บททั้งหมดของ ความเสียใจหลังการหย่าร้าง: อดีตภรรยาแก้แค้น : บทที่ 1 - บทที่ 10

117

บทที่ 1

“สามีของคุณกำลังฉลองวันครบรอบความรักครั้งแรกของเขาในคืนนี้ ถ้าคุณอยากรู้ความจริง มาที่ห้องบอลรูมหลัก โรงแรมแกรนด์ออโรรา”หัวใจของโรสแมรีเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง นิ้วมือของเธอสั่นเทาขณะอ่านข้อความลึกลับนั้น“ไม่... นี่คงเป็นแค่เรื่องล้อเล่นไร้สาระ” เธอพึมพำเบา ๆ แต่ยิ่งพยายามเมินเฉย ความสงสัยก็ยิ่งรัดแน่นอยู่ในอกจนแทบหายใจไม่ออกเธอคว้าเสื้อโค้ต หยิบกระเป๋า แล้วรีบมุ่งหน้าไปยังโรงแรมที่ถูกระบุไว้ในข้อความ ฝนปรอยบาง ๆ ทำให้ท้องถนนเปียกชื้น แสงไฟในเมืองส่องผ่านสายหมอกอย่างเลือนรางห้องบอลรูมของโรงแรมแกรนด์ออโรราเต็มไปด้วยเสียงกระทบกันของแก้วคริสตัลและเสียงหัวเราะของแขกผู้มีเกียรติ วงออร์เคสตราบรรเลงเพลงเบา ๆ ขณะที่กลิ่นไวน์ผสมกับน้ำหอมราคาแพงลอยอบอวลไปทั่วสายตาของโรสแมรีกวาดมองไปทั่วห้องแล้วเธอก็เห็นเขา...สามีของเธอ—เอเดรียนชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสง่างามกำลังยิ้มอย่างอบอุ่น เบื้องหน้าเขาคือหญิงสาวในชุดราตรีสีแดงสด ใบหน้าของเธอเปล่งประกายราวกับค่ำคืนนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเธอเพียงคนเดียวและในมือของเอเดรียน...กล่องกำมะหยี่สีดำค่อย ๆ ถูกเปิดออก“สำหรับคุณ... ที่รัก” เสียงของเอเดรียนดังกังวานผ่า
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-05
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 2

"โรส! คุณพระช่วย หน้าเธอซีดมากเลย เกิดอะไรขึ้น?!" เสียงของลิลลี่ เพื่อนสนิทที่สุดของเธอดังขึ้นทันทีที่โรสแมรี่เปิดประตูห้องชุดเข้ามา โรสแมรี่ไม่ได้ตอบ ทรงตัวไม่อยู่ เสื้อโค้ทที่เปียกปอนไปด้วยฝนแทบจะหลุดจากไหล่ เธอเดินผ่านห้องนั่งเล่นไปด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ราวกับว่าจิตวิญญาณของเธอถูกทิ้งไว้ที่ห้องบอลรูมของโรงแรมแห่งนั้นแล้ว "โรสแมรี่! นี่ ตอบฉันสิ!" ลิลลี่รีบเข้าไปหาและคว้าแขนของเธอไว้ "เธอทำให้ฉันกลัวนะ" โรสแมรี่หยุดชะงักทันที ไหล่ของเธอสั่นเทาอย่างรุนแรง เสียงกระซิบที่แสนเปราะบางเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปาก "เขา... หย่ากับฉันแล้ว ต่อหน้าทุกคน" ลิลลี่ตัวแข็งทื่อ "อะไรนะ?!" โรสแมรี่ค่อยๆ หันกลับมา น้ำตาไหลพรากอาบสองแก้ม "เอเดรียน... สามีของฉัน... เขามอบสร้อยคอเพชรให้ผู้หญิงคนอื่น แล้ว... เขาก็บอกว่า 'ตั้งแต่นคืนนี้เป็นต้นไป ฉันขอหย่ากับเธอ' ทุกคนหัวเราะเยาะฉัน ลิลลี่ พวกเขาหัวเราะเยาะฉันราวกับว่าฉันเป็นตัวตลก!" เธอปล่อยโฮออกมาทันที ก่อนจะทรุดตัวลงบนพื้นและใช้มือทั้งสองข้างปิดหน้าไว้ "คุณพระช่วย..." ลิลลี่คุกเข่าลงและโอบกอดเพื่อนที่กำลังสั่นเทาเอาไว้ "โรส... ฉันไม่ยากจะเชื่อเลยว่าเข
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-05
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 3

ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก! เสียงเคาะประตูจากมือของโรสแมรีดังสะท้อนไปทั่วบ้านที่เธอเคยเรียกว่าที่พักพิง นิ้วมือของเธอสั่นเทา—ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความโกรธและความมุ่งมั่นอันขมขื่นที่ผสมปนเปกันไป ปัง! ประตูถูกเปิดออกอย่างแรง เอเดรียนยืนอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้าเคร่งเครียด “โรสแมรี?” เสียงของเขาทุ้มต่ำและเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม “ในที่สุดเธอก็ยอมโผล่หัวมาซะทีนะ” สายตาของโรสแมรีเย็นชาเหมือนน้ำแข็ง “ฉันมาเก็บของของฉัน ส่วนที่เหลือจะทิ้งไว้ที่นี่ก็ช่าง ฉันไม่สนใจ” เอเดรียนหัวเราะเยาะในลำคอพลันกอดอก “ของของเธอเหรอ? เธอหายหัวไปสองวันติดต่อกันโดยไม่มีข่าวคราว แล้วตอนนี้กลับมาด้วยหน้าตาที่น่าสมเพชแบบนี้ แถมยังบอกว่าแค่จะมาเอาของงั้นเหรอ? คิดว่าฉันจะเชื่อหรือไง?” โรสแมรีเชิดหน้าขึ้น พยายามกดข่มความเจ็บปวดที่บีบคั้นอยู่ในอก “ฉันไม่ได้หายไปไหน ฉันแค่ต้องการเวลาหลังจากความอัปยศที่นายทำกับฉัน ฉันจะไม่ยอมใช้ชีวิตอยู่ใต้ชายคาเดียวกับผู้ชายอย่างนายอีกแม้แต่คืนเดียว” เอเดรียนก้าวไปข้างหน้า สายตาของเขาคมกริบราวกับใบมีด “อัปยศงั้นเหรอ? อย่ามาโทษฉันเพราะความโง่ของตัวเธอเองหน่อยเลย เธอไปงานเลี้ยง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-05
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 4

เสียงโทรศัพท์ที่ดังระงับไปทั่วห้องทำงานสุดหรูของเอเดรียน เขาเพิ่งจะจิบไวน์ไปได้เพียงเล็กน้อยเมื่อชื่อของ “มาร์คุส – เลขาส่วนตัว” ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ เอเดรียนกดรับสายด้วยสีหน้าหงุดหงิด“มีอะไร มาร์คุส?” เสียงของเขาทุ้มต่ำและเต็มไปด้วยความรำคาญปลายสายน้ำเสียงของมาร์คุสดูร้อนรนและเต็มไปด้วยความกังวล“คุณเอเดรียนครับ... เรามีปัญหาใหญ่แล้วครับ งานเปิดตัวคอลเลกชันชุดเดรสเหลือเวลาอีกแค่สองวันเท่านั้น แต่ผลงานของทีมดีไซเนอร์ของเราถูกพวกนักลงทุนปฏิเสธครับ”คิ้วของเอเดรียนขมวดเข้าหากันทันที“ปฏิเสธ? หมายความว่ายังไงที่ว่าปฏิเสธ? เราเพิ่งส่งงานแก้ไขรอบไฟนอลไปเมื่อสัปดาห์ก่อนไม่ใช่หรือไง?”มาร์คุสกลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะตอบ“ใช่ครับคุณเอเดรียน แต่พวกนักลงทุนบอกว่าดีไซน์เหล่านั้น... มันไม่มี ‘จิตวิญญาณ’ แบบที่พวกเขาตามหา พวกเขาบอกว่ามันดูแข็งทื่อและไร้ชีวิตชีวาครับ”เอเดรียนผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันทีและเดินพล่านไปมา ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยแรงอารมณ์“แข็งทื่อ? ไร้ชีวิตชีวา? เรื่องไร้สาระอะไรกัน! ก็พวกเขาเองไม่ใช่เหรอที่อนุมัติคอนเซปต์แรกเริ่มไปน่ะ?”เสียงของมาร์คุสแผ่วลงเรื่อยๆ ราวกับกลัวที่จะต้องเผชิญ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-05
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 5

