All Chapters of 1988 ย้อนเวลามาเป็นภรรยาแสนดีของสามีใบ้: Chapter 61 - Chapter 70

บทที่ 37 แก้มือ (1)ตลอดทั้งคืนที่ผ่านมา แม้สามีสุดที่รักจะทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย แต่ทว่าหลังจากกิจกรรมนั้นจบลง ความโกรธแค้นฝังใจก็แล่นลิ่วกลับขึ้นมาในสมองของหล่อนอีกครั้งอยู่ดี เรียกได้ว่าหล่อนนอนคิดไม่ตกแทบตลอดทั้งคืนเลยก็ว่าได้ดังนั้น! เช้าวันนี้หล่อนจึงคิดอยากกลับมาแก้มือ!ความอับอายและความผิดหวังที่วกวนอยู่ในใจของจินเหยา ตอนนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นความบ้าคลั่ง จินเหยายังคงกรีดร้องอยู่ในใจเสียงแหลมปรี้ดคล้ายคนเสียสติ ใบหน้าที่แต่งแต้มเครื่องสำอางสวยสดบิดเบี้ยวบู้บี้เพราะความเกลียดชังที่มีต่อพี่สาว จินเหยาทนไม่ได้และไม่อยากทนด้วย ที่จะเห็นพี่สาวของตัวเองซึ่งเคยเหยียบย่ำหล่อนในอดีต ได้กลับมายืนหยัดมีชัยเหนือกว่าหล่อนในทุก ๆ ด้าน อันที่จริงพี่เซี่ยของหล่อนควรตายไปตั้งแต่ตกบันไดครั้งนั้นซะด้วยซ้ำ พี่เซี่ยไม่น่ารอดกลับมาเลยจริง ๆ แม้ว่านั่นจะเกิดจากความไม่ตั้งใจของหล่อนก็เถอะ"พี่เซี่ย! วันนี้ฉันจะตบสั่งสอนพี่ให้ได้ และจะบีบให้พี่ยอมรับสารภาพออกมาตรง ๆ สักที ว่าพี่ขโมยทรัพย์สินของฉันเพื่อเอามาบำเรอสามีใบ้กับนังเด

บทที่ 38 ยอมรับ (1)2 วันต่อมา…ในสองวันนี้เป็นสองวันที่บ้านตระกูลฟ่านไม่มีใครหน้าไหนโผล่หัวมาระราน แต่น่าแปลกที่เช้าวันนี้สีหน้าของสามีคนหล่อกลับบูดบึ้งผิดปกติ‘เขาเป็นอะไรไปงั้นเหรอ?’ อู๋หลิวครุ่นคิดในใจแต่ไม่กล้าถามออกไปตรง ๆ และแล้วฟ่านอี้ก็เดินเชื่องช้ามานั่งลงบนเก้าอี้ตัวยาวข้าง ๆ กันกับหล่อน เขาถามหล่อนเสียงเรียบ“จินเซี่ย… เมื่อคืนนี้เธอไปทำอะไรที่ตลาดมืด?” เขาตัดสินใจถามออกไป ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าหล่อนไปทำอะไรที่นั่น เมื่อคืนนี้ฟ่านอี้รู้สึกตัวตื่นเพราะได้ยินเสียงกุกกักที่หน้าประตูห้องนอน เขาเห็นภรรยาสวมอยู่ในชุดเสื้อผ้ามิดชิด เตรียมจะเดินทางออกไปที่ไหนสักแห่ง ด้วยความสงสัยฟ่านอี้จึงลอบสะกดรอยตามหล่อนไปเงียบ ๆ กระทั่งได้รู้ว่าหล่อนแอบเดินทางมาขายของที่ตลาดมืดเขาไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าหล่อนไปเอาของมีค่าชิ้นนั้นมาจากไหน ของที่หล่อนขโมยมาจากร้านขายหยกของตระกูลฟ่าน มีเพียงกำไลหยกไม่ใช่หรือไง แต่สิ่งที่เธอเอามาขายในตลาดมืด กลับมีทั้งต่าง

