Todos los capítulos de ล็อคหัวใจนายมาเฟีย: Capítulo 51 - Capítulo 60

"พี่คามิน ฮึก หนูทนไม่ไหวจริงๆ" มีร่าสะอื้นฮักพลางซบหน้าลงกับอกแกร่ง "หนูกลัวไปหมด หนูทนเห็นมันพยายามเข้าใกล้ลูกไม่ได้ ถ้าวันนี้พี่สายกับพี่บัวตามไปไม่ทัน ลูกเราจะเป็นยังไง หนูจะทำยังไงดี หนูคงขาดใจตายแน่ๆ"คามินใจหายวาบ เขาจูบขมับเมียซ้ำๆ ด้วยความรู้สึกผิด "พี่ขอเวลาหน่อยนะมีร่า พี่ขอโทษ"มาเฟียหนุ่มผละออกเพียงนิดก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาลูกน้องคนสนิททันที "ไอ้เมฆ! มึงเข้ามาที่บ้านเดี๋ยวนี้ มาเอาคลิปหลักฐานที่พี่บัวถ่ายไว้ไปให้ทนายจัดการ เตรียมเรื่องฟ้องลักพาตัวให้จบภายในคืนนี้! กูต้องการให้มันเด็ดขาดที่สุด มึงเข้าใจที่กูสั่งไหม!"คามินวางสายแล้วหันมามองเมียด้วยสายตามุ่งมั่น "พี่ขอเวลาหน่อยนะมีร่า ครั้งนี้เราจะจัดการให้จบสิ้น พี่จะไม่ยอมให้มันมีโอกาสได้เดินเข้าใกล้ลูกเราได้อีก"มีร่าพยักหน้าเบาๆ พยายามปาดน้ำตาแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำที่ลูกแฝดทั้งสองกำลังเล่นน้ำกันอยู่ในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กน้อยที่ไม่รู้เรื่องราวร้ายๆ ทำให้ใจของคนเป็นแม่เริ่มชื้นขึ้นมาบ้าง"มินนี่ รินนี่ลูก รีบอาบรีบเสร็จนะจ๊ะลูกแม่ เดี๋ยวจะไม่สบายเอานะ" มีร่าบอกพลางใช้ฟองน้ำลูบไล้ไปตามตัวขาว

"หนูก็ดีใจที่ลูกมีความสุข และอยากให้ลูกเราปลอดภัยด้วยค่ะพี่คามิน" มีร่ายิ้มตอบก่อนจะลุกขึ้นไปเตรียมตัวไม่นานนัก ครอบครัวธนเวคินในชุดลำลองที่ดูดีสมฐานะก็พากันเดินลงมายังชั้นล่าง สองแฝดที่ดูจะตื่นเต้นเป็นพิเศษวิ่งนำลิ่วลงบันไดไปก่อนใครเพื่อน ทันทีที่เห็นร่างปู่กับย่านั่งจิบกาแฟอยู่ที่ห้องรับแขก เด็กน้อยทั้งสองก็ประสานเสียงตะโกนลั่นคฤหาสน์"คุณปู่ขาาคุณย่าขาาา หนูมาแย้วววน้าาาาา!""โอ้โฮ เสียงมาก่อนตัวเลยนะหลานปู่" เจ้าสัวธนินทร์วางหนังสือพิมพ์ลงพลางอ้าแขนรับหลานรักที่วิ่งเข้ามากอดที่ตัก "เสียงใสเชียวนะเรา สดชื่นแบบนี้จะไปไหนกันล่ะหืม?""ไปกินเป็ดย่างค่ะคุณปู่! คุณแม่สัญญาแล้วว่าวันนี้จะพาไปกินเป็ดร้านโปรดคุณปู่ด้วย" รินนี่รีบรายงานด้วยท่าทางตื่นเต้น"ใช่ค่ะคุณย่า ไปด้วยกันนะคะ ไปหลายๆ คนสนุกดี มินนี่อยากให้คุณปู่คุณย่าไปกินเป็ดกะพวกหนู" มินนี่หันไปอ้อนคุณย่าดารินทร์ที่นั่งยิ้มแก้มปริ"ไปสิจ๊ะหลานรัก หลานอ้อนขนาดนี้มีหรือคุณปู่คุณย่าจะกล้าขัดใจ" คุณหญิงดารินทร์หันไปมองมีร่าและคามินที่เดินตามลงมา "เห็นหลานๆ ร่าเริงแบบนี้ แม่ก็ค่อยโล่งอกหน่อยนะมีร่า คามิน""ครับคุณแม่ วันนี้เราไปพักผ่อนกั

