All Chapters of Black dragon วิศวะสายแสบ...แอบฉีดยาหมอ: Chapter 1 - Chapter 10

ใคร ๆ ต่างก็อยากรู้จัก “Black Dragon” แม้แค่ได้มองไกล ๆ ก็ทำให้หลายคนต้อง ‘ใจสั่น’ บ้างก็เพราะอยากได้หนึ่งในสมาชิกของ Black Dragon มาครอบครองเป็นของตัวเอง บ้างก็เกรงกลัวอำนาจที่มองไม่เห็นของพวกเขา“ไฟนอล” วิศวะโยธา ปี 2 มีเพื่อนสนิทชื่อ ปริ้นซ์ (วิศวะไฟฟ้า) กับ โซล (วิศวะเครื่องกล) หรือเรียกรวมทั้งสามคนนี้ว่า “Black Dragon” กลุ่มที่ Hot!! ที่สุดในมอ เพื่อนทั้งสองของเขาโสดสนิททั้งคู่ ทว่าเจ้าตัวกลับ ‘โสด...แต่ไม่ค่อยสนิท’ เพราะเขาดันมีสัญญาหมั้นหมายอยู่กับ “ชาพิ้งค์” สาวน้อยน่ารักตั้งแต่ยังเด็ก ๆ พอโตขึ้นมาได้หน่อย ‘เธอ’ ก็ต้องย้ายไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ทำให้ทั้งคู่ไม่เจอกันนานกว่า 10 ปี เมื่อเรียนจบมอปลายสาวน้อยก็ต้องกลับมาที่ไทยอีกครั้ง และด้วยความฉลาดของเธอ ทำให้ ‘ชาพิ้งค์’ สอบติดคณะแพทย์ที่มหาลัยเดียวกันกับ ‘ไฟนอล’ และนี่คือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวต่าง ๆการที่เธอกลับมาอีกครั้ง นั่นเป็นเหตุผลที่เสืออย่างเขาต้องมาดูแลยัยคู่หมั้นตามที่พ่อแม่สั่งเอาไว้ เขาที่ปิดทุกอย่างเกี่ยวกับคู่หมั้นตัวเองอย่างมิดชิด แต่เธอกลับอยากตะโกนให้โลกรู้ซะให้ได้ เลยเริ่มดำเนินการเดินหน้าตามจีบเต็มกำลัง แต

ณ สนามบิน ประเทศไทย16:34 น.“ฟิ้ว~~~” เมื่อเครื่องลงจด ร่างบางก็จัดการธุระต่าง ๆ แล้วก็เดินออกมาเพื่อรอพ่อกับแม่ ไม่นานเสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้น“ชาพิ้งค์!!! ทางนี้ลูก” ผู้เป็นแม่ยิ้มแฉ่งรีบเดินเข้ามาหาลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของตัวเองทันทีPart ชาพิ้งค์“มี๊ตาล~~~~~~” เมื่อฉันเห็นมี๊โบกมือทักทายอยู่ไม่ไกล ก็วิ่งตัวปลิวทิ้งกระเป๋าเดินทางเข้าไปกอดมี๊ทันที“หมับ! อื้ออออ คิดถึงมี๊จังค่ะ” มี๊เองก็กอดตอบฉันแน่น“ไม่คิดถึงป๊าบ้างรึไง ยัยตัวแสบ” ป๊าที่พึ่งเดินไปลากกระเป๋าฉันมาให้เอ่ยอย่างนอย ๆ“พิ้งค์ก็ต้องคิดถึงอยู่แล้วสิคะ” ฉันหันกลับไปกอดป๊าบ้าง“พิ้งค์ก็คิดถึงทั้งสองคนเลยนั่นแหละ เท่ากันด้วยนะคะ” ฉันกอดป๊าแน่น โดยความสูงของฉันที่สูงเพียง 165 เซนติเมตร ทำให้ฉันจมอกของป๊าไปโดยปริยาย“จ๊อก ~~” อยู่ ๆ เสียงท้องของฉันก็ร้องออกมา“แหะ ๆ หิวนิดหน่อยค่ะ” ฉันได้แต่ยิ้มบางให้ท่านทั้งสองคน ทั้งป๊าและมี๊ต่างก็ส่ายหัวไปมา“งั้นเราแวะร้านอาหารก่อนดีกว่าคุณ” มี๊เดินเข้าไปหาป๊าทันทีหลังจากที่เห็นฉันลูบท้องเบา ๆ“ผมโทรไปจองกับร้านประจำไว้แล้ว เราก็ถือซะว่าฉลองลูกป๊ากลับมาด้วยไง” ฉันยิ้มกว้างทันที ก็เพราะว่าฉั