แสงระยิบระยับจากโคมไฟระย้าคริสตัลในห้องบอลรูมสุดหรูของโรงแรมสาดส่องไปทั่วบริเวณ ขณะที่ท่วงทำนองดนตรีอันแผ่วเบาจากวงดนตรีบรรเลงขับกล่อมไปทั่วทั้งห้อง ค่ำคืนนี้ควรจะเป็นค่ำคืนแห่งการเฉลิมฉลองอันรุ่งโรจน์ นั่นคือการเปิดตัวคอลเลกชันชุดเดรสล่าสุดครั้งยิ่งใหญ่ของ เอเดรียน คอร์ป (Adrian Corp)แขกเหรื่อต่างพากันมาด้วยความตื่นเต้น นักลงทุนรายใหญ่จับจองที่นั่งแถวหน้าด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง เอเดรียนยืนอยู่ข้างเวทีในชุดสูทสีดำคัตติ้งเนี้ยบอย่างไร้ที่ติ รอยยิ้มบางๆ ประดับบนใบหน้าเพื่อพยายามซ่อนพายุความกระวนกระวายใจที่กำลังบ้าคลั่งอยู่ภายในข้างกายของเขา แคสซานดราที่ดูงดงามในชุดเดรสสุดหรูขยับเข้ามาใกล้ ก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ“ทำใจให้สบายเถอะค่ะเอเดรียน คืนนี้พวกเช้าจะลืมยัยโรสแมรีไปจนหมดสิ้น ทันทีที่เห็นดีไซน์ของฉัน ทุกคนจะได้รู้ว่าใครกันแน่ที่คู่ควรจะอยู่เคียงข้างเธอ”เอเดรียนเพียงแต่พยักหน้าสั้นๆ แม้ว่าหัวใจของเขาจะเต้นรัวและแรงมาก เขายังคงจำคำเตือนอันเย็นชาจากนักลงทุนคนหนึ่งได้ดี“ถ้าคุณภาพมันเทียบเท่าผลงานของโรสแมรีไม่ได้ การร่วมมือของเราเป็นอันจบกัน”ทันใดนั
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-05
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 6

“เอเดรียน! นายต้องดูนี่เดี๋ยวนี้เลย!”เสียงของมาร์คุสดังลั่นยามที่เขาผลักประตูห้องทำงานเข้ามาโดยไม่ได้เคาะ มือของเขากำปึกเอกสารไว้แน่น ขณะที่ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งเครียดเอเดรียนที่กำลังจิบกาแฟอยู่ผงะเงยหน้าขึ้นมาทันที คิ้วของเขาขมวดเข้าหากัน“มีเรื่องอะไรอีก? อย่าทำให้ฉันต้องปวดหัวไปมากกว่านี้ได้ไหม!”มาร์คุสฟาดปึกเอกสารเหล่านั้นลงบนโต๊ะอย่างแรง“นี่คือรายงานความเสียหายหลังจากงานเปิดตัวเมื่อสองวันก่อน นายคิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะนิ่งเฉยอยู่ได้ ในตอนที่ทุกคนกำลังพากันหันหลังให้บริษัทนี้น่ะ?”เอเดรียนเหลือบมองเอกสารนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะวางแก้วกาแฟลง“ฉันรู้ว่าพวกนักลงทุนกำลังโกรธ ฉันอธิบายเรื่องนี้ได้”“อธิบายงั้นเหรอ?” มาร์คุสหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น “นายจะอธิบายยังไงกับเงินห้าหมื่นล้านรูเปียห์ที่ละลายหายไปกับคอลเลกชันชุดเดรสที่ล้มเหลวไม่เป็นท่า? หรือนายจะอธิบายยังไงว่าทำไมพวกนักลงทุนถึงพากันถอนทุนพร้อมกันหมดแบบนี้? แถมตอนนี้พวกเขายังฟ้องร้องเรียกเงินคืนอีกด้วย!”เอเดรียนผุดลุกขึ้นอย่างแรง น้ำเสียงของเขาเริ่มดังขึ้น“ฉันคืนเงินพวกนั้นไม่ได้! ทุกอย่างมันหมดไปกับค่าผ้าพรีเมียมและค่าโฆษณาแล้
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-05
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 7

