All Chapters of ล็อคหัวใจนายมาเฟีย: Chapter 91 - Chapter 99

คามินมอบจูบที่ลึกซึ้งและเนิ่นนานให้ตามคำขอ ลิ้นร้อนรุกรานเกี่ยวกระหวัดกันท่ามกลางเสียงน้ำวนที่ดังคลอเบาๆ อารมณ์รักเริ่มคุกรุ่นจนอุณหภูมิในห้องน้ำดูจะสูงขึ้นกว่าน้ำในอ่าง คามินค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นยืนในอ่างน้ำทั้งที่ยังมีร่ายังคงเกาะเกี่ยวเขาไว้ เขาจับเอาความต้องการของเขาถูวนไปมาที่ริมฝีปากบางอย่างจงใจมีร่าเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตาฉ่ำปรือ เธออ้าปากรับเอาความร้อนรุ่มนั้นเข้าสู่โพรงปากอย่างดูดดื่ม มือเรียวทั้งสองข้างโอบรอบสะโพกแกร่งไว้แน่น เธอปรนนิบัติสามีอย่างดีเลิศ ลิ้นเล็กตวัดเลียวนรอบส่วนหัวอย่างเน้นย้ำสลับกับการใช้ริมฝีปากดูดดึงอย่างรุนแรงจนคามินต้องครางฮึมในลำคอด้วยความเสียวซ่าน มีร่าทั้งดูดทั้งดึงแรงๆ สลับกับการใช้มือชักรูด“อย่างนั้นแหละ อื้มมมม” คามินเชิดหน้าขึ้นพร้อมกับขยุ้มกลุ่มผมลื่นมือของเมียรักไว้เบาๆ เพื่อระบายอารมณ์“หนูจะทำให้พี่มีความสุขที่สุด ให้ลืมเรื่องร้ายๆ ทั้งหมดไปเลยค่ะ” มีร่าใช้ริมฝีปากและเรียวลิ้นปรนเปรอความต้องการให้สามีอย่างดุดัน เธอทั้งดูดดึงและชักรูดจังหวะรัวเร็วสลับหนักเบาจนคามินถึงกับเสียวซ่านจนตัวเกร็งงอ ร่างกำยำสั่นสะท้านก่อนที่หยาดน้ำรักอุ่นร้อนจะพุ่งทะ

มีร่ายกมือไหว้โทนี่อย่างนอบน้อม “สวัสดีค่ะคุณพ่อโทนี่ ขอบพระคุณมากนะคะที่กรุณาช่วยเหลือครอบครัวเรา มีร่าซึ้งใจจริงๆ ค่ะ”“ไม่ต้องเกรงใจเลยหนูมีร่า คนกันเองทั้งนั้น” โทนี่รับไหว้ด้วยรอยยิ้ม “ไอ้คามินมันตาถึงจริงๆ เมียสวยแถมหลานยังน่ารักขนาดนี้ ไปครับทุกคน ไปที่ห้องอาหารกันดีกว่า เดี๋ยวอาหารจะเย็นหมดเสียก่อน”ภายในห้องอาหารโอ่อ่าที่ตกแต่งด้วยเครื่องแก้วเจียระไนระยิบระยับ อาหารเที่ยงมื้อพิเศษถูกจัดวางไว้อย่างตระการตา มินนี่คอยตักอาหารที่อยู่ใกล้ๆ ส่งให้โทนี่อย่างเอาอกเอาใจ“คุณปู่ขา ทานอันนี้ดูนะคะ อร่อยมากเลยค่ะ มินนี่ชิมแล้ว!” เด็กน้อยพูดพลางคีบติ่มซำชิ้นโตใส่จานให้“รินนี่ป้อนนะคะคุณปู่ อ้ามมมม!” รินนี่ไม่ยอมน้อยหน้า ตักขนมจีบกุ้งตัวโตจ่อที่ปากของเจ้าบ้านโทนี่ จาง ถึงกับยิ้มแก้มปริ อ้าปากรับอาหารจากหลานตัวน้อยด้วยความประทับใจ “โอย ธนินทร์ มึงเลี้ยงหลานได้น่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้ กูอิจฉามึงจริงๆ ว่ะ มื้อนี้เป็นมื้อที่กูมีความสุขที่สุดในรอบหลายปีเลยนะเนี่ย!”คามินและมีร่าสบตากันด้วยความโล่งอกที่เห็นลูกๆ เข้ากับผู้ใหญ่ได้ดี หลังจากมื้ออาหารที่แสนอบอุ่นผ่านพ้นไป ทุกคนก็ย้ายมานั่งพักผ่อนหย

