All Chapters of Secretary of Mr. Caleb: Chapter 231 - Chapter 240

Azalea’s POV"Push, Mrs. Salvador! Hingang malalim, tapos ire pa nang kaunti!" sigaw ng aming OB-Gyne na si Dr. Santos habang nakahanda ang buong medical team sa gitna ng Delivery Room.Ang amoy ng antiseptic at malamig na hangin ng operating room ay mas lalong nagpaparamdam sa akin ng matinding tensyon. Hawak-hawak ni Caleb ang aking dalawang kamay. Ang kaniyang mukha ay pawis na pawis din, at ang kaniyang mga mata ay puno ng matinding pag-aalala, matinding guilt, at pambihirang takot habang nakatitig sa akin.Nang makita niyang nanginginig ang buong katawan ko sa Bawat lakas ng contraction, mas lalo pang humigpit ang hawak niya sa akin. Nanginginig ang kaniyang boses habang lumuluhod siya sa tabi ng aking unan."I'm sorry... I'm so fucking sorry, sweetheart..." paos, nanginginig, at may luhang usal ni Caleb sa aking tainga. " Ako ang may kasalanan ng lahat ng 'to... Nahihirapan ka nang dahil sa akin... I hate seeing you in so much pain, Azalea! I'm sorry, my love... I'm so sorry..."

Azalea’s POVPagkalipas ng ilang araw na pamamahinga sa Presidential Suite ng St. Luke’s Medical Center, sa wakas ay nakauwi na rin kami sa BGC Penthouse.Bagaman pilit akong inaalalayan ni Caleb sa bawat hakbang dahil sariwa pa ang sakit ng aking katawan mula sa panganganak, napakapayapa at napakasaya ng aking puso. Inilagay ng mga nursing staff ang dalawang napakagandang kulay puting crib sa gilid ng aming malawak na master bedroom.Dahil bawal pa ang anumang intimacy o physical strain habang nagpapagaling ako sa aking postpartum recovery, nakatuon ang buong oras, atensyon, at pagmamahal ni Caleb sa pag-aalaga sa akin at sa dalawang sanggol. Siya ang gumagawa ng lahat—mula sa pagpapadede ng pumped milk, pagpapalit ng diaper, hanggang sa pagpapatulog sa kanila ng hatinggabi!Nakahiga ako sa kama habang nakasandal sa maraming unan nang dahan-dahang pumasok si Caleb mula sa banyo, may bitbit na warm compress at basahan para ihaplos sa aking mga binti."How are you feeling, my love?" pa

Azalea’s POV"ANONG NANGYARI?!"Pumutok ang napakalakas at nakatatakot na boses ni Caleb habang marahas na bumubukas ang pinto ng aming penthouse suite!Wala pang sampung minuto mula nang tawagan sila ni Seth, mabilis na nakabalik si Caleb at si Conrad. Ang kaniyang mamahaling tuxedo jacket ay nakahubad na, ang kaniyang cufflinks ay natanggal, at ang kaniyang mga mata ay nag-aapoy sa matinding galit, takot, at pambihirang pandidilim.Sa kaniyang tabi, si Conrad Salvador ay hindi rin maipinta ang mukha. Ang kaniyang karaniwang stoic at malamig na aura ay napalitan ng isang nakapanindig-balahibong panginginig ng galit. Ang kaniyang paboritong baby princess—si Cassy—ang kinuha."Caleb... Caleb, ang anak natin..." hagulgol ko habang patakbong lumalapit sa kaniya at napaluhod sa kaniyang paanan sa matinding pighati. "Kinuha nila si Cassy... Wala na si Cassy sa crib niya!"Mabilis akong binuhat ni Caleb at maingat na inilagay sa sofa. Inabot niya ang aking mukha at pinaliguan ng mabilis ngu

Azalea’s POVBawat segundo habang naghihintay ako sa BGC Penthouse ay parang daang-taong paghihirap. Nakaupo ako sa tabi ng crib ni Calix habang hawak-hawak ang kaniyang maliit na kamay, habang ang mga luha sa aking mga mata ay walang patid sa pag-agos. Nanalangin ako nang paulit-ulit na sanay ibalik ng Diyos nang ligtas ang aking anak na si Cassy.Nang biglang bumukas ang pinto ng master suite—"Azalea!"Mabilis na pumasok si Caleb. Ngunit bago ko pa man maitaas ang aking ulo, nakita ko si Conrad na lakad-takbo ang hakbang habang maingat at mahigpit na nakayakap sa kaniyang dibdib ang kulay pink na baby carrier!"C-Cassy?!" hysterical kong hiyaw habang patakbong lumalapit sa kanila!"She's safe, sweetheart... She's safe!" umiiyak ngunit nakangiting usal ni Caleb habang salo ako sa kaniyang mga braso.Ibinaba ni Conrad ang baby carrier sa kama at dahan-dahang inalis ang kumot. Doon, nakatitig sa amin si Cassy—ligtas, walang ni isang galos, at gising na gising habang iginagalaw ang kan

Conrad’s POV"Conrad, tinititigan mo na naman 'yang steak mo na parang may utang sa'yo."I blinked, taking a slow sip from my crystal glass of red wine before looking up. Nasa dining hall kami ng Salvador ancestral mansion. Kadadating lang ng aming mga magulang mula sa kanilang tatlong buwang bakasyon at business trip sa Europe.Sa kabila ng mesa, nakaupo si Caleb habang maingat na pinapakain ng soup si Azalea, samantalang ang dalawang chikiting—ina nina Calix at Cassy—ay tahimik na inaalagaan ng kanilang mga yaya sa nursery room sa kabilang pakpak ng mansyon.My twin brother looked complete. Peaceful. Absolutely whipped.And then there was my mother, looking at me with that sharp, analytical gaze that every billionaire mother possessed."Your brother finally has his own family, Conrad," panimula ni Mommy habang dahan-dahang ibinababa ang kaniyang kubyertos. "Tingnan mo si Caleb. May magandang asawa, may kambal na anak. How about you? You’re both forty-three years old. You should have