“เอเดรียน! นายต้องยอมรับความจริงข้อนี้ได้แล้ว เดี๋ยวนี้เลย!”มาร์คุสฟาดแฟ้มรายงานทางการเงินลงบนโต๊ะกระจกในห้องทำงานของเอเดรียน เสียงของเขาสั่นเครือ เต็มไปด้วยความโกรธที่แทบจะกักเก็บไว้ไม่ไหวอีกต่อไป“บริษัทนี้กำลังจะล้มละลายแล้วนะ! ทางออกเดียวที่เหลืออยู่คือต้องไปตามหาโรสแมรี!”เอเดรียนที่ตอนแรกนั่งหมดสภาพอยู่บนเก้าอี้ ด้วยดวงตาที่ว่างเปล่าและใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า ผุดลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันที“หยุดเอ่ยชื่อยัยนั่นต่อหน้าฉันซะที!” เขาตวาด เสียงของเขาแหบพร่าแต่ยังคงเต็มไปด้วยความหยิ่งยโสมาร์คุสจ้องหน้าเขาเขม็งอย่างไม่เกรงกลัว“ฉันไม่สนใจศักดิ์ศรีบ้าๆ ของนายหรอก นายจะเกลียดเธอไปตลอดชีวิตก็ได้ แต่ความจริงมันชัดเจนอยู่แล้ว ถ้าไม่มีโรสแมรี เอเดรียน คอร์ป ก็ต้องตาย นักลงทุนทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันหมด”เอเดรียนลุกขึ้นยืนแล้วค่อยๆ ก้าวเดินไปยังหน้าต่างบานใหญ่ สายตาของเขาว่างเปล่ามองทอดลงไปยังตึกรามบ้านช่องที่เรียงรายอยู่เบื้องล่าง“ฉันจ้างดีไซเนอร์คนอื่นได้ โลกนี้เต็มไปด้วยคนที่มีพรสวรรค์”มาร์คุสแค่นหัวเราะเยาะอย่างสะใจ“ถ้างั้น ทำไมไม่มีนักลงทุนคนไหนเชื่อมั่นในดีไซเนอร์คนอื่นเลยล่ะ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-05
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 8

“โรสแมรี! เปิดประตู! ฉันรู้ว่าเธออยู่ในนั้น!”เอเดรียนยืนอยู่หน้าบ้านหลังเล็กๆ ธรรมดาหลังหนึ่งในแถบชานเมือง เขาเอาแต่ทุบประตูไม้สีน้ำตาลบานนั้นด้วยความสิ้นหวัง ลมหายใจของเขาหอบถี่ ขณะที่ชุดสูทที่เขาสวมใส่เปียกโชกไปด้วยหยาดฝนที่เพิ่งจะซาลงจากภายในบ้าน มีเสียงฝีเท้ากำลังก้าวเดินเข้ามาใกล้ประตูค่อยๆ เปิดออกอย่างช้าๆโรสแมรียืนอยู่ตรงหน้าเขาผมของเธอปล่อยสลวยตามธรรมชาติปะบ่า ใบหน้าปราศจากเครื่องสำอางใดๆ ทว่ายังคงฉายแววความงามอันสง่างาม แต่อย่างไรก็ตาม ดวงตาที่ครั้งหนึ่งเคยเต็มไปด้วยความอบอุ่น บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาและคมกริบราวกับใบมีด“นายต้องการอะไรอีก เอเดรียน?” เธอถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยโดยไม่มีอารมณ์ใดๆ เจือปน“ฉันต้องคุยกับเธอ ได้โปรด... ให้เวลาฉันสักนิดเถอะ”เอเดรียนใช้มือดันประตูเอาไว้เพื่อไม่ให้โรสแมรีปิดมันใส่หน้าเขาทันทีโรสแมรีถอนหายใจยาว พยายามสะกดกั้นพายุอารมณ์ที่กำลังปะทุอยู่ในอก“ฉันไม่มีธุระอะไรกับนายอีกแล้ว ไปซะ ก่อนที่ความอดทนของฉันจะหมดลง”“ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น จนกว่าเธอจะยอมฟังฉัน”น้ำเสียงของเอเดรียนเต็มไปด้วยความสิ้นหวังสายตาของโรสแมรียิ่งเย็นชาขึ้นไปอีก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-05
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 9

