฏตัว ยังดีที่มาแต่เสียงกรี๊ดไม่มีใครมารุ่มร่าม ไม่งั้นแฟนคนสวยของเขาต้องไม่สบายใจเป็นแน่“กูไปก่อนนะ เย็นนี้มีเดทกับผัว”“จ้า อวดผัวขิงพวกกูตลอด เดี๋ยวเถอะมึงอย่าให้กูมีบ้างนะ”ไพลินหัวเราะชอบใจใหญ่ เธอมักอวดแฟนกับเพื่อนที่ยังโสดเป็นกิจวัตร ก่อนจะสะบัดก้นเดินผ่ายสะโพกไปหาแฟนหนุ่มที่ยืนรออยู่หน้าคณะทันทีที่ไพลินเดินไปควงแขนอังค์กูณฑ์แล้วสะบัดหน้ามามองเชิ่ด เสียงกรี๊ดกร๊าดก็พลันเงียบหายไปอัตโนมัติหึ...รู้ก็ดีว่านี่คนของใครเดี๋ยวเหอะ เดี๋ยวแม่จะจูบผัวโชว์ให้ดูเลยไพลินจัดการกับชะนีเหล่านั้นเสร็จ ก็หันมายิ้มหวานให้แฟนหนุ่ม ก่อนที่เขาจะเปิดประตูพาเธอขึ้นรถ แล้วเดินอ้อมไปนั่งตำแหน่งคนขับ“ฮอตไม่แผ่วเลยนะเฮีย ลินหวงนะ” ไพลินแซวแฟนหนุ่มยามอยู่ด้วยกันตามลำพังในรถ“น้องลินต้องภูมิใจสิที่มีแฟนฮอตแบบเฮีย คนหล่อยังไงก็หล่ออยู่วันยันค่ำ” อังค์กูณฑ์ยักไหล่ราวกับจะบอกว่าของมันแน่อยู่แล้ว จนไพลินอดหมั่นไส้ในความมั่นหน้าของแฟ
last updateLast Updated : 2026-08-20
Read more
PREV
1
...
456789
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status