บทที่ 10หากเป็นผู้อื่นคงคิดว่าเขาถูกลดฐานะหรือถูกกดข่มแต่ไม่มีใครกล้าพูดไม่มีใครกล้าถามไม่มีใครกล้าสงสัยเพราะเขาคือจินหลงองค์ชายที่ผู้คนต่างหลีกเลี่ยงมากกว่าจะเข้าใกล้ต่อให้มีอาหารอื่นถูกจัดเตรียมไว้อย่างพิถีพิถันเขาก็ไม่เคยแตะต้องมือใหญ่หยิบช้อนขึ้นนิ่งอยู่ชั่วขณะก่อนจะจมลงไปในโจ๊กตักขึ้นมาช้า ๆ เหมือนกำลังพิจารณาแต่สุดท้ายก็ยังคงนำเข้าปากดังเช่นทุกครั้งไม่มีเหตุผลไม่มีคำอธิบายแม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เคยคิดจะหาคำตอบว่าทำไมทั้งที่เขาไม่ชอบแต่กลับเลือกจะกินเพียงจิตใต้สำนึกบอกว่าสิ่งที่นางทำเขากินได้มันปลอดภัยพานเชียนสตรีผู้นั้นอยู่ฝ่ายตรงข้ามเงียบเรียบร้อยก้มหน้าไม่แม้แต่จะเงยขึ้นมองเหมือนเงาที่มีหน้าที่เพียงอยู่โดยไม่ทิ้งร่องรอยใด นางสงบเสงี่ยมเจียมตัวไม่เคยล้ำเส้นไม่เคยเรียกร้องไม่เคยแม้แต่จะพยายามอธิบายหรือแก้ตัวต่อสิ่งที่เกิดขึ้นสำหรับเขาในคืนเข้าหอเขาควรจะไล่นางออกไป แต่พอคิดได้ว่าไม่ว่าจะเป็นผู้ใดไม่ใช่ปัญหาจะคนพี่หรือคนน้องอย่างไรก็คือบุตรสาวของราชครู เขาควรจะรีบทำให้มันจบ ๆ ก่อนที่จะเลยเวลามงคล เป็นคนน้องก็ดีนางอยู่ในที่ของนางอย่างที่ ควรจะเป็นแต่ยิ่งเป็นเช่นนั้น จินหลงกล
Last Updated : 2026-07-09
LOGIN
