All Chapters of เสี่ยเถื่อน ss.4 (crazy doctor): Chapter 31 - Chapter 40

“วอร์มบอกกับครอบครัวเราไปว่า…จะไม่กลับไป จนกว่าจะมีหลาน ฟีนคงต้องทำใจอยู่กับคนที่ฟีนเกลียดหน่อยนะ หิวข้าวไหม วอร์มหิวข้าวมากเลยนะ เรากินข้าวกันดีกว่า” วอร์มแตะจูบที่กลีบปากฉัน จากนั้นเขาก็เดินไปที่ตู้เก็บยา และอุปกรณ์ ซึ่งภายในห้องนี้มีครบทุกอย่าง มันเหมือนถูกรีโนเวทเพื่อฉันโดยเฉพาะ“ไหนบอกหิวข้าว” ฉันถามเมื่อเขาเดินกลับมาหาฉัน หลังจากที่เขาฉีดบางอย่างเข้าที่แขนของตัวเอง“เป็นห่วงเหรอ อย่าห่วงเลย ห่วงตัวเองดีกว่านะครับ” วอร์มฉีกยิ้มหลังจากที่พูดออกมาด้วยใบหน้าที่นิ่งเรียบ“…” ฉันควรทำหน้าแบบไหน ตั้งรับแบบไหนฉันควรทำยังไงกับสิ่งที่เกิดขึ้นชดใช้เหรอ ทำไมต้องเป็นฉันล่ะ ทำไมฉันต้องชดใช้ ฉันไม่ใช่คนผิดนะ“เข้าห้องน้ำกัน เสร็จแล้วจะได้หาอะไรสนุก ๆ ทำกัน” วอร์มปลดกุญแจมือออก จากนั้นก็จับมือฉันไว้แน่น“ฉันไม่เข้า” ฉันบอกและขืนตัวไม่ยอมลุกจากเตียง“มอร์ฟีนครับ มอร์ฟีนรู้ไหมว่ามียาหลายชนิดเลยนะที่วอร์มเตรียมมา และวอร์มยังไม่อยากใช้กับร่างกายสวย ๆ ของมอร์ฟีน บอกแล้วใช่ไหมครับว่าอย่าดื้อกับหมอ หมอสั่งอะไรก็ต้องทำ ไปครับ ไปเข้าห้องน้ำกัน อย่าให้หมอพูดซ้ำนะครับ”วอร์มอุ้มฉันขึ้นจากเตียงผู้ป่วยทัน

เธอเป็นคนแรกที่ผมมัดผมให้ กับมิเกลคบกันมานานก็จริง แต่ผมไม่ค่อยได้ยุ่มย่ามใส่ใจกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆคนที่บอกผมว่าเธอชอบหรือไม่ชอบอะไร แพ้หรือไม่แพ้อะไรก็คือหลานชายของผม‘ผมให้โอกาสพี่ และยอมให้พี่ดูแลฟีน อย่าทำให้ฟีนมันเสียใจอีก ไม่งั้นพี่เจอกำปั้นผมอีกแน่’มันคือคำที่หลานชายผมสั่งก่อนจะวางสมุดโน้ตลงตรงหน้าผมมันคือทุกอย่างที่เกี่ยวกับตัวมอร์ฟีน ทุกอย่างที่ผมไม่เคยรู้เลย“…” มอร์ฟีนเงียบและมองหน้าผมผ่านกระจกโต๊ะเครื่องแป้ง“คุณหมอถามว่าคนไข้อยากไปเดินเล่นหรือไปห้าง ทำไมไม่ตอบครับ” ผมหมุนเก้าอี้ให้เธอหันหน้ามาหาผม“อยากนอน นอนด้วยกันไหม”“คำตอบไม่ตรงช้อย มีให้เลือกสองอย่างเท่านั้น” ผมลูบที่ใบหน้าขาวเนียน ดวงตาของเธอมันสวยงาม แต่น่าเสียดายที่มีนัยน์ตาเศร้าสร้อย“พักผ่อนกันนะวอร์ม หน้าตาวอร์มดูเหนื่อยมากเลยนะ” จู่ ๆ มือบางก็ยื่นมาลูบที่ใบหน้าของผม“บอกแล้วไงว่าอย่ามาห่วงฉัน” ผมปัดมือเธอออก เพราะความไม่ชินกับการที่เธอทำเหมือนสงสารกันผมไม่ได้อยากให้เธอมาสงสารผม ผมไม่ต้องการ“ขอโทษนะครับ” และเมื่อผมรู้สึกตัวในสิ่งที่ได้ทำลงไป ผมก็เลยเอ่ยคำขอโทษ และดึงเธอมากอดไว้ผมฉีดยาและกินยานะ ตั้งแต่

