All Chapters of Secretary of Mr. Caleb: Chapter 761 - Chapter 770

Walang karagdagang salita. Walang aksayang galaw. Humarap agad si Vincent sa kanila.“Steven.”“Already moving, Sir.”“No.” Tinitigan ni Vincent ang natitirang grupo. “Lucien comes with me. Steven, lock the court. No one enters or leaves except through my line. Vivian stays here.”Kumunot ang noo ni Vivian. “Excuse me?”“You stay.”“No.”Ang solong salitang iyon ang nagpatigil kay Vincent sa loob ng kalahating segundo. Hindi sapat para baguhin ang kanyang direksyon, pero sapat para ipaalala sa buong silid na hindi lamang siya ang Vanderbilt na may sariling paninindigan.Lumikha ng galaw si Vivian habang umiikot sa kanyang upuan. “If someone used my return as a key to breach this house, I am not sitting in a lit pavilion like decor while all of you chase shadows.”“Vivian,” saway ni Lucien.Tinitigan siya nito, at anuman ang nakita ni Lucien sa mga mata ng kapatid ay sapat na para kumbinsihin ito agad. Hindi na nakipagtalo si Lucien; bumuntong-hininga lamang ito at tumango.“Fine. But

Parang biglang lumiit ang corridor.Hindi naman talaga nagbago ang mga pader. Nandoon pa rin ang malamig at lumang bato, ang amoy ng natuyong alikabok at lumang papel, at ang mahina at tuyong hangin na tila nanggagaling pa sa pinakamalalim at pinakalumang bahagi ng Sanctuary Florest.Pero mula nang basahin ni Kleo ang card, ang lahat ng tingin sa pasilyo ay napunta kay Mirelle.At sa unang pagkakataon simula nang tumayo ito sa gitna ng Founders Court at magsalita, wala na ang maayos at kontrolado nitong timpla.Nabiyak na ang kanyang panangga.“Hindi totoo iyan,” mabilis nitong sabi.Masyadong mabilis. Masyadong handa. Maling-mali.Dahan-dahang ibinaba ni Kleo ang card at tumingin sa kanya. “Wow. Ang bilis naman ng depensa.”Si Vincent ay hindi pa rin kumikibo agad. Hawak nito ang itim na sobre, pero ang tingin nito kay Mirelle ay parang binabaklas ang bawat taon at bawat linya ng mukha nito para hanapin kung alin ang totoo at alin ang kasinungalingan.Si Lucien ang unang gumalaw. Isa

Isiniklop ni Vivian ang kanyang mga braso, halatang hindi na-impress sa kanila. “I was not asking for permission.”Bumuntong-hininga si Kianna. “Honestly, I support women’s rights and women’s wrongs.”“This is not a slogan moment,” bulong ni Gavin.Tinitigan ni Vincent ang kanyang kapatid. Sinalubong ito ni Vivian nang tuwiran. Pagkatapos ay ginawa nito ang pagpipilian na halatang kinaiinisan nito.“Fine. You stay with Lucien. No splitting.”Tumango si Vivian. “Good.”Humakbang si Khalid palayo sa pader. “And me.”Ang pasensya ni Vincent ay halatang napunit. “No.”“Again with no?”“Yes.”“It’s her room trail. She’ll talk more if her face isn’t the only one she sees.”Ang linyang iyon ay nagpapatigil sa lahat. Dahil nakakainis man, may lohika rito. Tumingin din si Mirelle kay Khalid, at may isang bagay sa ekspresyon nito na nagsasabing baka tama si Khalid.Nakita iyon ni Vincent. Of course he did. Kinainisan niya pa rin iyon.“Fine,” sabi nito sa wakas. “You go. Steven stays here.”Muk

Pagkapasok nila sa east sitting room, agad napansin ni Kleo ang ibang klase ng katahimikan doon—may init ng lamplight, malambot na sofa, at isang tray ng tsaa na parang naghihintay dahil alam ng bahay na kailangan muna ng babae ng upuan bago mga sagot.Isinara ni Vivian ang pinto. “Sit.”Pinaningkitan siya ni Kleo ng mata. “Bakit lahat sa pamilya ninyo mahilig mag-utos?”“Genetic defect,” pormal na sagot ni Vivian.Natawa si Kleo nang maikli. Umupo siya sa dulo ng sofa, habang ipinagbubuhos sila ni Vivian ng tsaa.“Hindi ako iinom kung may kasamang emotional ambush,” saway niya.“Harap-harapan ito,” sabi ni Vivian sabay abot ng tasa.Kinuha iyon ni Kleo. Mainit. Unfair.“Noong sinabi ko sa iyong ayokong lamunin ng bahay na ito ang gabing ito, totoo iyon,” panimula ni Vivian. “At noong sinabi kong ayokong gawin ng kapatid ko ang lahat nang mag-isa, mas totoo iyon.”“Expected,” bumuntong-hininga si Kleo. “Ang dami ninyong mahilig sa salitang good.”Ngumiti si Vivian. “My brother is very

Hindi pa sumisikat nang buo ang araw nang magising si Kleo sa tunog ng katok.Hindi malakas. Hindi marahas. Pero may isang napaka-eksaktong yabang sa ritmo na para bang sinasabing: Bumangon ka. May plano.Napamulat siya at napatitig sa kisame ng cliff villa three.“Tangina,” bulong niya sa sarili. “Siya ’to.”Knock. Tatlo ulit.“Lumayas ka,” sabi niya, paos pa ang boses.Sa labas, narinig niya ang mababang sagot ni Vincent. “Map room. Fifteen minutes.”Napapikit nang mariin si Kleo. Of course map room agad. Of course walang “good morning.” Of course parang military summons ang dating ng lahat kapag siya ang may hawak ng oras.“Ang aga!” sigaw niya pabalik.“First light.”“Hindi pa nga first light!”“Exactly.”Tinitigan niya ang pinto, covered her face with one pillow, and groaned into it like that would somehow reverse time. Hindi gumana. Naturally.Labinlimang minuto ang nakalipas, bumaba siya sa west inner stair suot ang dark trousers, clean shirt, boots, and a level of irritation t