บททั้งหมดของ BADDEST Ex แฟนเก่าคนเปรต: บทที่ 81 - บทที่ 90

ไม่ใกล้ไม่ไกลงั้นเหรอ...ผมจมอยู่กับห้วงความคิดของตัวเองโดยมีเจเดน เพลิงกัลป์ เซนที่นั่งเงียบไม่ออกความเห็นใดๆ ราวกับตัวเองก็มีเรื่องต้องใช้ความคิดอยู่เช่นกัน และหัสดินที่บอกใบ้ให้ผมได้ใช้สมองทำงานอย่างหนักในการนึกคิด น่าเสียดายที่ไม่ว่าจะพยายามคิดยังไงก็นึกไม่ออก อยากจะทึ้งหัวของตัวเองแรงๆ เพื่อเค้นเอาที่อยู่ของร่มเกล้าเสียจริงๆ“ใครมันจะพาเมียมึงไปได้ ในคฤหาสน์มาเฟียเชียวนะเว้ย!” เพลิงกัลป์บ่นขึ้นออกมาด้วยความหงุดหงิดที่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรเพื่อนสนิทอย่างผมได้เลย“คฤหาสน์มาเฟีย คนที่จะพาเมียมึงไปได้ก็คงมีแค่มาเฟียแล้วล่ะ” เจเดนออกความคิดเห็นขึ้นมาบ้าง ทำให้ผมฉุกคิดตามคำพูดของมัน“เพื่อนของเมียมึงที่หน้าตาน่ารักๆ อ่ะ คนนั้นก็เด็กมาเฟียไม่ใช่เหรอ” เพลิงกัลป์เลิกคิ้วถาม“เวคินทร์...” ผมพูดชื่อของไอ้มาเฟียคนนั้นเบาๆ ดูเหมือนหมอนั่นจะเล่นด้วยยากเสียยิ่งกว่าออสตินที่เป็นคนรักของวิเวียนเสียอีก“กูให้คนไปสืบแล้ว ตอนนี้อารินกำลังคบอยู่กับนักร้องคนหนึ่ง ไอ้มาเฟียนั่นเลยจับเธอขังเอาไว้ น่าจ

กึก!เสียงทุ้มแสนคุ้นหูที่ไม่ได้ยินมานานราวครึ่งปีเอ่ยเรียกชื่อฉันเบาๆ ทำให้ฉันหันหน้าไปมองตามต้นเสียง สายตาของฉันเผลอไปสบสายตาเข้ากับดวงตาเฉียบคมที่เคยใช้มองกันด้วยความรักในช่วงเวลาหนึ่ง บัดนี้แววตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและเจ็บปวด ฉันเผลอกำมีดปอกผลไม้ในมือเอาไว้แน่นจนบาดนิ้วตัวเอง“อะ!” ความรู้สึกแสบเบาๆ แล่นเข้าที่นิ้วชี้ เลือดสีแดงสดหยดลงบนผลแอปเปิลจนน่ากลัว“เป็นอะไรไหม?” ร่างหนาเข้าประชิดตัวด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับดึงมีดตัวร้ายออกจากมือของฉันทันที“นี่! ทำอะไรคะ ว๊าย!” ฉันหวีดร้องออกมาเสียงดังลั่นเมื่อร่างกายถูกยกขึ้นโดยคนตัวโต สองแขนเผลอโอบรัดรอบคอด้วยความหวาดเสียวว่าหากตกลงไปแล้วเจ้าตัวเล็กในครรภ์จะเป็นยังไง“พี่ทำแผลให้” ร่างกายหนักอึ้งจากการอุ้มท้องอึกหนึ่งชีวิตถูกวางลงบนโซฟาเบาะนุ่มอย่างเบามือก่อนที่ร่างสูงจะเอากล่องปฐมพยาบาลมาทำแผลให้ฉันอย่างเบามือภายในห้องนั่งเล่นเต็มไปด้วยความเงียบงัน ไม่มีประโยคคำพูดอะไรออกมาจากปากของเราทั้งคู่ เหมราชเองก็นั่งมองฉันเงียบๆ หลังจากทำแผลเ