“รินอีก”เสียงของเอเดรียนแหบพร่า ดวงตาของเขาแดงก่ำเต็มไปด้วยเส้นเลือด ลมหายใจคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ เขานั่งหมดสภาพอยู่บนโซฟาหนังสีดำในห้องทำงาน กระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดบนถูกปลดออก เนกไทถูกคลายออกอย่างหลวมๆ ขณะที่วิสกี้ที่เกือบจะหมดขวดวางอยู่บนโต๊ะตรงหน้าเขามาร์คุสยืนอยู่ใกล้ประตูด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง“พอได้แล้ว เอเดรียน นายดื่มมากเกินไปแล้ว”เอเดรียนหันมามองด้วยสายตาที่ว่างเปล่า“นายคิดว่าถ้าฉันหยุดดื่ม เรื่องพวกนี้มันจะหายไปจากหัวงั้นเหรอ? ไม่เลย มาร์คุส บริษัทของฉันกำลังจะพังพินาศ พวกนักลงทุนก็หนีหาย และโรสแมรี...” เสียงของเขาจุกอยู่ที่คอ ก่อนจะขาดห้วงไปอย่างปวดร้าว “โรสแมรีปิดประตูใส่หน้าฉัน เธอยอมเห็นฉันพังพินาศดีกว่าจะยอมกลับมาหาฉันซะอีก”มาร์คุสลากเก้าอี้มาตัวหนึ่งแล้วนั่งลงตรงหน้าเขา“เอเดรียน ฟังฉันนะ นายต้องเริ่มยอมรับความจริงได้แล้ว โรสแมรีอาจไม่มีวันกลับมาอีก นายจะอ้อนวอน จะคุกเข่า หรือแม้แต่จะยอมแลกด้วยทุกสิ่งทุกอย่าง แต่เธอก็เลือกเส้นทางของเธอเองแล้ว”เอเดรียนกระแทกแก้วลงบนโต๊ะอย่างแรงจนน้ำสีเหลืองทองกระเซ็นเลอะเทอะ“นายคิดว่าฉันไม่รู้หรือไง?! แต่ฉันจะทำใจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-05
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 10

“รายงานนี้ต้องรีบดำเนินการทันทีนะ มาร์คุส ฉันไม่สนใจว่านายจะใช้วิธีไหน ที่สำคัญคือบริษัทนี้ต้องอยู่รอดให้ได้ในเดือนหน้า”เสียงของเอเดรียนฟังดูเด็ดขาด แม้ว่าดวงตาของเขาจะแดงก่ำและใบหน้าซีดเซียว เขานั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานที่มีกองเอกสารวางกระจัดกระจาย เกือบทุกแผ่นถูกแต่งแต้มด้วยลายเซ็นของเขาที่จรดลงอย่างรีบร้อนมาร์คุสจ้องมองเขาอย่างพิจารณา“นี่นายคิดจะรันทุกอย่างต่อโดยไม่มีโรสแมรีจริงๆ งั้นเหรอ?”เอเดรียนเงยหน้าขึ้น กรามของเขาบดเข้าหากันแน่น“ใช่ ถ้าเธอไม่อยากกลับมาจริงๆ มันก็แปลว่าฉันต้องเรียนรู้ที่จะก้าวเดินด้วยตัวเอง ฉันจะมัวแต่ไปหวังพึ่งคนที่พูดชัดเจนแล้วว่าไม่อยากจะเกี่ยวข้องอะไรกับฉันอีกไม่ได้หรอก”มาร์คุสถอนหายใจยาว ก่อนจะวางแฟ้มเอกสารใหม่อีกฉบับลงบนโต๊ะ“พวกนักลงทุนรายย่อยยังพร้อมที่จะลองร่วมงานกับเรานะ แต่เงื่อนไขของพวกเขาค่อนข้างหนักเอาการ พวกเขาต้องการความโปร่งใสแบบร้อยเปอร์เซ็นต์และต้องมีรายงานส่งทุกสัปดาห์... พวกเขายังไม่ได้เชื่อใจนายเต็มที่หรอกนะ”เอเดรียนกำหมัดแน่น“ปล่อยให้พวกนั้นระแวงฉันไปเถอะ ฉันจะพิสูจน์ให้เห็นเองว่าฉันยังยืนหยัดอยู่ได้”คืนนั้น ไฟในออฟฟิศยังคงเปิดสว่าง
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-05
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123456
...
12
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status