Todos os capítulos de BADDEST Ex แฟนเก่าคนเปรต: Capítulo 51 - Capítulo 60

ณ ห้องประชุมเหล่าพนักงานและผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการรับผิดชอบโปรเจกต์เร่งด่วนในครั้งนี้ต่างก็มาประชุมกันพร้อมหน้าพร้อมตา ทุกฝ่ายแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอย่างกระตือรือร้น การประชุมกินเวลาไปราวสองชั่วโมงได้ นับว่าเป็นสองชั่วโมงที่ดุเดือดมากเพราะทุกฝ่ายต่างเตรียมข้อมูลกันมาอย่างครบถ้วนสมบูรณ์หรือภาษาชาวบ้านทั่วไปเรียกว่าทำการบ้านมาดีนั่นแหละ เหมราชเองก็ทำหน้าที่ประธานได้ดี ไม่มีขาดตกบกพร่อง ยอมรับข้อเสนอแนะของทุกฝ่ายและปรับแก้หาตรงกลางได้อย่างดี เพียงสองชั่วโมงก็สามารถแบ่งหน้าที่ลงไปยังแต่ละแผนกได้อย่างรวดเร็วสมบูรณ์แบบ“ขอบคุณทุกคนมากนะครับที่ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี คืนนี้หลังประชุมเสร็จขอเชิญทุกคนร่วมดินเนอร์ด้วยกันนะครับ ผมให้เลขาส่วนตัวจองโต๊ะไว้แล้ว” เสียงทุ้มของชายหนุ่มที่นั่งหัวโต๊ะตำแหน่งประธานบริษัทอย่างเหมราชบอกกับพนักงานทุกคน“ตายแล้ว! ท่านประทานใจดีจังเลยค่ะ” พนักงานสาวจากแผนกการเงินจีบปากจีบคอพูดประจบประแจงเหมราชสุดฤทธิ์“พนักงานยังดูแลดีขนาดนี้ แล้วถ้าได้เป็นผู้หญิงของท่านประธานจะดูแลดีขนาดไหนกันคะเนี่ย” เ

‘อย่างน้อยๆ ก็ขอโอกาสได้ดูแลจนกว่าลูกจะคลอด’“...”‘ถ้าพี่ยังไม่ดีพอสำหรับเกล้า ถึงตอนนั้นพี่จะไปเอง’ว่ากันว่าชีวิตของคนเรามันช่างแสนสั้น หากมัวแต่ยึดติดกับอดีตก็จะไม่มีวันก้าวไปข้างหน้าได้เลย หากยังอยากมีความสุขก็จงปล่อยวางทิฐิ อัตตาที่ตนมีเสีย หลักคำสอนมากมายอันเป็นที่แพร่หลายในสากลโลกต่างหลั่งไหลเข้าสู่ห้วงความคิดของฉันหลังการขอโอกาสสุดท้ายจากชายตรงหน้าริมฝีปากบางของฉันเม้มเข้าหากันแน่น รู้ดีว่าตัวเองยังคงรักเขาอยู่เต็มหัวใจ ความทรงจำในอดีตสุดแสนเจ็บปวดไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกกับเขาน้อยลงไปเลยแม้จะมีบ้างบางเวลาที่รู้สึกหมดใจจากการกระทำอันร้ายกาจของอีกฝ่ายก็ตาม ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะให้คำตอบกับอีกฝ่าย สัญชาตญาณของฉันค่อนข้างมั่นใจว่าฉันทำถูกต้องแล้ว“โอกาสสุดท้ายแล้วนะคะที่เกล้าจะให้ได้” ฉันบอกกับร่างหนาตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งบ่งบอกให้อีกคนรู้ว่าฉันเอาจริง“ครับ พี่สัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุด” ใบหน้าหล่อเหลาพยักขึ้นลงรัวๆ รับคำฉันด้วยความดีใจกับโอกาสสุดท้ายที่ตนเองได้รับ

มือบางนุ่มนิ่มคู่นั้นชักรูดเอ็นร้อนของผมจนเสร็จ แน่นอนว่าเป็นผมเองที่หลอกล่อเธอจนได้อย่างที่ต้องการ มือเล็กทั้งสองข้างนั้นเต็มไปด้วยน้ำกามสีขาวขุ่นที่ผมเพิ่งปล่อยออกไป กลิ่นคาวน้อยๆ ของมันเป็นการย้ำเตือนอย่างดีว่าเมื่อครู่ผมและเธอเพิ่งผ่านการทำเรื่องบ้าๆ กันในห้องพักของโรงพยาบาลแต่มันก็เป็นเรื่องบ้าๆ ที่น่าตื่นเต้นเร้าใจ…ร่างเล็กของร่มเกล้าลุกออกจากตัวผมไปในทันทีที่เธอรู้สึกตัวว่าถูกผมหลอกใช้มือบางของเธอเป็นเครื่องมือในการทำเรื่องอย่างว่า แต่สำหรับผมแล้วการช่วยตัวเองเพียงแค่ครั้งเดียวมันไม่พอหรอกครับ เอาเป็นว่าจะให้เวลาคนสวยของผมได้พักสักครู่แล้วค่อยไปมุดรูเข้ารูเล็กอุ่นๆ ของเธอก็แล้วกันไม่นานนัก คนตัวเล็กก็ออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับใบหน้าสวยหวานที่หงิกงอเป็นกุ้งแม่น้ำถูกเผา ไม่ต้องใช้สกิลการคาดเดาอะไรก็พอจะรู้ได้ว่าเธอกำลังไม่พอใจเรื่องเมื่อกี้แน่ๆ แต่เดี๋ยวพี่จะง้อสักสองสามดอกแล้วกันครับ เพื่อร่มเกล้าคนสวยแล้วจัดหลายๆ ดอกพี่ก็ไหว ถึงสังขารจะไม่ให้ แต่ใจพี่สู้!“โอ๊ย! เจ็บแผลจังเลยครับ” ก่อนที่ปากเล็กๆ นั่นจะได้โวยวายออกมา ผมรีบทำทีเป็