3 เดือนต่อมา...อายุครรภ์ของฉันเข้าสู่เดือนที่เก้าแล้ว อีกไม่นานคงถึงกำหนดคลอด น่าเสียดายที่การคลอดลูกคนแรกของฉันไม่สามารถกลับไปทำคลอดที่ประเทศไทยได้เนื่องจากอายุครรภ์เยอะมากแล้ว การเดินทางข้ามทวีปมีความเสี่ยงหลายๆ อย่าง ครอบครัวของเหมราชจึงไม่อยากให้ฉันบินกลับไป เพราะแบบนี้ครอบครัวของฉันจึงอดได้เห็นหน้าหลานตอนคลอดด้วยเรื่องเซอร์ไพรส์อีกอย่างที่เกิดขึ้นคือพ่อแม่ของเหมราชนั้นได้ทำการติดต่อพ่อแม่ของฉันเป็นที่เรียบร้อยแล้วเรื่องการสู่ขอและการแต่งงานโดยที่ฉันไม่รู้เรื่องอะไรมาก่อน ฉันเพิ่งทราบข่าวมาจากมารดาของตัวเองตอนที่ได้พูดคุยกันเมื่อไม่นานมานี้ อีกฝ่ายได้ทำการสู่ขอฉันกับครอบครัวไปแล้วตั้งแต่เก้าเดือนก่อนซึ่งก็คือช่วงที่ครอบครัวของเหมราชพาฉันมาอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์ สินสอดซึ่งมีทั้งเงินสด เครื่องเพชร ทองคำแท่ง และที่ดิน มูลค่ารวมกันหลักพันล้านซึ่งถือว่ามากเกินไปสำหรับลูกสาวของคนชนชั้นกลางธรรมดาๆ แบบฉัน สร้างความฮือฮาให้กับชุมชนละแวกใกล้เคียงไม่น้อย แต่พอได้ทราบนามสกุลของครอบครัวฝ่ายชายเท่านั้นก็เข้าใจได้เพราะเป็นที่รู้จักดีตามข่าวต่างๆ ว่าเป็นเศรษฐีอันดับต้นๆ ของโลกและ

เหตุการณ์ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก หลังจากน้ำคร่ำแตกได้เพียงไม่นานร่างกายของฉันก็ถูกเคลื่อนย้ายเข้ามาในรถสปอร์ตคันหรูเพื่อนำตัวส่งโรงพยาบาลโดยเร็วที่สุด เจเดนรับหน้าที่เป็นคนขับรถเนื่องจากมีประสบการณ์การขับรถในต่างประเทศมากกว่าใครเพื่อน ส่วนเหมราชนั้นสติแตกไปจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว ทางด้านของเพื่อนในกลุ่มอีกสองคนอย่างเพลิงกัลป์และเซนเองก็กำลังขับรถตามมาอยู่ด้านหลังอาการปวดท้องจะคลอดของยังคงอยู่ไม่ได้หายไปไหน ทว่ากลับรู้สึกว่ามันทุเลาลงจากความรู้สึกอุ่นใจที่มีเหมราชและเพื่อนๆ ของเขาคอยห่วงใยกันอย่างใกล้ชิด มือหนาของว่าที่คุณพ่อจับมือของฉันเอาไว้แน่นตลอดทางมาโรงพยาบาล ใบหน้าหล่อเหลาน้ำตารื้นขึ้นมาอีกครั้งด้วยความรู้สึกมากมายเดินกว่าจะอธิบาย ใช้เวลาเพียงไม่นานก็มาถึงที่หมาย“Excusez-moi, mon ami est sur le point d’ avoir un bébé. (ขอโทษนะครับ เพื่อนของผมกำลังจะคลอดลูก)” เจเดนที่เป็นลูกครึ่งสวิตเซอร์แลนด์ทำให้มีความสามารถในการพูดหลากหลายภาษารับหน้าที่ติดต่อกับทางโรงพยาบาลให้กับฉัน เนื่องจากในเมืองเจนีวาใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลัก ผู้เป็นพ่อของลูกและญา

ภายในอาณาเขตกว้างขวางของคฤหาสน์ประจำตระกูลสิริวัฒนเกียรติกุลถูกตกแต่งโดยมืออาชีพ โต๊ะสำหรับรองรับแขกมากมายถูกปูด้วยผ้าสีขาวนิ่มนวลสบายตา เนรมิตเวทีสุดแสนอลังการเอาไว้ตรงกลางโดดเด่นเป็นสง่า ชื่อของฉันและชายผู้กำลังจะกลายมาเป็นสามีอย่างถูกต้องตามกฎหมายถูกติดเอาไว้บนเวที รูปถ่ายคู่กันตั้งแต่ช่วงเรียนมหาวิทยาลัยจวบจนถึงรูปถ่ายพรีเวดดิ้งมากมายทำเป็นโพลารอยด์ใบเล็กๆ ร้อยประดับตกแต่งฉันในชุดเดรสเกาะอกยาวสีขาวแต่งด้วยผ้าลูกไม้เรียบหรูทว่ากลับดูอ่อนหวานเดินควงแขนบิดาเข้าไปในงานโดยปลายทางมีเหมราชยืนรออยู่ มือข้างหนึ่งของฉันถือช่อดอกไม้ที่ถูกผสมเติมแต่งระหว่างดอกไม้สองชนิดระหว่างดอกฟอร์เกทมีน็อทสีฟ้าสบายตาและดอกพีโอนีสีชมพูอันเป็นสัญลักษณ์ของความทรงจำ ความรักอันสมบูรณ์แบบ เหมือนกับเราทั้งคู่ที่กำลังจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์แบบไปด้วยกัน“ยินดีด้วยนะ ลูกสาวของพ่อ” เมื่อเดินมาส่งฉันถึงจุดหมายปลายทางให้กับเจ้าบ่าวแล้ว เสียงทุ้มแหบตามวัยของชายวัยกลางคนอย่างคุณพ่อของฉันเอ่ยแสดงความยินดีอย่างแผ่วเบาทว่ากลับแฝงความอบอุ่นนุ่มนวลเอาไว้ภายใต้น้ำเสียง“ขอบคุณค่ะ คุณ