All Chapters of Black dragon วิศวะสายแสบ...แอบฉีดยาหมอ: Chapter 41 - Chapter 50

ร้านก๋วยเตี๋ยว12:57 น.Part ไฟนอล“พี่ชอบพิ้งค์”“!!!!!!!!!!!!!!” ไอ้เวกัสสารภาพรักกับเธอ ไอ้เหี้ยนี่วอนโดนตีน“พี่ขอโอกาศจีบพิ้งค์ได้มั้ย?” มันถามพิ้งค์ ผมยืนอยู่ไม่ไกลจากทั้งสองคนมากนัก พอที่จะได้ยินทั้งสองคนคุยกัน“.............” ผมรอดูว่าชาพิ้งค์จะปฏิเสธยังไง แต่เธอกลับนิ่ง และลังเลที่จะตอบมัน“ตึก ๆๆๆ” ผมเดินเข้าไปด้วยความโมโห Part ชาพิ้งค์“พรึ่บ!” แขนของฉันถูกใครบางคนกระชากอย่างแรงให้ลุกขึ้น “พี่ไฟนอล!!!” เขามาได้ยังไง พี่ไฟนอลจ้องพี่เวกัสตาเขียวปั๊ดบ่งบอกว่าโกรธแค่ไหน“พิ้งค์ไม่ชอบมึงหรอกไอ้เหี้ยเว!”“พิ้งค์ชอบกูมาตั้งแต่ 5 ขวบแล้วไอ้สัส!” พี่ไฟนอลตะคอกใส่พี่รหัสของฉัน สายตาจากคนภายในร้านมองมาที่เราเป็นตาเดียว“พิ้งค์ยังไม่ได้ตอบกูเลย มึงเสือกอะไร” พี่เวกัสลุกขึ้นมาต่อปากต่อคำกับพี่ไฟนอล“ไอ้เว!!!”“หยุด!!” ฉันตะโกนเสียงดังห้ามทั้งสองคนไม่ให้ทะเลาะกัน“ปล่อยพิ้งค์” ฉันแกะมือพี่ไฟนอลออก เขามาทำอะไรป่านนี้“ชาพิ้งค์” พี่ไฟนอลเรียกฉันเสียงแข็ง แต่ตอนนี้ฉันกลับไม่กลัวเขาสักนิด“เรียกพิ้งค์ทำไมคะ” ฉันตอบเขาหน้าตาเฉย ยิ่งเห็นหน้าเขา เรื่องที่เขาปิดบังฉันมันก็ยิ่งชัดเจนขึ้นมา“เรื

“ทำอีก อะ...อ๊า~~” ชาพิ้งค์เริ่มขย่มให้เขาอีกครั้งอย่างเก้ ๆ กัง ๆ น้ำไหลลงมาบวกกับเนื้อกระทบเนื้อเสียงดังไปทั่วห้อง มือหนารั้งเธอเข้ามากอดหลวม ๆ ขณะที่นั่งให้เธอขย่มอยู่ตรงหน้า ใบหน้าซุกลงที่หน้าอกนิ่ม ๆ ปากครอบยอดบัวตูมดูดดึงอย่างกับคนอดอยาก“อ๊ะ ๆๆๆๆ ตับ ๆๆๆ” ช่วงล่างที่ยังขย่มไม่เลิกบวกกับที่เขาลุกขึ้นมาดูดชิมนมหวาน ๆ จากเต้าทำให้เธอเสียวสะท้านไปทั้งร่าง“จ...จะไม่ไหวแล้ว พ...พี่ไฟนอล” เธอเอ่ยออกมา มือก็จิกเกร็งไปที่กล้ามแน่น ๆ ของเขาสุดแรงเพื่อระบายความเสียว เธอกลั้นความเสียวไว้ได้เพียงไม่นาน“ซี๊ด~ แม่งโคตรเสียว” “พี่จะกลั้นไม่อยู่แล้ว” ไฟนอลพิงหัวเตียงมือเลื่อนไปบีบคอคนตรงหน้าอีกครั้งทั้งคู่ต่างก็จะไม่ไหวแล้ว มือหนาเลื่อนลงมาล็อคเอวเธอไว้แน่นก่อนจะกระแทกสวนขึ้นมาอย่างแรง“ตับ ๆๆๆๆๆๆๆๆ อ๊ะ ๆๆๆๆ” ไฟนอลเร่งจังหวะขึ้น เขากระแทกใส่เธอไม่ยั้งแรง ความเร็วและถี่รัวจนเธอรับไม่ไหว ในที่สุดก็....“อ๊ะ!!! อ๊า~” ร่างบางกระตุกเกร็งอีกครั้งบ่งบอกได้ว่าเธอเสร็จสมดังใจหวังติด ๆ กันในเวลาไม่นานช่วงล่างตอดแก่นกายถี่ยิบทำให้ไฟนอลยิ่งบีบเอวเธอแน่นกว่าเดิม เขากระแทกใส่เธอเพียงไม่กี่ครั้ง ก็...

