جميع فصول : الفصل -الفصل 140

192 فصول

Crazy Doctor 132

“อื้อ อี้ อื้อ ฮื้อ!” ถ้อยคำที่เธอพยายามจะพูดนั้นไม่ได้ทำให้คนทั้งสองสนใจแม้แต่น้อย อาจจะเพิ่มความหงุดหงิดรำคาญให้อีกต่างหาก“ไหนครับขอดูดวงตาหน่อยสิครับ” นอสสอดมีดเข้าไปแนบใบหน้าสวยแล้วใช้คมมีดกรีดกระชากผ้าที่ปิดตาของมิเกลอย่างแรง ผ้าขาดและใบหน้ามีรอยเลือดซิบเล็กน้อย“อื้อ เอ…” ดวงตาของมิเกลเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าหนึ่งในชายฉกรรจ์คือเวย์ อดีตคู่นอนที่เธอนั้นเคยถูกอกถูกใจในรสเซ็กซ์จนไม่อยากเลิกราเวย์เดินไปนั่งที่โซฟาตรงหน้ามิเกล เขานั่งไขว่ห้างและหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ ส่วนนอสกำลังยืนมองหน้าผู้หญิงที่กล้าทำร้ายคนที่เขารักและเคารพนับถือ“อยากพูดใช่ไหมครับ” นอสย่อเข่าลงตรงหน้ามิเกล ใบหน้าของเขาและมิเกลเสมอกัน นอสถามมิเกลพร้อมใบหน้าที่มีรอยยิ้มมุมปากและด้วยความสงสัย ความอยากรู้เหตุผลที่เธอต้องมาอยู่ตรงนี้ เธอจึงพยักหน้าทันทีแบบไม่รีรอและคิดอะไรทั้งนั้นนอสยกยิ้มพอใจก่อนจะยื่นปลายมีดสอดเข้ากึ่งกลางริมฝีปากของมิเกล ซึ่งมิเกลพยายามที่จะเอนใบหน้าหลบ แต่ด้วยตัวที่ถูกมัดติดกับเก้าอี้ทำให้เธอหลบหนีไปไหนไม่ได้ฉับ!“กรี๊ด…” คมมีดถูกตวัดจนเกิดรอยแผลที่ริมฝีปาก คนทำยกยิ้มชอบใจ ส่วนคนถูกกระทำมองตาขว
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد

Crazy Doctor 133

“กับบางเรื่อง ผมก็ไม่ชอบยื้อเวลาอะไรนาน ๆ เอาเป็นว่ายาที่ใส่ให้อามอร์ฟีนกิน คุณหมอมิเกลได้เพิ่มอะไรลงไปอีกไหมครับ แล้วถ้าเพิ่ม…สิ่งนั้นเรียกว่าอะไร” นอสยังคงกระซิบทุกคำที่พูดออกไปที่ข้างใบหูของมิเกล เมื่อพูดถึงมอร์ฟีน นอสก็รู้สึกอยากจะกรีดมีดลงที่หลอดลมของมิเกลให้เธอได้รับผลกรรมที่ทำกับมอร์ฟีนแต่นอสพยายามหักห้ามใจเพราะเขาไม่อยากให้คนที่ทำกับมอร์ฟีนเจ็บปวดแค่นิดเดียวแล้วขาดใจตาย เขาอยากให้มันเจ็บตลอดไป เจ็บเจียนตายแต่ไม่ตาย“เฮอะ… ที่ไหนได้ก็คนของอีบ้า อีประหลาดนั่นสินะ งั้นก็คงต้องเสียใจด้วยนะเพราะฉันจะไม่ตอบอะไรเด็ดขาด ถ้าจะฆ่าก็ฆ่าฉันเลย ฉันยอมตายดีกว่าบอกว่าฉันใส่อะไรลงไป ฉันไม่มีทางช่วยมันหรอก เพราะฉันตั้งใจจะฆ่ามัน ฉันอยากให้มันตาย! ตาย ๆ ไปซะ ตายห่าไปเลย ในเมื่อฉันไม่มีความสุขมันก็ไม่ต้องมี!” มิเกลพูดออกมาทันทีที่ได้ยินคำถามของนอส คำถามของนอสทำให้เธอสติแตกเธอเกลียดมอร์ฟีนจนเข้าไส้ อะไรที่เป็นสิ่งที่มอร์ฟีนรักและให้ความสนใจ เธอจะแย่งมาให้หมด เพราะด้วยนิสัยที่ค่อนข้างร้ายกาจจึงไม่มีใครสนใจเด็กกำพร้าเช่นเธอ และเมื่อมีคนใจบุญรับเธอไปอุปถัมภ์ เธอดีใจเป็นอย่างมาก แต่แล้วเธอกลับต้องเ
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد

Crazy Doctor 134

“ทำไมฉันต้องแคร์ พ่อเป็นคนเลี้ยงฉัน ไม่ใช่อีนั่นสักหน่อยที่เลี้ยง มันคนละคนกันนะ แยกแยะหน่อย” มิเกลพูดตามที่ตนคิด“ตรรกะคุณหมอมิเกลคงป่วยสินะครับ” นอสผละมีดออกจากลำคอของมิเกล จากนั้นนอสก็เดินมาด้านหน้าของเธอ“นี่มันคงยังไม่ตายสินะ ถึงได้มาถามฉันว่าใส่อะไรเพิ่มลงไปไหม น่าเสียดายจริง ๆ ที่ฉันทำพลาด” มิเกลพูดด้วยความเจ็บแค้นใจ“เฮอะ หึหึหึ ฮ่า ฮ่า ฮ่า… นี่เหรอครับคนที่เรียนจบหมอ นี่ยังมีความเป็นคนอยู่ไหมครับ” นอสจ้องที่ใบหน้าสวยของมิเกล“แล้วแกมีความเป็นคนหรือไง อายุถึง 18 หรือยังมาถือมีดจ้องจะทำร้ายคนอื่น” มิเกลสวนกลับทันควัน“บังเอิญว่าเลือกเป็นคนเฉพาะกับคนครับ” คนอย่างนอสไม่สะทกสะท้านกับคำพูดของคนแบบนี้อยู่แล้ว เขายิ่งหัวเราะชอบใจด้วยซ้ำ“ไอ้เด็กบ้า!”“ยังไม่ทันได้เห็นเลยว่าผมบ้ารึเปล่า ทำไมรีบด่วนสรุปนักล่ะครับ” นอสยกยิ้มอีกครั้ง“เวย์ คุณจะนั่งแบบนั้นอีกนานไหม คุณเป็นพวกมันหรือไงถึงได้มองเฉย ๆ แบบนี้ ทำไมไม่ช่วยฉัน” มิเกลมองไปยังเวย์ที่นั่งมองการกระทำของนอสอยู่“ถ้าบุหรี่ไอหมดมวนแล้วยูยังไม่ลงมือทำอะไรสักอย่าง ไอจะจัดการเองแล้วนะ” เวย์พูดกับนอส และเขาไม่สนคำถามของมิเกลด้วยซ้ำ“ใจร้อ
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد

Crazy Doctor 135

หนึ่งเดือนต่อมา…(WARM TALK)“ถ้าครบสามเดือนมอร์ฟีนยังไม่ฟื้น พ่อจะปล่อยให้มอร์ฟีนจากไป” พ่อของมอร์ฟีนพูดขึ้นมา ตอนนี้ท่านนั่งข้างเตียงของมอร์ฟีน แล้วก็ลูบไล้ที่ศีรษะของมอร์ฟีนไปด้วย ท่านซูบผอมเพราะตรอมใจไม่ต่างจากผม“ไม่ครับ ผมไม่ยอม” ผมพูดเสียงแข็ง จู่ ๆ จะมาปล่อยให้เมียของผมตายได้ยังไง ผมไม่ยอมหรอก มอร์ฟีนต้องกลับมาหาผม“บางทีก็ต้องยอมรับความจริงนะวอร์ม ที่จริงลูกสาวของพ่ออาจจะตายตั้งแต่ที่ห้องอบขนมแล้ว”“ไม่จริงครับ มอร์ฟีนไม่มีทางทิ้งผม เธอยังไม่ตาย เธอแค่หลับ เดี๋ยวเธอก็ตื่น มอร์ฟีนแค่อยากจะพัก มอร์ฟีนแค่เหนื่อยเท่านั้นเอง” เท่าไหร่ล่ะ ต้องพูดเท่าไหร่ ต้องพูดอะไรบ้างพ่อของมอร์ฟีนถึงจะเชื่อว่ามอร์ฟีนจะกลับมาทำไมท่านไม่มีความเชื่อแบบที่ผมนั้นเชื่อ“พ่อรู้ดีว่าร่างกายของลูกสาวพ่อเป็นยังไง วอร์มควรพักผ่อนบ้างนะ” พ่อของมอร์ฟีนพูดจบก็เดินออกไป ภายในห้องจึงเหลือแค่เพียงผมกับเธอทำไมไม่รับฟังผมบ้างวะ“ต้องยาตัวไหนฟีนถึงจะกลับมา วอร์มลองทุกตัวที่คิดออกแล้วนะ ทำไมฟีนแค่ดีขึ้น ทำไมถึงไม่ตื่น” ผมขึ้นมานอนบนเตียงข้างกายเธอ ผมโอบกอดและถามเธอทั้งน้ำตา“วอร์มคิดถึงฟีนรู้ไหม คิดถึงมาก ๆ วอร์มอย
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد

Crazy Doctor 136

ร่างกายของผมอยู่ได้ด้วยยาที่ไอ้เดรคเป็นคนฉีดให้ ผมเริ่มรู้สึกไม่อยากจะทำอะไรทั้งนั้น อยากให้เวลาหยุดนิ่ง แล้วให้มันหมุนเดินอีกครั้งในวันที่มอร์ฟีนฟื้น“พ่อของมอร์ฟีนบอกว่าถ้าครบสามเดือนแล้วมอร์ฟีนไม่ฟื้น เขาจะปล่อยมอร์ฟีนไป มันจะเป็นไปได้เหรอมึง ยังไงมอร์ฟีนต้องฟื้นสิ ทำไมให้เวลามอร์ฟีนแค่นั้นวะ ทีพี่ชายกูยังให้เวลาตั้งหลายปี แต่ทำไมมอร์ฟีนที่เป็นลูกสาวตัวเองถึงให้แค่สามเดือน เขาอยากให้ลูกเขาตายเหรอวะ” ผมเริ่มปรึกษาไอ้เดรค ทีกับพี่เสือยังพากันรอได้ แล้วทำไมกับมอร์ฟีนถึงได้จะปล่อยเธอให้จากไป“พี่ชายมึงเขาผ่าตัดเนื้องอกในสมอง มึงแยกแยะหน่อยสิวะ มอร์ฟีนโดนยาพิษ มันต่างกัน มึงกำลังหลอกตัวเองอยู่นะไอ้วอร์ม มึง…”“หยุดพูดเลยไอ้เดรค กูไม่อยากฟัง กูอยากอยู่กับฟีนมึงออกไปเถอะ” ผมรีบพูดแทรกก่อนที่ไอ้เดรคมันจะพูดจี้ใจผมมากกว่านี้ผมไม่อยากฟัง ไม่อยากได้ยินหรือรับรู้อะไรทั้งนั้น!วันต่อมา…“ย่าบอกว่าพี่ไม่ค่อยกินข้าว” ไอ้เคลิ้มเอ่ยทักเมื่อมันเดินเข้ามาในห้องของมอร์ฟีน“ใคร?” ผมถามถึงผู้หญิงที่ไอ้เคลิ้มพามาด้วย ปกติมันไม่พาผู้หญิงมาให้คนที่บ้านได้เห็นเด็กผู้หญิงที่ยืนข้างไอ้เคลิ้มยกมือขึ้นไหว้ผม
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد

