ความเสียใจหลังการหย่าร้าง: อดีตภรรยาแก้แค้น 의 모든 챕터: 챕터 111 - 챕터 117

“เอเดรียน คุณดูเหนื่อยล้าจริงๆ”เสียงอ่อนหวานดังก้องขึ้นในขณะที่ประตูดังคลิกปิดลงแคสซานดรายืนอยู่ที่ช่องประตู สวมชุดเดรสสีดำเรียบง่ายแต่ดูสง่างามและอันตรายในเวลาเดียวกัน ริมฝีปากยกยิ้มบางๆ — รอยยิ้มที่แฝงความหมายลึกซึ้งยิ่งกว่าความเป็นห่วงธรรมดาเอเดรียนถอนหายใจเฮือกใหญ่ ถอดเนคไทแล้วทรุดลงนั่งบนเก้าอี้“ฉันไม่ได้หลับมาสองคืนแล้ว นักลงทุนรีดร้อนจนคอแทบขาด โปรเจกต์ใหม่กำลังพังทลาย และโรสแมรี่…” เสียงของเขาขาดตอน “เธอไม่ยอมพูดกับฉันเลย”แคสซานดราก้าวเข้ามาใกล้ ทุกก้าวตั้งใจและคำนวณไว้อย่างแนบเนียน “คุณอย่าโทษตัวเองไปเรื่อยๆ สิเอเดรียน โลกธุรกิจมันโหดร้าย และโรสแมรี่ก็เข้มงวดกับคุณเกินไป”นิ้วเย็นเฉียบของเธอลูบไล้ลงบนไหล่เขา ทำให้เขาตึงตัว“ฉันไม่อยากคุยเรื่องโรสแมรี่กับคุณ” เอเดรียนตอบอย่างเย็นชา เขาพยายามจะขยับหนี แต่แคสซานดราหมุนเก้าอี้ให้เขาหันมาประสานตาเธอ“ถ้างั้นอย่าคุยกับฉันในฐานะแฟนเก่า คุยกับฉันในฐานะเพื่อนก็พอ แค่คืนนี้เท่านั้นนะ ได้โปรด” เธอกระซิบ “คุณต้องการใครสักคนที่จะรับฟัง”เอเดรียนจ้องมองเธอ พยายามมองหาความจริงใจเบื้องหลังดวงตาที่เคยหลอกลวงใครหลายคนมาก่อน แต่ความเหน็ดเห

“โรสแมรี่ เดี๋ยวก่อน!”เสียงของมาร์คุดังก้องไปตามระเบียงตึกมอนต์โกเมอรี่ คอร์ป แต่โรสแมรี่ไม่หยุดยั้ง ส้นรองเท้าของเธอกระทบพื้นหินอ่อนดังสนั่น ทุกก้าวหนักอึ้งด้วยความโกรธเคืองและความเจ็บปวดที่หัวใจเธอสะบัดมือของมาร์คัสที่พยายามจะกั้นไว้ออก “อย่ามาขวางฉันมาร์คัส ฉันต้องการฟังความจริงจากปากเขาเอง!”มาร์คัสจ้องมองเธอด้วยความเป็นห่วง “โรส ตอนนี้เอเดรียนสภาพไม่ดีเลย ถ้าคุณเข้าไปแบบนี้ คุณจะทำให้ทุกอย่างแย่ลงกว่าเดิม—”“ไม่มีอะไรแย่ไปกว่าการถูกหักหลังซ้ำแล้วซ้ำอีกอีกแล้ว” โรสแมรี่ตัดบทอย่างฉับฉ่า ดวงตาเปล่งประกายท่ามกลางน้ำตา “ฉันเคยสูญเสียทุกอย่างเพราะแคสซานดรามาแล้วครั้งหนึ่ง ฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก”ประตูลิฟต์เปิดดังเสียงกระดิ่งแผ่วเบา เธอก้าวเข้าไปโดยไม่พูดอะไรอีก มาร์คัสทำได้เพียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ขณะที่ประตูเลื่อนปิดลง ปิดกั้นความตั้งใจเด็ดเดี่ยวของเธอไว้ภายในชั้นบน ห้องทำงานของเอเดรียนเงียบสงบ เขายืนอยู่ข้างหน้าต่างกระจกบานใหญ่ จ้องมองเมฆสีเทาที่กำลังปกคลุมท้องฟ้า โต๊ะทำงานของเขาเกะกะไปด้วยเอกสาร — และวางอยู่ด้านบนสุดคือภาพผลอัลตราซาวด์ที่แคสซานดรามอบให้เมื่อเช้านี้ประตูถูกผลั

