“อ้าว พี่ว่าจะมาตามไปทานข้าวพอดี” พี่พีชภรรยาของพี่ภพเธอยืนยิ้มอยู่หน้าบันได“โอเคครับ แล้วมอร์ฟีน”“อยู่สระว่ายน้ำใช่ไหม เดี๋ยวพี่ไปเรียก” พี่พีชเธอฉีกยิ้ม“เดี๋ยววอร์มไปเองพี่” ผมรีบบอกและเดินมาทางสระว่ายน้ำเชื่อเถอะว่าผมโคตรกลัวการได้ยินบทสนทนา เหมือนที่ผมเคยได้ยินมาก่อน ตอนนี้มันเหมือนเดจาวูอีกแล้ว ต่างกันแค่ครั้งนั้นผมยังไม่รู้สึกกับเธอ แต่ครั้งนี้ผมโคตรรู้สึก“ไม่บอก อย่ามาหลอกถาม” นี่คือเสียงของภรรยาผม น้ำเสียงของเธอดูมีความสุขดีเลยล่ะ“นิสัยว่ะ เดี๋ยวนี้มึงมีความลับเหรอ” ส่วนนี่ก็เสียงของหลานชายผมแม่ง! มันเป็นแบบที่ผมคิดไว้จริง ๆ“อย่ามาทำหน้าแบบนี้ ไม่หลงกลหรอก เออนี่ ดอกกุหลาบมันยังสวยอยู่เลยอะ ทั้งที่ฟีนไม่อยู่ตั้งหลายเดือน”นั่นไง แม่ง! ก็เป็นอย่างที่ผมคิดไว้จริง ๆ เจ้าของดอกกุหลาบพวกนั้นคือคนที่มอร์ฟีนรักและเพ้อถึงบ่อย ๆ“ก็ไม่เห็นแปลก กูบอกไว้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้วไง ว่ามันจะสวยและเป็นแบบนั้นไปตลอดเหมือนความหมายของมัน” หลานชายของผมตอบ ผมยืนฟังและยืนมองอยู่หลังม่าน ผมกำลังทำใจให้เย็น ไม่อยากทำให้ตระกูลฉิบหาย“แอบทำอะไรครับอาวอร์ม” เสียงกระซิบอยู่ข้างกายผม ผมหันไปมองแล้วก็ยิ
Last Updated : 2026-07-09
LOGIN