Crazy Doctor 137

“ช่วงนี้ก็คงยากหน่อย เพราะเฮียภพล่ามมันไว้”“อ่อ ใช้วิธีล่ามแบบนั้นเลยก็คงจะหนียาก แล้วไงมึงไม่ไปเรียนเหรอ” ผมพยักหน้าและถามต่อ“กำลังจะไป แวะมาหาฟีนมันก่อน… งั้นไปนะ” ไอ้เคลิ้มมองไปที่มอร์ฟีน แล้วจากนั้นก็หันมาบอกผม ผมพยักหน้าให้มันก็เลยลากเด็กผู้หญิงคนนั้นออกไป“ไอ้นอสฝากความคิดถึงมาหาด้วยนะ ฟีนรีบ ๆ ตื่นสิ มันรอเค้กจากฟีนอยู่นะ ไอ้เวย์มันก็งานยุ่ง อยากได้คำปรึกษาจากฟีน รีบ ๆ กลับมานะ ทุกคนรอฟีนอยู่” บางทีผมก็เริ่มชินกับการพูดคนเดียว มันน่าเศร้าใจมาก เวลาที่ผมอยากให้เธอกอด ผมก็จับแขนของเธอมาพาดที่ลำตัว เวลาอยากให้เธอลูบแก้ม ผมก็จับมือเธอมาวางที่แก้มผมมันเป็นเรื่องเศร้าที่ผมไม่อยากจะเจอบางทีผมก็นอนมองหน้าเธอเป็นวัน ๆ โดยไม่ทำอะไรสักอย่าง เหมือนกับวันนี้ที่ผมอยากจะมองเธอให้เต็มตาหลายชั่วโมงผ่านไป 18.00 น.“บางทียาก็ช่วยให้มีชีวิตอยู่ตลอดไปไม่ได้หรอกนะ” ไอ้เดรคมันพูดขณะที่มาฉีดยาเข้าร่างกายให้ผมเหมือนทุกวัน“กูแค่ไม่อยากเอาอะไรเข้าปาก” ผมบอก“แต่บางทีมึงก็ต้องยอมรับความจริงแล้วก็อยู่ให้ได้ มึงไม่ควรยึดติดกับอะไรเกินไป” ผมโคตรเบื่อการที่ต้องมาฟังประโยคแบบนี้เกือบจะทุกวัน ก็แค่เข้ามาท
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد

Crazy Doctor 138

ผมค่อย ๆ ปรับการมองเห็นหลังจากที่รู้สึกตัวว่ายังมีชีวิตอยู่นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ผมหลับไปเพดานสีขาว นั่นคือสิ่งที่ผมมองเห็นเป็นสิ่งแรก ผมหันมองรอบข้าง สภาพห้องมันคือห้องนอนที่บ้านป๊าของผมแม่งเอ๊ย!ผมขยับตัวจะลุก แต่ทั้งแขนทั้งขาของผมถูกล็อกไว้นี่ทำบ้าอะไรกันวะ แล้วมอร์ฟีนล่ะ มอร์ฟีนเป็นยังไงบ้างห้านาทีต่อมา…แกร๊ก!“ตื่นแล้วเหรอลูก หิวข้าวไหม” มัมเดินเข้ามาในห้องนอนผม ผมเหลือบมองใบหน้าของท่านท่านมีรอยยิ้ม ท่านทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำเหมือนเรื่องราวมันปกติ เหมือนผมไม่เคยสูญเสีย“…”“ปวดหัวไหมลูก มัมเป็นห่วงวอร์มมากเลยรู้ไหม วอร์มหลับนานมากเลยนะ คงเป็นเพราะร่างกายไม่ได้พักผ่อน พอได้พักก็เลยยาว” มัมเดินมาลูบที่หัวของผม ส่วนผมหันหน้าหนีผมแม่งไม่อยากจะคุยด้วย“วอร์ม พูดกับมัมหน่อยสิ นี่แม่นะวอร์ม” ท่านเริ่มเสียงสั่น เพราะผมเมินเฉย คือผมต้องสนใจเหรอวะ ต้องสนคนที่ฉีดยาให้ผมหลับ แล้วลากผมกลับมาบ้าน ปล่อยให้มอร์ฟีนจากไป และมัดผมไว้ไม่ให้หนีไปไหนผมจำเป็นต้องพูดด้วยเหรอ ผมต้องพูดกับคนที่ไม่เข้าใจผมหรือไงพูดไปยังไงก็ไม่มีทางเข้าใจกันเปลืองน้ำลาย“น้องวอร์ม…”“มอร์ฟีนอยู่ไหน” นั่นคือสิ
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد

Crazy Doctor 139

“ไม่มีมอร์ฟีนแล้ววอร์ม ลูกผู้ชายควรยอมรับความจริงได้แล้ว แล้วถ้าวอร์มยังคิดจะฆ่าตัวตายตามมอร์ฟีน ป๊าก็จะขังวอร์มไว้แบบนี้ ที่เราทุกคนทำก็เพราะรักลูกนะ ไม่มีอยากให้เรื่องเป็นแบบนี้” ป๊าของผมพูด“ไม่อยากให้เป็นแบบนี้แล้วเอาฟีนไปทำไม ผมบอกแล้วไงว่าเดี๋ยวฟีนก็ตื่น ทำแบบนี้กับผมก็ฆ่าผมเลยดีกว่า ผมไม่อยากอยู่แล้ว จะให้อยู่ไปเพื่ออะไร”“เดี๋ยวพวกผมคุยกับน้องเองครับป๊า ป๊าพาพี่ไลลาไปพักเถอะ” เสียงของหนึ่งในพี่ชายของผมพูดขึ้น ผมเหลือบสายตาไปมองเห็นพี่ชายทั้งสามยืนอยู่ พวกเขาเดินเข้ามาหาผมแล้วนั่งลงที่เตียงส่วนป๊าก็พามัมเดินออกไป“เฮ้อ…” เป็นเสียงพี่เสือถอนลมหายใจเมื่อมองสภาพของผม“ตอนนี้เฮียส่งไอ้นอสลูกชายเฮียเข้าโรงพยาบาลบ้าแล้วนะ มันเกินจะเยียวยาแล้ว” เฮียภพเอ่ยและปลดกุญแจมือที่ล็อคข้อมือผมไว้“วอร์มหลับไปเกือบเดือนเลยนะ น่าจะเพราะฤทธิ์ยานอนหลับบวกกับร่างกายที่ไม่ได้พักผ่อน” พี่เสือพูดและเอนหลังพิงหัวเตียง ปล่อยให้เฮียภพปลดกุญแจที่ล็อกผมอยู่“ที่มันเป็นแบบนี้เพราะไม่มีใครทนได้ที่เห็นน้องคนเล็กทำร้ายตัวเองด้วยการไม่กินข้าว อย่าลืมสิว่าวอร์มเป็นคุณชายห้าของตระกูลศิวะวานนท์ และวอร์มเป็นลูกชายแ
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد

Crazy Doctor 140

“ผมไม่เริ่มกับใครอีกแล้ว แล้วผมก็จะไม่มีทางได้รักมิเกล แล้วปล่อยให้มอร์ฟีนรอแบบนั้นเลย ถ้าวันนั้นผมไม่เป็นคนช่วยลูกชายพี่ไม่ให้โดนรถชน จนตัวเองต้องสูญเสียความทรงจำบางอย่างไป ถ้าผมไม่ช่วยทิวในวันนั้น วันนี้มอร์ฟีนกับผมคงมีความสุขไปแล้ว ผมคงไม่ลืมเธอ และผมคงไม่คิดจะคบมิเกลผู้หญิงร้ายกาจคนนั้น” ผมพูดถึงเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นในวัยเด็ก ตอนนั้นป๊ากับมัมให้ผมไปเรียนต่างประเทศ ท่านพาไอ้ทิวไปด้วยเพราะช่วงนั้นพี่เสือต้องผ่าตัดสมอง ท่านไม่อยากให้ไอ้ทิวต้องเสียใจเรื่องพี่อ้ายและพี่เสือหลังจากไปอยู่ที่นั่นได้ไม่กี่วัน ด้วยความซนของไอ้ทิวและผมที่เล่นเตะบอลกันอยู่หน้าบ้าน ลูกบอลกลิ้งออกถนนพวกผมสองคนก็วิ่งไปเก็บ ไอ้ทิวมันเกือบโดนรถชน ผมเลยวิ่งเข้าไปผลัก เราสองคนไม่ได้โดนรถชน แต่ก็มีแผลเพราะแรงกระโดดหลบ หัวของผมกระทบขอบฟุตบาทถนนด้วยความแรง ทำให้ความทรงจำบางช่วงของผมหายไปและหนึ่งในนั้นคือเรื่องของมอร์ฟีนนั่นคือสิ่งที่มัมกับป๊าเล่าให้ผมฟังในวันที่ผมเค้นถามถึงสาเหตุที่ทำไมผมถึงลืมผู้หญิงที่ชื่อมอร์ฟีน มันทำให้ผมรู้ถึงสาเหตุที่ผมลืมเธอ เพราะตั้งแต่นั้นมาผมก็มุ่งสนใจแต่การเรียนหมอ ไม่สนใจสิ่งรอบข้างอีก
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد

Crazy Doctor 141

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป… “สวัสดีค่ะพี่หมอ” เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งเอ่ยทักผม ซึ่งผมนอนอยู่บนเตียง“…” ผมไม่สนใจเจ้าของเสียงที่พยายามจะตีสนิทกับผม“ทานข้าวกันค่ะ วันนี้แตงกวาทำอาหารมาให้พี่หมอเพียบเลยนะคะ” เธอเดินลากโต๊ะล้อเลื่อนมาตรงหน้าผม“ออกไป” ผมพูดสั้น ๆ แล้วหันไปกอดไอ้ซึมเศร้าที่นอนอยู่บนเตียงข้างกายผมตอนนี้ผมเรียกมันว่าซึมเศร้าได้เต็มปาก อย่างที่เมียผมเคยเรียก เพราะคำว่าความสุข มันหายไปตั้งแต่ที่เมียของผมจากไปผมกลับไปบ้านของมอร์ฟีนเมื่อห้าวันก่อน ภายในบ้านเงียบสงัด มีแม่บ้านและบอดี้การ์ด แต่กลิ่นอบขนมที่ผมเคยได้กลิ่นทุกครั้งที่กลับจากทำงานมันไม่มีแล้ว มีเพียงรูปที่ตั้งหน้างานศพที่เขียนวันที่เธอเกิด และวันที่เธอจากไป ผมเดินไปยังห้องเย็นที่เธอเคยอยู่ ตอนนี้ไม่เหลือแม้กลิ่นของเธอ ดอกกุหลาบที่ไอ้เคลิ้มหลานชายของผมเคยให้เธอก็แห้งเหี่ยวไม่เหลือความสวยงามอีกต่อไปผมกลับเข้ามาที่ห้องนอนของเรา มันเหลือแค่เพียงรูปถ่ายที่หลงเหลือไว้เป็นภาพจำทุกอย่างมันชี้ชัดว่ามอร์ฟีนจากผมไปแล้ว เธอไม่มีทางกลับมาอีก ผมนอนร้องไห้กอดหมอนที่เคยหนุนอยู่แบบนั้นเป็นวัน ๆผมโคตรคิดถึงเธอเลยผมร้องไห้จนไม่มีน้ำตาให้
last updateآخر تحديث : 2026-07-10
اقرأ المزيد
السابق
1
...
1213141516
...
20
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status