นวดแรงไปหน่อยคุณแม่เลยร้องเสียงดัง แล้วพ่อก็เหนื่อยมาก เลยพูดออกมาเพราะมันเมื่อยไงจ๊ะ""ไอ้คามิน! มึงนี่มัน" เจ้าสัวธนินทร์พูดไม่ออก ได้แต่ส่ายหัว "มึงเบาได้เบานะ ทีหลังจะนวดจะเฟ้นกันน่ะ ดูด้วยว่าลูกหลับยัง สงสารหูหลานกูบ้าง!""หนูไม่เชื่อคุณพ่อหรอกค่ะ" มินนี่ทำหน้ามุ่ย "ถ้านวดแล้วเจ็บ ทำไมคุณแม่ไม่ร้องไห้ แถมตอนอยู่ร้านเป็ด ป๊ะป๊ายังจะขอจัด 'สักดอก' อีก ดอกไม้มันช่วยหายเป็นตะคริวเหรอคะ?"มีร่าอยากจะหนีไปให้พ้นๆ เธอหันไปหยิกหน้าขาคามินอย่างแรงจนเขาสะดุ้งโหยง "เห็นไหม! เพราะพี่คนเดียวเลย พูดอะไรไม่รู้จักคิด ลูกเอามาถามจนหนูไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแล้ว!""เอาน่ามีร่า ลูกเขาก็แค่สงสัยตามประสาเด็ก" คามินกระซิบกลั้วหัวเราะข้างหูเมีย "คืนนี้สงสัยต้อง 'นวด' เงียบๆ กว่าเดิมหน่อยแล้วล่ะมั้ง หรือไม่ก็ต้องหาผ้ามาอุดปากหนูไว้ดีไหมจ๊ะ?""พี่คามิน! ทะลึ่ง!" มีร่าฟาดฝ่ามือลงบนไหล่แกร่งดังเพียะ"คุณย่าขาาา ดูคุณพ่อกับคุณแม่สิคะ ทะเลาะกันอีกแล้ว" เด็กแฝดหันไปฟ้องคุณดารินทร์“ไม่เป็นไรหรอกลูก พ่อกับแม่ไม่ได้ทะเลาะกันหรอก เขาแค่ 'นวด' กันตามประสาผัวเมีย" คุณดารินทร์ตอบหลานพร้อมกับขำจนน้ำตาเล็ด "ไปเถอะ

คามินหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ "เมียพี่นี่แหละเด็ดที่สุด! เอาเลยนะ จะเริ่มละ"คามินจัดการวางกระรอกตัวใหญ่ลงบนหน้าท้องกระเพื่อมไหวของไอ้ขี้ยานั่น ก่อนจะเอาถังเหล็กครอบทับไว้ทันที เขาเปิดหัวพ่นแก๊สจนไฟสีฟ้าพวยพุ่งออกมาแล้วเริ่มพ่นลงบนถังเหล็กอย่างช้าๆ ความร้อนเริ่มส่งผ่านไปยังอากาศข้างในถัง กระรอกที่อยู่ข้างในเริ่มตื่นตระหนก มันส่งเสียงร้องจี๊ดๆ พร้อมกับใช้กรงเล็บแหลมคมข่วนลงบนหน้าท้องของเหยื่ออย่างบ้าคลั่ง"อื้ออออ! อื้ออออ!" ไอ้คนนั้นเบิกตาโพลง ร่างกระตุกเกร็งจนโซ่เหล็กที่มัดไว้สั่นสะเทือน เสียงเล็บที่เริ่ม 'ขุด' ลงไปในชิ้นเนื้อดังสอดประสานกับเสียงกรีดร้องที่ถูกฝ่ามือของมีร่าอุดเอาไว้"เมียขา ปิดปากมันไว้แน่นๆ นะคะ พี่จะรอดูว่ากระรอกตัวนี้มันจะขุดได้ลึกแค่ไหน ถ้าไฟมันร้อนกว่านี้ กระรอกมันคงอยากเข้าไปหาที่อยู่ใหม่ในท้องมันแน่ๆ" คามินพูดพลางเร่งไฟแก๊สให้แรงขึ้น "จะบอกกูได้หรือยังว่าใครจ้างพวกมึงมา! ถ้าไม่พูด กูจะพ่นไฟให้ถังนี่แดงเป็นลาวาเลย!"เลือดสีสดเริ่มซึมออกมาจากใต้ขอบถังเหล็กที่กดทับอยู่บนหน้าท้อง กลิ่นคาวเลือดผสมกับกลิ่นไหม้เริ่มโชยออกมา มีร่ามองภาพนั้นด้วยความรู้สึกสะใจอย่างบอกไม่

"เห็นค่ะ พี่คามินก็หล่อมาก" มีร่าครางแผ่ว จ้องมองเงาในกระจกที่สามีของเธอกำลังปรนเปรอร่างกายเธออย่างไม่อายฟ้าดิน"ยืนดีๆ นะ พี่จะเริ่มแล้ว" คามินย่อตัวนั่งลงกับพื้นห้องน้ำ สายตาจ้องมองกุหลาบงามผ่านกระจกบานใหญ่ เขาแลบลิ้นร้อนออกมาเลียตวัดจนทั่วร่องนุ่ม พร้อมกับส่งนิ้วแข็งแกร่งเข้าไปเบ็ดอย่างแรงเพื่อให้เธอเห็นทุกท่วงท่าในกระจก"อ๊ะ! อ๊าาา พี่คามินหนูอาย พอแล้วค่ะ อย่าจ้องขนาดนั้น" มีร่าเบือนหน้าหนีด้วยความเขินอายเมื่อเห็นนิ้วของสามีเข้าออกในตัวเธอผ่านเงากระจก"อายทำไมคะ? ดูสิว่ามันสวยแค่ไหน ดูตอนที่ร่องหนูมันกลืนกินนิ้วพี่เข้าไปสิ" คามินเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเธอผ่านกระจก "ดูสิมีร่า พี่อยากให้หนูเห็นความเสียวซ่านของตัวเองชัดๆ""อ๊า อ๊าา พี่คามิน อ๊าาา แรงๆ ค่ะ ตรงนั้นแหละ อื้อออ!" มีร่าเริ่มคุมตัวเองไม่อยู่ เธอแอ่นสะโพกเข้าหาปลายนิ้วที่รัวถี่ขึ้นเรื่อยๆ"ดูเร็วที่รัก... ดูตอนที่น้ำหนูใกล้จะแตกนะ ดูสิว่ามันขยับยังไง" คามินเร่งจังหวะนิ้วรัวเร็วขึ้นจนเกิดเสียงดัง แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ สะท้อนก้องห้องน้ำที่เงียบสงัด"อ๊าาา จะแตกแล้ว จะแตกแล้วค่ะพี่คามิน! อ๊าาาาา!"ร่างบางกระตุกเกร็งจนแทบจะยืนไม่อยู่ มี