บททั้งหมดของ Begging Her to Love Me Again: A Billionaire's Regret: บทที่ 21 - บทที่ 30

PAGKALABAS ni Harrison ng silid ay agad niyang nilibot ang buong kabahayan.“Kaelin?” tawag niya sa pangalan ng asawa habang sumisilip sa kusina.Doon niya ito madalas makita tuwing umaga dahil ipinaghahanda siya nito ng almusal, pero nakapagtatakang wala ito roon. Sa oras na ito, dapat ay marami ng pagkaing nakahanda sa mesa, lalo at tanghali na.Pero wala.At hindi rin ito sumagot sa pagtawag niya.Napakalinis ng kusina, ni walang bakas na nagluto o nagawi ito roon.Tinungo niya ang dining area, at saka ang sala. Maayos ang lahat ng gamit, ngunit kapansin-pansing tahimik ang buong bahay.Muli siyang umakyat sa ikalawang palapag.“Kaelin!”Isa-isa niyang binuksan ang mga pintuan ng mga silid.Ang study room.Ang balcony.Maging ang hardin at garahe ay tiningnan din niya, dahil madalas niya itong makitang naglilinis doon.Ngunit wala siyang nakita.At ang pinakahuli niyang tiningnan ay ang guest room na siyang kwarto nito.Nagtaka siya nang pagpihit niya sa seradura ng pinto ay nakabu

LUMIPAS ang mga araw na halos hindi lumalabas si Kaelin sa kanyang silid. Madalas ay nakaupo lamang siya sa may balkonahe, pinagmamasdan ang malawak na hardin ng mansyon habang tahimik na nilalaro ng hangin ang mahahaba niyang buhok.Sa paningin ng iba ay payapa ang tanawin, ngunit sa kanyang puso ay walang tigil ang unos na pilit niyang ikinukubli.Ilang beses na siyang sinubukang yayain ng kanyang mga kapatid na mamasyal, manood ng sine, o kahit sabayan lang niya ang mga ito na maghapunan sa labas.Ngunit sa bawat pagkakataon ay isang pilit na ngiti lamang ang naibibigay niya bago magalang na tumatanggi.Hindi niya kayang magpanggap na maayos siya.“Miss Kaelin,” mahinang tawag sa kanya ng matandang katiwala ng mansyon. “Naghihintay na po sila sa’yo sa ibaba. Sabay-sabay raw po kayong maghahapunan.”Sandali niyang ipinikit ang mga mata bago marahang tumango.“Sige po, Manang. Susunod na ako.” Sinalubong siya ng maiinit na ngiti ng kanyang pamilya pagbaba niya. Siya na lang pala ang

SIGURO kung katulad pa rin siya ng dati na nagkakandarapa na makuha ang atensyon nito, siguro ngayon ay titiklop kaagad siya rito.Hindi man niya alam ang dahilan ng biglaan nitong pagbabago, ay wala siyang pakialam. Nakakagulat man ang tila paghahabol nito sa kanya ngayon, pero sapat na ang mga naranasan niyang sakit sa piling nito para hindi siya matinag.Akmang papasok si Harrison sa nakabukas na gate ng mansyon nang biglang may nagsalita sa likuran niya.“Hanggang diyan ka na lang,” malamig na sabi ni Kieran kay Harrison.Kasunod ni Kieran si Kristoff, kapwa seryoso ang ekspresyon.“Hindi ako pumunta rito para makipag-away,” mahinahong sagot ni Harrison. “Gusto ko lang makausap ang asawa ko.”“Ngayon mo lang naisip ‘yan?” sarkastikong tanong ni Kristoff. “Noong nasa poder mo siya, ano ang ginawa mo sa kanya?! Binalewala mo siya at sinaktan!”“Alam kong nagkamali ako,” ani Harrison, bakas ang pagsisisi sa boses. “Pero…mahal ko si Kaelin. Handa akong ituwid lahat ng mga pagkakamali

KINABUKASAN ay muling bumalik si Harrison sa mansyon ng mga Castellon. Hindi alintana kung muli siyang saktan ng mga kapatid ni Kaelin dahil sa panggugulo niya rito.Sa katunayan, kayang-kaya naman niyang labanan ang dalawa nitong kapatid, pero dahil sa kagustuhan niyang bumalik sa kanya ang asawa at muling makuha ang tiwala at pagmamahal nito, ay hinahayaan na lang niyang masaktan siya ng mga ito para hindi siya mahirapang makalapit kay Kaelin.“Kaelin!” tawag niya sa pangalan ng asawa.Kinakalampag at kinakatok niya ng malakas ang malaking gate.“Sir, bawal na ho kayo rito. Ibinilin sa’kin nina sir Kieran at sir Kristoff na paalisin kayo kapag muli kayong bumalik dito,” ani ng guard na nakabantay roon.“No! I need to talk to my wife!” malakas niyang sambit.“Wala na ho si ma’am Kaelin dito, umalis na. Kahapon pa,” pahayag ng guard.“W-What?! U-umalis?! B-bakit daw?! At saan ba raw siya pumunta?!” natataranta niyang tanong.“Hindi na kita puwedeng sagutin sa mga tanong ninyong ‘yan,

LAKING GULAT ni Harrison nang pag-uwi niya ay nadatnan niya ang sariling pamilya sa loob ng kanyang bahay.Prenteng nakaupo ang tatlo sa isang mahabang sofa na nasa sala.“M-Mom? D-Dad? Hailey? A-anong g-ginagawa niyo rito?!” gulat at kandautal na tanong niya sa mga ito.“Hijo. Hindi na kasi kayo roon bumibisita ni Kaelin sa mansyon, kaya kami na lang ang nagpasyang puntahan kayo rito. Iniisip kasi namin na baka sobrang busy niyong dalawa kaya nahihirapan na kayong isingit sa schedule ninyo ang pagbisita sa amin, kaya para maiba naman, kami naman ang bumisita rito sa bahay ninyo,” paliwanag ng kanyang ina.“By the way, where’s Kaelin?” tanong ng kanyang ama. “Hindi kasi namin siya naabutan dito kanina,” dugtong pa nito.Halos malunok niya ang sariling dila dahil sa kawalan ng maisasagot. Pinagpapawisan na rin siya ng malamig. Parang isang napakalaking pagsubok ang kinakaharap niya ngayon.Tiningnan muna niya ang kapatid bago siya nagpasyang sagutin ang tanong ng kanyang ama.“A-Ahm… I