“อย่าคิดมากน่า ก็บอกแล้วไงว่าจะช่วยเลี้ยง แล้วเราก็จะอยู่ด้วยกันอีกนาน ไอ้ตัวนี้มันก็จะเป็นเหมือนลูกของเรา ซ้อมเลี้ยงไว้ก่อน”“ซ้อมเลี้ยงหมารอเลี้ยงลูกเนี่ยนะวอร์ม ตลกเกิ๊น” ฉันท้วงแบบไม่มองหน้าวอร์ม เพราะตอนนี้ฉันกำลังจ้องไอ้ตัวสีดำขนปุยน่ารัก ดวงตาบ๊องแบ๊วกำลังมองฉัน หางก็พยายามส่ายดิ๊ก ๆ น่ารักที่สุด“มันทำให้ฟีนยิ้มได้” วอร์มลูบที่ศีรษะของฉัน พร้อมกับยิ้มให้ฉันวอร์มค่อนข้างมีหลายอารมณ์ จากที่ฉันสังเกตดู ฉันจึงสรุปเอาเองว่าฉันไม่ควรพูดหรือกระตุ้นอะไรที่เกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้น“ก็มันน่ารัก ความจริงฟีนอยากเลี้ยงมาก ๆ แต่เพราะลำพังฟีนยังดูแลตัวเองไม่ได้ ก็เลยไม่กล้าเอามาเลี้ยง เวลาไปเดินเที่ยวกับเคลิ้มก็จะทำแค่ยืนมองความน่ารักของมัน ที่วอร์มบอกว่าใครบางคนบอกใช่…”“ใครบางคนก็คือใครบางคน แล้ววอร์มบอกฟีนแล้วใช่ไหมว่าเลิกพูดถึงหลานชายวอร์ม ตอนนี้เราเป็นสามีภรรยากัน ฟีนควรคิดถึงวอร์ม ไม่ใช่คิดถึงเพื่อนสนิทที่พากันคิดไม่ซื่อ” จู่ ๆ เขาก็อารมณ์เสียขึ้นมาดื้อ ๆฉันก็แค่เล่าให้ฟัง แล้วก็จะถามว่าใช่เคลิ้มไหม เพราะมีแค่เคลิ้มที่รู้ว่าฉันชอบหมามากเขาบอกว่าเขาเกลียดฉัน แสดงว่าท่าทางของเขายังไงก็ไ

