All Chapters of 1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้: Chapter 21 - Chapter 30

บทที่ 18 ปรับตัวและสานสัมพันธ์กับคนในบ้าน (1)อู๋หลิวลุกขึ้นมาจัดการอาบน้ำแปลงโฉมตัวเองให้เสร็จสรรพ เช้าวันนี้เธอรู้สึกแปลกมากจริง ๆ เพราะความเจ็บปวดออด ๆ แอด ๆ เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ยังหลงเหลืออยู่ของร่างนี้ได้หายไปหมดแล้วเธอสันนิษฐานว่า… บางทีอาจจะเป็นเพราะขุมพลังนั่น ที่ทำให้ความเจ็บปวดทั้งหมดของร่างกายนี้หายขาดเป็นปลิดทิ้ง เมื่อเดินไปส่องกระจกดูใกล้ ๆ ก็พบว่าร่องรอยบาดแผลบนหัวของเธอได้หายไปแล้วเช่นกันแต่เพื่อไม่ให้ดูน่าสงสัยอู๋หลิวยังจำเป็นต้องพันผ้าขาวเอาไว้พลาง ๆ หญิงสาวจ้องมองใบหน้าของตัวเองในกระจกพลางบ่นพึมพำออกมาว่า…“ฉันกับจินเซี่ยมีใบหน้าเหมือนกันราวกับแกะ ทุกสัดส่วนบนร่างกายนี้ก็เหมือนโคลนนิ่งออกมาจากร่างของฉันยังไงอย่างงั้น” อู๋หลิวบ่นพึมพำกับตัวเองอยู่พักหนึ่ง เสร็จแล้วเธอก็ออกมารับแสงแดดในยามเช้าตรู่ด้วยใบหน้าปั้นยิ้มและสดชื่นแจ่มใส อู๋หลิวตั้งใจไว้แล้วว่า วันนี้จะเป็นวันแรกที่เธอจะปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ของที่นี่ และจะเป็นวันแรกที่เธอเริ่มต้นทำภารกิ

บทที่ 19 สัญญาด้วยใจจริง (1)หลังจากป้อนข้าวป้อนน้ำและอยู่คุยเป็นเพื่อนย่าทวดเสร็จแล้ว อู๋หลิวก็ตั้งใจว่าจะออกมากินข้าวกับลูกสาว เห็นฟ่านอี้นั่งรออยู่บนโต๊ะกินข้าวหน้าบ้าน หล่อนก็นึกประหลาดใจเล็กน้อย“เขากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมไม่ให้สุ้มให้เสียง” อู๋หลิวบ่นพึมพำเสียงแผ่ว ก่อนจะเดินตรงดิ่งไปนั่งกินข้าวเช้ากับสามีและลูก บรรยากาศบนโต๊ะกินข้าวเงียบงันเกินไป… อู๋หลิวรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย หล่อนไม่อยากให้เป็นแบบนี้อีกแล้ว หล่อนจึงเลือกพูดโพล่งออกมาว่า“พี่ฟ่าน… พี่เป็นอะไรไป กับข้าวที่ฉันทำมันไม่ถูกปาก หรือว่าพี่ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?” อู๋หลิวไม่ได้เพียงแค่พูดเปล่า แต่หล่อนเลือกยื่นมือไปข้างหน้า แล้วเอื้อมฝ่ามือเล็กไปนาบสนิทเข้าที่กรอบแก้มของเขาเบา ๆ ทันทีที่ปลายนิ้วเล็กของหล่อนสัมผัสกับกรอบแก้มของเขา หัวใจของชายหนุ่มพลันเต้นรัวแรงขึ้นอย่างประหลาด เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน เขาไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าทำไมหัวใจของเขาถึงได้มีปฏิกิริยาตอบสนองต่อหล่อนแบบนั้น&lsqu

บทที่ 20 สองแม่ลูกตระกูลสวี่ (1)เข้าเช้าวันที่สี่หลังจากอู๋หลิวตื่นขึ้นมาในร่างของจินเซี่ยแสงแดดอุ่น ๆ ในยามเช้าสาดส่องลงมายังลานดินหน้าบ้านตระกูลฟ่าน บรรยากาศที่เคยอึมครึมเริ่มสดใสขึ้นมาเพราะการเปลี่ยนแปลงตัวเองของจินเซี่ยคนใหม่ล้วน ๆ อู๋หลิววางแผนที่จะเดินทางออกไปยังตลาดมืดมาหลายวันแล้ว เพราะเธอต้องการเอาหยกชิ้นเดียวที่เธอมีไปขาย แต่การปลีกตัวออกไปทำธุระก็ยากเย็นเหลือเกิน เพราะช่วงนี้ฟ่านอี้มักจับตาดูเธออยู่เสมอ และในตอนที่เขาไม่อยู่บ้าน เขาก็มักฝากมี่อิงไว้กับเธอ ทำให้เธอออกไปไหนตามลำพังไม่ได้วันนี้อู๋หลิวตื่นเช้ากว่าปกติ เพราะเธอบอกกับฟ่านอี้ว่า ร่างกายที่เคยได้รับบาดเจ็บของเธอมันหายดีแล้ว และเธอก็ต้องการปัดกวาดเช็ดถูและซ่อมแซมบ้านยกใหญ่ เธอรับไม่ได้จริง ๆ ที่ต้องซุกหัวอยู่ในบ้านที่เก่ากรังแบบนี้ทันทีที่ฟ่านอี้ได้ยินภรรยาจอมขี้เกียจพูดสิ่งนี้ เขาก็ออกอาการอึ้งงันไปยกใหญ่ เพราะหลายปีที่อยู่กินด้วยกันมา คนทำงานบ้านทุกอย่างล้วนเป็นฟ่านอี้กับลูกสาว น้อยนักน้อยหนาที่หล่อนจะลงมือทำงานบ้านด้วยตัวเองอู๋หลิวเริ่มต้นเช้

