Semua Bab ความเสียใจหลังการหย่าร้าง: อดีตภรรยาแก้แค้น : Bab 91 - Bab 100

“โรส! คุณต้องดูเรื่องนี้!” เสียงของมาร์คัสดังลั่นด้วยความตื่นตระหนกจากห้องโถงด้านหน้า โรสแมรี่ซึ่งกำลังก้มหน้าอยู่ที่โต๊ะเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ“เกิดอะไรขึ้นอีกแล้วมาร์คัส?” เธอถามด้วยน้ำเสียงที่แสนอ่อนเพลียมาร์คัสวิ่งเข้ามา อุ้มกองเอกสารมาแล้วโยนลงบนโต๊ะ “นักลงทุนรายใหญ่ที่สุด—กลุ่มทาโร่—ถอนทุนทั้งหมดออกไปอย่างเป็นทางการวันนี้ แถมยังส่งหนังสือแจ้งความจำนงผ่านทนายความมาด้วย!”โรสแมรี่จ้องมองเอกสารนั้นอย่างตกตะลึง ก่อนจะหยิบจดหมายฉบับบนสุดขึ้นมาอ่าน “ทางเราเห็นสมควรยุติการร่วมมือทั้งหมดเนื่องจากปัจจัยด้านชื่อเสียงและความไว้วางใจจากสาธารณะ…” เสียงของเธอสั่นพร่า “พวกเขาไม่ได้ระบุเหตุผลที่ชัดเจนเลย”มาร์คัสเขย่าหัว ความหงุดหงิดปรากฏชัดบนใบหน้า “มันบ้าจริงโรส ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่เคยสนใจเรื่อง ‘ชื่อเสียง’ แบบนี้มาก่อน ต้องมีใครบางคนไปกดดันพวกเขาแน่ๆ”โรสแมรี่กำหมัดแน่น “แคสซานดร้าแน่ๆ”มาร์คัสค่อยๆ คำนึงอย่างเคร่งเครียด “ตั้งแต่ข่าวเรื่องการร่วมมือของคุณกับบริษัทเอเดรียน คอร์ปอเรชั่น แพร่ออกไป แคสซานดร้ายิ่งมีเหตุผลที่จะทำลายคุณ และตอนนี้เธอเลือกโจมตีผ่านทางที่อันตรายที่สุด—นั่นคือแหล่งทุ

เสียงฝนตกกระหน่ำกระทบหน้าต่างห้องทำงานของเอเดรียนอย่างหนักในคืนนั้น บนโต๊ะกองเอกสารเปิดเผยกระจายอยู่ หน้าจอแล็ปท็อปส่องสว่างแสดงรายงานทางการเงินของร้านโรสแมรี่—เต็มไปด้วยความไม่สอดคล้องที่แปลกประหลาดขากรรไกรของเอเดรียนกระชากแน่น “ลายเซ็นดิจิทัลนี้… รูปแบบมันต่างออกไป”เขาขยายภาพส่วนล่างของเอกสาร ดวงตาลีบลงรหัสเข้ารหัส—ซึ่งโดยปกติจะเชื่อมโยงกับเจ้าของบัญชีเท่านั้น—กลับมีแหล่งกำเนิดมาจากเซิร์ฟเวอร์ต่างประเทศมีคนปลอมแปลงมัน“แคสซานดร้า” เขากระซิบในลำคอมีเสียงเคาะประตู มาร์คัสเดินเข้ามา หน้าซีดเผือดด้วยความกังวล “ฉันรีบมาที่สุดแล้วคุณเอเดรียน โรสแมรี่ยังอยู่ที่ร้าน แต่เธอไม่ยอมคุยกับใครเลย”เอเดรียนลุกพรวดขึ้น “เรื่องเธอเดี๋ยวฉันจะจัดการเอง ตอนนี้ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณตรวจสอบเซิร์ฟเวอร์เก่า—อันที่เก็บข้อมูลการเงินของบริษัท”มาร์คัสคันคิ้ว “คุณหมายความว่า… ต้องการเข้าถึงระบบกลางของแคสซานดร้าเหรอ?”“ใช่” เอเดรียนตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “เธอคิดว่าฉันจะไม่สังเกต แต่คราวนี้ต่างหากที่เธอจะต้องเสียใจที่เคยล่วงละเมิดชื่อเสียงของโรสแมรี่”ขณะเดียวกัน แคสซานดร้ากำลังแต่งตัวเตรียมไปงานเลี

“ทำให้แน่ใจว่าสื่อทุกสำนักจะตีข่าวนี้พรุ่งนี้เช้าให้หมด ฉันต้องการให้หน้าของโรสแมรี่ ดิเวียกลับไปอยู่บนพาดหัวข่าวอีกครั้ง — เหมือนอย่างที่เคยเป็น”เสียงของแคสซานดร้าตัดผ่านอากาศในห้องทำงานที่หอมฟุ้งด้วยน้ำหอม เธอยืนจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ สู่เส้นขอบฟ้าของเมืองที่หมอกปกคลุมลีโอ ผู้ช่วยของเธอกลืนน้ำลายอย่างหวาดระแวง “แต่… คุณแคสซานดร้า เธอได้จากไปจากวงการแฟชั่นแล้วไม่ใช่เหรอ? การทำแบบนี้มันอาจจะ—”“โหดร้ายเกินไปเหรอ?” แคสซานดร้าหันกลับมามองเขา ดวงตาคมกริบราวกับเศษแก้ว “ไม่ใช่ลีโอ นี่คือความยุติธรรม เธอต้องเรียนรู้ว่าใครก็ตามที่กล้าแตะต้องสิ่งที่เป็นของฉัน จะต้องเสียใจไปตลอดชีวิต”ลีโอก้มหน้าลง ซ่อนความหวาดกลัวไว้เบื้องหลังสีหน้าที่วางนิ่งน้ำเสียงของแคสซานดร้าอ่อนโยนลงเล็กน้อย แต่ความเป็นพิษยังคงแฝงอยู่ทุกถ้อยคำ“ส่งข่าวชุดเดียวกันนี้ไปให้นักลงทุนและคู่ค้าเก่าของเธอด้วย บอกพวกเขาว่าโรสแมรี่ผิดสัญญา — ว่าเธอหนีไปพร้อมกับเงินโครงการ ทำให้พวกเขาเชื่อว่าเธอเป็นคนที่ไว้วางใจไม่ได้”เช้าวันเดียวกันนั้นเอง ที่เมืองเล็กๆ อันเงียบสงบห่างไกลความวุ่นวาย โรสแมรี่นั่งจ้องมองหน้าจอมือถือ

