บททั้งหมดของ แพงจะเป็นเมียพี่ตรี: บทที่ 101 - บทที่ 110

พีระถามด้วยความเป็นห่วง ท่านนึกโกรธไอ้ผู้ชายคนนั้นที่ปล่อยให้ลูกสาวท่านต้องเผชิญชะตากรรมลำพังพริริมาหน้าซีดเผือดไปชั่วขณะ คำถามที่เธอกลัวที่สุดมาถึงแล้ว“เขา...” เธอหลุบตาลงต่ำ หลบสายตาจับผิดของผู้เป็นบิดา“เรา ... ไม่ได้ติดต่อกันแล้วค่ะคุณพ่อ เราจบกันไปนานแล้ว”“มันทิ้งลูกไปงั้นเหรอ?” น้ำเสียงพีระ

ครืดด ... ครืดดดเสียงสั่นจากโทรศัพท์แจ้งเตือนขึ้น น้ำฟ้าวางงานในมือ แล้วหันไปมอง พอเห็นว่าเป็นเบอร์แปลกเธอก็ชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนกดรับ“สวัสดีค่ะ น้ำฟ้าพูดค่ะ”“ฉันเอง...”เสียงคุ้นเคยดังขึ้น ดวงตากลมลุกวาว เมื่อรู้ว่าเป็นเสียงของเพื่อนสนิท หญิงสาวขยับตัวนั่งหลังตรง ก่อนคิ้วจะขมวดเข้าหากัน แล้วเ

เธอเห็นเขาแล้ว ผู้ชายที่ฝั่งลึกอยู่ในใจ ... พี่ตรีผอมลงไปมาก ใบหน้าดูตอบและอิดโรย ใต้ตามีรอยคล้ำเหมือนคนพักผ่อนไม่เพียงพอ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังดูดี และมีอิทธิพลต่อหัวใจของเธออย่างรุนแรงเหมือนเดิมเธอคิดว่าเวลาที่ผ่านมาจะช่วยทำให้เธอเลิกรักเขา แต่เปล่าเลยสุดท้ายหัวใจเธอก็เต้นเพราะเขาอีกเหมือนเดิม

เช้าวันใหม่ตริริศาตื่นขึ้นมาตั้งแต่ไก่ไม่ทันโห่ เพราะรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ออกไปเที่ยวข้างนอกครั้งแรก หลังจากไม่ได้ออกไปไหนเลยตั้งแต่มาอยู่ประเทศไทยร่างเล็กในชุดกระโปรงลายจุดสีสดใสวิ่งพล่านอยู่ทั่วบ้าน จนป้าไหมต้องรีบจัดอาหารเช้าให้หนูน้อยก่อนที่คุณท่านจะตื่น และกำชับเด็กในบ้านให้ดูแลท่านให้ดี“ยาย

ทางด้านป้าไหมเองก็ร้อนใจ และรู้สึกผิดที่ทำให้คุณหนูเล็กของบ้านหายไป ป้าแม่บ้านสูงวัยรีบโทรหาพริริมาด้วยมือที่สั่นเทา“คุณหนู... ฮึก ๆ คือว่าหนูตรีมหายไปค่ะคุณหนู ป้าขอโทษ!”พริริมาที่กำลังประชุมอยู่ที่โรงพยาบาลแทบเป็นลม เมื่อได้ยินข่าวร้ายที่เธอกลัวมากที่สุด“ว่ายังไงนะคะ! หายไปได้ยังไงคะป้าไหม แล้ว