Todos los capítulos de ทะลุมิติโลกอสูร กลายเป็นคนโปรดของพี่ชายบุญธรรมทั้ง 3 คน: Capítulo 1 - Capítulo 10

สามหนุ่ม ชะงักพร้อมกัน“ชิงชิง น้องเห็นใครหรือ”คนที่อีกสองหนุ่มเรียกว่า ‘พี่ใหญ่’ จับไหล่เธอให้หันมองเขา แต่สิ่งที่เจียงซูหน่วนเห็นไม่ได้มีแค่ชายหนุ่มทั้งสามที่มองเธออย่างงุนงง แต่กลับเป็นภาพเบื้องหลังพวกเขาภูเขาสูงใหญ่ที่มีน้ำตกทอดตัวลงมาเป็นมาเป็นสาย ก่อนจะขับเคลื่อนเป็นลำธารไหลตรงมายังจุดที่เธอนั่งอยู่ สองฝั่งข้างทางเต็มไปด้วย ไม้ดอก ไม้ผล และที่เห็นไม่ไกลนั่น เป็นต้นไม้ที่กลายเป็นสะพานข้ามลำธาร มีเถาดอกไม้ร้อยรัดไปตามกิ่งก้านจนกลายเป็นสะพานดอกไม้“นี่ฉัน... ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม...”[ยินดีต้อนรับสู่โลกอสูร ข้าคือระบบเปลี่ยนชะตา][ผู้ใช้งาน : เจียงซูหน่วน][สถานะเดิม : เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางน้ำ เรือสำราญอับปาง][สถานะปัจจุบัน : วิญญาณเข้าสู่ร่างว่านชิงชิง เสียชีวิตจากการจมน้ำตาย]เจียงซูหน่วนหน้าซีด มือไม้สั่นไปหมด ในหัวนึกแต่เพียงว่า...‘นี่ฉันตายแล้วจริงๆ เหรอ รายการยังแข่งไม่จบเลยนะ หมูตุ๋นซอสพริกก็ยังไม่ได้จัดใส่จานเลย เงินรางวัลก็ยังไม่ได้ แล้วเตาอบที่เพิ่งผ่อนล่ะ จะทำยังไง’หลายอย่างที่ประเดประดังเข้ามาในสมอง ซ้อนทับกับภาพรอบตัวที่ไม่คุ้นเคยเลยสักนิด ที่นี่คือที่ไหน ระบบเป

ระหว่างทางที่พี่ชายบุญธรรมทั้งสามคนบอกว่ากลับบ้าน ทำให้เจียงซูหน่วนตื่นตาตื่นใจ เพราะเป็นครั้งแรกที่เห็นบ้านของเผ่าสัตว์ สิ่งที่เรียกว่า ‘บ้าน’ นั้น มีทั้งโพรงไม้ เถาวัลย์ร้อยรัดกันเอาไว้ เนินดิน ถ้ำ หรือแม้แต่เป็นลานหญ้าใต้ต้นไม้ก็เรียกว่า ‘บ้าน’ ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะจินตนาการถึงบ้านของว่านชิงชิงและเมื่อผ่านบ้านของเหล่าสัตว์ เจียงซูหน่วนเห็นแล้วว่า นอกจากพี่ชายบุญธรรมทั้งสามคนจะเป็นเผ่าจิ้งจอก เผ่าพยัคฆ์ และเผ่าเหยี่ยวแล้ว เวลาเจอผู้คน ระบบก็จะแนะนำว่าคนผู้นั้นเป็นเผ่าอะไร ซึ่งมีทั้งเผ่ากระต่าย เผ่างู เผ่ากวาง เผ่ากระรอก และเธอเดาว่าน่าจะมีอีกหลายเผ่าตามชนิดของสัตว์ที่รู้จักสิ่งที่ทำให้เธอสะดุดใจคือ ตลอดทางที่ผ่านมานี้ ระบบไม่เคยขึ้นคำว่า ‘มนุษย์’ เลยสักครั้ง ทุกคนมีเผ่ากำกับ แต่ทั้งหมดก็เป็นสัตว์ที่อยู่ในร่างคน บางคนมีหู บางคนมีหาง บางคนมีเกล็ดเล็ก ๆ ตามลำคอ หรือมีกรงเล็บโผล่พ้นปลายนิ้ว เธอจึงเริ่มเข้าใจว่าโลกอสูรตามที่ระบบแนะนำนี้ ไม่ใช่โลกที่มนุษย์อยู่ร่วมกับสัตว์ แต่เป็นโลกของสัตว์ที่มีร่างกายเป็นมนุษย์ และเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่โลกอสูรแห่งนี้มีมนุษย์อาศัยอยู่ไหมเพราะเมื่อถามว่

