All Chapters of 1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้: Chapter 41 - Chapter 50

บทที่ 27 ปิดยังไงก็ปิดไม่มิด (2) ผ่านไปครู่ใหญ่ ฟ่านอี้ค่อย ๆ คลายความรู้สึกแข็งเกร็งลง แต่ทว่าดวงตาของเขากลับยังคงแดงก่ำเหม่อลอยคล้ายคนขาดสติอู๋หลิวขยับตัวเข้าไปใกล้ขึ้นอีก หล่อนใช้มือข้างเดิมเอื้อมไปเชยคางของชายหนุ่มให้หันมามองสบตากับหล่อนดี ๆ หล่อนรู้ว่าเขาอาจได้ยินเสียงของหล่อนได้ไม่ชัดเจนนักในสภาวะจิตใจที่กำลังเป็นแบบนี้ อู๋หลิวจึงค่อย ๆ พูดกับเขาช้า ๆ อย่างชัดถ้อยชัดคำว่า"พี่ฟ่าน..." น้ำเสียงของหล่อนหนักแน่นแต่แฝงไปด้วยความนุ่มนวลอย่างน่าประหลาดใจ "ตั้งสติแล้วมองตาฉันค่ะ… พี่ได้ยินสิ่งที่ป้าของพี่หลุดปากพูดออกมาไหมคะ?"ฟ่านอี้กะพริบตาช้า ๆ ความสับสนยังคงฉายชัดอยู่ในแววตาคู่คมของชายหนุ่ม อู๋หลิวกระชับมือเขาแน่นขึ้น จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมอย่างไม่ยอมลดละ"ป้าเจาถัวบอกว่ารถมันยังไม่ได้ตรวจเช็คสภาพ เครื่องยนต์อาจมีปัญหา ป้าเจาถัวรู้ได้ยังไงว่ารถมีปัญหา? ในเมื่อตำรวจสรุปสำนวนคดีว่าเป็นอุบัติเหตุจากถนนลื่น"คำพูดของภรรยาคนเก่งช่วยเตือนสติฟ่านอี้ได้เป็นอย่างดี ฟ่านอี้ชะงักกึกฉับพลันเมื่อคิดตา

บทที่ 28 ยาวิเศษ (2) “มาแล้ว มาแล้ว…” เสียงอ่อนหวานของหญิงสาวดังมาก่อนตัวฟ่านอี้ที่นั่งพิงอยู่กับหัวเตียงไม้เก่า ๆ ฉีกยิ้มมุมปากจาง ๆ กับเสียงทักทายนั่น เขารอคอยการมาของเธออยู่พักใหญ่ ๆ แล้วไม่รู้สิ… ระยะนี้เขารู้สึกเหมือนขาดเธอไม่ได้ยังไงก็ไม่รู้ เวลาห่างกันก็มักรู้สึกคิดถึงอยู่บ่อย ๆ หลายครั้งที่เขาเอ่ยถามกับตัวเองว่าเขาเป็นอะไรไป เขาก็ตอบตัวเองไม่ได้อยู่ดี ทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนเขาไม่เคยรู้สึกอย่างนี้กับเธอเลยด้วยซ้ำชายหนุ่มจ้องมองเงาตะคุ่ม ๆ ของภรรยาที่กำลังเดินเข้ามาในห้องนอนอย่างใจจดใจจ่อ หัวใจของเขาเต้นรัวแรงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อจินตนาการว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าเขาจะได้นอนร่วมเตียงเดียวกันกับหล่อนแล้วจริง ๆอู๋หลิวเดินมาหยุดที่ข้างเตียง หล่อนวางถ้วยยาที่กำลังร้อนกรุ่นลงบนโต๊ะเล็กข้างหัวเตียงชั่วคราว จากนั้นหญิงสาวก็นั่งลงข้างเขาโดยที่ไม่มีท่าทางเก้อเขินใด ๆ‘ลูกนอนหลับแล้ว จะเสียงดังไม่ได้’ ฟ่านอี้ใช้ภาษามือบอกกับเธอ พลางหันไปมองลูกสาวตัวน้อยที่นอนหลับอยู่ข้างกายของเขา

