สายลมยามเย็นพัดพากลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้ป่าผ่านลานบ้านพักครู แสงอาทิตย์อัสดงทอดแสงสีทองอบอุ่นทาบทาลงบนขอบรั้วไม้เตี้ยๆ ที่กั้นระหว่างบ้านพักของซาลาเปาและบ้านพักครูของไทม์ บรรยากาศรอบข้างเงียบสงบ มีเพียงเสียงใบไม้สีกันแว่วตามลมยามค่ำที่กำลังจะมาเยือน‘ซาลาเปา’ เดินถือแผ่นเอกสารประกาศผลการคัดเลือกเข้าศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัยมายืนอยู่ตรงขอบรั้วไม้ เด็กสาวที่เพิ่งผ่านพ้นพิธีจบการศึกษาชั้น ม.6 มาสด ๆ ร้อน ๆ ปลดกระเป๋าเป้ออก ยืนกำขอบรั้วแน่นด้วยสองมือ หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกพองโตจนแทบปริ นัยน์ตาหวานทอประกายความสุขระคนตื่นเต้นอย่างที่สุดตึก... ตึก...เสียงก้าวเท้าที่คุ้นเคยดังมาจากทางเดินในบ้านพักครู ร่างสูงโปร่งของ ‘พี่ไทม์’ ในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนสบาย ๆ เดินก้าวออกมายังระเบียงหน้าบ้าน ยามเมื่อสายตาคู่คมใต้กรอบแว่นสายตาสบเข้ากับร่างเล็กแก้มป่องที่ยืนรออยู่ตรงขอบรั้ว ชายหนุ่มก็สืบเท้าเดินตรงเข้ามาหาด้วยความรวดเร็ว"ยืนทำหน้าตาตื่นอะไรตรงนั้นครับ... ยัยตัวยุ่ง" ไทม์เอ่ยทักทายพร้อมรอยยิ้มเอ็นดู"พี่ไทม์... มานี่หน่อยสิคะ" ซาลาเปาเรียกน้ำเสียงสั่นเครือ กวักมือยิ้มร่า สองมือยื่นแผ่นเอกสารผลการสอบ
Last Updated : 2026-09-07 Read more