เมื่อเจียงซูหน่วนยอมรับชะตากรรม และเชื่อแล้วว่าตัวเธอทะลุมิติมาเป็นว่านชิงชิงจริง สิ่งที่ต้องทำอย่างเร่งด่วน! ก็คือ ทำตามภารกิจที่ระบบบอก ว่านชิงชิงห้ามตาย ว่านไห่ตงห้ามตาย และพี่ชายทั้งสามก็ห้ามกลายร่างเป็นสัตว์อสูรดึกดำบรรพ์ที่ดุร้ายตอนนี้ว่านชิงชิงคือตัวเธอยังหายใจอยู่ พี่น้องตระกูลว่านทั้งสาม ยังยืนหล่ออยู่ตรงนี้ มีเพียงคนเดียวที่ไม่อยู่ที่นี่ นั่นคือ ว่านไห่ตง ต้องเริ่มจากตรงนี้ล่ะเจียงซูหน่วนสูดลมหายใจลึกก่อนจะพูด“พี่ใหญ่เจ้าคะ”“หืม...”ทว่าคำพูดที่ออกจากปากกลับทำให้เจียงซูหน่วยเบิกตากว้าง เมื่อปากมันพูดคำว่า ‘เจ้าคะ’ ไปเอง เสมือนว่าว่านชิงชิงก็พูดแบบนี้ แต่เธอยังไม่มีเวลาคิดอะไรไปมากกว่านั้น เมื่อพี่ใหญ่หันมาตอบรับ ให้เธอถามต่อ“ว่าน... เอ่อ... พ่อจะกลับมาเมื่อไรเจ้าคะ”ทันทีที่เอ่ยถึงพ่อ บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปเล็กน้อย พี่ใหญ่อึ้งไป พี่รองหันหน้าไปทางอื่น เหมือนว่าเขาไม่ใช่คนที่ต้องตอบแน่ ส่วนพี่สามกลับจ้องหน้าเธอนิ่ง เหมือนสงสัยในคำถาม“อีกไม่นานหรอก เขาบอกว่าจะไปพบสหายเก่า แล้วจะรีบกลับ”เป็นพี่ใหญ่ที่ให้คำตอบ น้ำเสียงนั้นยังปรานีว่านชิงชิงไม่เปลี่ยน“ไปนานเท่าไรแล้ว”“เก

เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหมอกบาง ๆ ที่ลอยปกคลุมหมู่บ้านชิงเหอเสียงไก่ขันดังมาจากท้ายหมู่บ้าน กลิ่นหอมของน้ำรากไม้บดอุ่นผสมสมุนไพรลอยมาตามลมเจียงซูหน่วนเดินออกจากห้อง ก็พบว่าพี่ชายทั้งสามนั่งอยู่ที่กลางลานบ้านเรียบร้อยแล้วว่านอี้หลางกำลังหั่นสมุนไพร ท่วงท่าการใช้มีดของเขา ไม่ต่างจากเชฟแล่ปลา เพราะจังหวะการลงมีด มั่นคง นุ่มนวล และสม่ำเสมอ สำหรับเธอที่เป็นเชฟเหมือนกันยังต้องยกนิ้วให้ว่านเหยียนหู่กำลังสับฟืน ทุกจังหวะที่เสียงมีดแหวกอากาศลงไปกระแทกท่อนไม้ และเสียงไม้ที่กระแทกพื้น ช่างเข้ากับท่าทางดุดันนั้นเป็นอย่างกี จนเจียงซูหน่วนอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าพี่รองของว่านชิงชิงไปเกิดอยู่ในโลกของเธอ เขาน่าจะเป็นนายแบบก้ามปู มาดแบด ๆ แบบโหด เลว ดี แต่เวลากลับรักปลา รักน้ำ รักซาซิมิ ส่วนพี่สามคนหล่อจนใจหล่อนสั่น ใบหน้านิ่งที่ก้มลงมองเพียงแผ่นหนังแผนที่ในมือ จ้องมองอย่างขมักขะเม่น บุคลิกแบบนี้น่าจะเป็นรุ่นพี่จอมเนี้ยบ แบบพร้อมจะดุหากรุ่นน้องทำผิด แต่ก็แอบช่วยเหลือรุ่นน้องอยู่ลับ ๆ ก็ดวงตาดุจเหยี่ยวที่จ้องมองมา บอกแบบนั้นทว่าแม้เธอจะชื่นชมสามหนุ่มสามมุมอยู่เงียบ ๆ แต่ทุกอย่างก็ยังดูปกติ