All Chapters of ข้าไม่ใช่ตัวประหลาด: Chapter 341 - Chapter 350

ทันทีที่ทำพันธสัญญากับเจ้าแพนด้า ในตอนนั้นไป๋เสวี่ยก็รู้สึกร้อนวูบขึ้นมาฉับพลัน มีบางอย่างเกิดขึ้นกับเสี่ยวจิง คนที่เป็นนายแห่งพันธสัญญารับรู้ได้ทันที!โดยที่ไม่ต้องคิดร่างเล็กรีบดึงเสี่ยวฮวนและเจ้าหมีเข้ามาภายในมิติจิตของตน และมุ่งตรงไปยังถ้ำที่เสี่ยวจิงอยู่ในเวลานี้ด้วยความรวดเร็วโฮกกกเสียงร้องคำรามด้วยความทรมานดังขึ้นมาเมื่อปลายเท้าของไป๋เสวี่ยสัมผัสถึงพื้นถ้ำที่เสี่ยวจิงอยู่ ไป๋เสวี่ยมองไปยังเสี่ยวจิงที่กำลังดิ้นอย่างทุรนทุรายในร่างจริงซึ่งเป็นหมาป่าโลหิตไม่ใช่ร่างจำแลงที่เป็นมนุษย์ตึกตัก! ตึกตัก!เสียงหัวใจกำลังเต้นอย่างรุนแรง ไป๋เสวี่ยมองไปที่ท้องของเสี่ยวจิง ก่อนจะรู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังจะคลอดแล้ว แต่ปกติแล้วเวลาสัตว์วิญญาณคลอดลูกมักจะไม่เจ็บปวดทรมานเช่นนี้ไม่ใช่หรือ‘นายหญิงขอรับ!’ เสี่ยวฮวนหันมามองไป๋เสวี่ยอย่างร้อนรนและตื่นตระหนกจะเข้าไปหาภรรยาของตนก็ไม่กล้า ด้วยกลัวว่าจะเผลอทำสิ่งใดผิดพลาดไป จนอาจจะทำให้เสี่ยวจิงอาการแย่ลง ที่พึ่งเดียวตอนนี้เห็นทีจะมีเพียงผู้เป็นนายเท่านั้น“นางจะคลอด...แต่ไม่ควรจะเป็นเช่นนี้”

หลังจากตรวจดูอาการของแม่หมาป่าจนแน่ใจแล้ว ไป๋เสวี่ยก็หันกลับมาดูลูกหมาป่าตัวน้อยทั้งสอง“เสี่ยวจิงปล่อยให้นางได้พักก่อน ส่วนหมาป่าน้อยทั้งสองข้าไม่แน่ใจว่าในป่าสายลมมีผลทับทิมน้ำนมเหลืออยู่หรือไม่ เจ้าลองไปหาดู แล้วนำมาป้อนให้ลูกของเจ้า” ไป๋เสวี่ยหันมาบอกเสี่ยวฮวนเมล็ดผลทับทิมน้ำนมที่ไป๋เสวี่ยได้มาจากป่าสายลมยังไม่ทันได้ปลูก เพราะเหตุนี้จึงจำเป็นต้องให้เสี่ยวฮวนไปหาผลทับทิมน้ำนมในป่าสายลมก่อน แต่เสี่ยวฮวนไม่ทันได้ตอบรับ เจ้าแพนด้าก็ยื่นผลทับทิมน้ำนมมาให้นาง‘ข้ามี’ เจ้าแพนด้าพูดสั้น ๆ เช่นเดิม ดวงตายังคงจ้องมองหมาป่าน้อยสีขาวเงินตรงหน้าตาไม่กะพริบ‘ขอบคุณเจ้า’ เสี่ยวฮวนขอบคุณเจ้าแพนด้า และรีบนำน้ำนมจากผลน้ำนมทับทิมมาให้บุตรทั้งสองได้ดื่มกิน ทดแทนน้ำนมของเสี่ยวจิง“ตัวใหญ่เป็นตัวผู้ ตัวเล็กเป็นตัวเมีย” ไป๋เสวี่ยกล่าวบอก ในใจของนางรู้สึกตื้นตันมากและรู้สึกดีใจดีใจที่ได้ช่วยให้ทั้งสองชีวิตได้ถือกำเนิดเกิดขึ้นมา‘นายหญิงได้โปรดตั้งชื่อให้บุตรของข้าด้วยเถิดขอรับ’ เสี่ยวฮวนพูดพร้อมมองหน้าไป๋เสวี่ยด้วยความซาบซึ้งใจในใจนึกอยากจ