บทที่ 39 เตรียมตัวต่อสู้กับความอยุติธรรม (1)หลังจากความลับเรื่องมิติ พลังวิเศษ และตัวตนที่แท้จริงของอู๋หลิวถูกเปิดเผยแล้ว ก็ถึงเวลาแล้วที่อะไร ๆ จะก้าวไปอีกขั้น โดยเฉพาะเรื่องคืนความยุติธรรมให้กับฟ่านอี้อู๋หลิวบอกกับฟ่านอี้ว่า… สาเหตุที่ก่อนหน้านี้หล่อนแอบออกจากบ้านตอนกลางคืน ไม่ใช่ออกไปทำเรื่องไม่ดี แต่อู๋หลิวเอาของมีค่าที่หล่อนคราฟได้ เอาไปขายให้พ่อค้าในตลาดมืดต่างหาก เงินที่ได้มา… นอกจากเอามาจุนเจือครอบครัวให้มีสภาวะความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น นอกจากเอามาแบ่งเก็บไว้เป็นเงินสำรอง หล่อนยังต้องการใช้เงินส่วนนั้นเอามาเป็นค่าต่อสู้คดีให้ฟ่านอี้ และอย่างสุดท้าย หล่อนต้องการมีเงินทุนมหาศาลเพื่อเอาไว้ฟื้นฟูกิจการร้าน ‘จี๋เซียงอวี้’ ที่มีความหมายแฝงว่า ‘หยกมงคล’ ซึ่งเป็นกิจการดั้งเดิมของตระกูลฟ่าน ที่นายท่านฟ่านเจี้ยนเจี๋ย พ่อของฟ่านอี้ลงทุนลงแรงสร้างมันขึ้นมาอย่างเหน็ดเหนื่อยและยากลำบากฟ่านอี้ที่ได้ฟังความปรารถนาดีจากปากของอู๋หลิวทั้งหมด เขาก็ไม่มีอะไรเ

บทที่ 40 เดินหน้าเต็มกำลัง (1)ตอนเที่ยงของวันต่อมาฟ่านอี้กับอู๋หลิวตัดสินใจเดินทางเข้าเมืองด้วยการนั่งรถประจำทาง ไม่นานเขากับหล่อนก็มาถึงในตัวเมืองเหมือนอย่างที่ตั้งใจไว้ เดินเท้าต่อมาอีกนิดหน่อย สองสามีภรรยาก็มาหยุดยืนที่หน้าตึกแถวพาณิชย์เก่าแก่หลังหนึ่ง ด้านหน้ามีป้ายไม้แกะสลักชื่อ ‘สำนักงานทนายความเสิ่น’ แขวนอยู่อย่างสมถะภายในห้องหับของตึกแถวพาณิชย์เก่าแก่หลังนั้นเต็มไปด้วยกองเอกสารหนังสือกฎหมายวางเรียงรายจนเกือบจรดเพดาน กลิ่นกระดาษเก่า ๆ และกลิ่นหมึกพิมพ์ลอยตลบอบอวลไปทั่ว บ่งบอกได้ถึงความเคร่งขรึมและความเก่งกาจของทนายความเสิ่นเพราะหากไม่เก่งจริงคงไม่มีเอกสารเยอะ และคงไม่มีคนมาใช้บริการเยอะขนาดนี้ทนายความเสิ่น คือ ชายวัยกลางคนสวมแว่นตากรอบหนา นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่หลังโต๊ะทำงาน เขาขึ้นชื่อเรื่องความซื่อสัตย์สุจริต และเกลียดการทุจริตเข้าไส้ ที่รู้ข้อมูลอุปนิสัยและจุดเด่นของเขาได้มากขนาดนี้ ควรต้องยกความดีความชอบให้กับระบบผู้ช่วยอัจฉริยะ ที่ช่วยบอกข

บทที่ 41 ขายขี้หน้า (1)ณ คฤหาสน์หรูหรากลางเมือง ซึ่งเดิมทีควรจะเป็นของฟ่านอี้ แต่ตอนนี้ถูกครอบครองโดยฟ่านเจาถัวกับสามี เสียงดนตรีคลาสสิกบรรเลงคลอเบา ๆ ในสวนดอกไม้หน้าบ้านที่ถูกตกแต่งไว้อย่างดี กลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกไม้หลากหลายชนิดลอยกรุ่นอยู่ในสายลม ฟ่านเจาถัวนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวโปรด พร้อมกับจิบชาดอกกุหลาบราคาแพงสลับกับหันไปตักขนมเค้กชิ้นเล็กเข้าปากอย่างสบายอารมณ์ฟ่านเจาถัวสวมชุดกี่เพ้าสีแดงเลือดนกซึ่งหล่อนเชื่อว่าชุดสีนี้คือสีนำโชค และช่วยเสริมส่งบารมีให้หล่อนได้เป็นอย่างดี ผมยาวสีดำผสมสีขาวเทาถูกมัดรวบอยู่ในทรงที่เรียบร้อยดูสบายตา เครื่องประดับราคาแพงถูกประโคมใส่ตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยก็ว่าได้ที่ฟ่านเจาถัวต้องแต่งเต็มขนาดนี้ ก็เพราะวันนี้หล่อนนัดกลุ่มเพื่อนในแวดวงสังคมผู้ดีให้เข้ามาดื่มชากินขนมเค้กด้วยกันในสวน ซึ่งฟ่านเจาถัวจะจัดกิจกรรมทำนองนี้สัปดาห์ละหนึ่งครั้ง หลาย ๆ คนที่พบเห็นจึงมองว่านี่เป็นเรื่องปกติของบ้านหลังนี้"โฮะ ๆ ^__^ ชานี้ฉันสั่งตรงมาจากอังกฤษเลยนะคะ ทานคู่กันกับเค้กนี่เข้ากันม