บทที่ 21 ไม่ยอมคน (1)"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"ยังไม่ทันที่อุ้งมือนุ่มนิ่มของสวี่เสี่ยวถันจะได้สัมผัสไปโดนผิวของฟ่านอี้ เสียงเย็นยะเยือกและทรงพลังของใครคนหนึ่งก็ดังขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน อู๋หลิวเดินออกมาจากตัวบ้านด้วยท่าทางสง่างาม!ท่ามกลางแสงแดดจ้าที่สาดส่อง ร่างระหงบอบบางในเสื้อคอจีนสีม่วงอ่อนและกางเกงขายาวสีเทาที่ดูทะมัดทะแมง ทำให้บุคลิกของจินเซี่ยคนนี้ดูแตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง ปกติแล้วจินเซี่ยคนเดิมมักสวมเสื้อคอจีนกับกระโปรงพลิ้วความยาวกรอมเข่า แต่หากให้สวมแบบนั้นคงขยับตัวไม่สะดวกเวลาทำความสะอาดบ้านจินเซี่ยที่ปรากฏตัวต่อหน้าสองแม่ลูกนั่น เป็นจินเซี่ยที่ไม่ได้ประโคมเครื่องสำอางจนใบหน้าขาววอกเหมือนเก่าก่อน ใบหน้าเล็กเรียวรูปไข่ที่ดูจิ้มลิ้มปราศจากเครื่องสำอางหนาเตอะ เผยให้เห็นผิวพรรณที่ดูงดงามตามธรรมชาติตอนนี้ผิวหน้าของร่างนี้ดีขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก เพราะอู๋หลิวใช้น้ำแร่ที่สกัดด้วยพลังงานวิเศษ ทำให้ผิวหน้าของหล่อนขาวผ่องฉ่ำวาวเหมือนคนดื่มน้ำวันละสิบลิตร ดวงตาคู่สวยของจินเซี่ยคนนี้ไม่ได้เกรี้ยวกราดคล้ายคนสต

บทที่ 22 มาทางไหนกลับไปทางนั้น (1)พรึ่บ!ก่อนที่ฝ่ามือนั้นจะฟาดลงมาโดนใบหน้าสวย ๆ และก่อนที่อู๋หลิวจะได้ออกแรงต่อยตีกับคนสูงวัย เงาร่างสูงใหญ่ของใครบางคนก็พุ่งเข้ามาแทรกกลางด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้าแลบเพี๊ยะ!ฟ่านอี้โดนฝ่ามือของเจิ้งเจียรุ่ยตบเข้าเต็ม ๆ ข้างกรอบหน้า แรงมือนั้นไม่เบาเลยสักนิด ขนาดเขาเป็นผู้ชายทั้งแท่ง ใบหน้าของเขายังสั่นริก ๆ ด้วยความเจ็บแสบฟ่านอี้จงใจเอาตัวเองเข้ามายืนบังร่างเล็กของภรรยาไว้จนมิด แผ่นหลังกว้างของเขาเป็นที่กันแดดกันลมและเป็นที่คุ้มกันภยันตรายให้ภรรยาคนนี้ได้เป็นอย่างดีทันทีที่เสียงฝ่ามือเงียบลง คนทุกคนก็คล้ายว่าหยุดหายใจไปชั่วขณะ ทุกคนต่างอึ้งงันให้กับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น ก็ใครจะไปคิดว่าฟ่านอี้จะเอาตัวเองเข้ามาแทรกกลางระหว่างพวกหล่อนกันล่ะทุก ๆ ครั้งที่พวกหล่อนมาที่นี่ ก็มีปากเสียงกับจินเซี่ยอยู่บ่อย ๆ แต่ก็ไม่เคยถึงขั้นต้องลงไม้ลงมือ และทุกครั้งที่เกิดเรื่องมีปากเสียงกัน ฟ่านอี้ก็มักใช้ภาษามือในการห้ามปราม แต่ก็ไม่เคยเอาตัวเองเข้ามาแทรกกลางแบบนี้ฟ่านอี้ในตอน