“ข้า...ข้าด้วยหรือ...” หูเจียนพึมพำอย่างทำตัวไม่ถูกนัก แต่ไป๋เสวี่ยก็ไม่ได้ใส่ใจ“ท่านไป๋เสวี่ย” ด้านหูลี่ซงเองก็พูดสิ่งใดไม่ออกเช่นกันหากว่ากันตามตรงแล้ว เขาต่างหากที่สมควรจะมอบสิ่งของตอบแทนให้ไป๋เสวี่ย เพราะไป๋เสวี่ยเป็นผู้มีพระคุณของตระกูลหู แต่นอกจากอีกฝ่ายจะไม่เรียกร้องสิ่งใด ยังมอบอาวุธระดับเซียน ที่มีค่าและมีราคาแพงยิ่งนักให้ยังไม่นับรวมโอสถมากมายที่ใช้รักษาภรรยาและบุตรีของเขาอีกด้วยหูลี่ซงไม่เคยคิดว่าตนจะมีโอกาสได้พบคนดี ๆ เช่นไป๋เสวี่ยมาก่อนในชีวิตนี้ ผู้มีอำนาจส่วนมากมักจะไม่เห็นคนที่ด้อยกว่าอยู่ในสายตา เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ชัดเจนในดินแดนที่ถือคนที่แข็งแกร่งเป็นใหญ่แต่ไป๋เสวี่ยกลับไม่เป็นเช่นนั้น ไม่เลยแม้แต่น้อย“ให้พวกเขาฝึกอาวุธธรรมดาไปก่อน หากพร้อมแล้วค่อยให้จับอาวุธที่ข้ามอบให้ก็ได้” ไป๋เสวี่ยกล่าวต่อ นางไม่ได้สนใจสายตาของคนรอบข้างเลยเพราะมีอาวุธอยู่ในครอบครองจำนวนมาก และนางก็มั่นใจว่าคนตระกูลหูเป็นคนดี ไป๋เสวี่ยไม่ใช่คนที่ใจดีจนโง่งม นางจะไม่มอบอาวุธให้พวกเขา หากนางไม่มั่นใจในตัวของพวกเขาทั้งหมดจริง ๆ

ไป๋เสวี่ยเดินทางกลับมายังตระกูลไป๋ทันทีโดยพึ่งพาเสี่ยวหงตามเดิม เหยี่ยวเพลิงของนางยามนี้ตัวใหญ่ขึ้นมาก ซึ่งไป๋เสวี่ยคาดว่าอีกไม่นานเสี่ยวหงก็น่าจะเลื่อนระดับพลังอีกเรื่องนี้ทำให้นางแปลกใจไม่น้อยเลยการเดินทางไม่ได้เร่งรีบ ด้วยเหตุนี้จึงใช้เวลาเกือบ ๆ สองเดือนถึงจะเดินทางกลับมาถึงตระกูลไป๋ ที่เกาะสายลมไป๋เสวี่ยทิ้งให้จื่อซู่และเสี่ยวฮวนอยู่ที่นั่นก่อน เพื่อรอคอยให้นางส่งคนอื่นไปแทนที่แม้ว่าจะรู้ดีว่าเสี่ยวจิงพึ่งจะคลอดลูก แต่ไป๋เสวี่ยก็ไม่มีทางเลือกมากนัก นางจำเป็นต้องเลือกจื่อซู่และเสี่ยวฮวน เพราะความใจเย็นของจื่อซู่และความแข็งแกร่งของเสี่ยวฮวน ไป๋เสวี่ยคิดว่าทั้งสองน่าจะดูแลจัดการเกาะสายลมได้ไป๋เสวี่ยไม่ได้ยึดครองเกาะสายลม เพราะเกาะสายลมยังปกครองโดยตระกูลหูอยู่ นางเพียงแค่คอยดูแลอยู่เบื้องหลัง และหากมีเรื่องใดก็สามารถเรียกใช้งานคนเหล่านี้ได้ กองกำลังตระกูลหูมีถึงพันห้าร้อยคนและในอนาคตจะมีเพิ่มอีก นี่ไม่ใช่จำนวนที่น้อยเลย หากทำให้พวกเขาแข็งแกร่งได้เปรียบเทียบให้เข้าใจง่าย ๆ ยามนี้เกาะสายลมก็มีไป๋เสวี่ยเป็นจักรพรรดินี และหูลี่ซงเป็นแม่ทัพใหญ่ ที

ถ้าจะพูดให้ถูกต้อง ทุกคนที่มาใหม่ล้วนแล้วแต่ได้รับผลกระทบจากจิตสังหารที่รุนแรงของไป๋เสวี่ยเรื่องนี้เป็นเพราะว่านางจงใจ ก็มาใหม่เลยจำเป็นต้องข่มขู่กันเสียหน่อย“จื่อจ้ง คนที่ข้าพามาให้เจ้าจัดการ...แล้วก็เจ้าตามข้ามา” ไป๋เสวี่ยหันไปสั่งการจื่อจ้ง ก่อนจะสั่งให้ฝูจิ้นตามนางไปพ้นหลังคุณหนูใหญ่จิตสังหารก็เลือนหาย ผู้มาใหม่เกือบทั้งหมดล้วนแล้วแต่กระอักเลือดออกมาทันทีคนที่เคยสงสัยในความสามารถของไป๋เสวี่ย ตอนนี้ต่างก็ได้คำตอบแล้วว่าเรื่องเล่าทั้งหมดล้วนเป็นความจริง! คนที่เก่งกาจที่สุดในตระกูลไป๋ ไม่ใช่คุณชายใหญ่ไป๋ซาน แต่เป็นคุณหนูใหญ่ไป๋เสวี่ยจริง ๆคุณชายใหญ่ไป๋ซานมีวรยุทธ์ร้ายกาจ แม้แต่คุณชายน้อยและคุณหนูน้อยไป๋เทียนกับไป๋หลันต่างก็เป็นอัจฉริยะ พวกเขาจึงคิดว่าไป๋เสวี่ยคงจะไม่เก่งไปมากกว่านี้เท่าใดนัก เพราะอย่างไร คนทั้งสามที่กล่าวไป ก็ล้วนแล้วแต่เป็นเสียยิ่งกว่าอัจฉริยะอยู่แล้วแต่เมื่อได้พบเจอกับไป๋เสวี่ยตัวจริง พวกเขาก็ได้เข้าใจกับคำว่าอัจฉริยะ ที่อยู่เหนืออัจฉริยะอย่างแท้จริงเสียที ไม่ต้องทำเรื่องใดให้วุ่นวาย เพียงแค่จิตสังหารก็ราวกับช่