“ครับ ๆ” บอดี้การ์ดรีบรับคำ และรีบหันหลังเดินกลับเพื่อทำตามที่ฉันสั่ง แล้วจากนั้นก็…ปัง!ล้มพับไปต่อหน้าต่อตาฉัน“ว้า… ไม่ได้จับนาน แต่ก็ยังแม่นเหมือนเดิม นัดเดียวจอด” น้ำเสียงแบบนี้ฉันรับรู้ถึงอารมณ์ของเขาได้เลย ฉันยืนตัวแข็ง กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ขณะเดียวกันซึมเศร้ามันก็ร้องอิ๋ง ๆ ด้วยความตกใจกลัว“ออกมาตอนกลางคืนแบบนี้ไม่ดีเลยรู้ไหมครับภรรยา ผัวบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าทำอะไรที่ผัวไม่ชอบ” ฉันเสียวสันหลังวาบเมื่อเขาเดินมาหยุดที่ด้านหลังฉัน เขาพูดจบก็แตะจูบที่ต้นคอฉัน“เป็นเพราะภรรยาเลยรู้ไหม ทำให้มือผัวต้องเปื้อนเลือด ไหนบอกว่าอยากพักผ่อนไงครับ ทำไมถึงโกหกกันล่ะหื้ม… ทีหลังอยากเดินเล่นก็บอกตรง ๆ ผัวจะได้พามา แล้วพาลูกของเราออกมาแบบนี้ มันก็ไม่ดีอีกนะครับ” วอร์มจับตัวฉันให้หันไปหา จากนั้นเขาก็ยื่นปืนที่อยู่ในมือให้บอดี้การ์ดที่ยืนอยู่ข้างกายใบหน้าของวอร์มมีรอยยิ้ม แต่เป็นรอยยิ้มที่เหี้ยมโหด“ดูสิว่าลูกกลัวหมดเลย ภรรยาต้องโดนลงโทษรู้ไหมครับ โอ๋ ๆ ความสุขของพ่อ อย่ากลัวเลยนะครับ แม่เขาจะปลอดภัยแน่นอน พ่อสัญญา” วอร์มเอาซึมเศร้าไปอุ้มแล้วแตะจูบที่ปากของซึมเศร้า จากนั้นก็ยื่นซึมเศร้าให

“ของคนไข้สวยมากนะครับ” ผมบอกก่อนจะอ้าขาทั้งสองข้างของเธอออก ทำให้ส่วนนั้นของเธอมันอ้าออกตาม ผมจูบตรงเม็ดเสียว แล้วจากนั้นก็ใช้ลิ้นแตะเลีย ผมแลบลิ้นเลียอย่างหื่นกระหายต่อมาก็ขยับหน้าลงต่ำอีกนิด แล้วใช้ลิ้นแยงเข้าไปในรูสวาทของเธอ ในจังหวะเดียวกันผมก็ใช้นิ้วบี้ที่เม็ดเสียวไปด้วย“วอร์ม อ๊าส์ อื้อ… ฟีนขอโทษ พอเถอะ อื้อ อ๊ะ!” เธอครางเสียงหวานแม่ง! โคตรกระตุ้นอารมณ์ผม“จากที่หมอตรวจคร่าว ๆ ภายในมีบางอย่างผิดปกติ เดี๋ยวหมอขอส่องกล้องเข้าไปดูนะครับ” ผมเล้าโลมจนหนำใจ แล้วจากนั้นก็ขยับตัวขึ้นไปจูบเธอ และทำการถอดกางเกงตัวเองออกไปด้วย“วอร์ม… ฟีนขอโทษแล้วไง อื้ม” และเมื่อผมถอนจูบออก เธอก็ส่งเสียงทันที ผมก็เลยเลียที่เต้าอวบแกล้งเธอเล่น“จะส่องแล้วนะครับ” ผมบอกและทำการจูบปากของเธอ รสจูบของเธอมันทำให้ผมรู้สึกแปลก กลีบปากของเธอมันนุ่มนิ่มจนผมอยากกัดมันให้ขาด“วอร์ม!” มอร์ฟีนร้องด้วยความตกใจ เมื่อผมยัดเอ็นของผมเข้าไปในรูสวาทของเธอรู้สึกดีเป็นบ้า“จากนี้ฟีนเป็นเมียวอร์มจริง ๆ แล้วนะครับ อย่าคิดที่จะหนีจากกันอีก” ผมจูบซับน้ำตาที่ไหลออกมา จากนั้นผมก็โยกขยับเข้าออกในกายเธอผมรู้สึกว่ารูของเธอมันเต้นตุบ