บ้านไฟนอลห้องนั่งเล่นPart ชาพิ้งค์“ห...ห้ะ!!” “รีบขึ้นไปเถอะลูก เหมือนพี่เขาจะไม่ค่อยสบาย ตากฝนตั้งนาน” ฉันยิ้มแห้งส่งกลับไปทันที“อ...เอ่ออ”“พิ้งค์ว่าตรวจข้างล่างก็ได้ค่ะ พิ้งค์เป็นผู้หญิงขึ้นไปห้องพี่ไฟนอลคงไม่เหมาะ” ประเด็นหลัก ๆ คือไม่ไว้ใจพี่ไฟนอล“หมอขึ้นไปตรวจเอง ง่ายกว่าให้คนไข้ลงมานะลูก” ฉันถึงกับเถียงไม่ออก“อีกอย่างป้าไม่ถือ พิ้งค์ขึ้นไปได้เลยลูก รับรองว่าไม่มีอะไรหรอก” ต่อหน้าป้าจันทร์เขาก็อาจจะเป็นเด็กดีแต่ป้าคงไม่รู้ว่าพี่ไฟนอลโคตรจะอันตรายเลย“ไม่ต้องคิดแล้วลูก ไป ๆ พี่เขารออยู่” ป้าลูกจันทร์ดันหลังฉันให้เดินไปตามป้าแม่บ้านขึ้นไปพูดขนาดนี้แล้ว ฉันจะทำอะไรได้ล่ะ T-T ไม่อยากขึ้นไปเลยจริง ๆ....................................ห้องนอนไฟนอล20:56 น.Part ชาพิ้งค์“เชิญค่ะ” ป้าแม่บ้านหยุดอยู่หน้าห้อง และผายมือออก“จะให้พิ้งค์เข้าไปคนเดียวเหรอคะ?” ฉันรั้งข้อมือของป้าเขาไว้ ไม่ได้นะ จะมาส่งแล้วทิ้งฉันไว้ที่นี่คนเดียวไม่ได้“เดี๋ยวต้องพาคุณลูกจันทร์เข้านอนก่อนค่ะ นี่ก็ดึกแล้ว” เมื่อพูดแบบนั้นออกมาฉันก็จำใจต้องคลายมือตัวเองออก“ส...เสร็จแล้วจะกลับมาใช่มั้ยคะ” ฉันถามด้วยคว