บทที่ 29 ปาฏิหาริย์มีจริง (2) “พี่ฟ่าน! ใจเย็น ๆ นะคะ หายใจเข้าลึก ๆ แล้วตั้งสติค่ะ” อู๋หลิวดึงฟ่านอี้เข้ามากอดแน่น เขายอมทำตามคำแนะนำของหล่อนแต่โดยดี‘เอ๋… หรือว่านี่จะเป็นผลข้างเคียงจากตัวยาที่ให้เขาดื่มไปเมื่อคืนนี้’ อู๋หลิวฉุกคิดขึ้นมาในใจเมื่อมั่นใจแล้วว่า นี่คือผลข้างเคียงจากการดื่มยาวิเศษ ไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องการจะฆ่าตัวตายหรือคิดสั้น อู๋หลิวที่สวมกอดฟ่านอี้ไว้แน่นหนึบก็ค่อย ๆ คลายวงแขนออก แล้วยื่นฝ่ามือข้างขวาไปแตะเบา ๆ ที่ลำคอของเขาเพื่อสำรวจดูอาการ“อืม... มันร้อนผ่าว ๆ จริง ๆ ด้วย” อู๋หลิวบ่นพึมพำออกมาราวกับกำลังนึกพิจารณา และแล้วหล่อนก็เลือกหลับตาลงช้า ๆ แล้วตั้งกระแสจิตให้มั่นคงแน่วแน่ เพียงชั่วอึดใจเดียวก็เกิดแสงสว่างวาบออกมาจากปลายนิ้วมือของหล่อน ซึ่งมีเพียงหล่อนคนเดียวเท่านั้นที่มองเห็นมัน“นี่เป็นผลข้างเคียงของยาถ้วยนั้นค่ะ มันออกฤทธิ์ถึงขั้นสูงสุดแล้ว อีกไม่นานความเจ็บปวดทั้งหมดคงจะหายไปเอง พี่ฟ่านอดทนหน่อยนะ แข็งใจไว้นะ!” ขณะเอ่ยประโยคนี้ดวงต

บทที่ 30 ปกปิดเป็นความลับ (2) “ชีวิตของผม… อยู่ในมือของเธอแล้วนะ… จินเซี่ย…” ฟ่านอี้เริ่มพูดได้ยาวขึ้น วาจาของเขาชัดเจนที่สุดเท่าที่อู๋หลิวเคยได้ยินมา น้ำเสียงของเขาทุ้มลึกกังวาน เต็มไปด้วยพลังแห่งสัจจะของลูกผู้ชาย "ผมจะทำตามที่เธอบอกทุกอย่าง เราจะสู้ไปด้วยกัน"อู๋หลิวยิ้มกว้างทั้งน้ำตาคลอหน่วย หล่อนพยักหน้ารับคำมั่นสัญญานั้น นี่ไม่ใช่แค่ความรักแบบหนุ่มสาวที่หวือหวา แต่มันคือความผูกพันของคู่ชีวิตที่แท้จริง ที่หล่อนสัมผัสได้จากคำพูดและการกระทำของเขาต่อไปนี้หล่อนจะกลายเป็นคู่หูที่เก่งกาจที่สุดของเขา จะร่วมมือกับเขาเพื่อพลิกชะตาชีวิตของฟ่านอี้ และเพื่อกอบกู้ฐานะอันดีของตระกูลฟ่านให้คืนกลับมา นับจากนี้ไป ไม่ว่าใครหน้าไหนก็จะไม่สามารถมาทำร้ายครอบครัวของหล่อนกับเขาได้อีก...บ่ายวันนี้…หลังจากตกลงกันแล้วเกี่ยวกับแผนพยัคฆ์ซ่อนเล็บ อู๋หลิวกับฟ่านอี้ก็เข้ามาในห้องนอนของย่าทวดหมิงฉี เขากับหล่อนช่วยกันปิดประตูหน้าต่างทุกบานอย่างมิดชิด เพราะไม่ต้อง

บทที่ 31 หาหลักฐาน (1)เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นด้วยความสดใส ครบสิบห้าวันแล้วที่อู๋หลิวได้เข้ามาใช้ชีวิตอยู่ในร่างของจินเซี่ย ฟ่านอี้ตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้าตรู่ เขาหยิบผ้าสะอาดมาเช็ดถูปืนหน้าไม้หน้าตาโง่ ๆ ที่เขาเป็นคนประดิษฐ์มันขึ้นมาเอง นอกจากจอบเสียมและมีดพร้า ของสิ่งนี้ถือเป็นเครื่องมือทำมาหากินอีกอย่างหนึ่งที่เขามี ซึ่งนาน ๆ ทีฟ่านอี้ถึงจะหยิบมันออกมาใช้เพราะนอกจากเก็บของป่ามาขาย ตัดฟืนมาขาย ฟ่านอี้ก็มีล่าสัตว์ป่าเล็ก ๆ น้อย ๆ มาขายด้วย อย่างเช่น ไก่ป่า กระต่าย และหมูป่า การจับไก่ป่าและกระต่ายป่าอาจใช้กับดักทั่ว ๆ ไปได้ แต่สำหรับหมูป่าจำเป็นต้องใช้ปืนหน้าไม้ในการล่าแม้บางวันจะล่าสัตว์ได้บ้างไม่ได้บ้างแต่ฟ่านอี้ก็ภูมิใจทุกครั้งที่ได้ทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัว ในขณะที่เขากำลังนั่งตรวจสอบกลไกปืนหน้าไม้ที่ขัดข้องอยู่นั้น จู่ ๆ อู๋หลิวก็เดินเข้ามาขัดจังหวะอู๋หลิวส่งยิ้มให้สามีอย่างมีเลศนัย พร้อมกับยื่นห่อผ้าเนื้อกำมะหยี่ที่ดูหรูหราให้กับเขา "พี่ฟ่านคะ วางปืนลงก่อน ฉันมีอะไรจะให้ดู"อู๋หลิวนั่