“เอเดรียน…”เสียงอ่อนหวานดังลอดผ่านประตูกระจกห้องทำงานเอเดรียนที่กำลังมุ่งมั่นตรวจสอบเอกสารเงยหน้าขึ้น ขมับขึงตึง เขารู้จักเสียงนี้ดีเหลือเกินแคสซานดรายืนอยู่ที่ช่องประตู สวมชุดเดรสสีพาสเทลเรียบง่าย ใบหน้าไม่แต่งแต้มอะไร — ต่างจากที่เคยแต่งหน้าจัดจ้ามาตลอด ดวงตาบวมช้ำราวกับเพิ่งร้องไห้มาหนักหนา“ขอฉันเข้ามาสักครู่ได้ไหมคะ?” เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเอเดรียนถอนหายใจเฮือกใหญ่ ปิดแฟ้มเอกสารในมือลง“ฉันไม่นึกว่าคุณจะมาที่นี่แคสซานดรา”หญิงสาวก้าวเข้ามาอย่างช้าๆ สายตาหลบต่ำราวกับสำนึกผิด“ฉันรู้… ฉันไม่สมควรที่จะมาหาคุณหลังจากทุกอย่างที่เกิดขึ้น แต่ฉันต้องคุยกับคุณ ฉัน—ฉันอยากแก้ไขสิ่งที่ผิดพลาดให้ดีขึ้น”เอเดรียนจ้องมองเธอด้วยสีหน้าที่ไม่สามารถอ่านความหมายได้“ความผิดพลาดของคุณทำลายหลายสิ่งลงไปมากแคสซานดรา โรสแมรี่—”“ฉันรู้!” แคสซานดราตัดบทอย่างรวดเร็ว น้ำตาไหลพรากจากดวงตา เธอใช้มือปิดหน้า “ฉันรู้ว่าฉันเคยทำตัวแย่มาก ฉันหึงโรสแมรี่ ฉันตัดสินทุกอย่างผิดไปหมด ฉันแค่อยากให้ใครยอมรับ… ตอนนั้นฉันหลงทาง”เอเดรียนถอนหายใจอย่างหนักหน่วง“แคสซานดรา—”“ฉันไม่ได้ขอให้คุณให้อภัยฉัน” เธอพูดแผ่วเ

“สรุปแล้ว… คุณกำลังบอกว่าความสูญเสียทั้งหมดของโครงการ เกิดจากโรสแมรี่ทั้งหมดงั้นเหรอ?”เสียงต่ำและแหลมคมมาจากชายในชุดสูทสีดำ — นักลงทุนรายใหญ่ผู้ที่เคยเชื่อมั่นในความสามารถของโรสแมรี่ เขาจ้องมองแคสซานดราด้วยสายตาเฝ้าระวังและแหลมคมแคสซานดราหลบตาลง แสร้งทำเป็นลังเล “ฉันไม่อยากกล่าวหาใครค่ะท่าน แต่… ก่อนที่ฉันจะถูกคุมตัว ฉันเคยเห็นรายงานการเงินของร้าน มีรายการใช้จ่ายบางอย่างที่ผิดปกติและดูไม่สมเหตุสมผล”ชายคนนั้นหลับตาลง “รายจ่ายผิดปกติ?”แคสซานดรากัดริมฝีปากราวกับกลัวที่จะพูด “ใช่ค่ะ… โรสแมรี่ไว้ใจทีมการเงินมากเกินไป ฉันเคยคิดว่าบางทีอาจจะมีคนนำเงินไปใช้ในทางที่ผิด แต่ถ้าฉันพูดเรื่องนี้ตอนนี้ ฉันจะดูเหมือนพยายามทำลายชื่อเสียงเธอ…”ชายคนนั้นเอนหลังพิงเก้าอี้ “อืม… น่าสนใจ”แคสซานดราเงยหน้าขึ้น ดวงตาพร่าด้วยน้ำตาที่จัดเตรียมไว้อย่างแนบเนียน “ฉันแค่อยากช่วยให้ทุกอย่างกลับมาถูกต้อง ถ้านักลงทุนขาดทุน ฉันก็รู้สึกรับผิดชอบด้วย นอกจากนี้ เอเดรียนคงจะสบายใจขึ้นถ้าปัญหานี้ได้รับการแก้ไขโดยไม่ต้องทำลายใคร”เขาจ้องมองเธอนานนับอึดใจ ก่อนจะค่อยๆ กระตุกยืนยัน “คุณพูดถูกแคสซานดรา แต่ฉันจะตรวจสอบรายงาน