ณ โรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์12:15 น.Part ชาพิ้งค์ตอนนี้เราทั้งสามคนก็เดินมาถึงโรงอาหารคณะวิศวะแล้ว ก็ยัยริต้าน่ะสิดื้อจะมากินที่นี่ให้ได้ซึ่งฉันเองก็พึ่งนึกได้ว่าพี่ไฟนอลของฉันก็อยู่คณะนี้เหมือนกันเลยยอมมาด้วยแต่โดยดี คิคิ~ (>แต่เมื่อเช้าไม่เห็นเขานี่สิ บวกกับโดนดุจนขวัญกระเจิงด้วย จนลืมคิดเรื่องนี้ไปเลยและนี่ก็เป็นเหตุผลเดียวที่ฉันเห็นด้วยกับยัยริต้าที่จะมากินมื้อเที่ยงที่คณะนี้ ทุกวันได้ยิ่งดี...“โรงอาหารคณะเราก็มีทำไมแกต้องมากินถึงนี่ด้วยยัยริต้า” พิมพ์ดาวเป็นคนบ่นขึ้นมาเราสามคนต้องเดินข้ามคณะมากิน แต่ก็ยังโชคดีที่มันอยู่ติดกับคณะฉันเลย ทำให้ไม่ต้องเดินไกลมาก“เอาน่า~ ไป ๆ ฉันจะเฝ้าโต๊ะให้ก่อน” ริต้าดันหลังยัยพิมพ์ดาวให้เดินเข้าไป“รีบไปรีบมาล่ะ ฉันจะได้ไปซื้อของฉันบ้าง” นั่นคือประโยคหลังจากที่ริต้านั่งลงก้นติดเก้าอี้“ส่องผู้อีกตามเคย” พิมพ์ดาวพูดลอย ๆ อย่างรู้นิสัยเพื่อนตัวเองดี ฉันก็อดส่ายหัวให้ความรู้ใจนี้ไม่ได้“งั้นเราไปกันเถอะ บ่ายนี้ฉันว่าจะรีบกลับคอนโดไปงีบสักหน่อย” ฉันหันไปคุยกับพิมพ์ดาวฉันไม่ได้มาทำกิจกรรมหนัก ๆ แบบนี้มานานแล้ว ไม่แปลกที่จะทำให้รู้สึกเพลียขนาด

ณ คอนโด20:25 น. Part ชาพิ้งค์หลังจากที่ตกลงเรื่องระหว่างฉันกับพี่ไฟนอลเสร็จ ป้าจันทร์ก็โทรตามการ์ดให้จัดการเรื่องเซ็นเอกสารตอนนั้นเลยฉันโคตรตั้งตัวทับไม่ทัน ใครจะคิดว่าแค่ไปกินข้าวบ้านเพื่อนแม่จะได้ใบทะเบียนสมรสกลับมาด้วยเสร็จแล้วพี่ไฟนอลก็ขับรถมาส่งฉันที่คอนโดตามที่ผู้ใหญ่สั่งไว้Part ไฟนอลผมลอบมองคนตัวเล็กที่อยู่ข้างคนขับ เธอบอกทางกลับคอนโดไปเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็มาถึง“เอี๊ยด~” หลังจากที่ผมจอดรถคันหรูของตัวเองที่หน้าคอนตามที่ชาพิ้งค์บอกก็ต้องแปลกใจเป็นอย่างมาก“เธออยู่คอนโดนี้เหรอ?” ผมถามย้ำเพื่อความแ

ณ โรงอาหารคณะวิศวกรรมศาสตร์12:26 น. Part ชาพิ้งค์“งับ~”“!!!!!!!” พี่ไฟนอลงับกุ้งจากช้อนในมือฉันที่ฉันตักกุ้งยื่นไปให้เขาจริง ๆ ด้วย ครั้งแรกคิดว่าจะแกล้งเขาเล่น ๆ แต่ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำจริง เพราะช้อนที่เขาพึ่งงับไปก็เป็นช้อนที่ฉันตักเข้าปากไปแล้วด้วย!และแน่นอนเขารู้ดี แต่ก็ยัง...กินช้อนเดียวกันกับฉัน“คิคิ” อยากจะกรี๊ดออกมาดัง ๆ“แบบนี้เรียกว่าจูบทางอ้อมรึเปล่านะ~” ฉันเขินมากกกกกก“ไร้สาระ” เขาส่ายหัวและกินข้าวในจานตัวเองต่อ