ลมยามค่ำคืนโหมพัดร้องผ่านถนนที่ว่างเปล่า นำพากลิ่นเค็มของทะเลและกลิ่นเหล็กเก่าจากท่าเรือเก่าแก่โรสแมรี่หายใจหอบตื้นๆ ขณะจ้องมองถนนมืดที่ทอดตัวไปข้างหน้าเอเดรียนเดินกะเผลกอยู่เคียงข้างเธอ บ่าที่ถูกกระตุกยังคงแสบเผาจากแรงกระแทกด้วยไฟฟ้าที่คนของแคสซานดร้าจัดการให้ทันใดนั้น รถสีดำคันหนึ่งเบรกเสียงดังลั่นจอดตรงมุมถนน เดเมียนก้าวลงมา ฝนที่ตกลงมาส่องแสงวาวบนเสื้อคลุมของเขา“ขึ้นรถ — เดี๋ยวนี้!” เขาตะโกนขณะฉุดประตูรถเปิดออกโรสแมรี่ช่วยพยุงเอเดรียนเข้าไปนั่งเบาะหลัง แล้วตามขึ้นไปนั่งเคียงข้าง รถพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ยางรถตัดผ่านแอ่งน้ำขณะที่เสียงไซเรนและเสียงเครื่องยนต์ในระยะไกลก้องสะท้อนอยู่เบื้องหลัง“พวกเขาตามหาเราเจอได้ยังไง?” โรสแมรี่ถามด้วยเสียงหอบ “เป็นไปไม่ได้ที่จะบังเอิญ!”ขากรรไกรของเดเมียนกระชากแน่น “แคสซานดร้ามีตาแทบทุกแห่ง แต่เธอกำลังเสียหลักอยู่แล้วโรสแมรี่ ยิ่งเธอควบคุมทุกอย่างไม่ได้เท่าไหร่ เธอก็ยิ่งอันตรายมากขึ้นเท่านั้น”เอเดรียนจ้องมองออกไปนอกหน้าต่าง สายฝนไหลลงตามกระจกราวกับเศษแก้ว“เธอล้ำเส้นเกินไปแล้ว คราวนี้จะไม่มีความเมตตาเหลืออยู่อีกแล้ว”โรสแมรี่หันมามองเขา — สายต

“โรสแมรี่… อย่าขยับ!” เอเดรียนตะโกนลั่น ขณะที่เขาวิ่งพุ่งทะลุฝูงชนที่ตื่นตระหนกแคสซานดร้าใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธเคือง จ้องมองโรสแมรี่ด้วยดวงตาที่ลุกโชนด้วยแรงแค้น ในมือของเธอ ปืนพกอันหนึ่งเปล่งแสงวาวท่ามกลางแสงไฟในห้องบอลรูม “คราวนี้… เจ้าจะต้องชดใช้ทุกอย่างที่ทำไว้!” เธอตะโกนเสียงดังลั่น ท่วมท้นไปด้วยความเกลียดชังโรสแมรี่ถอยหลังจนแทบสะดุด ร่างกายสั่นเทา “แ-แคสซานดร้า… อย่าทำนะ! ฉันไม่เคยทำร้ายคุณ!”แต่แคสซานดร้าไม่รับฟังใคร เธอลั่นไกรปืน เสียงปืนดังสนั่นสะเทือน ฝูงชนกรีดร้องและวิ่งหนีกระจัดกระจายไปทั่วด้วยสัญชาตญาณที่รวดเร็ว เอเดรียนกระโดดเข้ามาขวางตัวหน้าโรสแมรี่ ร่างกายของเขารับกระสุนแทนที่จะเป็นเธอ เขาสะดุดถอยหลัง เลือดไหลชุ่มหน้าอกจนแดงฉาน เสียงหายใจหอบกระชั้นของเขาสั่นสะเทือนหัวใจโรสแมรี่จนถึงแก่น“เอเดรียน…!” โรสแมรี่ร้องไห้ ดวงตาโตค้าง มือทั้งสองข้างกดแน่นที่แผลเลือดบนอกเขา น้ำตาไหลอาบแก้มไม่หยุด “ไม่จริง… คุณต้องไม่ตาย…!”เดเมียนวิ่งเข้ามา สีหน้าสลดตกใจ “พาเขาลงชั้นล่าง! เร็ว!”มาร์คัสกดปุ่มสัญญาณฉุกเฉินเรียกตำรวจไปแล้ว ขณะที่แคสซานดร้าพยายามจะหนี แต่ตำรวจก็มาถึงที่ประตูห