แสงเงินแสงทองของเช้าวันใหม่เริ่มจับขอบฟ้า เมื่อขบวนรถหรูของตระกูลธนเวคินเคลื่อนผ่านรั้วเหล็กดัดบานยักษ์เข้าสู่เขตคฤหาสน์อันกว้างขวาง ทันทีที่รถจอดสนิทที่หน้ามุก ประตูบ้านบานใหญ่ก็ถูกเปิดออกเผยให้เห็นเหล่าแม่บ้าน คนสวน คนขับรถ และพี่เลี้ยงเกือบสามสิบชีวิตที่มายืนเรียงแถวต้อนรับกันอย่างพร้อมเพรียง“ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะนายท่าน คุณนาย นายน้อย คุณมีร่า และคุณหนูๆ!” เสียงประสานต้อนรับดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ แววตาของคนงานทุกคนเต็มไปด้วยความตื้นตันและโล่งใจอย่างเห็นได้ชัดคามินก้าวลงจากรถพร้อมกับอุ้มมินนี่ที่ยังงัวเงียอยู่บนบ่า ตามด้วยมีร่าที่จูงมือรินนี่ลงมาติดๆ ทันทีที่เท้าแตะพื้นบ้าน ป้าหัวหน้าแม่บ้านเก่าแก่ที่อยู่รับใช้ตระกูลนี้มาตั้งแต่สมัยเจ้าสัวธนินทร์ยังหนุ่มๆ ก็ถึงกับปล่อยโฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ เธอรีบก้าวเข้ามาทรุดตัวลงคุกเข่าแทบเท้าของเจ้าสัวและคุณดารินทร์“โถ่ นายท่าน คุณท่าน ปลอดภัยกลับมาแล้ว ป้าไหว้พระสวดมนต์ทุกคืน ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองทุกคนให้แคล้วคลาด” ป้าอุ่นพูดไปสะอื้นไป พลางใช้ชายผ้ากันเปื้อนเช็ดน้ำตาคุณดารินทร์รีบก้มลงประคองแม่บ้านคนสนิทให้ลุกขึ้น “โถ่ป้าลุกขึ้

“มาแล้วเหรอจ๊ะลูกสะใภ้แม่ มานั่งเถอะจ้ะ วันนี้ป้าอุ่นทำข้าวต้มปลาเก๋าของโปรดหนูด้วยนะ” คุณดารินทร์กวักมือเรียก“ขอบคุณค่ะคุณแม่ แล้วสามพ่อลูกล่ะคะยังไม่ลงมาอีกเหรอ” มีร่าเอ่ยถามยังไม่ทันขาดคำ เสียงฝีเท้าหนักสลับเบาก็ดังแว่วมาแต่ไกล“มาแล้วครับๆ! สะอาดเอี่ยมอ่อง กลิ่นหอมฟุ้งเหมือนเดินอยู่ในทุ่งดอกไม้เลยครับคุณแม่มีร่า!” คามินเดินนำลูกสาวทั้งสองลงมา มินนี่และรินนี่มาในชุดนักเรียนชุดใหม่ที่รีดจนเรียบกริบ ผมที่เคยเหนียวเหนอะบัดนี้แห้งสนิทและถูกมัดรวบไว้อย่างน่ารัก“ไหนมาให้แม่ดมสิคะ ว่าสะอาดจริงไหม” มีร่าดึงลูกๆ เข้ามากอดแล้วหอมแก้มซ้ายขวา “อืม หอมจริงด้วย คราวหลังห้ามเล่นพิเรนทร์แบบนี้อีกนะลูก แม่ตกใจหมดเลยรู้ไหม”“หนูขอโทษค่ะคุณแม่ หนูแค่ไม่อยากห่างจากคุณพ่อคุณแม่ไปโรงเรียนนี่นา” มินนี่สารภาพพลางทำหน้าอ้อน“โถ่ หลานปู่ ไปเรียนแค่แป๊บเดียวเอง เลิกเรียนแล้วเรามาต่อเลโก้กันนะลูก” เจ้าสัวธนินทร์ปลอบหลานพลางตักอาหารให้“พี่คามินคะ อาทิตย์หน้าที่จะไปสิงคโปร์ มีร่ากะว่าจะพาลูกไปดูออฟฟิศตึกใหม่ที่พี่ตกแต่งเพิ่มด้วยนะคะ อาหลงส่งรูปมาให้ดู สวยมากเลยค่ะ”“ตามใจหนูเลยครับ” คามินกุมมือมีร่าไว้บนโต๊ะ