(Romklao’ s Part)สวบ!“อ๊า!!!”“อ่า... โคตรแน่น”ฉันหวีดร้องเสียงดังลั่นจากการถูกอัดกระแทกความเป็นชายใหญ่โตเข้ามาในร่างกายของตัวเอง แก่นกายใหญ่ของเหมราชกระแทกเข้ากับมดลูกในโพรงเสียวของฉันเข้าอย่างจังจนรู้สึกจุกเสียดไปหมด แข้งขาเกิดอ่อนแรงขึ้นมาเสียดื้อๆ เผลอไผลนั่งทับลงบนแท่งเอ็นแข็งขืนจนมิด เสียงครางต่ำที่มาพร้อมกับคำชมของเหมราชเองก็ยิ่งสร้างอารมณ์สวาทให้กับฉัน“พี่เหมขา... อา.. เกล้าจุก” สรรพนามเรียกได้เปลี่ยนไปแล้วตามระยะห่างในความสัมพันธ์ที่ฉันได้สร้างไว้ถูกลดลงมาด้วยเช่นกัน สถานะของเราในตอนนี้แทบจะกลับมาเป็นคนรักโดยสมบูรณ์แล้วด้วยซ้ำไป“เข้าไปจนมิดขนาดนั้นก็ต้องจุกแหละครับ อ่า...” ร่างหนาไม่ได้สนใจที่ฉันบอกเลยสักนิด มือใหญ่ของเขาค่อยๆ เข้ามาประคองสะโพกของฉันให้ขยับเข้าออกช้าๆ แต่ถึงอย่างนั้นฉันกลับชอบที่เขาไม่อ่อนโยนให้กันเลยแบบนี้“อ๊ะ...อา” ฉันขยับสะโพกไปตามที่ฝ่ามือหนาควบคุม ความใหญ่โตของแก่นกายใหญ่ครูดไปกับผนังร่องสาวทุกด้าน สร้างความเสียวซ่านให้ฉันไม่น้อย

1 เดือนผ่านไป...ฉันย้ายมาอยู่กับเหมราชที่คอนโดแล้วเป็นเวลาหนึ่งเดือน บรรยากาศภายในคอนโดหรูแห่งนี้ยังเหมือนเดิมทุกอย่างไม่ต่างจากเมื่อสี่ปีก่อนเท่าไหร่นัก ข้าวของทุกชิ้นยังถูกจัดวางไว้ตรงที่เดิมไม่เปลี่ยน มีเพียงเจ้าของห้องเท่านั้นที่เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นมากๆ คอยดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี ระยะเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมาไม่เคยมีเรื่องราวของเขากับผู้หญิงคนอื่นเข้ามาในหูของฉันเลยสักครั้ง มีบ้างเพียงสัปดาห์ละครั้งที่เหมราชออกไปเที่ยวกลางคืนกับเพื่อนๆ ของเขาและกลับมาในเวลาเกือบรุ่งสาง แต่ฉันมองว่ามันเป็นเรื่องปกติของผู้ชายสายปาร์ตี้ จากเที่ยวทุกวันเป็นเดือนละสี่ครั้งก็ถือว่าดีมากแล้ว“วันนี้มีตารางพบลูกค้าที่ไหนบ้างครับ?” ร่างหนาเข้าสวมกอดฉันที่กำลังเตรียมตัวออกไปทำงานจากทางด้านหลัง“ช่วงเช้ามีพบกับคุณชิชา จากบริษัท J ส่วนช่วงบ่ายมีประชุมกับบอร์ดบริหารค่ะ” ฉันตอบกลับไป ต้องขอเล่าก่อนว่าตอนนี้ฉันรับหน้าที่เป็นเลขาของท่านประธานอย่างเหมราชไปด้วยเนื่องจากคุณมิลาน เลขาคนก่อนลาออกไปด้วยเหตุผลส่วนตัว ทำให้ในตอนนี้เหมราชยังขาดเลขานุการคอยช่วยงานอยู่