สนามแข่งรถลานจอดรถ17:15 น.Part ไฟนอล“แกร็ก~ ปัง!” ผมเดินลงมาจากรถเมื่อมาถึง พนักงานต่างก็เข้ามาต้อนรับพวกผมเป็นอย่างดี“เชิญครับ” ก็อย่างว่า พวกผมคือ Black Dragon ถือได้ว่าพวกผมเป็นเจ้าสนามก็ว่าได้เราสามคนถูกเชิญมานั่งในห้องพัก VVIP ด้านบนสุด เป็นห้องกระจกใสมองไปยังสนามแข่งได้ “แกร็ก~” เมื่อพนักงานทำอะไรเสร็จแล้วก็เดินออกจากห้องไป ให้พื้นที่ส่วนตัวกับเราทั้งสามคน“พรึ่บ~” พวกผมนั่งลงบนโซฟาที่มีแชมเปญเตรียมพร้อม“กูก็นึกว่ามึงจะพาพิ้งค์มาเปิดหูเปิดตาด้วย” ไอ้ปริ้นพูดร้อมกับรินแชมเปญให้ผมกับไอ้โซล“พิ้งค์ไม่ว่าง เห็นบอกว่าทำแลป ช่วงนี้ต้องสอบบ่อย” ผมตอบไปสั้น ๆ สายตามองไปยังสนามแข่งที่ตอนนี้กำลังเตรียมสนามกันอยู่ผู้คนต่างก็หลั่งไหลเข้ามาเป็นจำนวนมาก เนื่องจากวันนี้ Black Dragon ลงแข่งด้วย“เรียนหมอก็งี้แหละ อีกหน่อยก็ไม่มีเวลาให้มึง” ไอ้โซลเอ่ยออกมา มือเลื่อนไปหยิบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มาดื่ม“ว่าแต่หมอไม่มีเวลาเลย พวกมึงมีเวลากันมากมั้งไอ้สัส” ไอ้ ปริ้นซ์พูดได้ตรงประเด็น“งานกองท่วมหัว แม่งชวนกูมาสนามแข่ง” ผมเองก็ฟังพวกมันทะเลาะกันไปเรื่อย“มึงก็ดูงานสิวะแม่งเยอะชิบหาย ต้องมาคลายเ

กลับมาปัจจุบันคอนโด S.seoulห้องเวกัสPart ชาพิ้งค์“!!!!!!” หลังจากนั้นฉันตื่นมา ก็เห็นพี่ไฟนอลยืนอยู่หน้าประตู“ไหวมั้ยชาพิ้งค์ พี่ว่าเราไปหาหมอดีกว่า” ฉันพอที่จะปะติดปะต่อเรื่องราวต่าง ๆ ได้แล้ว แบะหัวใจก็หล่นวูบลงไปกับพื้นพี่ไฟนอลมาเห็นภาพแบบนั้นคงเสียใจมากแน่ ๆ เลย“ฮึก ๆๆ ไม่เอาค่ะ พิ้งค์จะตามไปอธิบายกับพี่ไฟนอล” ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ไม่ได้ทำจริง ๆ“ฮึก ๆๆ” ฉันร้องไห้ออกมาอย่างหนัก เมื่อเข้าใจสถานการณ์แล้ว และก็พยุงตัวเองลุกขึ้นและหยิบกุญแจที่ตกพื้นอยู่ขึ้นมา“พิ้งค์! พี่ว่าอย่าพึ่งขับรถดีกว่า” พี่โซลเข้ามารั้งแขนฉันเอาไว้“ไม่เป็นไรค่ะ พิ้งค์ไหว” ฉันแกะมือของเขาออก ก่อนจะเดินออกมาจากห้องนั้นทันทีPart โซล“ชิบหายของแท้!” ผมมองพิ้งค์ที่ตามไอ้ไฟไปทั้งน้ำตา ร่างกายของเธอแม่งก็โคตรจะไม่ไหวผมมองไอ้เวกัสที่นอนสลบอยู่ก็ต่อสายหาการ์ดทันที“มาจัดการที่คอนโด S.seoul เคลียร์เรื่องนี้ให้เรียบร้อย ห้ามข่าวหลุดออกไปเด็ดขาด ด่วน!!!”“รับทราบครับ!!!!!” ผมเคลียร์เรื่องนี้เสร็จก็รีบวิ่งตามชาพิ้งค์ ออกไปทันที Part ชาพิ้งค์“บรื้น~~” ฉันขับรถออกไปด้วยความเร็ว เนื่องจากพี่ไฟนอลพึ่งออกไปได้ไม่นา