บทที่36 ท้องฟ้าของเราNCค่ำคืนที่เงียบสงัดหลายวันต่อมา สายลมเย็นพัดโบกมาเอื่อยๆ พาให้บรรยากาศบนระเบียงกว้างของห้องนอนคฤหาสน์ธนเวคินดูรื่นรมย์กว่าที่เคย หลังจากที่เจ้าตัวแสบทั้งสองอย่างมินนี่และรินนี่เข้าสู่นิทราไปพร้อมกับนิทานก่อนนอน คามินและมีร่าก็พากันออกมานั่งพักผ่อนชมจันทร์กันเพียงลำพังมีร่านั่งพิงพนักเก้าอี้บุนวมนุ่ม เธอหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเปิดดูอะไรบางอย่างด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะหันไปหาชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ "พี่คามินคะ หนูมีอะไรจะถาม""หืม? ว่าไงครับ มีอะไรคาใจหรือเปล่า?" คามินละสายตาจากดวงดาวบนฟ้าหันมามองใบหน้าสวยหวานของเมียรักมีร่ายื่นหน้าจอโทรศัพท์ที่เปิดค้างหน้าแชทส่วนตัวของเขาและเธอให้เขาดู ในนั้นเต็มไปด้วยรูปภาพท้องฟ้าหลากหลายช่วงเวลา ตั้งแต่แสงอรุณเบิกฟ้าไปจนถึงหมู่ดาวระยิบระยับในยามค่ำคืน "พี่ชอบส่งรูปท้องฟ้ามาให้หนูตลอดเลยนะคะ ตั้งแต่ตอนเราคบกันแรกๆ จนถึงตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นตอนเช้าหรือกลางคืน ยิ่งคืนไหนมีดาวสวยๆ พี่ก็จะส่งมาให้หนูเสมอ แม้แต่ทุกวันนี้พี่ก็ยังทำอยู่ทำไมเหรอคะ?"คามินมองดูรูปภาพเหล่านั้นด้วยแววตาอ่อนโยน ในรูปหนึ่งที่เขาส่งมาเมื่อไม่กี่วันก่อน มีการใช้นิ้วเขี
Last Updated : 2026-07-19 Read more